เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 424 มอสส์เรืองแสง

บทที่ 424 มอสส์เรืองแสง

“คล้าย ๆ แต่ได้ยินไม่ชัดเจนว่ากำลังพูดอะไร”

ใบหน้าของคนกลุ่มนั้นปรากฏรอยยิ้มผ่อนคลายขึ้นมา

แม้ว่าก่อนหน้านี้ฉู่ลั่วจะกล่าวคำสาบานว่าจะตามหาหางเจียซิ่นพบอย่างแน่นอน พวกเขาเองก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินเสียงของอีกฝ่าย ความแคลงใจสุดท้ายก็พลันหายไปแล้ว

ใบหน้าของทุกคนผ่อนคลายมากขึ้น

เฉียวโจวลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขาเชื่อฉู่ลั่วและรู้ว่าเธอเก่งกาจ แต่ในหัวใจกลับรู้สึกกลัวอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เฉียวโจวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างเงียบ ๆ และดูความคิดเห็นภายในห้องไลฟ์

เป็นไปตามคาด หลังจากเห็นเหตุการณ์มหัศจรรย์ ความคิดเห็นภายในห้องไลฟ์ก็เริ่มเปลี่ยนไป

และตอนนี้เสียงของหางเจียซิ่นดังขึ้นแล้ว พื้นที่แสดงความคิดเห็นโดยส่วนใหญ่เป็นคำพูดเอ่ยชมฉู่ลั่วว่ายอดเยี่ยม

ราวกับว่าคนที่ก่นด่าฉู่ลั่วและทีมงานรายการนั้นไม่เคยมีตัวตนมาก่อนอย่างไรอย่างนั้น!?

เฉียวโจวยิ้มแย้ม

สิ่งที่รายการเรียลลิตีต้องการก็คือกระแส!

เสียงก่นด่าพลิกสถานการณ์ สิ่งนี้นำพามาด้วยกระแสนิยมเป็นอย่างมาก!

และ…

ยังมีปรากฏการณ์มหัศจรรย์!

เฉียวโจวสามารถจินตนาการได้ว่าหลังจากรายการนี้ออกอากาศก็จะสร้างความฮือฮาได้ทั้งในประเทศและต่างประเทศ

เขาควบคุมความปีติยินดีภายในใจของตนเองพลางจ้องมองแผ่นหลังของฉู่ลั่วด้วยแววตาสดใส

ท่านปรมาจารย์ฉู่เป็นดาวนำโชคของเขาจริง ๆ!

ตอนแรกก็ช่วยภรรยาของเขา จากนั้นก็บอกข่าวดีว่าพวกเขามีลูกแล้ว ตอนนี้ยังทำให้หน้าที่การงานของเขาพัฒนาก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่ง

ผู้พลิกชะตาชีวิต!

ขณะที่กำลังเดินอยู่ กำแพงมืดมิดแต่เดิมนั้นกลับปรากฏแสงสว่างอย่างกะทันหัน

แสงค่อย ๆ สว่างมากยิ่งขึ้น จากที่เคยริบหรี่ก็กลายเป็นแสงสีขาวราวกับหลอดไฟ

บางคนส่งเสียงอุทาน บางคนกลั้นลมหายใจ

“สิ่งนี้…”

“สิ่งนี้คือมอสส์*[1] มอสส์เรืองแสง”

คนที่ไม่ระวังและแตะกำแพงเมื่อสักครู่นี้ ก็เห็นแสงสว่างของมอสส์บนมือของตนเอง

ภายในถ้ำแห่งนี้ราวกับถูกปกคลุมด้วยหิมะขาวอย่างไรอย่างนั้น

งดงามราวกับไม่ใช่โลกมนุษย์!

ผู้ชมภายในห้องไลฟ์คลั่งไคล้กันมากยิ่งขึ้น

รายการเรียลลิตี ‘ซุปตาร์ล่าผี’ ติดชาร์ตอันดับหนึ่งของการค้นหาที่มาแรง และครั้งนี้ไม่ใช่เพราะศิลปินหายตัวไป แต่เป็นเพราะค้นพบปรากฏการณ์มหัศจรรย์

หลังจากเดินต่อไปอีกสิบนาที เสียงของหางเจียซิ่นก็ยิ่งชัดเจนมากยิ่งขึ้น

“พลังหยินรุนแรงมาก” จี้ไจ่ขมวดคิ้วแน่นและทอดสายตามองไปด้านหน้า “พวกเรายังต้องเดินไปด้านหน้าอีกไหม?”

เขาเอ่ยถามฉู่ลั่ว ในขณะที่ฝีเท้าของคนอื่นเองก็หยุดลง

ไม่เพียงแต่จี้ไจ่เท่านั้นที่สัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกประหลาด แม้แต่พวกเขาเองก็รู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ไม่สามารถอธิบายได้กำลังคืบคลานไปตามแผ่นหลัง

นี่เป็นความรู้สึกที่แตกต่างไปจากความหนาวธรรมดา

สิ่งนี้คือความหวาดกลัวตามสัญชาตญาณของมนุษย์

พวกเขาต่างก็หันไปหาฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วกล่าว “พลังหยินรุนแรงมาก แต่ไม่มีความอาฆาตพยาบาท ไม่ต้องเดินไปข้างหน้าก็ได้ แต่ต้องรออยู่ที่นี่ค่ะ”

เมื่อเธอกล่าวเช่นนี้ ความหวาดกลัวทั้งหมดภายในหัวใจของคนอื่นพลันหายไปทันใด

แน่นอนว่าพวกเขาต้องการติดตามฉู่ลั่ว

หากติดตามเธอก็สามารถเห็นสิ่งมหัศจรรย์มากมายขนาดนี้

คนกลุ่มหนึ่งเดินไปด้านหน้าอีกครั้ง

ลำแสงของไฟฉายสาดส่องไปยังโครงกระดูกขาวบริเวณมุมหนึ่ง เป็นซากศพของเด็ก แม้ว่าเสื้อผ้าจะเน่าเปื่อย แต่สามารถเห็นได้ว่าเป็นของเด็กผู้หญิง

มีบางคนทนมองไม่ได้และหันหน้าไปทางอื่น

ยิ่งก้าวเดินไปข้างหน้า… โครงกระดูกก็เพิ่มมากยิ่งขึ้น

“ปรมาจารย์… ปรมาจารย์ฉู่ใช่ไหม!?”

เสียงของหางเจียซิ่นดังขึ้นอย่างกะทันหัน

พิธีกรหนุ่มเดินออกมาจากมุมหนึ่งพร้อมใบหน้าซีดเผือด ถลาเข้ามาด้านหน้าของฉู่ลั่วอย่างรวดเร็วและเอ่ยด้วยน้ำตา “ปรมาจารย์ ผมรู้ว่าคุณจะต้องมาช่วยผมแน่!”

เขาเช็ดน้ำตามุมหางตาอย่างแรง เมื่อเห็นคนจำนวนมากขนาดนี้ เขาพลันร้องไห้โฮออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้

ฉู่ลั่วไม่ได้สนใจจะปลอบโยนเขา เพียงแค่ตบไหล่เบา ๆ และส่งเขาให้กับทีมงาน

เธอและจี้ไจ่สบสายตากันและกัน จากนั้นยังคงก้าวเดินไปด้านหน้า

แต่เดินไปเพียงแค่ไม่กี่ก้าว ฝีเท้าของพวกเขาทั้งสองคนก็หยุดนิ่ง

ตำแหน่งที่หางเจียซิ่นยืนอยู่เมื่อครู่นี้มีดวงวิญญาณเด็กมากกว่าสิบดวง ทุกตนยืนอยู่บริเวณนั้น… จ้องมองผู้บำเพ็ญทั้งสองอย่างระแวดระวัง

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นวิญญาณ แต่ก็ยังสามารถมองเห็นความหวาดกลัวได้จากสีหน้าและท่าทาง

เด็กน้อยหลายคนที่กำลังหวาดกลัวนั้นต่างก็กอดกันแน่นพลางกัดริมฝีปาก

ยังมีเด็กโตอีกสองสามคนที่กำลังจ้องมองพวกเธอราวกับลูกหมาป่า เหมือนกับว่าวินาทีถัดมาจะพุ่งเข้ามากัดพวกเธอ

สายตาของจี้ไจ่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน “ไม่น่าแปลกใจที่พลังหยินของสถานที่แห่งนี้รุนแรงมาก ที่แท้ทั้งหมดก็เป็นเพราะพวกเธอ”

มือข้างหนึ่งของเขาร่ายคาถา มืออีกข้างหนึ่งหยิบกระดาษยันต์เพื่อรวบรวมวิญญาณร้ายเหล่านี้

ฉู่ลั่วยกมือขึ้นและกดข้อมือของเขา

“ไม่ได้… ทำร้ายพวกเขาไม่ได้ พวกเขาบริสุทธิ์”

[1] มอสส์ เป็นพืชขนาดเล็ก พุ่มสูงประมาณหนึ่งถึงสิบเซนติเมตร แต่อาจมีบางชนิดที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก ปกติจะเจริญเติบโตในหมู่ต้นไม้หรือบริเวณที่เปียกชื้นใต้ร่มเงาไม้ใหญ่ โดยทั่วไปใบที่ปกคลุมลำต้นจะบางเล็กคล้ายลวด พบในพื้นที่ชื้นและได้รับแสงน้อย โดยปกติจะพบในป่ากับริมแหล่งน้ำลำธาร