เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2088 ตอนพิเศษ กว่านซี

ซ่งเชียนหย่าหันกลับไปมอง และเห็นฉู่เหว่ยฮ่าวนั่งนิ่งราวกับเป็น

ภูเขาบนโซฟา “ลูกชายกลับมากะทันหันแบบนี้ คุณไม่แปลกใจเลย

เหรอคะ?”

ฉู่เหว่ยฮ่าวตอบ “มีอะไรให้แปลกใจล่ะ พอหว่านหว่านกลับมา

ผมก็รู้ว่าเจ้าเด็กคนนั้นต้องวิ่งกลับมาแน่ ๆ”

ซ่งเชียนหย่า “…หมายความว่า…”

ฉู่เหว่ยฮ่าวดึงมือเธอมาและพาไปนั่งบนโซฟา “ลูกหลานย่อมมี

โชคของลูกหลาน ถึงเราจะกังวลมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์หรอก”

ฉู่จ้านเดินทางมาถึงหน้าคฤหาสน์ของปู่ย่า

ปู่ย่าของเขาได้เสียชีวิตไปแล้วในช่วงที่บ้านเมืองกำลังวุ่นวาย

คฤหาสน์หลังนี้จึงถูกทิ้งร้างไว้ไม่มีใครอาศัยอยู่ มีเพียงคนตระกูลฉู่ที่

จัดการส่งคนมาทำความสะอาดเป็นครั้งคราวเท่านั้น

แต่ตอนนี้มันกลับแตกต่างออกไป ประตูรั้วของคฤหาสน์เปิด

กว้าง ติดกับกำแพงรั้วมีสมุนไพรที่ไม่คุ้นตาปลูกเรียงเป็นแถว

ประตูใหญ่ของคฤหาสน์กำลังเปิดอยู่ จากข้างในนั้นมีเสียง

หัวเราะแว่วดังออกมา

ฉู่จ้านที่เดินมาถึงประตูรั้วชะงักฝีเท้าทันที

เสียงหัวเราะนั้นเป็นเสียงของผู้ชาย พูดให้ถูกคือเสียงของชาย

หนุ่มคนหนึ่ง

เป็นกวนซี

ชายที่อยู่เคียงข้างกว่านหว่านในโลกอื่นเกือบร้อยปีคนนั้น

“มีคนอยู่ข้างนอกใช่ไหม? ถ้ามีก็เข้ามาสิ คุณยืนอยู่ตรงประตู

แบบนั้น มันรบกวนพลังของผมนะ”

เสียงนี้เต็มไปด้วยลมหายใจของคนหนุ่มสาว

มีชีวิตชีวา!

สดใส!

ร่าเริง!

ฉู่จ้านหยุดอยู่ที่ประตูเพียงสิบกว่าวินาทีก็ก้าวเท้าเดินเข้าไป

ทันทีที่เข้าไปในบ้านหลังใหญ่ เขาก็เห็นเด็กหนุ่มอายุราวสิบเจ็ด

สิบแปดปีนอนคว่าอยู่บนโซฟา

เด็กหนุ่มถือเครื่องเล่นเกมไว้ในมือทั้งสองข้าง ดวงตาจ้องมอง

หน้าจอ มือควบคุมการเล่นไม่หยุด

“มีธุระอะไร? ถ้ามีก็พูดมาเลย ถ้ามาหาคน หว่านหว่านไม่อยู่

คุณมาใหม่คราวหน้าก็แล้วกัน!”

เด็กหนุ่มพูดจบไปครู่หนึ่งก็ไม่เห็นใครตอบกลับมา จึงเพียงเงย

หน้าขึ้นเล็กน้อย เห็นฉู่จ้านยืนอยู่ตรงหน้า

เพียงแค่แวบเดียว สีหน้าของเด็กหนุ่มก็เปลี่ยนไป

เขาเก็บสีหน้าที่ผ่อนคลาย วางเครื่องเล่นเกมแล้วลุกขึ้นยืนทันที

มองสำรวจฉู่จ้านตั้งแต่หัวจรดเท้า

“คุณ…คือฉู่จ้านเหรอ?”

ฉู่จ้านไม่พูดอะไร แต่มองสำรวจเด็กหนุ่มขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนกัน

“กว่านซี?”

“ผมเอง!” กว่านซีพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “คุณก็คือฉู่จ้านสินะ!

หน้าตาก็ไม่เห็นจะดีตรงไหน! พลังวิญญาณก็ไม่แข็งแกร่งอะไรเลย”

เขาส่ายหัวพลางทำหน้ารังเกียจ “คุณไม่คู่ควรกับหว่านหว่าน

หรอก”

เนื่องจากการบุกฝ่าประตูมา พลังวิญญาณของฉู่จ้านตอนนี้จึง

กระจัดกระจาย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยช้าสีม่วงเขียว อีกทั้งยังถูกพลัง

ของพญายมราชสั่งสอนมา ยิ่งทำให้การก้าวเดินของเขาสับสนโซเซ

สายตาของกว่านซีเต็มไปด้วยความดูถูกชัดเจน เขาส่ายหน้า

พลางพูดตรง ๆ ว่า “คุณไม่คู่ควรกับหว่านหว่านจริง ๆ”

ฉู่จ้าน “เธออยู่ที่ไหน?”

หลังจากเห็นฉู่จ้านแล้ว กว่านซีก็ลดความระแวดระวังลง เอนตัว

ลงบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์แล้วเล่นเกมต่อ

“ทำไมผมต้องบอกคุณด้วยล่ะ! ถ้าคุณอยากเจอเธอ ก็ไปหาเอง

สิ”

ฉู่จ้านหมุนตัวเดินออกไปข้างนอก แต่พอเดินไปถึงประตู ก็ได้ยิน

เสียงของกว่านซีพูดอย่างเย็นชาจากด้านหลัง

“ผมแนะนำว่าคุณไม่ควรคิดไปเองจะดีกว่า ถ้าคุณไปหาหว่าน

หว่าน มันก็เป็นแค่การไปรบกวนเธอเท่านั้นแหละ”

ฉู่จ้านเดินต่อออกไปข้างนอก

เสียงของกว่านซีที่ดังอยู่ด้านหลังเต็มไปด้วยการดูถูก

“คุณเป็นแบบนี้แล้ว ถึงหาหว่านหว่านเจอจะทำอะไรได้? คุณคิด

ว่าตัวเองยังคู่ควรกับหว่านหว่านอยู่เหรอ?”

“โลกของพวกคุณไม่มีคำพูดที่เรียกว่ารู้จักตัวเองหรอกเหรอ ไม่

รู้ว่าคุณมีหรือเปล่า”

สีหน้าของฉู่จ้านซีดขาวจนน่ากลัว เขาเดินโซเซออกจากประตู

พอขึ้นรถเหาะแล้ว มือที่จับพวงมาลัยก็ยังสั่นไม่หยุด

คำพูดของกว่านซียังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเขา ทุกคำพูด

เหล่านั้นเสียดแทงเข้าไปในสมองของเขาทีละคำ

เขาสูดหายใจลึก พยายามคิดอย่างรวดเร็วถึงสถานที่ที่กว่าน

หว่านอาจจะไป

นิ้วมือของเขาสั่นเทา สตาร์ทรถเหาะและขับออกไปอย่างรวดเร็ว

เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป

ตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ