เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2020 เรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ซู่เซี่ยงหยางหัวเราะเยาะ “เธอเห็นด้วยกับคำสั่งของเบื้องบน

เหรอ?”

เซียวเมิ่งเบือนหน้ามาจ้องซู่เซี่ยงหยาง “หัวหน้าซู่มาก่อกวนเหรอ

คะ? คนอื่นอาจไม่รู้ว่าทำไมเบื้องบนถึงออกคำสั่งแบบนี้ แต่คุณไม่รู้

จริง ๆ เหรอ?”

ซู่เซี่ยงหยาง “…”

“ถ้ามีฉู่ลั่วอยู่ การเจรจาก็จะไม่ราบรื่น นี่ก็เพื่อประโยชน์ของสาม

ภพพวกเรา”

หลังจากพูดจบ เธอก็ไม่สนใจคนขององค์กร คว้าโทรโข่งมาแล้ว

ตะโกนเข้าไปข้างในว่า “ฉู่ลั่ว ค่ายกลของคุณแข็งแกร่งจริง ๆ แต่คุณ

รับประกันได้ไหมว่าพวกคุณจะไม่ออกมาตลอดกาล?”

ข้างในนั้นไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ

หยวนเป่ยเป่ยโบกมือ จากนั้นก็มีคนพากลุ่มคนเดินเข้ามา

เป็นครอบครัวของหัวหว่าน พร้อมกับซ่งเมี่ยวเมี่ยว ปิ่งจ้าวถังและ

เถาซูเยียนที่ถูกควบคุมด้วยยันต์

“เซียวเมิ่ง เธอกำลังทำอะไร?” ไจ๋โหรวโกรธจนตาเบิกกว้าง

อยากจะวิ่งเข้าไปแต่ถูกนักเรียนที่มีอาวุธหนักขวางเอาไว้

จี้ไจ่ดึงตัวไจ๋โหรวมาและยืนบังหน้าเธอ เขาจ้องมองด้วยสายตา

เย็นชาไปทางเซียวเมิ่งกับหยวนเป่ยเป่ย

“วิธีการของพวกเธอมันสกปรกเกินไปแล้ว”

หยวนเป่ยเป่ยแค่นหัวเราะ “สกปรกเหรอ? เพื่อความสงบสุขของ

สามภพ เพื่ออนาคตของมนุษยชาติ นี่ไม่เรียกว่าสกปรกหรอก แต่

เรียกว่ากลยุทธ์ต่างหาก”

เธอเอียงคอ มุมปากยกขึ้นอย่างเย็นชา “หรือว่าเพื่อฉู่ลั่วคนเดียว

แล้ว ทิ้งอนาคตของมนุษย์ไปเหรอ?”

“ถึงพวกคุณจะยินยอม แต่พวกคุณได้ถามสรรพชีวิตเหล่านี้หรือ

ยังว่าพวกเขายินยอมหรือเปล่า?”

เธอถามอย่างดุดัน

ไจ๋โหรวโกรธแค้นจนอยากจะกระโดดออกไปเถียงกับหยวนเป่ย

เป่ย แต่ใครจะรู้ว่าซู่เซี่ยงหยางกลับยกมือขึ้นห้ามเธอ

ไจ๋โหรวไม่อยากจะเชื่อ “หัวหน้าซู่!”

สีหน้าซู่เซี่ยงหยางเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “พวกเขาพูดถูก

สรรพชีวิตคงไม่ยินยอม”

เขาเดินไปที่ค่ายกลแล้วตะโกนเสียงดัง “ฉู่ลั่ว ถ้าคุณบอกว่า

เสียใจตอนนี้ ทุกอย่างก็ยังไม่สายเกินไป ความสงบสุขของสามภพ

สำคัญกว่าไม่ใช่เหรอครับ?”

เสียงของเขาก้องกังวาน

แต่ภายในคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

ซู่เซี่ยงหยางเกือบจะแนบชิดกับค่ายกล เจ็บปวดแสนสาหัส

“ทำไมคุณถึงต้อง…ดื้อรั้นขนาดนี้?”

หยวนเป่ยเป่ยเดินเข้าไปข้างหน้า ดึงตัวซู่เซี่ยงหยางออก แล้ว

ตะโกนเข้าไปข้างใน “ฉู่ลั่วไม่ใช่พวกเราเนรคุณคน แต่เป็นเพราะต่อ

หน้าความถูกต้อง ใครก็สามารถเสียสละได้ ฉันเชื่อว่าคุณจะเข้าใจ”

ข้างในยังคงไม่มีเสียงอะไร

“ถ้าอย่างนั้นปรมาจารย์ฉู่ก็อย่าโทษพวกเราที่บีบบังคับคุณเลย”

“จับพวกเขาไว้ที่นี่! ฉู่ลั่วออกมาเมื่อไหร่ ก็ปล่อยพวกเขาเมื่อ

นั้น”

หัวหว่านถูกผลักไปข้างหน้าอย่างแรง เธอจ้องมองคนด้านหลัง

อย่างโกรธแค้น แล้วตะโกนเข้าไปในค่ายกล

“คุณหนู! อย่าออกมานะคะ นี่เป็นสังคมที่มีกฎหมาย ฉันไม่เชื่อ

หรอกว่าพวกเขาจะปล่อยให้พวกเราอดตาย อย่างมากก็แค่ให้พวก

เรารออยู่ข้างนอกเท่านั้น”

ฟู่ปู้เสวียนเอ่ย “คุณไม่จำเป็นต้องออกมา ไม่ช้ากระแส

วิพากษ์วิจารณ์ภายนอกก็จะรุนแรงขึ้น”

“เหอะ!” ทันทีที่ฟู่ปู้เสวียนพูดจบ เซียวเมิ่งก็หัวเราะเยาะ “พวก

คุณอยากดูไหมว่าตอนนี้คนภายนอกประเมินฉู่ลั่วเป็นแบบไหน”

ฟู่เสี่ยวเจียวรีบเปิดสมองกล ยังไม่ทันพิมพ์คำว่าฉู่ลั่วก็เห็นคำค้น

หายอดนิยมล่าสุดที่เกี่ยวกับฉู่ลั่วทั้งหมดแล้ว

#ฉู่ลั่วเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว ไม่สนใจอนาคตของมนุษยชาติ#

#เปิดโปงจำนวนคนที่ฉู่ลั่วฆ่ามาตลอดหลายปีนี้#

#แท้จริงแล้วฉู่ลั่วช่วยเหลือมนุษยชาติ หรือนำภัยพิบัติมาสู่พวก

เรากันแน่#

#หากไม่มีฉู่ลั่ว บางทีพวกเราอาจจะดีกว่านี้#

คำค้นหายอดนิยมเหล่านี้ทำให้คนตกใจสุดขีด

ความคิดเห็นด้านล่างยิ่งทำให้ฟู่เสี่ยวเจียวสีหน้าไม่สู้ดี

หัวหว่านกับฟู่ปู้เสวียนเห็นสีหน้าของเธอไม่ดีก็รู้ว่าเซียวเมิ่งไม่ได้

โกหก

หัวหว่านจ้องมองเซียวเมิ่งอย่างโกรธเคือง “พวกเธอนี่เองที่อยู่

เบื้องหลังทั้งหมด พวกเธออย่าลืมสิว่าถ้าไม่ใช่เพราะคุณหนูของฉัน

ตอนนี้โลกจะเป็นยังไงบ้าง?”

เซียวเมิ่งตอบว่า “ลืมไม่ได้หรอก แต่มันก็ไม่อาจหยุดยั้งการ

ตัดสินใจของพวกเราที่ทำเพื่อมวลมนุษย์ได้”

เธอหันไปทางค่ายกลและกล่าวว่า “ฉู่ลั่ว นี่เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยง

ไม่ได้ ให้อภัยพวกเราด้วยนะคะ”