เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2029 สั่นสะเทือนสามภพ
ฉู่ลั่วหันหน้าไปมองชางฮ่าว
เง็กเซียนเอ่ย “ไม่เป็นไร ข้าปลดโซ่ล่ามวิญญาณบนตัวเขาออก
แล้ว”
เขามีสีหน้าสงบนิ่ง กระทั่งชี้ไปที่เบาะรองนั่งสองอันตรงหน้าเขา
“วังม่วงเมฆาของข้าแทบไม่มีใครมาเยือน มันเงียบเหงามาก ไม่สู้เอา
อย่างนี้ นั่งลงแล้วมาคุยกับคนแก่จากยุคบรรพกาลอย่างข้าดีกว่า”
เมื่อได้ยินคำว่า “คนแก่จากยุคบรรพกาล” ชางฮ่าวก็ขมวดคิ้ว
แน่น
สองคนนั่งลงตรงข้ามกับเง็กเซียน เง็กเซียนเพียงโบกมือ ถาดใบ
หนึ่งก็ลอยมา
ถ้วยชามาอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่วกับชางฮ่าว กาน้าชาหยกรินโดย
อัตโนมัติ
กลิ่นหอมสดชื่นแผ่กระจาย
เง็กเซียนยิ้มพลางกล่าว “ล้วนเป็นของบำรุงวิญญาณและ
ร่างกาย สำหรับพวกเจ้าสองคนแล้วถือว่าค่อนข้างดี”
ฉู่ลั่วยกขึ้นมา เพียงแค่สูดดมก็รู้สึกได้ว่าเส้นประสาทที่ตึงเครียด
ผ่อนคลายลงทันที
เธอจิบเบา ๆ หนึ่งอึก รู้สึกว่าจิตธรรมญาณราวกับถูกชะล้างด้วย
น้า ร่องรอยที่มารในใจทิ้งไว้บนจิตธรรมญาณก่อนหน้านี้ก็ถูกชำระ
จนสะอาดหมดจดในพริบตา
ชางฮ่าวชายตามองอย่างไม่ใส่ใจ ยกขึ้นมาแล้วดื่มรวดเดียวหมด
“เง็กเซียน ท่านก็รู้ว่าพวกเรามาที่นี่เพื่ออะไร จะสู้หรือจะเจรจาก็
พูดมาคำเดียว อย่าทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้” เขาบีบถ้วยชาแน่น
สีหน้าเย็นชาลง
ฉู่ลั่วก็มองเง็กเซียนเช่นกัน
เง็กเซียนไม่สนใจชางฮ่าว แต่กลับยิ้มมองไปทางฉู่ลั่ว “เป็นยังไง
บ้าง?”
ฉู่ลั่ว “ฉันรับรู้รสชาติอะไรไม่ได้เลยค่ะ แค่รู้สึกว่าจิตธรรมญาณ
ฟื้นฟูไปได้มากพอสมควร”
“แต่เดิมก็ไม่มีรสชาติอะไรอยู่แล้ว” เง็กเซียนยิ้มเบา ๆ “เพียงแต่
สำหรับผู้บำเพ็ญ มันมีประโยชน์เพิ่มขึ้นมาบ้างเท่านั้นเอง”
ฉู่ลั่วประคองถ้วยชา “ฉันจะไม่ยอมละทิ้งการโค่นล้มสวรรค์หรอก
นะคะ”
เง็กเซียนพยักหน้า “ข้าเห็นแล้ว”
ทันใดนั้น ภายในวังม่วงเมฆาก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาอย่างโกรธ
เกรี้ยว “เง็กเซียน ผมพาเธอมาที่นี่ไม่ใช่ให้คุณชมเชยเธอ แต่ให้คุณ
จัดการเธอต่างหาก”
“หรือว่าคุณอยากเห็นเธอโค่นล้มสวรรค์สำเร็จ?”
“อย่าลืมสิ คุณดำรงอยู่ร่วมกับวิถีสวรรค์ ถ้าเธอโค่นล้มสวรรค์
สำเร็จ พลังของคุณจะต้องได้รับความเสียหายแน่นอน”
เง็กเซียนหรี่ตาลง “เมื่อหลายพันปีก่อน ข้าตกลงจะดำรงอยู่
ร่วมกับเจ้า ก็เพราะตอนนั้นสวรรค์และโลกเพิ่งก่อกำเนิด ความเป็น
ระเบียบยังวุ่นวาย จำเป็นต้องมีกฎเกณฑ์อย่างหนึ่งที่ใช้บังคับใน
สวรรค์และโลก”
“ตอนนี้ กฎเกณฑ์นั้นกลายมาเป็นพันธนาการของสิ่งมีชีวิตทั้ง
สามภพแล้ว ถึงแม้พลังของข้าจะได้รับความเสียหาย แล้วจะเป็น
อย่างไรเล่า”
วิถีสวรรค์ตกตะลึงกับคำพูดของเง็กเซียน
เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเง็กเซียนจะเห็นด้วยกับการโค่นล้ม
สวรรค์
เง็กเซียนเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง สายตาพึงพอใจมองไปที่ฉู่ลั่ว
“ข้าตรวจสอบชาติก่อนและชาตินี้ของเจ้าแล้ว เจ้าคือมนุษย์”
เมื่อพูดถึงมนุษย์ ดวงตาของเง็กเซียนเต็มไปด้วยความชื่นชม
มากขึ้น “ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เจ้าล้วนเป็นมนุษย์”
คนที่ทำความดีมามากมาย แต่เดิมชาตินี้ควรจะเป็นมนุษย์
ธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและมีความสุขไปตลอด
ถ้าไม่ใช่เพราะกฎเกณฑ์ของวิถีสวรรค์เกิดข้อผิดพลาด
หากไม่ใช่เพราะพวกเทพแข็งแกร่งเกินไปจนทำให้เกิดหุบเหว
เทพมรณะ
ฉู่ลั่วคงจะใช้ชีวิตที่ธรรมดาและมีความสุขไปจนสิ้นอายุขัย แล้ว
เวียนว่ายตายเกิด เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง
เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฉู่ลั่วก็แทบไม่เปลี่ยน เธอพยักหน้า
น้าเสียงยังคงมั่นคงและแฝงไว้ด้วยความภูมิใจเล็กน้อย “ฉันเป็นเพียง
มนุษย์เท่านั้นค่ะ”
“ความไม่พอใจของมนุษย์สามารถสั่นสะเทือนสามภพ เปลี่ยน
ฟ้าผันแผ่นดินได้”
เสียงที่แผ่วเบานั้นหายไปพร้อมความขุ่นเคือง เหลือเพียงเสียง
หัวเราะเยาะและการเย้ยหยัน “แค่มนุษย์ธรรมดา แค่มนุษย์ธรรมดา
เท่านั้น”
“พวกเทพที่ไร้ความสามารถ เง็กเซียนที่ไร้ความสามารถ!”
“ไร้ความสามารถที่สุด!”
สีหน้าเง็กเซียนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง “วิถีสวรรค์ เจ้าดูถูกมนุษย์
เกินไป เจ้าเลือกฉู่ลั่วจากเผ่ามนุษย์ คิดว่าควบคุมนางได้ทั้งหมด แต่
เจ้ากลับเป็นคนส่งนางไปบำเพ็ญในโลกอื่น ทำให้นางหลุดพ้นจาก
การควบคุมของเทพ”
“เจ้ายังส่งอาวุธเวทจากโลกอื่นกลับมาให้นาง ช่วยให้
ความสามารถของนางก้าวหน้าขึ้นไปอีกระดับ”
YOU MAY ALSO LIKE
