เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1958 หัวหน้ำองค์กรคนใหม่
“กรี้ดดดด! เมี่ยวเมี่ยว ถังถัง!”
งูสีเงินตัวหนึ่งพุ่งเข้ำมำอย่ำงรวดเร็ว ใช้ล ำตัวพันรัดเด็กน้อยทั้ง
สองเอำไว้อย่ำงคล่องแคล่ว แล้วชูขึ้นมำตรงหน้ำ “พวกเธอใจร้ำย
มำก! ทิ้งพวกเรำไปปรโลกได้ลงคอ ใจร้ำยที่สุด!”
“พี่เจียเหยียน หนู…พวกเรำ…”
สองเด็กน้อยท ำอะไรไม่ถูก
อีกด้ำนหนึ่งหร่วนย่วนย่วนก็เดินมำหำฉู่ลั่ว แล้วมองเถำซูเยียน
“โตขึ้นเยอะเลยนะ!”
เถำซูเยียนยิ้มอย่ำงภำคภูมิใจ “เก่งขึ้นด้วย!”
หร่วนย่วนย่วน “เธอก็เก่งอยู่แล้ว!”
เหมิ่งหยวนลี่เวียนว่ำยตำยเกิด ถูกสำยฟ้ำสวรรค์ฟำดตำย แต่ก็
ยังสำมำรถกลับชำติมำเกิดได้อีก
ถ้ำเธอไม่เก่ง แล้วใครจะเก่ง!
เถำซูเยียนยิ่งภูมิใจมำกขึ้น
ในขณะที่เธอก ำลังภูมิใจ หำงเส้นหนึ่งก็ค่อยๆ เลื้อยเข้ำมำใกล้
จำกด้ำนหลัง แล้วพันรัดตัวเธอเอำไว้ ก่อนจะเหวี่ยงเธอไปมำ
ท่ำมกลำงเสียงกรีดร้องของเธอ “ซูเยียนที่โตแล้ว! ว้ำว ๆ !”
เถำซูเยียนท ำหน้ำเบื่อหน่ำย “ฉันโตแล้วนะ ไม่ชอบเล่นสไลเดอร์
แล้ว”
ตอนเด็ก ๆ จิ่งเจียเหยียนมักจะแบกพวกเธอไปนั่งบนหลัง ท ำตัว
เป็นสไลเดอร์ให้เล่น
แต่ตอนนี้เธอโตแล้ว!
เมื่อได้ยินค ำพูดนี้ จิ่งเจียเหยียนท ำหน้ำน้อยใจ “ไม่ชอบแล้ว
เหรอ! ซูเยียน ไม่ชอบสไลเดอร์ของฉันแล้วเหรอ!”
หำงงูถึงกับหมดแรง
“ชอบ ชอบสิ!” เถำซูเยียนรีบพูด
จำกนั้นจิ่งเจี่ยเหยียนก็วำงเธอลงบนหลังอย่ำงมีควำมสุข แบก
พวกเธอวิ่งเล่นไปทั่วลำนบ้ำน
“ยำยำ มำนี่สิ!” จิ่งเจียเหยียนตะโกนเรียกอยู่ในลำนบ้ำน
แต่ยำยำไม่ได้เข้ำมำ เธอรีบวิ่งไปหำฉู่ลั่ว แล้วเปิดสมองกล
บนหน้ำจอสมองกลเป็นภำพของซีไป๋ หัวหน้ำองค์กรคนใหม่ที่
ก ำลังยืนอยู่บนเวทีให้สัมภำษณ์กับพวกสื่อ
“พวกวิญญำณร้ำยทั้งหมดนี้ล้วนแต่มีหนี้เลือดครับ”
“พวกเขำเคยฆ่ำคนมำก่อน”
“ช่วงนี้มีภูตผีปีศำจที่ควบคุมไม่ได้จ ำนวนมำก ก่อกวนควำมสงบ
สุขของประชำชน พวกเรำองค์กร จึงตัดสินใจที่จะก ำจัดวิญญำณ
ร้ำยพวกนี้ เพื่อควำมปลอดภัยของทุกคนครับ”
“ทุกคนวำงใจได้ กระบวนกำรก ำจัดวิญญำณร้ำยจะไม่มีควำม
รุนแรง สำมำรถรับชมได้อย่ำงสบำยใจ”
ยำยำชี้ภำพถ่ำยของวิญญำณที่เลื่อนผ่ำนในวิดีโอ หนึ่งในนั้นมี
ภำพของฉู่จิงอยู่ด้วย
และกำรที่ฉู่จิงกลำยเป็นวิญญำณร้ำย ได้ก่อให้เกิดควำม
โกลำหลครั้งใหญ่บนอินเทอร์เน็ตไปแล้ว
[นั่นไม่ใช่พระเอกฉู่จิงเหรอ? ดำรำที่โด่งดังไปทั่วเอเชีย คว้ำ
รำงวัลมำนับไม่ถ้วน ตอนนี้กลำยเป็นวิญญำณร้ำยไปแล้วเหรอ]
[ก่อนหน้ำนี้พระเอกฉู่จิงไปที่มณฑลหนำน สถำนกำรณ์ที่
มณฑลหนำนเป็นยังไง พวกคุณก็น่ำจะรู้]
[เฮ้อ น่ำเสียดำยจริง ๆ !]
[จะน่ำเสียดำยอะไร เขำฆ่ำคนนะ วิญญำณร้ำยที่ฆ่ำคนต้องถูก
ก ำจัดสิ หรือว่ำจะปล่อยไปเพียงเพรำะว่ำเขำเป็นดำรำงั้นเหรอ? พวก
ติ่งดำรำทั้งหลำยมีเหตุผลกันบ้ำงสิ]
[ในบรรดำวิญญำณร้ำยพวกนี้ ล้วนแต่ชั่วร้ำยโหดเหี้ยมทั้งนั้น
กำรที่ฉู่จิงถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มนี้ แสดงว่ำเขำต้องท ำเรื่องชั่วร้ำย
แน่นอน]
“ซีไป๋เป็นหัวหน้ำองค์กรคนใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ยำยำพูดขึ้นว่ำ “ยังไม่ได้รับกำรแต่งตั้งอย่ำงเป็นทำงกำรค่ะ
เพียงแต่มีข่ำวลือหนำหูบนอินเทอร์เน็ต กระแสสนับสนุนก็รุนแรงมำก
ค่ะ ทำงกำรออกแถลงกำรณ์หลำยครั้งแล้วว่ำต ำแหน่งหัวหน้ำองค์กร
คนใหม่ยังอยู่ระหว่ำงกำรพิจำรณำ”
“แต่ซีไป๋กลับได้รับควำมนิยมอย่ำงล้นหลำม”
“ยิ่งกว่ำนั้นในวันที่ซีไป๋เครำะห์ อสนีบำตสวรรค์ดังก้องทั่วตี้จิง
เป็นเวลำหนึ่งวันหนึ่งคืนค่ะ”
“เขำเป็นคนที่ได้รับอสนีบำตสวรรค์มำกที่สุดในบรรดำคนที่ฝ่ำ
ด่ำนเครำะห์ ตอนนี้หลำยคนก็ก ำลังเดำว่ำเขำจะกลำยเป็นเทพอะไร
จะได้รับต ำแหน่งเทพอะไร”
สถำนะของซีไป๋ในหมู่ประชำชนจึงสูงขึ้นในทันที
“หรงอีกรุ๊ปช่วยโปรโมทเขำ แม้ว่ำตอนนี้ทำงกำรจะยังไม่อนุมัติ
แต่เขำก็เข้ำควบคุมองค์กรแล้ว”
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว รีบติดต่อไปหำซู่เซี่ยงหยำง
ซู่เซี่ยงหยำงถอนหำยใจ “ตอนนี้ในองค์กรส่วนใหญ่เป็นคนที่ซี
ไป๋แนะน ำมำครับ คนที่พวกเรำส่งเข้ำไป ต่ำงก็ถูกกีดกันจนไม่มี
อ ำนำจใด ๆ ถ้ำไม่เชื่อฟังก็จะถูกไล่ออกครับ”
“องค์กรกลำยเป็นสมบัติส่วนตัวของซีไป๋ไปแล้วครับ”
“ควำมน่ำเชื่อถือของทำงกำรลดลงอย่ำงต่อเนื่อง นอกจำก
นักพรตที่ฝ่ำด่ำนเครำะห์และขึ้นสวรรค์จะมีมำกขึ้นแล้ว ยังมีกระแส
กำรฆ่ำตัวตำยเกิดขึ้นอีก”