เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2082 ตอนพิเศษ กว่ำนหว่ำนอยู่กับผู้ชำยคนหนึ่ง
ฉู่จ้ำนรับสมุดบันทึกไปอย่ำงไม่พอใจ พอเปิดดูแล้วสีหน้ำก็
เปลี่ยนทันที “ท ำไมถึงเป็นผีร้ำยอีกแล้ว?”
“ฮิ ๆ โอ้! ช่วงนี้ปรโลกยุ่งมำก ยมทูตหลำยคนถูกส่งไปโลกอื่น
กันหมด พวกเรำก็เลยไม่มีทำงเลือก”
ฉู่จ้ำน “ผมจับแต่ผีร้ำยทั้งนั้น ลดระยะเวลำท ำงำนลงบ้ำงไม่ได้
เลยหรือ?”
เมื่อไม่ได้รับค ำตอบที่น่ำพอใจ ฉู่จ้ำนก็หมุนตัวเดินจำกไปทันที
ไม่มีท่ำทีลังเลแม้แต่น้อย
หลังเขำออกไปจำกปรโลก ยมทูตด ำก็พูดกับยมทูตขำวว่ำ “เขำ
เหมือนจะไม่อยำกไปโลกอื่นจริง ๆ นะ ตอนนี้ถึงขั้นไม่สนใจเรื่อง
เกี่ยวกับโลกอื่นเลยด้วยซ้ำ”
ยมทูตขำวจ้องมองไปทำงฉู่จ้ำนที่เดินจำกไป “ถ้ำเป็นแบบนั้น
จริง เรำอำจจะต้องพิจำรณำกำรส่งเขำไปโลกอื่นอีกครั้ง”
ยมทูตด ำพยักหน้ำ “แต่เรำควรสังเกตกำรณ์ต่อไปอีกสักพัก!”
และแล้ววันเวลำก็ผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็วอีกห้ำปี
ฉู่จ้ำนเตะแม่ทัพผีจนกระเด็น เขำยกมือขึ้นแล้วสะบัดโซ่ออกไป
มัดแม่ทัพผีไว้ พลำงลำกเขำไปและพูดว่ำ
“นำยนี่นะ ไม่ยอมเป็นแม่ทัพผีอยู่ดี ๆ แต่กลับไปท ำเรื่องชั่วช้ำ
สำมำนย์เสียอย่ำงนั้น”
“ตอนนี้ดีแล้ว บุญกุศลที่สร้ำงมำทั้งหมดหำยวับไปในพริบตำ
เลย”
เขำลำกแม่ทัพผีจะพำไปยังปรโลก
แม่ทัพผีตะโกนเสียงดังว่ำ “ฉู่จ้ำน ข้ำไม่คิดเลยว่ำสุดท้ำยจะถูก
เจ้ำจับได้ ข้ำยอมรับควำมพ่ำยแพ้”
“แต่ข้ำมีข่ำวหนึ่งเกี่ยวกับโลกอื่น เจ้ำอยำกฟังไหม?”
มือที่ก ำลังจับเชือกอยู่ของฉู่จ้ำนชะงัก เขำค่อย ๆ หันหน้ำ
กลับมำมองแม่ทัพผี “นำยว่ำอะไรนะ?”
แม่ทัพผี “ข้ำมีข่ำวเกี่ยวกับโลกอื่น อยำกฟังไหม?”
“ไม่อยำก”
ฉู่จ้ำนหันหน้ำกลับไปด้วยสีหน้ำเย็นชำ
แม่ทัพผีชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถำมต่อว่ำ
“ถ้ำข้ำบอกว่ำข่ำวนี้เกี่ยวข้องกับกว่ำนหว่ำนล่ะ?”
ฉู่จ้ำนหันกลับมำอีกครั้ง “กว่ำนหว่ำนเหรอ?”
“ใช่” ดวงตำของแม่ทัพผีเผยควำมร้อนรนออกมำเล็กน้อย “ก่อน
หน้ำนี้ข้ำเป็นตัวแทนของปรโลกไปยังโลกอื่น ข้ำได้พบกับกว่ำน
หว่ำนแล้ว”
ฉู่จ้ำนยืนนิ่งไม่ขยับ “นำยเจอเธอหรือ?”
แม่ทัพผีพยักหน้ำ
ฉู่จ้ำน “เธอสบำยดีไหม?”
แม่ทัพผีพยักหน้ำอีกครั้ง
ฉู่จ้ำนมีสีหน้ำโล่งอก “ดีแล้ว ขอแค่เธอสบำยดีก็พอ”
พูดจบ เขำก็ลำกแม่ทัพผีพำไปยังปรโลกทันที
ในขณะที่แม่ทัพผียังไม่ทันได้ตั้งตัวก็มำถึงปรโลกเสียแล้ว
เขำมองฉู่จ้ำนอย่ำงไม่อยำกจะเชื่อ “เจ้ำไม่อยำกรู้ข่ำวของกว่ำน
หว่ำนเหรอ?”
“นำยก็บอกแล้วไม่ใช่หรือ? เธอสบำยดี แค่นี้ก็พอแล้ว! ขอแค่
เธอมีชีวิตที่ดีก็พอ ส่วนเรื่องอื่นฉันไม่จ ำเป็นต้องถำมมำกหรอก”
ยมทูตขำวด ำมำแล้ว
พอพวกเขำมำถึง ฉู่จ้ำนก็ส่งมอบแม่ทัพผีให้พวกเขำ
“พวกคุณนี่มันเหลือเกินจริง ๆ แม้แต่แม่ทัพผีก็ยังให้ผมจัดกำร
อีกสักพักรำชำภูตผีก็คงถึงมือผมแล้วสินะ!”
หลังพูดจบเขำก็หันหลังเดินจำกไปด้วยสีหน้ำที่เต็มไปด้วยควำม
โกรธเคือง
แม่ทัพผีตะโกนไล่หลังเขำ “ฉู่จ้ำน! ถ้ำเจ้ำไม่ฟังข่ำวนี้จำกข้ำ
เจ้ำจะต้องเสียใจแน่ มีผู้ชำยคนหนึ่งในโลกอื่นที่ติดตำมกว่ำนหว่ำน
พวกเขำอยู่ด้วยกันตลอด ไม่เคยห่ำงกันเลย!”
ฉู่จ้ำนชะงักกึก เขำหันกลับมำอย่ำงเชื่องช้ำ “นำยว่ำอะไรนะ?”
แม่ทัพผีรู้สึกใจชื้น “ข้ำบอกว่ำตอนที่ข้ำอยู่ในโลกอื่น ข้ำเห็นกับ
ตำตัวเองว่ำกว่ำนหว่ำนอยู่กับผู้ชำยคนหนึ่งตลอดเวลำ ไม่ห่ำงกันเลย
พวกเขำกิน ใส่เสื้อผ้ำ และอำศัยอยู่ด้วยกัน”
ยมทูตขำวด ำก็จ้องมองไปทำงฉู่จ้ำนเช่นกัน
หลังผ่ำนไปสักพักฉู่จ้ำนถึงได้พูดขึ้นว่ำ “ถ้ำเป็นอย่ำงนั้นจริงก็ดี
แล้ว”
“ฉันกังวลมำตลอดว่ำฉันจะท ำร้ำยเธอ”
“ถ้ำเธอมีควำมสุขดี ฉันก็ดีใจยิ่งกว่ำใครทั้งนั้น”
ฉู่จ้ำนถำมอีกครั้ง “เธอมีควำมสุขจริง ๆ หรือ? มีชีวิตที่ดีจริง ๆ
หรือ?”
แม่ทัพผี “…”
สีหน้ำของเขำเปลี่ยนไปเล็กน้อย แล้วมองไปทำงยมทูตขำวด ำ
ฉู่จ้ำนเห็นว่ำอีกฝ่ำยไม่ตอบ จึงพูดต่อเองว่ำ “ถ้ำเธอมีควำมสุข
จริง ๆ ฉันก็ไม่จ ำเป็นต้องคิดมำกอีกต่อไป”
“ขอบคุณที่บอกข่ำวนี้กับฉัน”
พูดจบ เขำก็ออกไปจำกปรโลก
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่ำสุดแล้ว จ ำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตำมที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
