เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2033 แสดงได้สมจริงมาก
“เทียนเป่าเป็นเด็กฉลาดมาก”
“ในดวงตาของพ่อเขียนไว้ว่ากลัว เทียนเป่ามองออก”
“เทียนเป่าไม่ได้แอบดูความคิด”
ชางฮ่าวก้มหน้าลงมองพื้น “ข้าไม่ได้กลัว”
เทียนเป่า “พ่อกำลังโกหก”
ชางฮ่าว “…”
ท้องฟ้าที่เปลี่ยนแปลงหลายครั้งในที่สุดก็กลับคืนสู่สภาพปกติ
ดวงดาวนับพันกระจายอยู่เต็มท้องฟ้า
ท่ามกลางท้องฟ้าที่งดงามตระการตา จู่ ๆ ก็มีดอกไม้ไฟระเบิดขึ้น
มากมาย
จากนั้นโดรนหลากหลายชนิดก็บินขึ้น เรียงตัวเป็นรูปแบบต่าง ๆ
โลกมนุษย์เต็มไปด้วยความสงบสุข
ฉู่ลั่วส่งเทียนเป่าให้กับชางฮ่าว ส่วนตัวเองตามพวกเซียวเมิ่ง
กลับไปที่โรงเรียน
ไจ๋โหรวเดินตามฉู่ลั่วอย่างใกล้ชิด สีหน้ายังคงเผยความตื่นเต้น
“ไม่คิดเลยว่าพวกเราจะทำสำเร็จได้จริง ๆ”
จี้ไจ่ “แต่เดิมนึกว่า สามเผ่าพันธุ์จะต้องเผชิญกับหายนะครั้ง
ใหญ่แล้ว”
เมื่อนึกถึงสงครามสามภพก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
ทันที
ซู่เซี่ยงหยางตบตรงหัวใจของร่างวิญญาณตัวเอง “ฉันถึงถามว่า
ทำไมพวกเธอถึงไม่บอกกล่าวสักคำก็เริ่มแสดงละครเลย”
“ไม่เคยคิดบ้างหรือไงว่ามันอาจจะมีช่องโหว่?”
“แล้วถ้าตอนนั้นพวกเราไม่ได้สังเกตว่าเป็นแผนการจะทำยังไง?”
เซียวเมิ่งยิ้มเล็กน้อย “ถ้าไม่สังเกตก็ไม่สังเกตสิคะ ยิ่งพวกคุณ
สังเกตไม่เห็น ก็แสดงว่าพวกเราแสดงได้สมจริงมากขึ้น”
“และแผนการนี้ก็ไม่เคยถูกพูดถึงด้วย”
ซู่เซี่ยงหยางชะงักไป “ไม่เคยพูดเหรอ?”
หยวนเป่ยเป่ยถอนหายใจอย่างหนัก “ถึงฉันจะไม่รู้อะไรเลย แต่
ฉันเชื่อใจปรมาจารย์กับเมิ่งเมิ่งนะคะ! เมิ่งเมิ่งไม่ใช่คนที่จะทรยศ
ปรมาจารย์ได้หรอก ปรมาจารย์ก็ไม่ใช่คนที่จะพูดอะไรเพราะอารมณ์
ชั่ววูบด้วย”
เธอกำหนัดแน่นแล้วทุบลงบนฝ่ามือ “ดังนั้น ฉันถึงเดาว่าต้องมี
อะไรผิดปกติแน่ ๆ”
เซียวเมิ่งยิ้ม “ฉันก็ไม่คิดว่าปรมาจารย์จะเข้าใจ”
“ฉันคิดว่าปรมาจารย์จะต้องการให้ฉันบอกใบ้อีกสักหน่อยถึงจะ
เข้าใจ”
ทุกคนมาถึงโรงเรียนแล้ว
หน้าห้องประชุมใหญ่มีคนมารวมตัวกันไม่น้อย ทั้งหมดเป็นคนที่
ได้ยินข่าวและมาหารือเกี่ยวกับเงื่อนไขการเจรจา
ทันทีที่พวกฉู่ลั่วปรากฏตัว สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่พวกเขา
“ปรมาจารย์ฉู่เก่งจริงๆ”
“ศึกครั้งนี้ต้องขอบคุณปรมาจารย์ฉู่ทั้งนั้น”
“ฮ่า ๆ ๆ ผมยังไม่ทันเข้าใจเลยว่าพวกคุณกำลังทำอะไรอยู่ ก็ถูก
พวกคุณจัดการเรียบร้อยแล้ว ถ้ารู้แต่แรกว่ามีปรมาจารย์ฉู่อยู่
เบื้องหลังคอยวางแผน ผมก็คงไม่ต้องกังวลว่าตัวเองควรจะไปหางาน
ทำในปรโลกหรือเปล่า”
บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
นักเรียนมากหน้าหลายตาต่างรวมตัวกันอยู่รอบนอกอาคารห้อง
ประชุม
เมื่อพวกเขาเห็นฉู่ลั่วมา เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว
“ปรมาจารย์ฉู่!”
“ท่านปรมาจารย์ ท่านปรมาจารย์!”
“ปรมาจารย์ฉู่ ฉันรักคุณ! ฉันเป็นแฟนคลับของคุณมาตั้งแต่
ก่อนแล้วค่ะ!!”
“ฮือ ๆ ปรมาจารย์ฉู่ พวกเราทำสำเร็จแล้ว พวกเราทำสำเร็จจริง
ๆ ด้วย”
เสียงกรีดร้อง เสียงร้องไห้ และเสียงโห่ร้องดีใจผสมปนเปกันไป
หมด
ฉู่ลั่วมองนักเรียนเหล่านี้
พวกเขามีทั้งปีศาจ มนุษย์ และผี ตอนนี้ต่างก็กอดกันด้วยความ
ดีใจ หรือไม่ก็โบกมือกันสุดแรง
ฉู่ลั่วยิ้มน้อย ๆ “การเจรจาจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ทุกคนลองคิดดูว่า
พวกเราควรจะเสนอเงื่อนไขอะไรดี และสามเผ่าควรจะอยู่ร่วมกันอย่าง
สงบสุขได้ยังไง”
“ชัยชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่ได้มาจากฉันเพียงคนเดียว”
“แต่มาจากพวกคุณด้วย”
“เป็นพวกคุณ เป็นสรรพชีวิตทั้งหลาย ที่ทำให้เทพได้เห็นถึง
ความมุ่งมั่นของพวกเรา”
“นี่คือชัยชนะที่เป็นของสรรพชีวิตทั้งปวง”
เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา เสียงโห่ร้องยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม
แม้แต่ซู่เซี่ยงหยางและคนอื่น ๆ ก็อดร่วมตะโกนด้วยไม่ได้
หลังจากรอจนทุกคนสงบอารมณ์ลงแล้ว เซียวเมิ่งก็ออกมายืน
และพูดว่า “พอแล้ว ๆ อย่ายืนอยู่ตรงนี้กันอีกเลย สำหรับการต่อสู้ครั้ง
นี้ ทุกคนกลับไปเขียนรายงานมาคนละฉบับนะ”
“นอกจากนี้…สำหรับการเจรจากับเผ่าเทพที่กำลังจะเกิดขึ้น ทุก
คนลองส่งข้อเสนอโดยละเอียดมาคนละหนึ่งฉบับ”
เธอเน้นย้าว่า “จำไว้นะ ฉันบอกว่าส่ง ทุก คน”
นักเรียนที่เพิ่งโห่ร้องด้วยความยินดีเมื่อครู่ก็ถูกประโยคเหล่านี้
ทำให้หน้าซีดเผือดทันที
เพียงพริบตาเดียว ทุกคนก็แตกฮือกระจัดกระจายกันไปเหมือน
ฝูงสัตว์ที่ตื่นตกตระหนก
YOU MAY ALSO LIKE
