เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2042 จมลงสู่การหลับใหล
“ขึ้นมา!”
เสียงนั้นทำให้เหล่าเทพในแดนเทพหันมามองทางนี้
ชางฮ่าว “ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า แล้ววางเทียนเป่าไว้ในอ้อมกอดของเขา “น่าจะ
เป็น…รุ่ยอวิ๋นโจวที่ต้องการพบฉัน”
เธอลูบผมของเทียนเป่าเบา ๆ “เทียนเป่า ลูกอยู่ที่นี่กับพ่อรอแม่
นะ เป็นเด็กดีล่ะ”
แต่เพิ่งจะหมุนตัวก็ถูกชางฮ่าวคว้าแขนไว้
ฉู่ลั่วหันกลับมามองเขาก้วยความสงสัย
ดวงตาสีดำของชางฮ่าวเย็นชาและเคร่งขรึม “เจ้าจะทิ้งข้าไว้ที่นี่
อีกแล้วหรือ?”
คำพูดนี้ชัดเจนว่าเย็นชามาก แต่กลับแฝงไปด้วยความหดหู่
อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“เจ้าจะให้ข้ารอเจ้าอีกแล้วหรือ?”
ฉู่ลั่วนึกถึงฮั่วเซียวหมิงขึ้นมาทันที เขาเคยพูดประโยคนี้กับเธอ
ด้วยน้าเสียงแบบเดียวกัน
ชางฮ่าวจับแขนของเธอแน่น “ข้าแข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว มีสถานะ
เป็นมังกรดำบรรพกาลแล้ว แต่ก็ยังต้องถูกเจ้าทิ้งไว้ที่เดิม ทำได้แค่รอ
เจ้าเท่านั้นหรือ?”
“ฉู่ลั่ว ข้าต้องรอเจ้าเท่านั้นหรือ?”
เทียนเป่าเอามือน้อย ๆ โอบคอของชางฮ่าว ดวงตาใส่มองฉู่ลั่ว
อย่างน่าสงสาร
สองพ่อลูก คนหนึ่งทำหน้าเย็นชา อีกคนทำหน้าน้อยใจ พาให้
ฉู่ลั่วรู้สึกหนักอึ้ง
“ไปกันเถอะ!”
เธอสลัดแขนหลุดจากมือของชางฮ่าว แต่แล้วในวินาที่ถัดมาก็
คว้ามือเขาไว้อีกครั้ง
ชางฮ่าวก้มมองมือที่กำลังกุมกันของพวกเขา แล้วเงยหน้าขึ้น
มองฉู่ลั่ว
เขาบีบมือของเธอแน่น
ครอบครัวสามคนเดินทางไปถึงวังม่วงเมฆา
หน้าวังม่วงเมฆาบนสวรรค์ เหล่าเทพทั้งหลายมารวมตัวกัน
ทันทีที่ทั้งสามคนนี้ปรากฏตัว สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่พวกเขา
ในทันที
“เข้ามาสิ!”
เสียงของเง็กเซียนดังขึ้นอีกครั้ง
ฉู่ลั่วพาชางฮ่าวเข้าไปข้างใน
เหล่าเทพทั้งหลายยืนอยู่นอกวังม่วงเมฆา พวกเขามองดู
เหตุการณ์ตรงหน้าด้วยสีหน้าตึงเครียดและกังวล
ทันทีที่เข้าไปในวังม่วงเมฆา ฉู่ลั่วก็รู้สึกได้ถึงความแตกต่างจาก
ครั้งก่อน
ตอนนี้ภายในวังม่วงเมฆา บรรยากาศกำลังวุ่นวาย พลัง
วิญญาณพลุ่งพล่านรุนแรง
เง็กเซียนยังคงนั่งอยู่บนเบาะ และคนข้าง ๆ ที่ยืนอยู่คือรุ่ยอวิ๋นโจว
เมื่อได้ยินเสียง รุ่ยอวิ๋นโจวค่อย ๆ หันหน้ามามองพวกเขา
สายตาตกลงบนมือของฉู่ลั่วที่กำลังจับมือกับชางฮ่าว แล้วเงย
หน้าขึ้นมาช้า ๆ
“คุณไม่กลัวบ้างหรือว่าถ้าผมเห็นภาพนี้แล้วโกรธน่ะ? อาจารย์!”
เสียงของรุ่ยอวิ๋นโจวเรียบเฉย แววตาก็เช่นกัน
ราวกับว่าเขาเห็นทุกอย่าง แต่ก็เหมือนว่าความโกรธกำลังคุกรุ่น
ฉู่ลั่วจับมือของชางฮ่าวไว้ “ฉันกลัว แต่…ฉันก็กลัวว่าพวกเขาจะ
เสียใจด้วย”
เทียนเป่าโบกมือให้รุ่ยอวิ๋นโจวอย่างมีความสุข “พี่อวิ๋นโจว
ตอนนี้คุณเป็นวิถีสวรรค์ที่สมบูรณ์แล้วนะ”
รุ่ยอวิ๋นโจวแค่มองเทียนเป่าแวบเดียว แล้วก็พูดกับฉู่ลั่วว่า “พวก
คุณโค้นล้มสวรรค์สำเร็จแล้ว กฏเกณฑ์สวรรค์กำลังจะวุ่นวายไม่เป็น
ระเบียบ และผม…ก็กำลังจมลงสู่การหลับใหล”
“อาจารย์ นี่คือสิ่งที่คุณต้องการเหรอ?”
วิถีสวรรค์ที่สมบูรณ์นั้นมีทั้งการพึ่งพาของฉู่ลั่วและความเกลียด
ชังของระบบ
เขามองฉู่ลั่วด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์อันซับซ้อน
“เมื่อก่อนในโลกอื่น ร่างกายมนุษย์ธรรมดาของคุณทำให้การ
บำเพ็ญเป็นเรื่องยาก ตอนนั้นสำนักผู้บำเพ็ญใหญ่ ๆ ทั้งหมดต่าง
รังเกียจ บอกคุณว่ามีพรสวรรค์ต่า ไม่ยอมรับคุณ”
“ผมได้เห็นคุณค่อย ๆ บำเพ็ญ ค่อย ๆ ก้าวเข้าสู่หนทางแห่งการ
บำเพ็ญแล้ว”
“คุณสังหารปีศาจร้าย กำจัดผู้บำเพ็ญนอกรีต …”
“เห็นคุณบำเพ็ญมาอย่างยากลำบาก ผมก็เลยอยากช่วยคุณ”
“บางที ตั้งแต่ตอนที่ผมอยากช่วยคุณ…”
“ไม่สิ บางทีตั้งแต่ตอนที่คุณล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ผมกลับ
ไม่เคยทอดทิ้งคุณ”
“ตั้งแต่ตอนที่คุณตายในสระว่ายน้า และบังคับส่งคุณไปยังโลก
อื่น…”
“นี่คงเป็นจุดจบที่ถูกกำหนดไว้สำหรับผมแล้ว”
“วิถีสวรรค์… แต่เดิมก็ไม่ควรจะมีความเมตตาอยู่แล้ว”
ดวงตาของรุ่ยอวิ๋นโจวจ้องมองเพียงฉู่ลั่วคนเดียวเท่านั้น
พลังรอบตัวเขาวุ่นวายมาก
ร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นอย่างฝืนธรรมชาติ ตอนนี้กำลังสว่างวาบ
และดับแสงลงสลับกันไปมา
ฉู่ลั่วมองรุ่ยอวิ๋นโจว เงียบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยปาก
“ตอนที่อยู่ในโลกอื่น ฉันเคยคิดถึงเรื่องนี้”
YOU MAY ALSO LIKE
