เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1992 ก ำลังด ำเนินไปได้ด้วยดี

ซู่เซี่ยงหยำงท ำหน้ำงง

ตอนนี้พวกเขำก ำลังอยู่ที่ชำยทะเล รอเซียวเมิ่งมำรับ แล้วเวลำนี้

จะท ำอะไรได้

เขำเห็นเพียงฉู่ลั่วนั่งขัดสมำธิอย่ำงไม่ใส่ใจ มือทั้งสองประสำน

ปำกท่องคำถำ จิตธรรมญำณของเธอถูกกระตุ้นอย่ำงรุนแรง

ระบบ [คุณก ำลังท ำอะไร?]

ฉู่ลั่ว “แค่ลืมบอกนำยเรื่องหนึ่ง จิตธรรมญำณของฉันไม่ใช่

สถำนที่ที่นำยจะเข้ำออกตำมใจชอบได้อีกต่อไปแล้ว”

ระบบยังคงสงสัย ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงพลังวิญญำณอันทรงพลังพุ่ง

ตรงไปยังจิตธรรมญำณ และสำมำรถระบุต ำแหน่งของมันได้อย่ำง

แม่นย ำ

ระบบ [คุณท ำตั้งแต่เมื่อไหร่…เป็นไปได้ยังไง…]

เสียงของระบบก้องอยู่ในจิตธรรมญำณของฉู่ลั่ว เต็มไปด้วย

ควำมไม่อยำกเชื่อ

ฉู่ลั่ว “ฉันท ำได้”

พลังวิญญำณถูกขับเคลื่อน ระบบในจิตธรรมญำณส่งเสียงดัง

สนั่นแล้วหำยไป

ฉู่ลั่วลืมตำขึ้น พูดกับซู่เซี่ยงหยำงที่มีสีหน้ำงุนงงว่ำ “เสร็จแล้ว

จัดกำรเรียบร้อยค่ะ”

ขณะนั้น รถเหำะของโรงเรียนก็มำถึง

เป็นฉินเหว่ยที่มำรับพวกเขำ

พอลงจำกรถ ฉินเหว่ยก็ยิ้มพูดว่ำ “เรื่องกำรแต่งตั้งเทพของคุณ

เจ๋งมำกเลยครับ!”

ฉู่ลั่วยิ้มเบำ ๆ

ฉินเหว่ยเห็นว่ำเธอไม่ค่อยมีปฏิกิริยำอะไรมำก จึงรีบพูดว่ำ “ผม

พูดจริงนะ คุณรู้ไหมว่ำหลังจำกแต่งตั้งเทพแล้ว คดีอำชญำกรรม

ร้ำยแรงในสังคมก็ลดลงไปมำกเลย”

“คนลักพำตัวเด็กก็ลดลงด้วย”

“ห้ำงสรรพสินค้ำขนำดใหญ่และสถำบันต่ำง ๆ หลำยแห่งก ำลัง

ถำมว่ำมีวิธีไหนที่จะขอให้สถำบันของพวกเขำเป็นดินแดนได้บ้ำง”

อย่ำงน้อยก็เพื่อรับประกันว่ำภำยในดินแดนนั้นผู้คนจะปลอดภัย

ซู่เซี่ยงหยำงยิ้ม “แค่นี้ยังต้องให้คุณบอกอีกเหรอครับ? องค์กร

ของเรำได้รับข้อเสนอแบบนี้มำกมำยตั้งแต่แรกแล้ว”

พวกเขำขึ้นรถไป ฉินเหว่ยเล่ำเรื่องรำวของโรงเรียนให้ฟัง

ทั้งหมด

“แผนกำรของพวกเรำก ำลังด ำเนินไปได้ด้วยดี”

“เรื่องซุนหย่ำจิ้ง ทำงนั้นเรำก็ติดต่อไปแล้ว ทุกอย่ำงรำบรื่นดี

ครับ”

“ฝ่ำยพวกปีศำจ เรำได้ติดต่อมังกรด ำหมิงคุนและเทพเอกเก้ำ

ญำณแล้ว ตอนนี้พวกเขำทั้งสองคนมีท่ำทีเห็นด้วย”

“ทำงปรโลก เรำก็ได้ติดต่อไปแล้วเหมือนกัน”

บนเส้นทำงที่มุ่งหน้ำไปยังโรงเรียน ฉินเหว่ยได้รำยงำนควำม

คืบหน้ำของแผนกำรทั้งหมด

เมื่อรถเหำะมำถึงโรงเรียน เขำจึงพูดกับฉู่ลั่วว่ำ “แม้ว่ำแผนกำร

ทั้งหมดจะรำบรื่นดี แต่ว่ำ…”

ซู่เซี่ยงหยำงมีสีหน้ำเคร่งเครียด

ฉู่ลั่ว “แต่ว่ำ…อำจจะท ำไม่ส ำเร็จก็ได้”

ฉินเหว่ยพยักหน้ำ

ทุกคนเข้ำห้องประชุมด้วยสีหน้ำเคร่งเครียด

กำรประชุมครั้งนี้เป็นกำรประชุมลับ มีคนเข้ำร่วมน้อยกว่ำสิบคน

ที่โต๊ะประชุม เซียวเมิ่งแจกแจงควำมคืบหน้ำของแผนกำรทีละข้อ

รวมถึงสถำนที่ที่พวกเขำได้ท ำกำรควบคุมแล้ว

“จนถึงตอนนี้ ทำงเผ่ำปีศำจไม่มีปัญหำอะไรเลยค่ะ”

“ส่วนทำงปรโลกหลังจำกที่เรำได้ติดต่อไป ท่ำทีของพวกเขำก็

มั่นคงมำก”

“ตอนนี้ มีแค่ทำงเผ่ำเทพที่ยังไม่แน่นอน ถึงซุนหย่ำจิ้งจะได้

เอำชนะใจมนุษย์บำงคนมำได้ แต่คนที่จะสั่นคลอนรำกฐำนของเทพ

ได้จริง ๆ ยังไม่มีเลย”

หยวนเป่ยเป่ยขมวดคิ้ว “พวกเรำเกรงว่ำแผนกำรถูกจะเปิดเผย

จึงไม่กล้ำติดต่อกับฝ่ำยเทพของเรำบ่อย ๆ ถ้ำหำก…”

“ถ้ำหำกมีคนที่มีต ำแหน่งเทพสูงสักคนมำอยู่ฝ่ำยเรำ บำงทีฝ่ำย

เทพของเรำอำจจะไม่ต้องกังวล”

ซู่เซี่ยงหยำง “คนที่มีต ำแหน่งเทพสูง ๆ ล้วนแต่เป็นคนที่ได้รับ

ผลประโยชน์ คุณคิดว่ำพวกเขำจะมำอยู่ฝั่งมนุษย์เหรอ ถ้ำติดต่อไป

โดยไม่ระวัง แผนกำรรั่วไหล มันจะส่งผลเสียต่อแผนกำรของเรำ

เท่ำนั้น”

“แล้วจะท ำยังไงคะ” เซียวเมิ่งถำม

หยวนเป่ยเป่ยสูดหำยใจลึก “โชคดีที่ปรมำจำรย์แต่งตั้งเทพ

ส ำเร็จ ถึงได้ท ำให้คนธรรมดำไม่ได้พึ่งพำเทพมำกขนำดนั้น”

ซู่เซี่ยงหยำงพูดต่อ “ผมไม่เห็นด้วยกับกำรติดต่อเทพต ำแหน่งสูง

ในบรรดำสิ่งมีชีวิตทั้งหลำย ถ้ำ 99% ยืนอยู่ฝั่งเรำ ก็ถือว่ำส ำเร็จแล้ว”

“แต่ถ้ำเรำแพ้เพียงแค่หนึ่งในสิบล่ะคะ?” เซียวเมิ่งจ้องซู่เซี่ยง

หยำง “ควำมพยำยำมทั้งหมดจะสูญเปล่ำ ส ำหรับมนุษยชำติและ

สิ่งมีชีวิตนับหมื่นแสนแล้ว มันจะเป็นหำยนะครั้งใหญ่”

ห้องประชุมตกอยู่ในควำมเงียบงัน

ผู้บัญชำกำรเฒ่ำเห็นอย่ำงนั้นจึงหันไปมองฉู่ลั่ว “คุณเป็นหัวหน้ำ

องค์กรและผู้อ ำนวยกำรโรงเรียน คุณรู้เรื่องพวกนี้มำกกว่ำ คุณ

คิดเห็นยังไง?”

“เผ่ำเทพมีพลังที่แข็งแกร่งและยังมีวิถีสวรรค์คอยสนับสนุน ถ้ำไม่

มีเทพบรรพกำลที่ทรงพลังอยู่ฝ่ำยเรำ แผนนี้คงไม่อำจท ำส ำเร็จ”

“แต่ถ้ำมีสิ่งมีชีวิตมำกมำยที่ไม่พอใจวิถีสวรรค์ แม้ไม่มีเทพบรรพ

กำลที่ทรงพลัง พวกเรำก็สำมำรถประสบควำมส ำเร็จได้”