เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2087 ตอนพิเศษ ปล่อยวางเรื่องหว่านหว่าน
ยมทูตขาวดำโบกมือ
“จับฉู่จ้านมัดไว้ ส่งไปยังโลกอื่น”
“เสร็จงานเมื่อไหร่ก็ค่อยไปรับกลับมา”
กลุ่มยมทูตพุ่งเข้ามาล้อมฉู่จ้านทันที
แต่ละคนต่างโยนเชือกของตัวเองออกมา ชั่วพริบตานั้นก็มัดฉู่
จ้านจนแน่นเหมือนบ๊ะจ่าง
“พาตัวไปได้!”
ขณะที่เหล่ายมทูตกำลังจะลากฉู่จ้านไป ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ ฉู่จ้านก็
เบิกตากว้าง ตะโกนเสียงดังลั่น พลังวิญญาณอันทรงพลังแผ่ซ่าน
ออกจากร่างของเขา ทำให้เชือกทั้งหมดถูกเผาขาดในพริบตา
“เขาบ้าไปแล้วหรือไง!”
“พลังบำเพ็ญระดับของเขาการใช้พลังวิญญาณอย่างหักโหม
แบบนี้ จิตธรรมญาณจะเหือดแห้ง วิญญาณต้องสลายไปแน่นอน”
“จะห้ามเขาอีกไหม?”
ยมทูตทั้งหมดไม่กล้าขยับเขยื้อน ฉู่จ้านจึงสลัดหลุดจากเชือกที่
พันธนาการและกำลังจะวิ่งออกไปจากปรโลก
ตอนนั้นเอง พลังงานที่มองไม่เห็นสายหนึ่งก็พุ่งมาจากด้านหลัง
อย่างฉับพลัน กดร่างของเขาให้จมลงกับพื้นไปทั้งตัว
ยมทูตขาวดำและเหล่ายมทูตทั้งหมดต่างคุกเข่าลงพร้อมกัน
“ฉู่จ้าน นี่คือปรโลก ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าจะมาอาละวาดตามใจ
ชอบได้”
ฉู่จ้านถูกกดจนหายใจไม่ออก ได้แต่เบิกตาสีแดงก่าจ้องตรงไป
ข้างหน้า
น้าเสียงทุ้มต่าดังขึ้น ไร้ซึ่งความสงสารหรืออารมณ์ใด ๆ มีเพียง
ความน่าเกรงขามเท่านั้น
“ส่งเขาไปโลกอื่น ห้าร้อยปีห้ามกลับมา”
พลังนั้นจับตัวฉู่จ้านโดยตรง โยนเขาไปยังประตูทางเชื่อมอย่าง
ง่ายดาย
ยมทูตขาวดำมีสีหน้ากังวลและจนปัญญา
ฉู่จ้านที่ถูกจับตัวได้มีสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก ประกายในแวว
ตาค่อย ๆ จางหายไป
ห้าร้อยปี!
ซุนหงอคงยังสามารถขัดเกลานิสัยของตัวเองได้ แล้วจะพูดอะไร
กับเขาที่เพิ่งบำเพ็ญมาเพียงร้อยปีเท่านั้น
เขาอาจจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถึงห้าร้อยปีด้วยซ้า
ขณะที่ฉู่จ้านกำลังจะสัมผัสกับประตู พลังอันอ่อนโยนสายหนึ่งก็
ดึงเขาไว้อย่างกะทันหัน แล้วดึงกลับไปยังปรโลก
เงาหนึ่งร่างเหาะลงมาอยู่ข้างกายเขา
ฉู่จ้านหันไปมองทันที “ลั่วลั่ว! เธอ…เธอกลับมาได้ยังไง?”
ฉู่ลั่วไม่ตอบคำถามของฉู่จ้าน แต่มองไปยังความว่างเปล่าแล้ว
ถามว่า “ให้เขาไปเจอกว่านหว่านได้ไหมคะ?”
“เขาละเมิดกฎของปรโลก ดังนั้นเขาสมควรได้รับการลงโทษ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “เขารับการลงโทษได้ค่ะ แต่ขอให้เขาได้พบกับ
กว่านหว่านก่อน ถ้าไม่ได้พบ ต่อให้เขาจะอยู่ในโลกอื่นก็ไม่สามารถ
ทำงานให้กับปรโลกได้อย่างเต็มที่ และยิ่งไปกว่านั้น…นั่นคือกว่าน
หว่าน”
เมื่อพูดถึงกว่านหว่าน ราชานรกก็ลังเลขึ้นมา
เขาไม่สนใจว่าความสามารถของฉู่จ้านจะเป็นอย่างไร แต่เขา
สนใจทายาทของหมอผีอย่างกว่านหว่านมากกว่า
“ได้!”
หลังจากคำว่า ‘ได้’ พลังที่กดทับบนร่างของฉู่จ้านก็หายไปทันที
เขามองฉู่ลั่วด้วยความตื่นเต้นดีใจ
ฉู่ลั่วโบกมือให้เขา “ไปเถอะค่ะ!”
ฉู่จ้านพยักหน้าเบา ๆ แล้วออกจากปรโลก
ยมทูตขาวดำพุ่งเข้ามาทันที “ปรมาจารย์ฉู่ ทำไมคุณกลับมาล่ะ
ครับ?”
“ปรมาจารย์ฉู่ คุณกลับมาแต่ทำไมไม่บอกกล่าวสักคำ?”
“ปรมาจารย์ฉู่กลับมาครั้งนี้ ตั้งใจจะอยู่ที่นี่ตลอดไปหรือแค่
กลับมาเยี่ยมเยียนเท่านั้นครับ?”
ฉู่ลั่ว “ฉันกลับมาครั้งนี้เพราะมีเรื่องสำคัญต้องปรึกษากับพญา
ยมราช รบกวนพวกคุณช่วยไปแจ้งให้หน่อยนะคะ”
“จะแจ้งอะไรอีก เจ้าลงมือไปแล้ว ยังจะแจ้งอะไรอีก” เสียงของ
ฉินก่วงอ๋องดังขึ้นมาอย่างไม่พอใจ “ยังไม่รีบมาอีกเหรอ!”
……
ฉู่จ้านเดินทางกลับมาถึงบ้านตระกูลฉู่ ไม่รอให้ซ่งเชียนหย่าและ
คนอื่น ๆ ถาม เขาก็รีบพูดด้วยความร้อนรน
“กว่านหว่านล่ะครับ? กว่านหว่านกลับมาแล้วหรือยัง? เธอกลับ
บ้านแล้วใช่ไหม?”
ซ่งเชียนหย่าพยักหน้า “กลับมาแล้ว! วันแรกที่เธอกลับมา เธอก็
มาที่บ้านของเราเลย แต่เดิมเราให้เธออยู่ที่บ้านของเรา แต่เธอก็ไม่
ยอม เธอจึงกลับไปอยู่ที่บ้านคุณตาคุณยายของคุณ…”
ยังไม่ทันจะพูดจบ ฉู่จ้านก็วิ่งออกไปแล้ว
ซ่งเชียนหย่ายืนอยู่ตรงประตู มองเขาหายลับไปอย่างรวดเร็วราว
กับสายลม
“ไม่ใช่ว่าไปโลกอื่นแล้วเหรอ? ทำไมพอกลับมาก็รีบไปหาหว่าน
หว่านเลย?”
ไม่ใช่ว่าเขาปล่อยวางเรื่องหว่านหว่านไปแล้วเหรอ?
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
