เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 327 ต้องหย่าแน่นอน
บทที่ 327 ต้องหย่าแน่นอน
เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนอึ้งไปสองวินาที ก่อนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน หล่อนรีบถือโทรศัพท์วิ่งตามไปยังห้องน้ำ กล้องโฟกัสไปยังลูกสะใภ้ตรงหน้า
“เธอมีผู้ชายคนอื่นนอกบ้านใช่ไหม? ตั้งท้องลูกชู้ใช่ไหม!?”
เส่าเวยผลักโทรศัพท์ของแม่สามีออกและอาเจียนต่อ
“นังสารเลว! ครอบครัวของเธอสั่งสอนลูกยังไง สามีตัวเองรักษาไว้ไม่ได้ แม้แต่ร่างกายตัวเองก็ยังรักษาไม่ได้อีกงั้นเหรอ?”
“หย่า! จะต้องหย่าอย่างแน่นอน!”
“ฉันจะทำลายชื่อเสียงเธอให้ย่อยยับ! ทำให้คนอื่นรู้ว่าเธอแต่งงานแล้วแต่ยังวิ่งแจ้นออกไปหาผู้ชายคนอื่นนอกบ้าน!”
เธอยกโทรศัพท์ขึ้นและโฟกัสใบหน้าของลูกสะใภ้ “ทุกคนจำใบหน้านี้ไว้นะ หล่อนเป็นผู้หญิงเหลวแหลก แต่งงานแล้วแต่ยังเที่ยวหาผู้ชายคนอื่น!”
“คุณทำอะไร!” เสียงผู้ชายคนหนึ่งพลันดังขึ้น
กาลเวลาทำร้ายคนหันศีรษะกลับไป “เหล่าว่าน เส่าเวยท้องแล้ว หล่อนมีผู้ชายคนอื่นอยู่นอกบ้าน!”
สีหน้าเหล่าว่าน สามีของเจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนเปลี่ยนไปทันใด เขาขมวดคิ้วมองโทรศัพท์ในมือภรรยา “คุณกำลังทำอะไรอยู่?”
“ไลฟ์สดไง! ฉันต้องการให้คนทั้งประเทศรู้จักน้ำหน้าของหล่อน ให้ทุกคนรู้ว่าหล่อนมีชายชู้อยู่นอกบ้าน!”
เหล่าว่านผลักมือภรรยาออกและเดินไปยังห้องน้ำ แล้วประคองเส่าเวยที่กำลังอาเจียน “เป็นอะไรมากหรือเปล่า? ให้ฉันพาไปโรงพยาบาลไหม!”
เส่าเวยพิงร่างกายบนตัวเขาและพยักหน้าอย่างอ่อนแรง
เหล่าว่านประคองลูกสะใภ้ออกไปด้านนอก
กาลเวลาทำร้ายคนพลันก้าวไปขวางด้านหน้า “คุณไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ? ที่หล่อนกำลังตั้งท้องอยู่นั่นไม่ใช่ทายาทของตระกูลว่าน!”
เหล่าว่านผลักภรรยา “หลบไป!”
กาลเวลาทำร้ายคนกระทืบเท้าอย่างโกรธเคือง “เหล่าว่าน ทำไมคุณไม่เข้าใจ! คุณอย่าหน้ามืดตามัวหล่อนมักจะแสร้งเป็นคนดีและอ่อนโยน อันที่จริงแล้วลับหลังหล่อนวิ่งแจ้นไปหาชายชู้!”
เมื่อเห็นว่าสามียังคงไม่เชื่อ เธอจึงหยิบโทรศัพท์และเอ่ยถามทันใด “ถ้าหากคุณไม่เชื่อ คุณถามเจ้าของช่องนี่ดูก็ได้ เธอเป็นปรมาจารย์ชื่อดัง นับว่าน่าเชื่อถือมากพอไหม?”
“เจ้าของช่อง เด็กภายในท้องของหล่อนนั้นใช่ทายาทตระกูลว่านหรือเปล่า?”
เหล่าว่านและเส่าเวยเองก็มองมาทางโทรศัพท์
เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนก็จ้องเขม็งด้วยความขุ่นเคืองและรอคำตอบของฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วเงียบงันไปครู่หนึ่ง “ใช่ค่ะ”
“ได้ยินแล้วหรือยัง! เจ้าของช่องบอกว่าเด็กในท้องหล่อน…ห้ะ!?” สีหน้าของกาลเวลาทำร้ายคนพลันตะลึงงันและมองหน้าจอด้วยความประหลาดใจ “เจ้าของช่อง คุณพูดว่าอะไรนะ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “เด็กในท้องเป็นทายาทของตระกูลพวกคุณค่ะ”
ดวงตาของกาลเวลาทำร้ายคนเบิกกว้างและหันหน้าไปมองดูลูกสะใภ้ด้วยสายตาทั้งยินดีทั้งขุ่นเคือง “เธอเป็นอะไรของเธอ? ท้องแล้วก็ไม่รู้เหรอ! เธอเป็นผู้หญิงหรือเปล่า!”
“นี่คือหลานชายแสนล้ำค่าของฉันนะ ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับเขา เธอจะรับผิดชอบไหวไหม?”
“คุมสามีตัวเองไม่ได้นั่นก็ช่างเถอะ แม้แต่ตั้งท้องลูกก็ยังไม่รู้!”
เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนชี้หน้าจนนิ้วแทบจะสัมผัสปลายจมูกเส่าเวย และกล่าวตำหนิอีกฝ่ายทุกคำพูด
ทันใดนั้น ราวกับว่าเธอคิดอะไรบางอย่างได้ “เจ้าของช่อง คุณช่วยทำนายให้ฉันหน่อยว่าเด็กคนนี้เป็นผู้ชายหรือว่าผู้หญิง”
“ถ้าเป็นผู้หญิงก็ช่างมัน กำจัดเด็กคนนี้แล้วให้พวกเขาหย่าร้างกัน! แต่ถ้าเป็นผู้ชายก็ไม่ต้องหย่า!”
เธอมองฉู่ลั่วด้วยความคาดหวังว่าจะได้ยินคำว่า ‘ผู้ชาย’ จากปากของเจ้าของช่อง
ฉู่ลั่วเอ่ยเสียงเรียบ “ทำนายไม่ได้”
กาลเวลาทำร้ายคนคาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยคำว่าทำนายไม่ได้ออกมา หล่อนขมวดคิ้วพลางกลอกตาและตบเข่าฉาด “ฉันเข้าใจแล้ว! เจ้าของช่องไม่พูดเพราะว่าภายในท้องของหล่อนนั้นคือเด็กผู้หญิง!”
ขณะกล่าวเธอก็หันศีรษะมองท้องของเส่าเวยด้วยสายตารังเกียจ “เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เก็บไว้ก็ไร้ประโยชน์ หย่า หย่าเท่านั้น!”
แต่เหล่าว่านกลับคัดค้าน “ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชายหรือว่าเด็กผู้หญิง ฉันก็ชอบทั้งนั้น”
เส่าเวยสบสายตากับสามีชั่วขณะและก้มศีรษะลง
“เหล่าว่าน เกิดอะไรขึ้นกับคุณ! เด็กผู้หญิงมีอะไรดี? เด็กผู้หญิงไม่สามารถสืบทอดตระกูลได้นะ!”
“จะต้องให้หล่อนหย่ากับว่านเฟิง!”
เหล่าว่านพยักหน้า “ใช่ หย่า! ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงก็ต้องหย่า!”
ขณะนี้กาลเวลาทำร้ายคนมองสามีด้วยสีหน้างุนงง “เด็กผู้ชายก็หย่าเหรอ! ทำไมเด็กผู้ชายจะต้องหย่าด้วย!”
เหล่าว่านมองหล่อน “ถ้าพวกเขาหย่ากัน… พวกเราเองก็ต้องหย่า”
กาลเวลาทำร้ายคนยังตามไม่ทัน เหมือนเธอลืมอะไรไปบางอย่าง “อะไรนะ?”
เหล่าว่านสรุปให้เข้าใจง่าย ๆ “เด็กในท้องของเส่าเวย… คือลูกของฉันเอง”
เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคน “…”
ผู้ชมในห้องไลฟ์ “…”