เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1957 ยมทูตน้อย

ทั้งสองมองโลงศพเปล่ำด้วยควำมไม่พอใจ

อย่ำงน้อยก็น่ำจะทิ้งร่ำงกำยไว้ให้พวกเขำสร้ำงหลุมศพสัก

หน่อย!

ตอนนี้แม้แต่หลุมศพก็ยังไม่มี

ต่อไปถ้ำอยำกระลึกถึงลูกชำยตัวเอง พวกเขำก็ไม่มีที่ให้ระลึกถึง

แล้ว

ทั้งคู่ชี้ไปที่โลงศพ สุดท้ำยก็ปลอบโยนฉู่ลั่ว

“ลั่วลั่ว อย่ำเสียใจไปเลยนะ”

“เจ้ำเด็กคนนั้นเป็นแบบนี้มำตั้งแต่เด็กแล้ว!”

“ต่อไปพวกเรำใช้ชีวิตครอบครัวให้มีควำมสุข อย่ำไปสนใจเขำ

เลย ยังไงซะเขำก็ยังมีชีวิตอยู่”

ฮั่วจิ้นก็แนะน ำฉู่ลั่วว่ำ “พวกเรำมีชีวิตอยู่ให้ดี ถ้ำเป็นไปได้ก็รับ

เทียนเป่ำมำอยู่ด้วย…”

หยำงไต้ก็พยักหน้ำเห็นด้วย “ใช่! แต่ไม่ใช่ตอนนี้นะ ตอนนี้มัน

วุ่นวำยเกินไป”

ฉู่ลั่วมองดูพวกเขำทั้งสองคนที่หำยจำกควำมเจ็บปวดของกำร

สูญเสียฮั่วเซียวหมิงอย่ำงรวดเร็ว ควำมหดหู่ในใจของเธอเองก็จำง

หำยไปไม่น้อยด้วย “ค่ะ”

ฉู่ลั่วน ำโลงศพกลับไปยังปรโลก มอบโลงศพให้กับยมทูตขำวด ำ

แล้วไปหำเถำซูเยียน

ตอนนี้ในปรโลกมีวิญญำณมำกมำยจนน่ำตกใจ

ปรโลกจ ำเป็นต้องสร้ำงเมืองผีขึ้นมำอีกหลำยแห่งในปรโลก เพื่อ

รองรับวิญญำณเหล่ำนี้ที่ไม่ต้องกำรไปเกิดใหม่

เมี่ยวเมี่ยวกับถังถังอำศัยอยู่ในเมืองผีแห่งหนึ่ง

ตระกูลซ่งและปิ่งอินหวำต่ำงก็เผำกระดำษเงินกระดำษทองเป็น

บ้ำนสวย ๆ ให้พวกเธอทั้งสองคน แต่ว่ำ…

เมี่ยวเมี่ยวเอำมือเท้ำคำงนั่งอยู่บนขั้นบันได “แต่ว่ำต้องจ่ำยเงิน

นะ ถึงแม้ว่ำพื้นที่ในปรโลกจะกว้ำงใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ปรโลกก็

ก ำหนดกฎเพื่อป้องกันกำรแข่งขันและเงินเฟ้อ บ้ำนทุกหลังคำเรือน

ต้องจ่ำยเงินตำมขนำดพื้นที่”

“ต้องจ่ำยเงินเยอะมำกเลย”

ถังถังก็ยกมือขึ้นประคองหน้ำ “แล้วก็ต้องไปรับใช้ คือกำรไปจับ

ผี”

เถำซูเยียนนั่งอยู่ข้ำง ๆ พวกเธอทั้งสองคน เอำมือเท้ำคำง

เหมือนกับพวกเธอ “สมัยนี้คนเรำตำยก็ตำยไม่ได้! คนที่ฆ่ำตัวตำย

ต่ำงก็คิดว่ำตำยแล้วก็พ้นทุกข์ แต่ไม่คิดเลยว่ำหลังจำกตำยแล้ว…ยัง

ต้องดิ้นรนหำเงินอีก”

ทั้งสำมคนถอนหำยใจพร้อมกัน

ฉู่ลั่วเดินตำมยมทูตขำวด ำมำ ได้ยินบทสนทนำของพวกเขำ

ทั้งหมดอย่ำงชัดเจน

เธอหันไปมองยมทูตขำวด ำ

ยมทูตขำวด ำรีบอธิบำย “ท่ำนปรมำจำรย์ พวกเรำก็ไม่มี

ทำงเลือกหนอกครับ ตั้งแต่คุณไลฟ์สดไป มีคนได้รับผลกระทบไม่

น้อยเลย”

เขำขมวดคิ้ว “คุณไม่รู้หรอกว่ำมีคนฉวยโอกำสมำกแค่ไหน”

“พวกเขำสะสมบุญก่อน พอถึงมำตรฐำนที่ก ำหนดก็ฆ่ำตัวตำย”

“ก่อนฆ่ำตัวตำยก็ติดต่อบริษัท ซื้อของที่ตัวเองต้องกำร จำกนั้น

ก็ลงมำมีควำมสุขในปรโลก”

“ตอนนี้ในโลกมนุษย์มีบริษัทที่ดูแลเรื่องบุญกุศลและเผำกระดำษ

เงินกระดำษทองผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด ก ำไรมหำศำล”

“ส่วนปรโลกของพวกเรำ…”

“ไม่มีทำงเลือก พวกเรำจึงได้แต่ออกกฎใหม่เท่ำนั้นครับ”

ในระหว่ำงที่พูดคุยกัน หนึ่งผู้ใหญ่สองเด็กก็เห็นฉู่ลั่ว พวกเขำจึง

วิ่งเข้ำไปหำพร้อมกัน

ฉู่ลั่วมองของที่กองสูงเป็นภูเขำอยู่ด้ำนหลังเด็กสองคน ทั้งหมด

ยังไม่ได้ตกลงบนพื้นและก่อร่ำงเป็นรูปทรง สิ่งที่โดดเด่นที่สุดคือบ้ำน

กระดำษสวย ๆ หลำยหลัง

เธอมองไปที่ยมทูตขำวด ำ

ยมทูตขำวด ำพูดอย่ำงจนปัญญำ “ไม่ได้จริง ๆ มีคนจับตำมองอยู่

มำกมำย ยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงที่อ่อนไหว พวกท่ำนพญำยมรำชก็ต่ำงยุ่ง

อยู่กับกำรรับมือเบื้องบน”

ฉู่ลั่วมองเด็กน้อยที่ดูน่ำสงสำร “ไปกันเถอะ! ฉันจะพำพวกเธอไป

จับผี”

เด็กน้อยพยักหน้ำอย่ำงน้อยเนื้อต่ำใจ

เมื่อกลับมำที่มณฑลหนำน คฤหำสน์เมฆใสเฝ้ำมองตะวัน

ข้ำง ๆ ฉู่ลั่วก้มียมทูตชั่วครำวสองคนที่สวมชุดยมทูต ถือกระบอง

วิญญำณและเชือกล่ำมวิญญำณติดตำมมำด้วย

ยมทูตสองตนนี้เป็นยมทูตที่ตัวเล็กที่สุดในยมโลก ชุดยมทูต

กระบองวิญญำณ และเชือกล่ำมวิญญำณ ล้วนท ำขึ้นเป็นขนำดเล็ก

พิเศษ

ทันทีที่ปรำกฏตัวก็ดึงดูดควำมสนใจจำกทุกคน

“ปรมำจำรย์ฉู่ นี่เป็นกำรคอสเพลย์หรือเปล่ำครับ?”

“ยมทูตพวกนี้อำยุน้อยเกินไปแล้ว ปรโลกขำดแคลนแรงงำนถึง

ขนำดนี้เลยหรือ?”

“น่ำรักจังเลย! อยำกถ่ำยรูปด้วยจัง”

“ถ้ำตำยแล้วมียมทูตน่ำรักแบบนี้มำลำกวิญญำณ ฉันก็ไม่กลัว

ตำยแล้ว”

ฉู่ลั่วพำยมทูตน้อยสองตนนี้เดินอวดโฉมไปทั่ว

เพิ่งจะเดินมำถึงลำนบ้ำน ก็ได้ยินเสียงร้องอย่ำงตื่นเต้นดังมำแต่

ไกล