เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 382 สุสานดอกบัว

บทที่ 382 สุสานดอกบัว

เฉิงยวนเผยสีหน้าเย็นชา เธอส่งซ่งเมี่ยวเมี่ยวให้หัวหว่าน และออกมายืนขวางหน้าหัวหว่านเอาไว้

เดิมทีเธอสวมเสื้อผ้าในยุคปัจจุบันที่ฉู่ลั่วเตรียมให้ แต่ตอนนี้เสื้อผ้าสมัยใหม่หายไปแล้ว กลับกลายเป็นชุดฮั่นฝูสีแดงโลหิต ผมยาวปลิวสยายตามลม ดวงตาแดงก่ำ

ส่วนจิ่งเจียเหยียน เธอแลบลิ้นงูส่งเสียงขู่ฟ่อ เกล็ดทั่วร่างแผ่กลิ่นอายปีศาจออกมา เนตรอสรพิษปรากฏขึ้นชัดเจน

ผีทุกตนค่อย ๆ ใกล้เข้ามา

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงผีที่มีจิตวิญญาณของตัวเอง แต่หากมาในปริมาณมาก วิญญาณที่ยังเปลี่ยนแปลงได้ง่ายโดยเฉพาะวิญญาณที่วนเวียนอยู่ในโลก ก็ยิ่งมีแนวโน้มที่จะปนเปื้อนพลังหยิน

ฉู่ลั่วลุกขึ้นช้า ๆ กวาดสายตาไปรอบตัวอย่างเย็นชาโดยไม่พูดอะไรเลย

ทันใดนั้น กลุ่มผีที่ค่อย ๆ เข้าใกล้ ก็กรูเข้ามาพร้อมกันอย่างรวดเร็ว!

ทันใดแสงสีขาวก็ระเบิดออกจากตรงกลาง

เป็นแสงเจิดจ้าแสบตา!!

…

หนึ่งนาทีต่อมา

ภูติผีที่มีท่าทางคุกคามในตอนแรกก็นั่งล้อมอยู่รอบ ๆ อย่างเรียบร้อย แต่ละตนต่างก็มีท่าทางเสียใจ

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของฉู่ลั่ว พวกเขาก็แสดงท่าทางว่าง่ายขึ้นมาทันที

ผีสาวที่อยู่ด้านหน้าสุดเผยรอยยิ้มออกมา เธออธิบายว่า “ที่จริงพวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายนะคะ ก็แค่อยากทดสอบพลังของพวกคุณ”

หัวหว่านเลิกคิ้ว “ทดสอบพลัง?”

ผีสาวพยักหน้า “พวกเราเห็นว่าพวกคุณเก่งกาจขนาดนี้ ไม่แน่อาจจะมีวิธีช่วยตระกูลจั่ว เราก็เลยอยากลองทดสอบดูค่ะ!”

คิดไม่ถึงว่า…

พวกเขานับร้อยตน จะถูกจัดการได้ภายในเสี้ยววินาที

ความรู้สึกนี้… ยากจะอธิบายออกมาเป็นคำพูด

หัวหว่านมองผีหลายสิบตนของตระกูลจั่วที่กำลังโศกเศร้าพลางก็เม้มปาก เธอเดินไปอยู่ข้างฉู่ลั่วและเล่าสถานการณ์ของตระกูลจั่วให้ฟัง

ฉู่ลั่วหันไปหาผีจากตระกูลจั่วพลางขมวดคิ้ว

“หลุมศพของพวกคุณอยู่ใจกลางดอกบัวใช่ไหม?”

ผีของตระกูลจั่วที่มีหนวดเคราสีขาวเดินเข้ามา เขาสวมเสื้อผ้าสมัยของราชวงศ์ก่อน*[1] สวมหมวกทรงแตงโม ไว้ผมเปียยาว ในมือถือไม้เท้า ตอนที่เดินเข้ามาช้า ๆ ท่าทางเขาเหมือนกับเสนาธิการในวังหลวงไม่มีผิด

กระทั่งเดินมาตรงหน้าฉู่ลั่ว เขาก็ยกมือขึ้นคารวะเล็กน้อย “ข้าเป็นหัวหน้าตระกูลจั่ว จั่วเซี่ยงหมิง คารวะท่านปรมาจารย์”

ฉู่ลั่วพยักหน้าเล็กน้อย

จั่วเซี่ยงหมิงเห็นท่าทางเช่นนี้ สีหน้าก็ย่ำแย่ลง

เขาถอนหายใจพลางเอ่ยว่า “โลกในยุคสมัยนี้เทียบกับสมัยก่อนไม่ได้แล้ว สมัยก่อน ผู้คนที่พบเห็นข้า ต่างก็เรียกข้าว่าใต้เท้า ทุกวันนี้… เฮ้อ!”

ฉู่ลั่วเอ่ย “น่าจะเป็นเพราะตอนนี้ประชาชนเป็นเจ้าของประเทศค่ะ ระบบศักดินาที่ปกครองด้วยจักรพรรดิในสมัยก่อนถูกยกเลิกไปนานแล้ว ไม่มีใครเรียกกันว่าใต้เท้าแล้วค่ะ”

จั่วเซี่ยงหมิง “…”

ฉู่ลั่วถาม “ยังมีอะไรจะพูดไหมคะ? ถ้าไม่มี…”

“มี มี มีครับ” ผีตระกูลจั่วอีกตนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้าตระกูลจั่วตนอื่น ๆ “ท่านบรรพบุรุษ ให้ผมพูดเถอะครับ ผมพูดเอง”

“ท่านปรมาจารย์ ผมชื่อจั่วจวิ้นซีครับ เพิ่งตายตอนอายุไม่ถึงสามสิบปี”

แม้จะพูดย้ำว่าตนเองตายไปแล้ว แต่สีหน้ากลับไม่แสดงความคับข้องใจออกมาแม้แต่น้อย “ผมกับภรรยาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ตายครับ ตอนนั้นพวกเรามีลูกสาวหนึ่งคน ห้าปีก่อนหน้า ผมกับภรรยารู้สึกได้ว่าจะเกิดเรื่องกับลูกสาวของเรา”

“และพวกเราก็ได้รู้ดวงชะตามาว่าจะได้มีหลานสาวหนึ่งคน แต่ปีนี้ลูกสาวของผมหายไปไหนก็ไม่รู้ และหลานสาวก็ไม่สู้ดีนัก”

พูดไป จั่วเซี่ยงหมิงก็มีสีหน้ากังวล

“ผมอยากรู้ว่าพวกเธอสองแม่ลูกเป็นอะไรครับ? เกิดอะไรขึ้นกับพวกเธอ?”

ฉู่ลั่วยกมือขึ้นมาคำนวณ “ชะตาชีวิตของคุณไม่ควรตายเร็ว และไม่ได้มีลูกสาวแค่คนเดียวด้วย”

จั่วเซี่ยงหมิงถาม “ตอนนี้ผมไม่อยากรู้เรื่องพวกนั้นครับ ผมอยากรู้ว่าลูกสาวของผมเป็นยังไงบ้าง?”

“โชคชะตาเปลี่ยนไปไม่ใช่เรื่องเล็ก พวกคุณสองสามีภรรยา รวมถึงลูกหลานของพวกคุณ ล้วนมีโชคชะตาเปลี่ยนไปแล้ว”

ครั้นมองผีของตระกูลจั่ว สีหน้าของฉู่ลั่วก็ย่ำแย่ขึ้นเรื่อย ๆ

“ท่านปรมาจารย์ เป็นอะไรไปครับ?”

ฉู่ลั่วเอ่ย “โชคชะตาของตระกูลพวกคุณเปลี่ยนไปตั้งแต่แรก โชคลาภถูกแย่งไป ลูกหลานมีแต่จะย่ำแย่ลงทุกรุ่น”

จั่วเซี่ยงหมิงได้ยินก็ส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ หลังจากพวกเราก่อตั้งสุสานดอกบัวแห่งนี้ ตระกูลของพวกเราก็มั่งคั่งร่ำรวยมาหลายต่อหลายรุ่น ร่ำรวยไม่เป็นรองใคร”

ฉู่ลั่วอธิบาย “ผืนดินดอกบัวแห่งนี้ดูเผิน ๆ เหมือนจะดี แต่แท้จริงกลับเลือกได้หยาบมาก ทองและน้ำไหลออก หญิงเข้าสู่ดาวซาไถ*[2] ชายก็ตามเข้ามา แตกแขนงออกเป็นเส้นเลือดฝอย”

ธาตุขึ้นลงไม่นิ่ง ชีพจรลั่วไหล ซ้ายขวามีทรายป้องกันสี่ชั้น คล้ายกับกลีบบัวที่ล้อมเกสรตรงกลางของดอกไม้ เป็นจุดลมปราณของดอกไม้ ในทางฮวงจุ้ย กลีบดอกบัวห่อหุ้มแน่นหนา ชีพจรอยู่ใจกลางดอกไม้

ตามหลักแล้ว ดาวทองน้ำเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่ง มีฐานะร่ำรวย

ดอกบัวควรตั้งอยู่ทางทิศเหนือ หันหน้าไปทางทิศใต้ ปราการทรายซ้ายขวาประกบกับทุ่งนาเป็นสภาพแวดล้อมในการเกิดของดอกบัว จึงจะเป็นสุสานดอกบัวบานที่สมบูรณ์

จั่วเซี่ยงหมิงพยักหน้าติดกัน “ใช่แล้ว! ตอนนั้นท่านชินแสก็พูดเช่นนี้ สถานที่ตรงนี้เป็นฮวงจุ้ยดอกบัวที่หาได้ยาก”

“แน่นอนว่าหาได้ยากจริงค่ะ แต่เมื่อหลุมศพอยู่ใจกลางดอกบัว จะมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ และผู้ทรงภูมิออกมา ”

จั่วเซี่ยงหมิง “ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ?”

“เรื่องดี?” ฉู่ลั่วเอ่ยถาม “ตระกูลจั่วของพวกคุณมีปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ หรือผู้ทรงภูมิเกิดมาไหมล่ะคะ?”

[1] ราชวงศ์ก่อน ในตอนนี้หมายถึงราชวงศ์ชิง

[2] ดาวซาไถ (三台星) คือ ดาวที่ควบคุมอายุขัย