เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2028 เง็กเซียน

เธอหยิบดาบชิงเจวี๋ยขึ้นมา ดาบที่ดูดซับวิญญาณของอาวุธ

ศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วน เมื่อชักออกจากฝักก็เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้า ชี้ตรง

ไปยังรอกแยกดำนั้น

เถาซูเยียนขยับนิ้วมือเบา ๆ ผีเสื้อกลางคืนกระพือปีก

ชางฮ่าวเคลื่อนไหวว่องไวท่ามกลางกลุ่มเมฆ เสียงคำรามของ

มังกรดังก้องฟ้า

เทพเอกเก้าญาณแปลงร่างเป็นสิงโตเก้าหัวทันที แล้วกู่ร้อง

คำราม

สิบวังยมราชแห่งปรโลกปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ กายธรรม

เคร่งขรึมโอบล้อมไปด้วยจิตสังหาร

เหล่าเทพมนุษย์ทั้งหมดในหมู่เทพต่างชูอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของตน

ไปทางแดนเทพ

เหล่าปีศาจมากมายต่างส่งเสียงคำรามขึ้นฟ้า

มนุษย์ทั้งหลายต่างยกอาวุธในมือขึ้น เป้าหมายคือฟากฟ้าเบื้อง

บน

สรรพชีวิตต่างแสดงความไม่พอใจของตนออกมา

เหล่าเทพที่เคยดูน่าเกรงขามในตอนแรก เวลานี้ต่างหยุดนิ่ง

ทั้งหมด

ดาบยักษ์ที่แผ่รัศมีอำนาจค่อย ๆ จางหายไป

เหลือเพียงรอยแยกสีดำที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

ทันใดนั้น รอยแยกสีดำสนิทเหมือนจะถูกดึงลงมาจากท้องฟ้า

ราวกับดาบโค้งที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนพุ่งไปหาฉู่ลั่ว

ในที่สุดก็ครอบคลุมแท่นบูชาที่ฉู่ลั่วยืนอยู่ทั้งหมด

“ฉู่ลั่ว!” เถาซูเยียนที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งตรงไปยังแท่นบูชาทันที

เธอทะลุผ่านแท่นบูชาไป เหลือเพียงกลุ่มความมืดสีดำ

ขณะที่เธอกำลังตกใจ มังกรดำที่ถูกล่ามด้วยโซ่ทองคำบน

ท้องฟ้าก็บินพุ่งลงมา พลังอันยิ่งใหญ่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของ

มังกรดำ ลากโซ่หลายสิบเส้นที่พันธนาการร่างอยู่ ทะยานตรงเข้าไป

ในความมืดมิด

โซ่ทั้งหมดก็หายไปพร้อมกัน

เถาซูเยียนเบิกตากว้าง

เทพเอกเก้าญาณขวางกลุ่มคนที่กำลังจะวิ่งเข้ามา “ที่นี่ไม่ใช่

สถานที่ที่พลังของพวกเราจะสามารถเข้าไปได้”

……

ฉู่ลั่วลืมตาขึ้น ตรงหน้าเธอคือวังที่ยิ่งใหญ่

ด้านบนเขียนว่า วังม่วงเมฆา

ทันทีที่เธอลืมตา ประตูใหญ่ของวังม่วงเมฆาก็เปิดออกด้วยเสียง

ดังลั่น

“เข้ามาสิ!”

เสียงทุ้มต่าดังก้องอย่างทรงพลัง

ฉู่ลั่วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอกำดาบชิงเจวี๋ยในมือ

แน่นโดยไม่รู้ตัว

การเผชิญหน้ากับเทพบรรพกาลที่อยู่ข้างในนั้น ทำให้เธอรู้สึก

หวั่นไหวยิ่งกว่าการเผชิญหน้ากับเทพบนสวรรค์เสียอีก

ขณะที่เธอกำลังจะก้าวเท้า มังกรดำก็ทะลุผ่านความมืดมาทันที

พอมาถึงข้างกายฉู่ลั่วก็แปลงร่างเป็นมนุษย์

โซ่ตรวนบนร่างของเขายังคงอยู่เหมือนเดิม

ฉู่ลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย “ทำไมคุณถึงมาที่นี่?”

“โซ่ที่รั้งร่างคุณ มันไม่เจ็บเหรอ?”

ชางฮ่าวเอียงคอมองเธอแวบหนึ่ง ไม่ตอบคำถาม ทำเพียงมองไป

ยังประตูใหญ่ของวังม่วงเมฆาที่เปิดอ้าอยู่

“เข้ามาด้วยกันเถอะ!”

ทั้งสองตรงเข้าไปในวังม่วงเมฆา

วังม่วงเมฆาสง่างามและยิ่งใหญ่ มีกลุ่มเมฆมงคลลอยอยู่เป็น

ระลอก

ท่ามกลางบรรยากาศนั้น ชายคนหนึ่งสวมชุดคลุมยาวสีขาวนั่ง

อยู่บนเบาะรองนั่ง

เบื้องหลังของเขาคือเมฆดาวห้าสีเรืองรอง ด้านซ้ายคือม้วนภาพ

แสดงการหมุนเวียนของยุคสมัย ด้านขวาคือหอกสังหารเทพที่ลอย

อยู่กลางอากาศ กำลังแผ่รังสีสังหารอย่างเลือนราง

“เง็กเซียน ท่านต้องการขัดขวางพวกเราโค่นล้มสวรรค์หรือ?”

ชางฮ่าวสีหน้าเย็นชา ร่างกายเต็มไปด้วยจิตสังหาร

ฉู่ลั่วรู้สึกตกใจ

แม้ว่าเธอจะเดาไว้แล้ว แต่พอได้ยินชื่อของชายตรงหน้าจากปาก

ของชางฮ่าว เธอก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

เง็กเซียน เทพบรรพกาลองค์แรกที่บรรลุเป็นเซียนในสวรรค์และ

พิภพ เทพบรรพกาลส่วนใหญ่ในยุคโบราณล้วนบรรลุเป็นเซียนจาก

การฟังคำสอนของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นเทพองค์แรกที่ถูกเลือกโดยวิถีสวรรค์

สีหน้าของเง็กเซียนอ่อนโยน เขาโบกพู่หยกในมือเบา ๆ โซ่

ทั้งหมดรอบตัวชางฮ่าวก็หายวับไปทันที

“โซ่ล่ามเทพนี้ทำมาจากส่วนที่เหลือของกระดูกสันหลังปั่นกู่ที่

กลายเป็นเขาปู้โจว แล้วถูกทำให้กลายเป็นโซ่ล่ามวิญญาณ”

“โซ่ตรวนแทงทะลุเข้าไปในร่างกายและวิญญาณ แม้จะไม่ขยับ

เขยื้อน ก็ยังเจ็บปวดถึงกระดูก”

“ยิ่งไปกว่านั้น เจ้ายังออกมาไกลจากสถานที่ผนึกขนาดนี้ ซ้ายัง

มาถึงวังม่วงเมฆาอีก คงจะเจ็บปวดจนวิญญาณแทบกระจัดกระจาย

ไปหมดแล้วสินะ”

ชางฮ่าว “เรื่องของข้าไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นมายุ่ง จะเจ็บหรือไม่

เจ็บแล้วมันเกี่ยวอะไรกับท่าน”