เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 354 อาการซึมเศร้าขั้นรุนแรง
บทที่ 354 อาการซึมเศร้าขั้นรุนแรง
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีก็อ่านความคิดเห็นเหล่านี้ของชาวเน็ต เธอรีบโบกมือ “ฉันไม่ได้ไม่เต็มใจให้ท่านปรมาจารย์ดูนะคะ ฉันแค่คิดว่ามันไม่มีอะไรน่าดู”
“ท่านปรมาจารย์ ต้องดูจริง ๆ ใช่ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่ดูก็ได้ค่ะ แต่คุณช่วยตอบคำถามฉันหน่อยนะคะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ท่านปรมาจารย์ ถามมาเลยค่ะ”
“ช่วงนี้การนอนเป็นยังไงบ้างคะ?”
“ไม่ดีเท่าไหร่ค่ะ”
“เคยฝันร้ายไหมคะ?”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีพยักหน้า
ฉู่ลั่วถามด้วยสีหน้าตึงเครียด “เคยพยายามฆ่าตัวตายมาก่อนใช่ไหมคะ?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของลูกชิ้นไม่กินผักชีแข็งค้างไปทันที เธอกะพริบตา สีหน้าสดใสร่าเริงค่อย ๆ หายไปแล้ว
เธอนั่งท่าทางอึมครึมอยู่บนเก้าอี้
“คุณเป็นปรมาจารย์จริง ๆ ด้วย คุณสุดยอดมากเลยค่ะ ดูออกจริง ๆ ”
[หมายความว่ายังไง?]
[การนอนหลับไม่ดี ฝันร้าย ฆ่าตัวตาย! นี่มันอาการซึมเศร้านี่! คุณผู้โชคดีควรไปโรงพยาบาลนะ]
[มาถึงขั้นฆ่าตัวตาย แสดงว่าเป็นซึมเศร้าขั้นรุนแรง ลองกินยาดูนะ]
[ใช่แล้ว ใช่แล้ว! เวลาแบบนี้ยังมานั่งดูดวงอีก รีบไปหาหมอเดี๋ยวนี้เลย!]
ลูกชิ้นไม่กินผักชีอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความเจ็บปวด “ครั้งแรกตอนที่ฉันพยายามฆ่าตัวตาย ฉันเคยไปพบจิตแพทย์แล้วค่ะ คุณหมอบอกว่าไม่มีปัญหาอะไร สภาพจิตใจของฉันแข็งแรงดีมาก”
“ครั้งที่สอง หลังจากฉันกรีดข้อมือ ก็เปลี่ยนไปหาจิตแพทย์อีกคน พวกเขาก็ยังพูดเหมือนเดิมว่าสภาพจิตของฉันไม่มีปัญหาอะไร”
“แต่ว่า คุณหมอก็จ่ายยาให้ฉันนะคะ”
“ฉันดื่มยาแล้ว แต่ไม่มีประโยชน์เลยสักนิด”
ลูกชิ้นไม่กินผักลูบศีรษะของตนเอง เธอพูดอย่างเจ็บปวดว่า “ทั้งที่วินาทีแรกฉันกำลังมีความสุขมาก ๆ แต่จู่ ๆ อารมณ์ก็ดิ่งลงสุด ๆ แล้วก็อยากตายค่ะ”
“ในหัวจะมีเสียงหนึ่งพูดขึ้นมาไม่หยุดเลยว่า ให้ฉันไปตาย”
“ที่จริงฉันไม่ได้อยากตายเลยค่ะ ชีวิตฉันสนุกขนาดนี้ ชีวิตมีความสุขขนาดนี้ จะอยากตายทำไมล่ะคะ!”
“แต่ในสมองมันเอาแต่คิดไม่หยุด เสียงนั้นก็พูดไม่หยุดเลยค่ะ”
เธอพูดไปสักพักก็ร้องไห้ออกมา
ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมที่ได้ยินก็ปวดใจมาก
[โรคซึมเศร้านั่นแหละ คุณน่าจะเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงนะ! ได้ยินเสียงเพราะอาการหลอนแล้ว!]
[เสียใจกับคุณด้วย กอด ๆ นะคะ เกี่ยวกับเรื่องทางการแพทย์ คุณเจ้าของช่องไม่มีทางช่วยคุณได้ ทางที่ดีคุณลองไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกครั้งเถอะนะ]
[ใช่แล้ว! ไปโรงพยาบาลเถอะ ก่อนหน้านี้ฉันก็เจอสถานการณ์แบบนี้เหมือนกัน แต่หลังจากได้รับการรักษา ก็หายดีแล้ว]
ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม ต่างพากันปลอบใจผู้โชคดี
ลูกชิ้นไม่กินผักชียิ้มอย่างขมขื่นพลางเอ่ยว่า “ฉันไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้าจริง ๆ ค่ะ และฉันก็ไม่ได้บ้าด้วย! ตัวฉันเองรู้สึกได้ค่ะ ฉันรู้สึกได้จริง ๆ”
“ฉันใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาก พ่อแม่ก็ดูแลฉันดีมาก สามีของฉันก็ดีกับฉันมากค่ะ”
“ฉันจะเป็นโรคซึมเศร้าได้ยังไง!”
เธอโต้กลับไม่หยุด แต่ยิ่งโต้กลับมากเท่าไหร่ ชาวเน็ตก็ยิ่งคิดว่าเธอเป็นโรคซึมเศร้ามากขึ้นเท่านั้น
ทั้งยังคิดว่าเป็นโรคซึมเศร้าที่มีอาการไม่ยอมรับความจริง!
“ท่านปรมาจารย์คะ คุณก็คิดว่าฉันเป็นโรคซึมเศร้าเหรอคะ?”
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีมองฉู่ลั่ว เธออยากได้คำตอบที่มาจากปากเจ้าของช่อง
ฉู่ลั่วเอ่ย “ไม่ค่ะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีถอนหายใจ “…”
หลายวันมานี้ ญาติและเพื่อน ๆ ต่างก็บอกว่าเธอเป็นโรคซึมเศร้า และแนะนำให้ทานยาหรือไปรักษาที่โรงพยาบาล
แม้กระทั่งชาวเน็ตในไลฟ์สตรีม ก็ยังแนะนำแบบนั้น
แต่ฉู่ลั่วเป็นคนแรกที่บอกว่าเธอไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า
หญิงวัยสามสิบเผยรอยยิ้มออกมาทันที “ฉันก็คิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นค่ะ ท่านปรมาจารย์ ถ้าอย่างนั้นคุณรู้ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “คุณถูกผีตามหลอกหลอนอยู่ค่ะ”
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีช็อก
ชาวเน็ตในช่องไลฟ์สตรีมก็ช็อก
ทุกคนต่างพูดไม่ออก!
[อะไรนะ! ทำไมกะทันหันขนาดนี้ล่ะ! จะเข้าสู่ช่วงน่าสนใจแบบนี้เลยเหรอ?]
[ไม่ใช่! ไม่ใช่โรคซึมเศร้าเหรอ? ทำไมมีผีตามหลอกหลอนได้ล่ะ!]
[ถึงเจ้าของช่องจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ฉันเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว!]
[เจ้าของช่อง คุณอย่าทำให้พวกเราตกใจสิ!]
[ไม่ใช่สิ คนที่ควรกลัวต้องเป็นผู้โชคดีไม่ใช่เหรอ?]
ลูกชิ้นไม่กินผักชีตกใจกลัวแล้วจริง ๆ ใบหน้าซีดไร้สีเลือดในทันที มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย
“ท่านปรมาจารย์ คุณไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม! จริงเหรอคะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “มันอยู่ในห้องนอนของคุณค่ะ คุณลองเข้าไปดูได้”
“ฉันไม่ไปค่ะ! ยังไงก็ไม่ไป!” ลูกชิ้นไม่กินผักชีเอาแต่ส่ายหน้า “ไม่กล้าไปค่ะ ฉันกลัว!
เธอส่ายหน้าจนศีรษะแทบจะหลุดลงมาแล้ว!
YOU MAY ALSO LIKE
