เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 355 รองเท้าส้นสูงสีแดง
บทที่ 355 รองเท้าส้นสูงสีแดง
“มันเกาะติดอยู่รอบตัวคุณแล้ว มีแต่คุณเท่านั้นที่จะแก้ได้”
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีละล่ำละลัก “ท่านปรมาจารย์ คุณช่วยฉันไม่ได้เหรอคะ? เท่าไหร่ฉันก็ยอมจ่ายค่ะ!”
ฉู่ลั่วถามเสียงเรียบ “ฉันลงมือได้ค่ะ แต่คุณไม่อยากรู้เหรอคะ ว่ามันมาตามเกาะติดคุณทำไม?”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีเม้มปาก “…”
เห็นได้ชัดว่ามีความนัยบางอย่างแฝงอยู่ในคำพูดของท่านปรมาจารย์
“ท่านปรมาจารย์คะ คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงเหรอคะ?”
ฉู่ลั่วยืนยัน “คุณเข้าไปดูก็รู้แล้วค่ะ คุณวางใจได้ มีฉันอยู่ด้วย ไม่มีใครทำร้ายคุณได้”
ในตอนนี้เองความคิดเห็นในช่องไลฟ์สตรีมก็เด้งขึ้นมาจำนวนมาก
[จะให้คนธรรมดาไปล่าท้าผีคนเดียวได้ยังไง เธอเป็นปรมาจารย์จริงไหมเนี่ย?]
[ถ้าเธอเป็นอะไรไป ตัวเจ้าของช่องก็จะมีหนี้กรรมติดตัว! รีบหยุดเธอสิ!]
[เข้าไปไม่ได้นะ! เข้าไปไม่ได้! นั่นอาจจะเป็นวิญญาณร้าย!]
[ร่างกายถูกปกคลุมด้วยไอผีแล้ว ถ้ายังเข้าไปอีกไม่เท่ากับส่งไปตายเหรอ? มีปรมาจารย์แบบนี้ได้ยังไง!]
ความคิดเห็นเหล่านี้ถูกดันจนจมลงไปในช่องแชตที่ไหลเป็นน้ำ แต่ก็ยังพยายามจะงัดตัวเองขึ้นมาให้ได้
ฉู่ลั่วกวาดตามองความคิดเห็นเหล่านั้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้น พูดกับผู้โชคดี “เข้าไปเลยค่ะ ไม่ต้องกลัว”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีกลืนน้ำลาย พลางยกโทรศัพท์มือถือขึ้นแล้วเดินไปหน้าประตูห้องนอน
ปกติห้องนอนชักจูงเธอได้เสมอ ในตอนนี้กลับไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่ก้าวเดียว
เธอรวบรวมความกล้า เปิดประตูห้องนอนออก
ภายในห้องนอนไม่มีอะไรอยู่เลย ห้องดูสว่างสดใส ตกแต่งอย่างหรูหรา
หญิงวัยสามสิบเดินเข้าไปพลางพูดแนะนำว่า “นี่คือห้องนอนของฉันค่ะ ทางนี้คือห้องเก็บเสื้อผ้า ในนี้มีแต่เสื้อผ้าของฉัน ทางนี้คือตู้กระจก ตู้กระจกหลังนี้ เอาไว้ใส่ของขวัญทั้งหมดที่สามีของฉันซื้อให้ค่ะ”
เธอหันกล้องไปรอบ ๆ แต่ฉู่ลั่วกลับพูดว่า “ไปที่ตู้กระจกค่ะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีแข้งขาอ่อน แต่ก็ยังเดินไปที่ตู้กระจก
“ท่านปรมาจารย์ ตอนนี้ล่ะคะ? ต้องทำยังไง?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “รองเท้าคู่นั้นที่อยู่ด้านซ้ายบน เอาลงมาค่ะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีมองรองเท้าคู่หนึ่ง “นี่เป็นของขวัญที่สามีฉันซื้อให้เมื่อสองเดือนก่อนค่ะ เป็นของขวัญวันครบรอบของพวกเรา”
เธอหยิบรองเท้าลงมา
“สามีฉันบอกว่า นี่เป็นรองเท้าส้นสูงสั่งทำ สวยมาก ๆ เลยค่ะ”
หนังรองเท้าแวววาว รูปทรงเป็นแบบที่กำลังนิยม และด้านบนยังฝังไข่มุกเม็ดใหญ่ไว้สองเม็ด
ที่ทำให้คนตกตะลึงยิ่งกว่าคือสีของมัน มันเป็นสีแดงสว่าง จนทำให้คนมองไม่อาจละสายตาได้
เมื่อเห็นรองเท้าคู่นี้ ดวงตาก็ของลูกชิ้นไม่กินผักชีก็แสดงความรู้สึกชอบใจออกมา เธอลูบมันแผ่วเบาอย่างรักใคร่ “ทันทีที่ฉันเห็นรองเท้าคู่นี้ ฉันก็ชอบมากเลยค่ะ”
“สามีของฉันก็บอกว่าฉันสวมรองเท้าคู่นี้แล้วดูดีมาก”
“ทุกครั้งเวลาออกจากบ้าน ก็มักจะให้ฉันใส่รองเท้าคู่นี้ตลอด”
พูดจบ เธอก็นั่งลงบนเก้าอี้ เตรียมจะสวมรองเท้าส้นสูงคู่นี้
ฉู่ลั่วรำพึง “กล้าดียังไงมาล่อลวงคน”
หญิงสาวสะบัดมือเบา ๆ วาดยันต์กลางอากาศ ก่อนจะส่งยันต์ผ่านกล้องไป วินาทีต่อมาก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าผู้โชคดี
ยันต์ร่วงลงบนรองเท้าส้นสูงสีแดง
ลูกชิ้นไม่กินผักชีที่ตอนแรกชอบจนอยากจะสวมมันได้สติขึ้นมาทันที เธอรีบออกห่างจากรองเท้า “ท่านปรมาจารย์ รองเท้าคู่นี้คือสิ่งที่ทำร้ายฉันเหรอคะ?”
เมื่อครู่หญิงวัยสามสิบดูหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด อยากรู้ว่าอะไรที่ทำร้ายตัวเอง
แต่ตอนที่เห็นรองเท้าคู่นี้ ในหัวกลับเหลือเพียงความรู้สึกหลงใหล และอยากจะสวมใส่รองเท้าคู่นี้เท่านั้น
เธอรีบวิ่งออกไปที่ประตู แต่กลับเห็นว่า รองเท้าส้นสูงคู่นั้นที่อยู่บนพื้น… กำลังเดินเข้ามา
ตึก ตึก ตึก
มันเดินเข้ามาหาเธอทีละก้าว!
“อ๊ากกกก ท่านปรมาจารย์ ช่วยด้วยค่ะ!”
[@#$% นี่มันภาพน่ากลัวอะไรกันเนี่ย]
[แย่แล้ว น่ากลัวมาก]
[ทำยังไงดี? พี่สาวจะเป็นอะไรไหม!]
[ท่านปรมาจารย์ รีบช่วยพี่สาวสิ!]
แม้เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีจะรีบวิ่งออกไปข้างนอก รองเท้าส้นสูงก็ตามเธอมาเร็วขึ้น… เร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตอนที่มันใกล้จะมาถึงตัวเจ้าของ จู่ ๆ ก็หยุดชะงักไป
ฉู่ลั่วเก็บมือของตนเอง “ดื้อซะจริง”
เธอทำผนึกบนมือ พลางท่องคาถา
กรี๊ดดดดดดด
ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังมาจากร้องเท้าส้นสูง ก่อนที่มันจะร่วงหล่นลงบนพื้น
รองเท้าที่ตอนแรกเป็นสีแดงสวยเผยรูปลักษณ์ที่แท้จริงออกมา หนังสีแดงถูกทำลายไปนานแล้ว และข้างบนก็มีคราบเลือดสีเข้มติดอยู่หลายรอย
“เลือด เป็นเลือด!”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีกรีดร้องออกมา เธอรู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งร่าง
“ท่านปรมาจารย์ รองเท้าคู่นี้มันหน้าตาแบบนี้เหรอคะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
“ฮือ!” ลูกชิ้นไม่กินผักชีรู้สึกถึงความหนาวเย็นตั้งแต่ปลายเท้า
YOU MAY ALSO LIKE
