เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 326 ควบคุมสามีไม่ได้
บทที่ 326 ควบคุมสามีไม่ได้
หลังจากเจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนถามย้ำอีกครั้งและได้รับคำตอบเดิม เธอพลันกัดฟันอย่างโกรธเคือง “หย่า หย่า! จะต้องหย่าเท่านั้น! มีลูกไม่ได้แล้วจะแต่งกันไปทำไม! จะต้องแต่งงานกับคนที่สามารถให้กำเนิดทายาทได้สิ!”
“ที่พวกเขาไม่สามารถมีลูกด้วยกันได้ ไม่ใช่ความผิดของสะใภ้ เป็นความผิดของลูกชายคุณค่ะ”
ฉู่ลั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ดวงชะตาของลูกชายคุณเป็นดวงชะตามั่งคั่งร่ำรวย ผู้ที่มีดวงชะตาแบบนี้ ไม่รักใคร่ภรรยาแต่นิยมชู้รัก”
“ผู้ชายที่มีดวงชะตาแบบนี้มักจะหมกมุ่นอยู่กับสิ่งของที่สูญเสียไปแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากแต่งงานมีภรรยาตามกฎหมาย ตัดบัวยังเหลือใยต่อความรู้สึกภายในอดีต ถ่านไฟเก่าจะปะทุกลับมาอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย”
“ลูกชายของคุณจะกลับไปเริ่มต้นความสัมพันธ์กับคนรักเก่าอีกครั้ง เขาและภรรยาไม่มีทางให้กำเนิดทายาทได้อย่างแน่นอน”
[ลูกชายตัวเองนอกใจแล้วยังไปตำหนิว่าลูกสะใภ้ตั้งครรภ์ไม่ได้]
[ผู้ชายแบบนี้ ไม่หย่าแล้วจะให้เอาไปทำอะไรอีก!]
[ผู้ชายแบบนี้มีแต่จะอาลัยอาวรณ์แฟนเก่า เมื่อกลับมาคืนดีได้สำเร็จ เขาก็จะไม่รักภรรยาอีกต่อไป]
[สวรรค์! แต่งงานเข้ามาตระกูลแบบนี้ช่างน่าสงสาร]
[แม่ผัวก็จองหอง ผัวยังไม่รักอีก โธ่เอ๊ย]
[ถึงคุณลูกสะใภ้ ไปทำบุญล้างซวยซะเถอะ]
เมื่อเจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนเห็นความคิดเห็นเหล่านี้ สีหน้าก็เปลี่ยนไปด้วยความโกรธเคือง “ธรรมเนียมตระกูลเรา ทุกคนจริงใจและบริสุทธิ์ใจต่อกัน ความสัมพันธ์ระหว่างฉันและสามีก็ดีมาก แต่ทำไมหล่อนควบคุมสามีของตนเองไม่ได้ล่ะ!”
“ถ้าหากหล่อนควบคุมสามีของตนเองได้ ลูกชายของฉันก็ไม่มีนอกใจ พวกเขาเองก็ไม่มีทางไม่มีลูกชายหรอก!”
“ดูสิว่าฉันกับสามีรักกันมากขนาดไหน!”
ขณะที่กล่าว ประตูก็ถูกผลักเปิดออก หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในบ้านพร้อมถือผักที่ซื้อมา “แม่ หนูซื้อผักมาแล้วค่ะ! มื้อเที่ยงหนูไม่ได้ทานข้าวที่บ้านนะคะ แม่จะทำอาหารกินเองหรือว่าจะสั่งดิลิเวอรีก็ได้ทั้งนั้น”
เมื่อเส่าเวยเอ่ยจบก็หยิบกระเป๋าและกำลังจะเดินออกไป
ทว่ากลับถูกกาลเวลาทำร้ายคนรั้งไว้ “เธอจะไปไหน? ฉันยังไม่ได้ถามเลย เธอรู้หรือเปล่าว่าว่านเฟิงมีผู้หญิงคนอื่นนอกบ้าน!”
ด้วยฐานะสะใภ้ของเส่าเวย เมื่อได้ยินคำพูดนี้แววตาเธอก็พลันปรากฏความเจ็บปวด “รู้ค่ะ หนูจะไม่รู้ได้ยังไง”
“แล้วทำไมเธอถึงไม่ตามเขากลับมา?! เธอเป็นลูกสะใภ้แบบไหนกัน! แม้แต่สามีของตัวเองก็รักษาไว้ไม่ได้!”
เส่าเวยทอดถอนหายใจ “แม่คะ แม้แต่พ่อแม่ตัวเองเขายังไม่ฟังเลย เขาจะมาฟังหนูได้ยังไง ตั้งแต่พวกเราแต่งงานกันใหม่ ๆ หนูเองก็เคยพูดกับแม่แล้ว บอกว่าเขาอาจจะมีผู้หญิงคนอื่นอยู่นอกบ้าน”
“แม่ยังจำได้ไหมว่าตัวเองพูดว่ายังไง?”
สีหน้าของเส่าเวยเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แล้วเริ่มพูดถากถาง “แม่บอกว่าตระกูลของแม่ทำตามขนบธรรมเนียมประเพณีอย่างดี สามีภรรยารักกันมากมาโดยตลอด ถ้าว่านเฟิงมีผู้หญิงคนอื่นอยู่นอกบ้าน นั่นก็เป็นความผิดของหนู…”
“แม่บอกว่าตัวเองกับสามีรักดี ถ้าหากว่านเฟิงไม่รักภรรยาอย่างหนู นั่นก็คือความผิดของหนู…”
กาลเวลาทำร้ายคนไม่ได้รู้สึกว่าคำพูดของตนเองผิดสักนิด ตรงกันข้ามกลับพยักหน้า “ก็ใช่ไง! สามีนอกใจ ไม่ใช่ความผิดของภรรยาหรือไง ถ้าหากภรรยาดีพอ สามีจะนอกใจได้ยังไง!”
“ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเธอไร้ประโยชน์ขนาดนี้และควบคุมเขาไม่ได้ ตอนนั้นฉันไม่ควรให้พวกเธอสองคนแต่งงานกันเลย”
เส่าเวยจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรังเกียจของแม่สามี ก่อนส่ายหน้า “ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว หนูขอตัวนะคะ”
“ไม่ได้ เธอไปไหนไม่ได้! วันนี้จะต้องเคลียร์เรื่องนี้ให้จบ เธอกับว่านเฟิงจะต้องหย่ากัน!”
เส่าเวยจ้องมองแม่สามีจอมเผด็จการ หลังเงียบไปสองวินาทีก็พยักหน้า “ตกลงค่ะ”
“ดี! แล้วสินสอดทองหมั้นที่ครอบครัวของพวกฉันมอบให้กับเธอจะต้องส่งคืนกลับมาทั้งหมด!”
“แม่คะ… หนูแต่งงานกับว่านเฟิงมาสามปีแล้ว ตลอดระยะเวลาสามปีนี้หนูไม่ได้ทำหน้าที่ของภรรยาเลยใช่ไหมคะ? หรือว่าหนูไม่ได้แสดงความกตัญญูต่อพ่อแม่สามีเลยงั้นเหรอ?” เส่าเวยไม่ได้แสดงท่าทีโกรธเคือง เธอเพียงแค่ย้อนถาม “ว่านเฟิงเป็นฝ่ายนอกใจ เป็นเขาที่ไม่ซื่อสัตย์ในความสัมพันธ์ ถ้าหากต้องการหย่าจริง ๆ แม้ว่าจะต้องขึ้นศาล เขาก็เป็นฝ่ายผิด!”
“เขาผิดได้ยังไง! ไม่ใช่เพราะเธอคุมสามีตัวเองไม่ได้และทำให้ลูกชายของฉันต้องออกไปหาผู้หญิงคนอื่นหรอกเหรอ! ไม่ว่าจะพูดยังไง สุดท้ายก็เป็นความผิดของเธอ!” กาลเวลาทำร้ายคนกล่าวด้วยท่าทีมั่นใจ “แล้วอะไรที่เรียกว่าแสดงความกตัญญูต่อพวกฉัน! ความกตัญญูที่แท้จริงคือการมีหลานให้สักคนหนึ่ง แม้แต่ลูกเธอก็ยังไม่สามารถคลอดได้ จะมาพูดเรื่องกตัญญูได้ยังไง!”
[บนโลกใบนี้มีคนไร้เหตุผลขนาดนี้อยู่ได้ยังไง! ลูกชายของตัวเองนอกใจ ไม่ตำหนิลูกชาย แต่กลับโทษลูกสะใภ้!]
[ลูกชายนอกใจแล้วสะใภ้จะมีหลานให้ได้ยังไง? ถ้าหากว่ามีลูกขึ้นมาจริง ๆ น่ากลัวกว่าอีก!]
[ฉันจะเป็นลม! สุดท้ายแล้วแต่งงานไปเพื่ออะไร?]
[โอ๊ย! แม่แบบนี้จะเลี้ยงลูกชายได้ดีขนาดไหนกัน!]
แชตไหลไปเรื่อย ๆ ก่อนจะมีจังหวะชะงักค้าง
ทันใดเส่าเวยที่แสดงท่าทีสงบมาโดยตลอดก็เกิดมีอาการคลื่นไส้ขึ้นมา ก่อนเธอจะปิดปากและพุ่งตัวไปยังห้องน้ำ
ฉู่ลั่วก็เลิกคิ้วขึ้น
กาลเวลาทำร้ายคน “…”
ผู้ชมไลฟ์สตรีม “…”
YOU MAY ALSO LIKE
