เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 443 เพราะพ่อเอง
บทที่ 443 เพราะพ่อเอง
ปัง!
ประตูห้องหนังสือถูกเปิดออก
แฟนหนุ่มพุ่งเข้ามา และกระชากโน้ตบุ๊กออกไปอย่างแรง “เธอแตะต้องของของฉันตามอำเภอใจได้ยังไง ไม่เคารพความเป็นส่วนตัวของฉันสักนิด”
“ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะเป็นคนแบบนี้”
รักของหวานมองแฟนหนุ่มที่วิ่งมาจนเหงื่อท่วม ด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ “บอกว่าชอบฉัน? บอกว่าจะแต่งงานกับฉัน ทั้งหมดไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้นใช่ไหม?”
แฟนหนุ่มหมดคำจะพูด “ฉันชอบเธอแน่นอนอยู่แล้ว! ถ้าฉันไม่ชอบเธอ ทำไมฉันถึงเลือกจะแต่งงานกับเธอล่ะ ทำไมไม่เลือกคนอื่น!”
“เป็นเพราะฉู่ลั่วคนนั้น หล่อนทำลายชีวิตคนอื่น! ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อน พวกเราก็จะได้แต่งงานมีลูกกันอย่างมีความสุข…”
“ฉันก็จะไม่รู้ว่าคุณเป็นเกย์ ดีใจที่เวลาคุณออกไปเที่ยว รอบตัวก็มีแต่ผู้ชาย แบบนี้ใช่ไหม?” รักของหวานหยิบหนังสือที่อยู่ด้านข้างขึ้นมาก่อนจะโยนมันออกไป “คุณมันสัตว์เดรัจฉาน! คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?”
“คุณชอบผู้ชาย หรือคุณจะชอบผู้หญิงก็เป็นเรื่องของคุณ แต่ทำไมคุณต้องดึงฉันเข้ามาเกี่ยวด้วย!”
“ไอ้สารเลว!”
รักของหวานปาหนังสือใส่แฟนหนุ่ม เธอยิ้มขมขื่นพลางเอ่ยว่า “ตอนนี้คุณไม่ต้องทำผิดต่อตัวเองแล้ว พวกเราเลิกกันถอะ!”
เธอคว้ากระเป๋า และเดินออกไป
บนทางเดิน รักของหวานก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาร้องไห้ไปด้วยส่งข้อความส่วนตัวหาฉู่ลั่วไปด้วย เพื่อขอบคุณ
ฉู่ลั่วก็ตอบกลับมาหนึ่งข้อความ “ในอนาคต คุณจะเจอเนื้อคู่ที่ดีค่ะ”
[รักของหวาน: ตอนนี้ฉันไม่คิดจะหาผู้ชายแล้วค่ะ!]
ตอนนี้แค่เธอเห็นผู้ชายก็รู้สึกรังเกียจแล้ว ทำงานหาเงินต่างหากคือทางเลือกที่ถูกต้อง!
ฉู่ลั่วก็ไม่ได้บอกอะไรอีก
หากรักของหวานไม่ได้เข้าร่วมไลฟ์สตรีม เธอจะได้แต่งงานมีลูกกับแฟนหนุ่มอย่างราบรื่น จากนั้นอีกสิบปีหลังจากแฟนของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เธอถึงจะรู้ว่าสามีเป็นเกย์ รู้ว่าเขาไม่เคยรักเธอเลย และรู้ว่าสาเหตุที่สามีของเธอประสบอุบัติเหตุเพราะจะหนีตามผู้ชายคนหนึ่งไป
แต่ตอนนี้ โชคชะตาของรักของหวานเปลี่ยนไปแล้ว
เธอจะทุ่มเทกับหน้าที่การงาน เมื่ออายุสามสิบปีก็จะได้เจอกับผู้ชายที่ดีมากคนหนึ่ง
…
สองวันต่อมา คนข้องใจก็มาที่เมืองตี้จิง เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ที่ทำจากไม้จันทร์ในห้องรับแขก ชุดสูทมีรอยยับย่นเล็กน้อย ผมก็ไม่ได้หวี หนวดเครารกรุงรัง
ทันทีที่ฉู่ลั่วเดินเข้ามา เขาก็รีบลุกขึ้นยืนทันที “คุณเจ้าของช่อง ขอบคุณครับ! ขอบคุณครับ! พวกเราหาหลักฐานได้แล้ว ทั้งสองคนถูกจับไปแล้วครับ”
เรื่องนี้กำลังเป็นข่าวดังไปทั่วทั้งอินเทอร์เน็ต หลังจากทีมสืบสวนของเมืองซีทำการสอบสวนพ่อลูกตระกูลฉี ถึงทราบว่าลูกชายของศาสตราจารย์ฉีประสบอุบัติเหตุทางรถยนตร์จากการเมาแล้วขับ สาเหตุเพราะเลิกกับอดีตแฟนสาว ร่างกายท่อนล่างจึงถูกตัดออกไป
นับแต่นั้นมา เขาก็อยู่ในบ้านมาตลอด ออกไปข้างนอกน้อยมาก ต่อให้ออกไปก็ไม่เคยทักทายกับใคร
และเมื่อสองปีก่อน ตอนที่เกิดเรื่องกับเสี่ยวหลวน มีคนเห็นเขาออกมาจากบ้าน
ขอเพียงค้นพบเบาะแส ระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้ ทีสืบสวนก็สามารถหาหลักฐานได้อย่างรวดเร็ว
“ขอบคุณคุณเจ้าของช่อง นี่เป็นอสังหาริมทรัพย์ของผมครับ ส่วนนี่เป็นกุญแจรถ ทั้งหมดเอยู่ในสภาพดี และนี่เป็นทรัพย์สินของผม…”
คนข้องใจเอาทุกอย่างวางไว้บนโต๊ะ “ขอบคุณคุณเจ้าของช่อง ถ้าไม่ได้คุณ ผมคงไม่สามารถให้อภัยตัวเองไปได้ตลอดชีวิต!”
ฉู่ลั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ เธอไม่ได้มองของเหล่านั้น แต่พูดกับเขาว่า “คุณรู้ไหมคะว่าทำไมลูกสาวของคุณถึงหันหลังกลับมาที่บ้าน ระหว่างทางไปโรงเรียน?”
เจ้าของแอ็กเคสน์ส่ายหน้า
“เพราะเธอเห็นคุณจูบกับชู้ของคนบนรถยังไงล่ะ”
เขาเบิกตากว้าง สีหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความอับอายและลำบากใจ
“เธอเสียใจมาก รู้สึกว่าแม่ของเธอน่าสงสาร ก็เลยอยากกลับบ้านไปกอดแม่ของเธอ”
แต่ใครจะรู้ ระหว่างทางที่เธอกลับบ้าน…
คนข้องใจส่ายหน้า “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้…”
“ลูกสาวของคุณบอกฉันเองค่ะ”
เขาชะงักไป “ลูกสาวของผม…”
“เธออยู่ที่นี่” ฉู่ลั่วมองวิญญาณที่อยู่ห่างจากคนข้องใจไม่กี่ก้าว วิญญาณตนนั้นมองพ่อบังเกิดเกล้า ก่อนจะหันไปทางอื่น
คนข้องใจร่างกายสั่นระริกไปทั้งตัว
“ลูกสาวของผม เธออยู่ที่นี่ เธออยู่ที่นี่เหรอครับ?”
“เสี่ยวหลวน ลูกอยู่ข้าง ๆ พ่อมาตลอดเลยเหรอ?”
“พ่อทำผิดต่อลูก พ่อทำผิดต่อแม่ของลูก พ่อ…พ่อ…”
เขาล้มลงบนพื้น สายตามองไปรอบ ๆ พื้นที่ว่างเปล่า “เสี่ยวหลวน เสี่ยวหลวน…”