เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1966 ต้องท างาน
ทันทีที่พูดคำว่า ‘ทำงานหนัก’ เอ่ยออกมา จางเหอก็สะดุ้ง
จางเหอเบิกตากว้าง “ท่านยมทูตน้อย คำพูดนี้หมายความว่า
ไง?”
“ทำงานหนักอะไรกัน?”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวเอียงคอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ “ก็เหมือนกับพวก
เราน่ะสิ! ทำงานไงคะ! แต่อาจจะไม่ได้ออกมาจับวิญญาณแบบพวก
เราก็ได้! คงจะต้องไปเก็บกวาดปรโลกแทน!”
ถังถัง “อาจจะได้ลงโทษคนชั่วด้วย!”
เธอส่ายหัว “แต่ว่าทุกคนไม่ชอบงานลงโทษหรอก พวกเขาต่าง
บอกว่ามันน่ากลัวมาก พวกเราเป็นเด็ก ดังนั้นจึงไม่ต้องไปจับฉลาก
แต่ทำหน้าที่เป็นยมทูตได้เลย”
“คุณลุงดูแข็งแรงขนาดนี้ คงจะลงโทษได้ดีแน่ ๆ”
จางเหอกะพริบตา “ไปปรโลกแล้วยังต้องทำงานอีกเหรอ?”
ดวงตาผีของซ่งเมี่ยวเมี่ยวฉายแววสงสัย “คุณลุงไม่รู้เหรอคะ? ผี
ทุกตนในปรโลกต้องทำงานหมดนะ!”
“ฉันจ่ายเงินไปแล้วนะ! จ่ายไปเยอะมาก!” จางเหอนึกถึงเงินเก็บ
ทั้งหมดที่เขาซื้อบริการไป “พอฉันไปถึงปรโลก ฉันก็จะมีบ้าน มีรถ มี
ของเล่น”
หลังจากนี้ก็จะหลุดพ้นจากชะตากรรมของมนุษย์เงินเดือน
หลังจากนี้ก็จะมีอิสรภาพทางการเงิน
ซ่งเมี่ยวเมี่ยว “ไม่ได้หรอกค่ะ!”
เธอส่ายหัว หมวกยมทูตบนหัวของเธอก็ส่ายตามไปด้วย “ถ้า
อยากมีที่ดินสร้างบ้าน ก็ต้องทำงานนะคะ”
“พวกเราเด็ก ๆ ทำงานแค่จับผีให้ได้พันตัวก็พอแล้ว”
“แต่พวกคุณผู้ใหญ่ทำงาน ต้องคิดตามเวลา”
จางเหอริมฝีปากสั่น “วะ…เวลา?”
“อืม!” ซ่งเมี่ยวเมี่ยวและถังถังพยักหน้าพร้อมกัน “ผู้ใหญ่เหมือน
จะยี่สิบปีนะคะ!”
ถังถังส่ายหัว “ไม่ใช่ ๆ เหมือนจะเป็นสองร้อยปี!”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยว “ไม่ใช่นะ! คุณปู่ข้างบ้านเราก็ยี่สิบปีนี่!”
ถังถัง “แต่คุณยายที่ใจดีกับพวกเราบอกว่าสองร้อยปีนะ!”
ยี่สิบปี!
สองร้อยปี!
นี่เป็นปัญหาเรื่องเวลาหรือ?
ไม่สิ นี่มันเป็นปัญหาเรื่องเวลาจริง ๆ ด้วย
จางเหอรู้สึกว่าตัวเองที่ตายไปแล้วเหมือนความคิดจะช้าลง
“ไม่ใช่ว่าแค่ตายไป ถ้ามีบุญกุศลก็สามารถใช้ชีวิตในปรโลกได้
เหรอ? ตอนนี้อัตราการเกิดต่าขนาดนี้ คงไม่ถึงคิวฉันสักทีหรอก!”
“ทำไมยังต้องทำงานอีกล่ะ?”
“ตอนมีชีวิตก็ต้องทำงาน ตายไปแล้วยังต้องทำงานอีก งั้นฉันจะ
ตายไปทำไม?”
ถังถัง “ตายไปแล้วยังไม่ได้กินของอร่อย ๆ ด้วยค่ะ”
เมี่ยวเมี่ยว “ตายไปแล้วยังไม่ได้ดื่มของอร่อย ๆ ด้วย”
ถังถัง “เน็ตในปรโลกช้ามาก!”
เหมี่ยวเหมี่ยว “ในปรโลกยังดูการ์ตูนไม่ได้เลยด้วย”
เด็กสองคนพูดสลับกันไปมา จนทำให้จางเหอแทบจะเป็นลม
ไม่เพียงแต่จางเหอที่จะเป็นลม กระทั่งผู้ชมในไลฟ์สดจำนวนไม่
น้อยก็แทบจะเป็นลมเช่นกัน
[นี่มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่!]
[ผมเซ็นสัญญาไปแล้ว คิดว่าจะเลือกวันดี ๆ ตายแล้ว ตอนนี้มา
บอกว่าตายไปยังต้องทำงานอีก จะให้เป็นมนุษย์เงินเดือนไปจนตาย
เลยหรือไง?]
[คืนเงินมา! พวกหลอกลวง!]
[พวกเรายังโชคดีนะ แต่คิดถึงคนที่ตายไปแล้วสิ…น่าสงสารจัง!]
[ไม่แปลกใจเลยที่คนโบราณบอกว่า ตายดี ๆ ยังไม่เท่าอยู่อย่าง
ทุกข์ทรมาน คนโบราณนี่พูดจริงไม่มีโกหก!]
[คืนเงิน คืนเงิน!]
ฉู่ลั่วปิดไลฟ์สด “พอแล้ว!”
ไม่ใช่ว่าทุกคนอยากตาย เพียงแต่ถูกความวิตกกังวลและ
สภาพแวดล้อมรอบ ๆ บีบบังคับ
ทุกคนต่างก็บอกว่าตายไปแล้วดี งั้นฉันก็ตายบ้างก็ได้! บางที
ตายไปแล้วอาจจะดีจริง ๆ
ขณะที่ฉู่ลั่วกำลังจะพูด ยมทูตขาวดำก็ปรากฏตัวขึ้นอย่าง
กะทันหัน
“ปรมาจารย์ครับ พวกเราได้ดูไลฟ์สดแล้ว นี่เป็นฝีมือของ
ปรมาจารย์ใช่ไหมครับ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
ยมทูตขาวดำตาโต “งั้น… ให้พวกเราเหล่ายมทูตเปิดไลฟ์สดบ้าง
ได้ไหมครับ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “อย่างน้อยตอนนี้ยังไม่ได้ เมี่ยวเมี่ยวกับถังถังน่ะ
น่ารัก ตรงกับรสนิยมของคนส่วนใหญ่ เพราะพวกเธอยังเด็ก คนส่วน
ใหญ่จึงเต็มใจที่จะเชื่อ”
“ถ้าตอนนี้มียมทูตตนอื่นปรากฏตัว คนทั่วไปอาจจะไม่เชื่อ”
“แถมยังส่งผลกระทบต่อพวกเธอสองคนด้วย”
ยมทูตขาวดำได้แต่ถอนหายใจอย่างผิดหวัง
“หวังว่า… หวังว่าจะสามารถหยุดยั้งคนที่คิดฆ่าตัวตายได้”
ยมทูตดำลอยมาอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่ว “ตำแหน่งเทพบนแดนสวรรค์
กำหนดเสร็จแล้ว อีกไม่นานก็จะได้เป็นเทพกันแล้วครับ!”
YOU MAY ALSO LIKE
