เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2046 ตอนพิเศษ สร้างพื้นที่ส่วนตัว
ฉู่ลั่วเพิ่งเดินไปได้ก้าวเดียว จิ่งเจียเหยียนก็กวัดแกว่งหางของ
ตัวเองเข้ามาหา
“ลั่วลั่ว ฉันจะไปเล่นกับจิ้งจิ้งแล้วนะ เธอบอกว่าตัวเองมีคนมา
กราบไหว้บูชามากเป็นพิเศษ จนสามารถขอตำแหน่งเทพที่เป็น
ทางการในแดนเทพได้แล้ว แถมยังจับฉลากได้สถานที่ที่เป็นมงคล
ด้วย ฉันจะไปช่วยเธอดูหน่อย”
พูดจบ เธอเองก็ไม่รอให้ฉู่ลั่วตอบ เธอว่างห่อของไว้บนหัวแล้วรีบ
เดินผ่านค่ายกลจากไป
ฉู่ลั่วกะพริบตาปริบ ๆ แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว
ดอกไห่ถังก็วิ่งเหยาะ ๆ ออกมาหยุดตรงหน้าฉู่ลั่ว “พี่ลั่วลั่วคะ
ทางฝั่งปีศาจเกิดเรื่องขึ้น หนูในฐานะราชาปีศาจต้องไปจัดการหน่อย
แล้วนะคะ”
ฉู่ลั่วตอบรับเสียงเบา ขณะจะเตรียมกำชับอะไรสักหน่อย ไห่ถังก็
รีบจากไปอย่างรวดเร็ว
ต่อไปก็เป็นจิ่วฉานและเถาซูเยียน …
กระทั่งทั่วทั้งคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันเงียบสงบลง
ฉู่ลั่วมองดูระยะสิบกว่าก้าวจากตัวเองไปถึงประตูใหญ่
วันนี้เป็นวันหนีออกจากคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันหรือยังไง?
ทำไมทุกคนถึงก็มีธุระกันหมด
เธอเดินต่อไปอีกสองสามก้าว แล้วก็ชนเข้ากับชางฮ่าวพอดี
ชางฮ่าวกำลังจะอ้าปากพูด แต่ฉู่ลั่วก็เอ่ยขึ้นก่อน “คุณก็มีธุระ
ต้องออกไปข้างนอกเหมือนกันเหรอคะ?”
ชางฮ่าว “…”
“งั้นก็ไปเถอะค่ะ!”
ฉู่ลั่วมองไปรอบ ๆ “เทียนเป่าล่ะ?”
ชางฮ่าว “ถูกพ่อแม่พาไปแล้ว”
พูดจบเขาก็ย้าอีกประโยค “ข้าไม่ได้อยากไป”
“ทำไมเจ้าถึงคิดว่าข้าจะไป?”
ฉู่ลั่วเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อีกครั้ง แต่ยังพูดไม่ทันจบเธอก็
ชะงักไป
สีหน้าของชางฮ่าวที่ยังเย็นชาเมื่อครู่กลับคืนสู่สภาพปกติในชั่ว
พริบตา
ทั้งคฤหาสน์เหลือเพียงพวกเขาสองคนเท่านั้น
นอกค่ายกล
จิ่งเจียเหยียนแบกกระเป๋าของตัวเอง มองไปที่คฤหาสน์เมฆใส
เฝ้ามองตะวันด้วยสีหน้าโมโห “ทั้งหมดนี้ฉันทำเพื่อเทียนเป่าหรอกนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะเทียนเป่า ฉันคงไม่สร้างโอกาสให้พวกเขาสองคนแบบ
นี้หรอก”
เฉิงยวนเอนพิงร่างงูของเธอ “มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนี่นา ตั้งสิบปี
เชียวนะ!”
“ความสัมพันธ์ของพวกเขาลากยาวมาสิบปีแล้ว ตั้งสิบปี ในกลุ่ม
คู่จิ้นหลายคนกลายเป็นคุณปู่คุณย่าไปแล้ว แต่พวกเขาสองคนกลับ
ยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย”
เถาซูเยียนกอดอกพลางทำหน้าเบื่อหน่าย “พวกเขาสองคนยิ่ง
อยู่ยิ่งเก่ง สิบปีสำหรับพวกเขาก็แค่ตัวเลขเท่านั้นแหละ”
จิ่งเจียเหยียนพูดต่อ “เป็นคนก็ไร้ประโยชน์ เป็นมังกรก็ไร้
ประโยชน์ จะคบหาดูใจกัน ยังต้องให้พวกเราสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้
อีก”
เธอแค่นเสียงหลายครั้ง “คนที่ชอบลั่วลั่วของเรามีแถวยาวตั้งแต่
ตรงนี้ไปถึงสวรรค์ชั้นเก้า แต่เขากลับไม่เริ่มลงมือ ไม่พยายามอะไร
เลย!”
จิ่วฉานพูดขึ้น “อาจเป็นเพราะสิบปีที่ผ่านมาพี่ลั่วลั่วยุ่งมากก็ได้
การโค่นล้มสวรรค์สำเร็จ วิถีสวรรค์หลับใหล กฎเกณฑ์ของวิถีสวรรค์
สูญสลายไป แม้จะเป็นเรื่องดี แต่ก็ก่อให้เกิดปัญหามากมาย ไม่ใช่แค่
มนุษย์กับปีศาจ แม้แต่เผ่าเทพก็เกิดปัญหามากมายเหมือนกัน”
เมื่อไม่มีกฎเกณฑ์ของวิถีสวรรค์คอยกดทับ สรรพชีวิตทั้งหลาย
ต่างได้ลิ้มรสความสุขของอิสรภาพ
แต่อิสรภาพที่มากเกินไปก็นำมาซึ่งผลร้าย
โลกมนุษย์ แดนปีศาจ และแดนเทพ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมามีคน
ทรยศเกิดขึ้นมากมาย ไม่ว่าจะเป็นการพยายามครอบครองทั้งสาม
ภพ หรือการสังหารหมู่เผ่าพันธ์ุุทั้งสามภพ เหตุการณ์ต่าง ๆ เกิดขึ้น
ไม่หยุดหย่อน
จิ่งเจียเหยียนแค่นเสียงอีกครั้ง “ลั่วลั่วยุ่งมาก แต่เขากลับไม่ยุ่ง
อะไรเลย”
เธอแบกสัมภาระพลางพูดว่า “ฉันไม่สนแล้ว ฉันจะไปเล่น
กับจิ้งจิ้ง”
จิ่วฉานเห็นเธอหมุนตัวจะเดินจากไปจึงเดินตามทันที
เถาซูเยียนก็ทำหน้าเบื่อหน่ายพลางพูดว่า “ฉันจะไปหาไห่ถัง”
“พี่ยวนยวน แล้วคุณล่ะ?”
เฉิงยวนยืนอยู่ที่ขอบของค่ายกล แนบหูเข้าไป “พวกเจ้าอยากไป
เล่นก็ไปเถอะ ข้าจะอยู่ตรงนี้ เชียร์คู่จิ้นแบบสด ๆ”
เถาซูเยียนกลอกตา “คุณยังจะไปเชียร์คู่จิ้นของคนอื่นอีก แต่คู่จิ้
นของตัวเองยังเชียร์ไม่ทันเลย”
เฉิงยวนที่เดิมทียังมีสีหน้าตื่นเต้นอยู่ ตอนนี้สีหน้าแข็งค้างไปแล้ว
ขณะหันหน้าไปก็เห็นเจี่ยซีลงมาจากรถเหาะที่จอดอยู่ไม่ไกล
YOU MAY ALSO LIKE
