เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2083 ตอนพิเศษ ให้ผมไปโลกอื่นเหรอ
แม่ทัพผีมองยมทูตขำวด ำอย่ำงงุนงง “มันเหมือนจะไม่ใช่อย่ำงที่
พูดไว้ก่อนหน้ำนี้นะ! เขำไม่ได้รู้สึกกระทบกระเทือนเลยสักนิด!”
ยมทูตขำวด ำพูดพลำงแก้เชือกที่มัดแม่ทัพผีไว้ “ดูท่ำว่ำฉู่จ้ำนจะ
ไม่มีควำมคิดที่จะไปโลกอื่นอีกแล้วจริง ๆ”
แม่ทัพผี “ควำมจริงก็ไม่ใช่ว่ำไม่มีปฏิกิริยำเลย เมื่อกี้สีหน้ำของ
เขำเปลี่ยนไปอยู่ไม่ใช่หรือ?”
ยมฑูตด ำรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย “ก็นะ พวกเขำเคยเป็นเพื่อนสนิท
กันมำตั้งแต่เด็ก แถมอีกฝ่ำยยังเคยถูกเขำท ำร้ำยด้วย จะไม่มี
ปฏิกิริยำได้ยังไงล่ะ ถ้ำไม่มีปฏิกิริยำเลยจริง ๆ เขำจะต้องใจด ำขนำด
ไหนกัน?”
ยมทูตชุดขำว “เรำสำมำรถจัดกำรส่งเขำไปยังโลกอื่นได้แล้ว”
ยมทูตชุดด ำพยักหน้ำ
ค่ำคืนนั้นมำเยือน
ฉู่จ้ำนก ำลังหลับสนิท แต่จู่ ๆ ก็มีลมเย็นยะเยือกพัดผ่ำนมำ
จำกนั้นก็ได้ยินเสียงเรียกอันน่ำขนลุกดังขึ้นข้ำงหู
“ฉู่จ้ำน ฉู่จ้ำน”
ฉู่จ้ำนลืมตำขึ้น วิญญำณของเขำมำอยู่ในปรโลกจริง ๆ
เขำท ำหน้ำเบื่อหน่ำย “วันนี้ผมเพิ่งท ำภำรกิจเสร็จ อย่ำงน้อยก็
ปล่อยให้ผมได้พักบ้ำงสิ!”
“แถมวันนี้ผมเพิ่งได้รับข่ำวร้ำยที่ท ำให้เสียใจอีก พวกคุณน่ำจะมี
ควำมเห็นอกเห็นใจกันบ้ำง อย่ำท ำตัวเหมือนคนเห็นแก่ตัวแบบนี้”
“วันนี้ผมเสียใจจริง ๆ นะ”
ยมทูตด ำก็มีสีหน้ำเบื่อหน่ำยเช่นกัน “คุณเสียใจ แต่คุณหลับลึก
ยิ่งกว่ำหมูเสียอีก พวกเรำเรียกวิญญำณคุณตั้งนำน”
“แล้วเรียกผมมำท ำไม? ผมบอกพวกคุณแล้วนะ ครำวนี้ผมได้
พักน้อยลงอย่ำงน้อยหนึ่งเดือน จับผีทั้งปีไม่มีวันหยุด แม้แต่พวก
นำยทุนยังไม่โหดร้ำยเท่ำพวกคุณเลย”
ยมทูตขำวกล่ำว “ตอนนี้มีภำรกิจจะมอบให้คุณ”
“ไม่ไป”
“เป็นกำรไปโลกอื่น”
ฉู่จ้ำนมองพวกเขำแล้วถำมว่ำ “ให้ผมไปโลกอื่นเหรอ พวกคุณ
แน่ใจนะ?”
ยมทูตด ำตอบว่ำ “แน่ใจ คุณไม่ตกลงไม่ได้ ต้องไปเท่ำนั้น”
ฉู่จ้ำนเงียบไปสักพัก “ผมล้มเลิกควำมคิดที่จะไปโลกอื่นนำนแล้ว
พวกคุณหำคนอื่นไปไม่ได้เหรอ?”
“ไม่ใช่แค่คุณหรอก ยมฑูตรับวิญญำณทุกคนเมื่อถึงเวลำที่
ก ำหนดก็ต้องไปกันทั้งนั้น”
แต่โลกอื่นนั้นรกร้ำงเกินไป ยมฑูตรับวิญญำณหลำยคนไปที่นั่น
ได้สักพักก็เรียกร้องจะกลับมำ มีน้อยคนที่จะอยู่ในโลกอื่นได้นำนเกิน
สิบปี
ณ โลกอื่น
ฉู่จ้ำนก้ำวออกมำจำกประตูทำงเชื่อม ตรงหน้ำเขำคือควำมรก
ร้ำงว่ำงเปล่ำ
ยมทูตรับวิญญำณที่มำรับเขำกล่ำวว่ำ “โลกนี้เคยประสบภัย
พิบัติครั้งใหญ่มำก่อน คุณควรจะได้เรียนรู้ประวัติศำสตร์ในส่วนนี้
ก่อนที่จะมำที่นี่แล้ว”
“อืม”
“ควำมจริงพวกเรำยมทูตไม่มีงำนอะไรพิเศษหรอก แค่ต้อง
รวบรวมดวงวิญญำณที่หลงเหลือจำกภัยพิบัติครั้งใหญ่ในอดีต ส่วน
ใหญ่ดวงวิญญำณเหล่ำนี้มำจำกกำรเวียนว่ำยตำยเกิด มีเพียงส่วน
น้อยมำก ๆ ที่เป็นดวงวิญญำณที่เกิดขึ้นเองตำมธรรมชำติ ดวง
วิญญำณประเภทนี้หำยำกมำก…”
ยมทูตอธิบำยงำนที่ต้องท ำไปพร้อม ๆ กับแนะน ำเพื่อนร่วมงำน
ให้เขำรู้จัก
ฉู่จ้ำนพยักหน้ำรับทีละคน แต่สำยตำกลับมองไปรอบ ๆ โดยไม่
ตั้งใจ
ที่นี่ช่ำงรกร้ำงเหลือเกิน
ไม่มีใครอยู่เลย
ไม่มีผีด้วย
ถึงแม้จะมีต้นไม้ ดอกไม้และต้นหญ้ำ แต่ก็ยังไม่มีสัญญำณชีพ
ของใคร รำวกับเป็นภำพที่ถูกหยุดนิ่งเอำไว้
เธออำศัยอยู่ที่นี่มำนำนกว่ำร้อยปีแล้ว
เธอยอมจะใช้ชีวิตอยู่ในสภำพแวดล้อมแบบนี้ ดีกว่ำจะกลับไป
“ฉู่จ้ำน ฉู่จ้ำน!”
ฉู่จ้ำนได้สติกลับมำ “อะไร?”
ยมทูตเห็นเขำเหม่อลอยจึงตบไหล่เขำเบำ ๆ เพื่อปลอบใจ “ตกใจ
หรือเปล่ำ ไม่คิดว่ำมันจะรกร้ำงขนำดนี้ใช่ไหม!”
ฉู่จ้ำนตอบ “ก็ออกจะเกินควำมคำดหมำยไปหน่อย”
ยมทูตยิ้มเล็กน้อย “จริง ๆ มันก็ไม่ได้แย่อย่ำงที่คุณคิดหรอก
เดี๋ยวก็ชินไปเอง”
ยมทูตสะบัดแผนที่ออกมำอย่ำงรวดเร็ว ชี้ไปยังพื้นที่ที่ถูกแบ่งไว้
แล้ว
“นี่คือพื้นที่ที่พวกเรำส ำรวจไปแล้วในตอนนี้ ส่วนพื้นที่พวกนี้คือ
จุดที่พวกเรำยังไม่ได้ส ำรวจ”
“คุณเลือกพื้นที่สักแห่งจำกในนี้ หลังจำกนั้นคุณก็จะรับผิดชอบ
ในกำรค้นหำวิญญำณที่หลงเหลืออยู่ในพื้นที่นั้น ถ้ำเจอวิญญำณที่
เกิดใหม่ ก็ให้รีบน ำกลับมำ”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่ำสุดแล้ว จ ำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตำมที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
