เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1967 การแต่งตั้งเทพ

ฉู่ลั่ว “เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

ยมทูตดำ “ทางแดนเทพก็กำลังเร่งเวลาอยู่ ครั้งนี้ เทพที่ขึ้นไป

น่าจะมีตำแหน่งไม่สูงนัก”

“ปรมาจารย์ฉู่ พวกท่านพญายมราชให้พวกเรามาบอกคุณว่า

ถ้าคุณมีแผนอะไรหรือต้องการอะไรจากปรโลก ขอให้บอกมาได้เลย

ครับ”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ฉันรู้แล้วค่ะ”

ยมทูตขาวดำจึงจากไป

ฉู่ลั่วเดินออกไปนอกประตู แหงนหน้ามองท้องฟ้า

“รีบร้อนขนาดนี้เลย?”

“ดูเหมือนว่าชีวิตของเทพ ก็ไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิดเลยนะ!”

เสียงของเธอแผ่วเบามาก

แต่บนท้องฟ้ากลับมีฟ้าผ่าดังสนั่น พร้อมกับสายฟ้าฟาดลงมา

อย่างหนักหน่วง พุ่งเป้าไปที่ค่ายกล

ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ หันไปพูดกับหัวหว่านว่า “ฉันจะไปรับช่วงต่อที่

องค์กรแล้วนะ”

หัวหว่านรีบพูดว่า “งั้นฉัน…”

“เธออยู่ที่นี่ คอยปกป้องค่ายกลกับฟู่ปู้เสวี่ยนไว้ ถ้ามีอะไรให้แจ้ง

ฉัน”

หัวหว่าน “งั้นฉันจะให้ฟู่เสี่ยวเจียวไปเป็นเพื่อนคุณหนูนะคะ”

ฟู่เสี่ยวเจียว ลูกของเธอ

“ได้”

หัวหว่านรีบตามฟู่เสี่ยวเจียวมาทันที พอได้ยินว่าจะได้ไปกับฉู่ลั่ว

ด้วย ฟู่เสี่ยวเจียวก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ฉันจะต้องเป็นเหมือนแม่

เป็นผู้ดูแลที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณหนู”

“คุณหนูโปรดวางใจ!”

ฉู่ลั่วมองไปที่หัวหว่าน

หัวหว่านยกมือขึ้นกุมหน้าผาก ดูค่อนข้างจนปัญญา “เด็กสมัย

นี้เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นค่ะ”

เดี๋ยวก็เต็มไปด้วยพลัง เดี๋ยวก็เซื่องซึมเหมือนซอมบี้

ตี้จิง

ณ องค์กร

ซีไป๋กำลังประชุมอยู่ จู่ ๆ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาด้วยท่าทาง

ตื่นตระหนก “หัวหน้าองค์กรครับ คนคนนั้น…ฉู่ลั่วมาแล้วครับ!”

ซีไป๋ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะหัวเราะเยาะ “มากี่คน?”

เจ้าหน้าที่ “คนเดียวครับ! พาคนธรรมดาคนหนึ่งมา ไม่ใช่

นักพรต ไม่มีพลังวิญญาณด้วย!”

สีหน้าของซีไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็แค่นเสียง “นายจะบอก

ว่าฉู่ลั่วพาคนธรรมดามาที่องค์กรแค่คนเดียวงั้นเหรอ?”

“เหอะ!”

“สมแล้วที่เป็นหัวหน้าองค์กรรุ่นแรก กล้าหาญจริง ๆ !”

เขาลุกขึ้น “ถ้าอย่างนั้นก็ไปต้อนรับหัวหน้าองค์กรคนใหม่กัน

เถอะ!”

เขาถามระบบ “ฉู่ลั่วสิ้นหวังแล้วหรือไง? รู้อยู่ว่าฉันฝ่าด่าน

เคราะห์สำเร็จแล้ว เธอยังกล้ามาคนเดียวอีก เธอคงไม่ได้คิดจริง ๆ

หรอกนะ ว่าแค่เอกสารแผ่นเดียวจะสามารถเอาองค์กรกลับคืนไป

ได้!”

“นายไม่เคยบอกฉันเลยว่าฉู่ลั่วจะซื่อบื้อขนาดนี้!”

ระบบ [เพราะเธอไม่ได้ซื่อบื้อต่างหาก ซีไป๋ นางหลงตัวเองเกินไป

แล้ว! ในสายตาของนายมองไม่เห็นคนอื่นแล้ว!]

ซีไป๋หัวเราะ “เทพจำเป็นต้องมองเห็นมนุษย์ด้วยหรือไง?”

ระบบ […]

ยังไม่ทันที่ซีไป๋จะเดินออกไป ฉู่ลั่วก็เดินเข้ามา

เจ้าหน้าที่ทุกคนล้อมรอบเธอ ทั้งหมดต่างระแวดระวังแต่ก็ไม่กล้า

เข้าใกล้

ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนกล้าขัดขวาง

ซีไป๋กวาดตามองอย่างรังเกียจ แล้วจึงยิ้มเดินไปหาฉู่ลั่ว

“ปรมาจารย์ฉู่มาเร็วจัง ตำแหน่งหัวหน้าองค์กรไม่ได้วิ่งหนีไปไหน

หรอกครับ!”

“ที่มาเร็วก็เพราะอยากดูว่าคุณได้รับการแต่งตั้งเป็นเทพอะไรกัน

แน่ต่างหาก?”

“อยากดูตำแหน่งเทพของผมเหรอ? งั้นปรมาจารย์ฉู่คงต้องรอไป

อีกหน่อยล่ะ!” ซีไป๋กล่าว

“ไม่ต้องรอหรอก! ฉันมาแล้ว ตำแหน่งเทพจะได้รับการแต่งตั้งเร็ว

ๆ นี้”

เมื่อได้ยินดังนั้น ไม่ใช่แค่ซีไป๋เท่านั้น แม้แต่เจ้าหน้าที่ทุกคนใน

ห้องประชุมก็แสดงสีหน้าแปลกประหลาด

เหลียงอันอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ปรมาจารย์ฉู่ การแต่งตั้งเทพ

นั่นเป็นเรื่องของแดนเทพ ถึงคุณจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ฝ่าด่านเคราะห์

ยังไม่สำเร็จ แล้วยังจะมาแสร้งทำเป็นผู้แต่งตั้งเทพอีกเหรอ”

“ฉันไม่ได้คิดจะแสร้งทำเป็นผู้แต่งตั้งเทพ!”

“แต่ฉันสามารถบังคับให้สวรรค์แต่งตั้งเทพได้!”

พร้อมกับคำพูดของเธอ สีหน้าของฉู่ลั่วก็เคร่งขรึมขึ้นทันที ชั่ว

พริบตาต่อมา เธอก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าซีไป๋

พลังวิญญาณอันทรงพลังพุ่งออกมาจากร่างของเธอ ก่อนที่ซีไป๋

จะตั้งตัวได้ เธอก็ตบฝ่ามือลงบนตัวเขา ทำให้วิญญาณของซีไป๋หลุด

ออกมาจากร่างทันที

วิญญาณของซีไป๋พยายามทรงตัว แล้วคิดจะกลับเข้าร่าง แต่

ฉู่ลั่วก็ขวางเขาเอาไว้เสียก่อน

ซีไป๋ก้มมองร่างกายของตัวเองแวบหนึ่ง แล้วหันไปมองฉู่ลั่ว

“ปรมาจารย์ฉู่อาจจะลืมไป ผมฝ่าด่านเคราะห์สำเร็จแล้ว ได้ยกระดับ

พลังกาย ถึงวิญญาณจะออกจากร่างนานแค่ไหนก็ไม่ตายหรอก”