เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1983 ปีศาจก่อความวุ่นวาย
“แค่นี้ก็สำเร็จแล้วเหรอ?”
“เธอช่าง…เก่งกาจเกินไปหน่อยแล้วนะ!”
ควบคุมจิตใจของมนุษย์ก็ว่าไปอย่าง แต่ควบคุมจิตใจของเทพได้
ด้วยเหรอ?
ฉู่ลั่ว “ตอนนี้แดนเทพไม่ได้มีแค่เทพเท่านั้นค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงแย้มยิ้มมีนัย “ก็จริง
ครับ”
เขาไม่ได้พูดอะไรมาก แต่เปลี่ยนหัวข้อสนทนา “ไม่ว่าปีศาจจะ
ถูกเทพชักจูงหรือด้วยเหตุผลอย่างอื่น แต่เราจะปล่อยให้สถานการณ์
แบบนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้อีกแล้ว”
ตอนนี้มนุษย์ไม่มีผู้บำเพ็ญแล้ว ถ้าต้องต่อกรกับปีศาจและผีอีก
มนุษย์ก็จะไม่มีใครช่วยเหลือเลย
ฉู่ลั่ว “เราต้องทำให้พวกปีศาจเลิกพึ่งพาและบูชาเทพค่ะ”
“จะเป็นไปได้ยังไงครับ? เราทำทุกอย่างแล้ว สอนวิทยาศาสตร์มา
นานหลายปี คนที่ยังเชื่อเทพก็ยังมีมากมาย ยิ่งปีศาจที่เคยเห็นพลัง
ของเทพ…” เขาส่ายหัว “พวกเราควรจะกักขังพวกปีศาจไว้ที่ไหนสัก
แห่งครับ”
“แค่พวกเขาไม่ทำลายแผนการของเราก็พอ”
ซู่เซี่ยงหยางโบกมือ รู้สึกว่าการทำให้ปีศาจเลิกบูชาเทพเป็นไป
ไม่ได้แน่นอน
“และฉันก็คิดว่าคุณควรกลับไปมณฑลหนานสักครั้ง”
ซู่เซี่ยงหยางเตือนเธอ “ที่มณฑลหนานมีปีศาจไม่น้อยเลย พวก
ปีศาจเหล่านั้นเชื่อฟังก็เพราะเห็นแก่คุณทั้งนั้น”
“ผมไม่เชื่อว่าพวกเขาจะเชื่อฟังกฎระเบียบหรอกครับ”
หลายพันหลายหมื่นปีที่ไม่เคยเชื่อฟังกฎระเบียบ ไม่ใช่ว่ามาอยู่
โลกมนุษย์แล้วจะเชื่อฟังทันที
“ฉันก็ตั้งใจจะกลับไปดูอยู่แล้วค่ะ”
……
ฉู่ลั่วกลับมาที่มณฑลหนาน พอก้าวเท้าเข้าไปในค่ายกลของ
คฤหานส์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน ก็ได้ยินเสียงตะโกนอย่างโกรธแค้น
“ฉู่ลั่ว ฉันจะฆ่าเธอ!”
พร้อมกับเสียงตะโกนนั้น ปีศาจหลายร้อยตัวก็พุ่งเข้าใส่ฉู่ลั่ว
ทั้งหมด
บางตนเปลี่ยนร่างเป็นร่างเดิมกลางอากาศ บางตนมีลักษณะครึ่ง
คนครึ่งสัตว์ บางตนยังคงรูปร่างมนุษย์…
ใบหน้าของพวกมันบิดเบี้ยว ใช้กรงเล็บ ฟันแหลมหรืออาวุธ
โจมตีฉู่ลั่ว
แกรก!
อาวุธทั้งหมดชนกัน ฉู่ลั่วที่ยืนอยู่ตรงนั้นหายไปแล้ว
“พวกคุณ…จะฆ่าฉัน?”
ฉู่ลั่วถามจากกลางอากาศ
ปีศาจที่โจมตีต่างเงยหน้ามองเธอ
ปีศาจงูดำตัวหนึ่ง มีหน้าเป็นมนุษย์ มีหางเป็นงู สีหน้าเต็มไปด้วย
ความโกรธแค้น “ใช่! พวกเราจะฆ่าเธอ! ถ้าเธอตาย สงครามสามเผ่า
ก็จะจบลง โลกมนุษย์ก็จะสงบสุข พวกปีศาจก็จะมีที่อยู่”
ปีศาจงูดำแกว่งหางอันแข็งแรง ฟาดลงบนพื้นซ้าแล้วซ้าเล่า
ปีศาจที่เหลือต่างก็แหงนหน้าร้องคำราม
“ฆ่าฉู่ลั่ว!”
“ปราบสามเผ่า!”
เสียงตะโกนดังสนั่น
“ฆ่า!”
ปีศาจงูดำคำราม กระโจนเข้าใส่ฉู่ลั่วทันที แต่พอถึงกลางอากาศ
ก็ถูกหางงูสีเงินตีเข้าที่จุดตายอย่างแรง
ตุ้บ!
เมื่อปีศาจงูดำร่วงลงกับพื้น งูสีเงินก็ลอยมาอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว แลบ
ลิ้นไปมา เอ่ยเสียงโกรธจัด “พวกสารเลว กล้าฆ่าลั่วลั่วได้ยังไง!”
“ใครกันที่ให้โอกาสพวกแกได้เดินเตร่ในโลกมนุษย์?”
“ใครกันที่ทำให้พวกแกสามารถอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบสุข?”
“เพราะเธอไง!”
“พวกแกนี่มัน พวกปีศาจเนรคุณ ต่อไปนี้อย่าไปบอกว่าตัวเอง
เป็นปีศาจเลย มันจะทำให้เผ่าปีศาจต้องอับอายขายหน้า!”
ขณะที่เธอพูด กิ่งก้านมากมายก็แผ่ขยายออกมาจากทุกทิศทาง
ดอกไห่ถังสีแดงบานสะพรั่งเหมือนเลือด
ใบไม้สีเขียวรอบ ๆ กลายเป็นเข็มแหลม กลีบดอกไม้สีแดงสด
ลอยอยู่กลางอากาศ ล้อมรอบปีศาจที่กำลังก่อความวุ่นวาย
กิ่งไม้ใหญ่พาไห่ถังเข้าไปในกลุ่มปีศาจ
“พวกคุณกำลังทำอะไร?”
แม้เสียงของเธอจะอ่อนหวาน แต่สีหน้ากลับเย็นชา สายตามืดมน
กวาดมองเหล่าปีศาจหนหนึ่ง “นี่จะ…ก่อเรื่องเหรอ?”
ปีศาจงูดำที่กำลังโกรธจัด พอเห็นไห่ถังก็สะดุ้ง ศีรษะที่เชิดสูงลด
ต่าลงอย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ กลายเป็นรูปร่างของมนุษย์
“ราชาปีศาจ ผมไม่ได้ตั้งใจก่อเรื่องหรอก แต่เป็นเพราะ…”
ปัง!
ยังพูดไม่ทันจบ เถาวัลย์ก็ฟาดมาทันที
ไห่ถังที่ถูกเถาวัลย์ยกขึ้นกลางอากาศ ก้มหน้ามองลงมา “คุณยัง
รู้ว่าฉันเป็นราชาปีศาจ? แล้วคุณยังเห็นฉันราชาปีศาจคนนี้อยู่ใน
สายตาบ้างไหม?”
“ยังไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน พวกคุณยังกล้าก่อความวุ่นวาย ดู
เหมือนว่าฉันราชาปีศาจคงปล่อยให้พวกคุณสบายกันเกินไปแล้ว!”
YOU MAY ALSO LIKE
