เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2061 ตอนพิเศษ เรื่องของกว่านหว่าน
โลกอื่นที่วิถีสวรรค์เคยเปิดมาก่อน นั่นมัน…
ไม่ใช่สถานที่ที่เธอเคยอยู่กับรุ่ยอวิ๋นโจวหรอกหรือ?
เง็กเซียนมองไปทางฉู่ลั่ว “ไม่รู้ว่าทางฝ่ายมนุษย์จะคิดเห็น
อย่างไร?”
จิตสังหารรอบตัวฉู่ลั่วจางหายไป
เซียวเมิ่งและคนอื่น ๆ ต่างมองเธอเพื่อรอการตัดสินใจ
ฉู่ลั่วมองสายตาคู่แล้วคู่เล่าเหล่านั้น ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ “ได้
ค่ะ”
การเจรจาดำเนินต่อไป แต่เง็กเซียนลุกขึ้นเดินออกไป ฉู่ลั่วเองก็
เดินตามเขาไปด้วย
เมื่อพวกเขาจากไป โต๊ะเจรจาที่เดิมสงบเรียบร้อยก็พลันคึกคัก
วุ่นวายขึ้นมาทันที
เสียงทะเลาะโวยวายดังลั่นจนได้ยินมาแต่ไกล
ฉู่ลั่วยืนอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ มองสองฝ่ายด้านล่างที่เกือบจะตีกัน
อยู่แล้ว
“นี่คือสิ่งที่คุณอยากเห็นใช่ไหมคะ”
เง็กเซียนยืนอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว ก้มหน้ามองลงไป
“เจ้าไม่คิดว่าแบบนี้จะดีกว่าหรอ”
ฉู่ลั่ว “…”
“ตราบใดที่พวกเรายังอยู่ที่นี่ สามเผ่าก็ไม่มีทางจะหลอมรวมเป็น
หนึ่งเดียวกันได้อย่างแท้จริง”
ฉู่ลั่วหันไปมองเง็กเซียนแล้วถามว่า “คุณก็จะจากไปด้วยหรือ
คะ?”
เง็กเซียนตอบว่า “แน่นอน”
เขาหันหลังแล้วค่อย ๆ เหาะไปทางวังม่วงเมฆา
ฉู่ลั่วตามไปติด ๆ พลางพูดว่า
“คุณคงไม่ได้อยากออกไปจากโลกนี้ เลยแกล้งหาข้ออ้างแบบนี้
หรอกนะคะ!”
เง็กเซียน “…”
ไม่มีคำตอบ แต่เหาะเร็วขึ้นไปอีก!
ฉู่ลั่ว “…”
เง็กเซียนเหาะไปราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง ฉู่ลั่วจึงหันหลัง
ร่อนลงมาที่ตระกูลฮั่ว
ฮั่วจิ้นและหยางไต้อยู่ในสวนดอกไม้ คอยเล่นเป็นเพื่อนเทียนเป่า
เทียนเป่าเห็นฉู่ลั่วปรากฏตัวก็โบกมือด้วยความดีใจ “แม่ แม่!”
ฉู่ลั่วเดินเข้าไปและอุ้มเทียนเป่าขึ้นมา
เธอมองหยางไต้และฮั่วจิ้นที่มีสีหน้ากังวล แล้วพูดว่า “ชางฮ่าวจะ
ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”
ฮั่วจิ้นมองเทียนเป่า
เทียนเป่าเอียงหัวมองพวกเขาอย่างน่ารัก “ปู่ย่ากลัวว่าเทียนเป่า
จะได้ยินอะไรที่ไม่ดีเหรอคะ?”
“ถ้าอย่างนั้นเทียนเป่าออกไปก็ได้”
หยางไต้ส่ายหัว “เทียนเป่าแตกต่างจากเด็กคนอื่นจริง ๆ”
ฮั่วจิ้นพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดว่า “มีข่าวลือว่าทางเผ่าเทพ
กำลังจะผนึกอาจิ่วเอาไว้ เป็นความจริงเหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
สีหน้าของหยางไต้และฮั่วจิ้นเปลี่ยนไปทันที “ถ้าเป็นการผนึกล่ะ
ก็…”
นั่นไม่ถือว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้เลยนะ!
ฉู่ลั่วเอ่ย “นี่เป็นเรื่องที่หนูจะต้องปรึกษากับคุณพ่อคุณแม่ค่ะ”
เธอเล่าเรื่องราวบนโต๊ะเจรจาอย่างคร่าว ๆ
สีหน้าของฮั่วจิ้นกับหยางไต้เปลี่ยนไป
“ดังนั้นไม่ใช่แค่อาจิ่วที่ต้องไป แต่เธอก็ต้องไปด้วยเหรอ?”
“เธอคิดจะพาเทียนเป่าไปด้วยใช่ไหม?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
สีหน้าของฮั่วจิ้นกับหยางไต้เปลี่ยนไปพร้อมกัน
ทุกคนกำลังจะจากไปแล้ว
ขณะที่สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปเล็กน้อย ฉู่ลั่วก็ถามขึ้นว่า
“แต่ถ้าสะดวก พวกคุณสามารถไปกับพวกเราได้นะคะ”
.
.
.
.
หลุมน้าวนขนาดมหึมาปรากฏขึ้นเหนือภูเขาไท่ซาน ชางฮ่าวถูก
ผลักเข้าไปในหลุมนั้น
ตามมาติด ๆ กันคือ ฉู่ลั่วที่พาสองผู้อาวุโสตระกูลฮั่วและเทียน
เป่าเข้าไปในหลุมด้วย
สุดท้ายคือเง็กเซียน
ฝั่งแดนเทพเงียบเหงาราวกับไร้ชีวิตจิตใจไปแล้ว
พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า หลังจากผนึกชางฮ่าว ฉู่ลั่วก็จะ
จากไปด้วย นี่มันควรจะเป็นเรื่องดีแท้ ๆ แต่ทำไมเง็กเซียนถึงต้องตาม
ไปถูกผนึกในโลกอื่นด้วยล่ะ!
เง็กเซียนมองเหล่าเทพที่กำลังก้มหน้าอย่างหดหู่
“ชางฮ่าวกับฉู่ลั่วมีพลังที่แข็งแกร่ง ถ้าไม่มีข้าคอยดูแลพวกเขา
ก็ยากจะรับประกันว่าพวกเขาจะไม่ทำอะไร”
“ข้าไปละ!”
“ความสงบสุขของทั้งสามภพ ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าแล้ว”
เขาโบกมือแล้วเข้าไปในกระแสน้าวนทันที
จากนั้นกระแสน้าวนก็ส่องแสงวูบหนึ่ง แล้วหายวับไป
ทันทีทันใดนั้นทั้งภูเขาไท่ซานพลันเงียบสงบลง ผ่านไปสักพัก
คนทั้งสามเผ่าถึงค่อย ๆ แยกย้ายกันไป
ฉู่เหิงมองฉู่จ้านที่มีสีหน้าเหม่อลอย แล้วรีบเดินเข้าไปตบไหล่เขา
เบา ๆ
“กำลังคิดอะไรอยู่?”
ฉู่ลั่วจะไปแล้ว แน่นอนว่าต้องแจ้งให้คนในตระกูลฉู่รู้
พวกเขาไม่อยากให้เธอไป แต่ก็ไม่สามารถเหนี่ยวรั้งลั่วลั่วเอาไว้
ได้
“เมื่อกี้ที่นายไปหาลั่วลั่ว นายได้พูดอะไรกับเธอหรือเปล่า?”
ฉู่จ้านพยักหน้า “ผมถามเรื่องของกว่านหว่านแล้ว”