เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1991 ที่หลบภัย

ชายร่างกำยำคนหนึ่งกำลังมองเธอด้วยสายตามึนเมา

แสงไฟสลัวในทางเดินส่องให้สายตาของชายคนนั้นดูน่ากลัวเป็น

พิเศษ

“กรี๊ดดดด! คุณจะทำอะไร!”

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวหวีดร้องออกมา

น่าเสียดายที่ที่นี่เป็นตึกเก่า ผู้อยู่อาศัยล้วนเป็นคนสูงอายุทั้งนั้น

ปัง!

ชายคนนั้นเตะประตูเข้ามา แล้วปิดประตูดังปังอีกครั้ง

“น้องสาว!” ชายคนนั้นมีกลิ่นเหล้าฉุน “ต่อไปอย่าวิ่งแล้วโทรหา

ครอบครัวสิ มันไม่ดี”

เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเฉียนเสี่ยวเสี่ยว “แต่ไม่เป็นไร ต่อไป

พวกเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ฉันจะปกป้องเธอเอง”

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวรีบถอยหลัง “ออกไปนะ! ฉันจะแจ้งตำรวจ ฉันขอ

เตือนนายนะ ฉันจะแจ้งตำรวจ!”

ชายคนนั้นยิ้ม “แจ้งตำรวจเหรอ? กว่าพวกเขาจะมาถึงทุกอย่างก็

จบแล้ว!”

เขาเดินโซเซเข้าไปคว้าตัวเฉียนเสี่ยวเสี่ยว แล้วโยนเธอลงบน

โซฟา กำลังจะยื่นมือไปดึงคอเสื้อของเฉียนเสี่ยวเสี่ยว

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวร้องกรีด “ไสหัวไปให้พ้น!”

โครม!

ชายที่เดิมกำลังทับร่างเธออยู่ ถูกแรงที่มองไม่เห็นผลักออกไป

กระแทกโต๊ะกับข้าง ๆ อย่างแรง

ชายคนนั้นร้องเจ็บ

เฉียนเสี่ยวเสี่ยว “…”

ชายคนนั้นพยายามลุกขึ้นยืน “เธอนี่มัน…”

เขาวิ่งเข้ามา เฉียนเสี่ยวเสี่ยวรีบไปที่ประตู แต่ถูกคว้าผมที่ยาว

เอาไว้

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวตะโกนว่า “ปล่อย ปล่อยนะ!”

มือที่จับผมคลายออกทันที

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวกับชายคนนั้นต่างตกตะลึง

เขายื่นมือไปทางเฉียนเสี่ยวเสี่ยว

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวตะโกนอีก “ไสหัวไป!”

ชายคนนั้นถอยหลังกรูดอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเขาแสดงความหวาดกลัวเล็กน้อย “เธอเป็นอะไร?”

เขาผลักเฉียนเสี่ยวเสี่ยวออกแล้วพยายามจะเปิดประตู รีบหนีไป

เขาเพิ่งเปิดประตูก็ได้ยินเสียงของเฉียนเสี่ยวเสี่ยวดังมาจาก

ด้านหลัง “กลับมา”

ชายคนนั้นถอยหลังกลับอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเอ่ยปากโดยไม่รู้ตัว “ปิดประตู”

ประตูปิดลงเสียงดังปัง

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวมองชายที่กำลังตกใจกลัว แล้วมองประตูซึ่งปิด

สนิท เธอพลันยกยิ้มเล็กน้อย

ชายคนนั้นถอยหลังทันที “เธอจะทำอะไร? เธอป็นอะไรกันแน่?

เป็นผีเหรอ? หรือว่าเป็นปีศาจ? ฉันจะบอกเธอให้นะ ถ้าเธอกล้าทำ

อะไรฉัน พวกองค์กรจะไม่ปล่อยเธอไปแน่”

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวยิ้ม “น่าเสียดาย แต่ฉันเป็นมนุษย์”

เธอถอนหายใจเบา ๆ “ทว่า…ตอนนี้ฉันกลายเป็นเทพแล้ว”

เธอเหยียบพื้นเบา ๆ “ที่นี่คือดินแดนของฉัน แกบุกรุกเข้ามาใน

ดินแดนของฉัน ก็ต้องยอมให้ฉันจัดการตามใจชอบแล้ว”

“คุกเข่าลง!”

ตุ้บ!

ชายคนนั้นทรุดเข่าลงทันที กระแทกพื้นเสียงดังชัด

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวยิ้มเยาะ “คลาน!”

เขาคลานไปมาเหมือนสุนัขทันที

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเห็นดังนั้น ดวงตาของเธอเป็นประกายวาววับ

ชายคนนั้นไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ ตอนนี้ฤทธิ์

เหล้าหายไปหมดแล้ว ได้แต่มองเฉียนเสี่ยวเสี่ยวด้วยสายตา

หวาดกลัว

สองชั่วโมงต่อมา เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเปิดสมองกล โพสต์ข้อความ

หนึ่งว่า

[ฉันกลายเป็นเทพแล้ว ในที่สุดฉันก็มีพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง]

ด้านล่างเป็นเทคนิคการใช้งานพื้นที่ปลอดภัยบางอย่าง เธอ

ถึงกับถ่ายรูปและวิดีโอของชายคนนั้นด้วย

“อย่างแรกคือไม่สามารถฆ่าคนและสั่งให้เขาฆ่าตัวตายในพื้นที่

ปลอดภัยได้ ยิ่งไปกว่านั้นไม่สามารถทำร้ายเขาในพื้นที่ปลอดภัยได้”

“นี่น่าจะเป็นข้อจำกัดที่ทำขึ้นมาเพราะกลัวว่าสิทธิ์ของพื้นที่

ปลอดภัยจะมากเกินไป”

“แต่สั่งให้เขาทำอะไรได้ เช่น เห่าเหมือนหมา ทำความสะอาด

ทำอาหาร…”

โพสต์ของเฉียนเสี่ยวเสี่ยวแพร่กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่าง

รวดเร็ว

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ตำรวจก็มาถึงที่หน้าประตู

ทันทีที่เห็นตำรวจ ชายที่นอนคว่าอยู่บนพื้นก็ร้องไห้น้าตานอง

หน้า “ช่วยผมด้วย!”

เฉียนเสี่ยวเสี่ยวเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ตำรวจฟัง

จากนั้นตำรวจก็พาชายคนนั้นไป

หลังปิดประตู เฉียนเสี่ยวเสี่ยวมองบ้านที่สะอาดเรียบร้อยของเธอ

และอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ

อาคารเก่าที่เธอใช้เงินเก็บของตัวเองหลายปีซื้อมา ในที่สุดก็เป็น

บ้านของเธอจริง ๆ

ในที่สุด…

มันก็กลายเป็นที่หลบภัยของเธอแล้ว!

โรงเรียน

หลังจากการแต่งตั้งเทพผ่านไปครึ่งเดือน เกือบทุกคนในประเทศ

ได้กลายเป็นเทพเรียบร้อยแล้ว

ฉู่ลั่วกับซู่เซี่ยงหยางได้รับแจ้งมาจากเซียวเมิ่ง

พอมาถึงด้านนอกโรงเรียน ฉู่ลั่วก็หยุดยืนนิ่งทันที

ซู่เซี่ยงหยางมองเธอด้วยความสงสัย “เป็นอะไรไปครับ?”

ฉู่ลั่ว “ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ต้องทำค่ะ”