เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 488 วิญญาณไม่มั่นคง

บทที่ 488 วิญญาณไม่มั่นคง

ใต้แสงจันทร์กระจ่าง

ฮั่วเซียวหมิงยืนพิงรถพลางขมวดคิ้ว

ลมพัดเบา ๆ ผ่านร่างกายของชายหนุ่ม แต่กิ่งก้านของต้นไม้รอบตัวกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย

คลื่นความหนาวเย็นโอบล้อมทุกทิศทาง ตอนที่ความเย็นนั้นกำลังจะแตะต้องฮั่วเซียวหมิง

ยันต์แผ่นหนึ่งก็ลอยมาจากกลางอากาศตรงเข้ามาที่ด้านหลังของเขา โดยด้านหลังมีเสียงกรีดร้องโหยหวน พร้อมกับเสียงปะทุเหมือนมีอะไรกำลังถูกเผาไหม้!

ฮั่วเซียวหมิงไม่ได้หันหลังไป เพียงแค่เงยหน้าและขมวดคิ้ว… มองฉู่ลั่วที่ลงมาจากรถ

เธอเดินเข้ามาคว้าแขนของเขา ก่อนจะดึงออกไปข้าง ๆ “ทำไมคุณไม่เข้าไป? แล้วทำไมวิญญาณของคุณถึงไม่มั่นคงขนาดนี้?”

ผีร้ายเหล่านั้นสัมผัสได้ถึงความไม่มั่นคงในวิญญาณของฮั่วเซียวหมิง จึงคิดจะเข้ามาใช้ประโยชน์

ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “คุณไม่อยู่ ผมเข้าไปก็น่าเบื่อ เลยรอคุณอยู่ข้างนอก”

เขามองจี้ไจ่ที่ลงมาจากรถยนต์เช่นเดียวกัน

จี้ไจ่ก็เดินเข้ามา สายตาของเขามองขึ้นลงพิจารณาฮั่วเซียวหมิง “ทำไมพลังวิญญาณของเขาไม่มั่นคงเลย”

ฉู่ลั่วไม่ตอบ เธอเพียงหยิบยันต์มาแปะลงที่หน้าอกของฮั่วเซียวหมิง ก่อนจะหันไปหาจี้ไจ่ “ขอบคุณที่มาส่งค่ะ เรื่องต่อจากนี้ เป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ฉันไม่สามารถบอกคุณได้”

จี้ไจ่ “…”

ฮั่วเซียวหมิงมีกลิ่นอายสีม่วงรอบตัว และรัศมีสีทองที่ศีรษะ

เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่มีบุญบารมี ที่น่าแปลกคือ วิญญาณของเขาไม่มั่นคง กลางหว่างคิ้วมืดมน และโชคชะตาก็เสียหาย

จี้ไจ่ครุ่นคิดมากมาย แต่สีหน้ายังคงราบเรียบ เขาแค่พยักหน้าให้ทั้งสองก่อนขอตัวกลับไป

เขาขึ้นไปนั่งบนที่นั่งคนขับ สตาร์ตรถไปด้วย มองฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงไปด้วย

เขาเห็นฉู่ลั่วขมวดคิ้ว พูดบางอย่างเสียงเบา น้ำเสียงดูห้วนเล็กน้อย

จี้ไจ่หัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็ขับรถออกไป

ฉู่ลั่วที่ไม่ว่ากับใครก็มีท่าทางเย็นชาใส่ไปเสียหมด

ที่แท้เธอก็มีช่วงเวลาที่ร้อนใจขนาดนี้อยู่ด้วย

…

ฉู่ลั่วเดินนำหน้าไปด้วยสีหน้ามึนตึง มือซ้ายของเธอจับแขนฮั่วเซียวหมิงไว้ พาเขาเข้าไปในบ้าน

เฉิงยวนกับซ่งเมี่ยวเมี่ยวกำลังแกล้งจิ่งเจียเหยียนที่กลับร่างเดิมอยู่ในสวน

เมื่อเห็นพวกเขาสองคนกลับมา ซ่งเมี่ยวเมี่ยวก็จะพุ่งเข้าไปหาทันที แต่เธอถูกเฉิงยวนคว้าไว้ ใช้มือปิดปาก และไปหลบหลังพุ่มไม้

“ชู่ว รอดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น!”

หัวอสรพิษก็ชูคอขึ้นมาเช่นกัน รูม่านตาแนวตั้งกะพริบ ลิ้นงูโผล่ออกมาพร้อมกับส่งเสียงของมนุษย์ “แอบดูไม่ดีนะ! ถ้าถูกฉู่ลั่วรู้เข้า ต้องโดนโกรธแน่นอน”

“ถ้านางจะโกรธเพราะพวกเราแอบดู ถ้าอย่างนั้นก็ชัดแล้วว่านางต้องทำเรื่องอะไรที่ให้ใครเห็นไม่ได้แน่นอน” เฉิงยวนซุบซิบและลูบคางท่าทางลามก ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมา

“ยี้” จิ่งเจียเหยียนมองท่าทางนั้นก็ส่งเสียงรังเกียจออกมา เธอคว้าตัวซ่งเมี่ยวเมี่ยว “อย่าไปอยู่กับยัยนี่ หล่อนนี่อย่างกับคนโรคจิต!”

ว่าแล้วก็ถลึงตาใส่เฉิงยวน “เธอระวังจะทำให้เมี่ยวเมี่ยวเสียคน!”

จิ่งเจียเหยียนให้ซ่งเมี่ยวเมี่ยวขี่หลัง แล้วเลื้อยจากไปด้วยความโกรธ “ไป พี่จะพาเธอไปเล่นที่อื่น อย่าอยู่กับคนโรคจิตเลย เดี๋ยวจะติดเชื้อไปด้วย”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยวไม่สนใจจะแอบดูฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงอยู่แล้ว เธอตอบรับอย่างดีใจ และจากไปพร้อมจิ่งเจียเหยียน

เฉิงยวนส่ายหน้า

นี่มันข้อมูลชั้นเยี่ยมเลยนะ!

สวรรค์รู้ดี การที่เธอจิ้นคู่ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงมันลำบากยากเย็นขนาดไหน

ฮั่วเซียวหมิงยุ่งกับงานของตระกูลฮั่ว แถมยังไม่รู้จักเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

ฉู่ลั่วก็เอาแต่ยุ่งกับการบำเพ็ญทั้งวัน ไม่มีท่าทีอะไรกับความสัมพันธ์ชายหญิงเลย

เธอจิ้นลำบากมาก!

ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีกลุ่ม ‘คู่จิ้นฮวาชูชวี่’ ในโลกออนไลน์ได้ เธอต้องให้เพื่อนร่วมอุดมการณ์ได้รู้

ว่า ‘คู่จิ้นฮวาชูชวี่’ คือเทพตลอดกาลเมื่อเทียบกับ ‘คู่จิ้นจีฉู่’

เฉิงยวนหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างระมัดระวัง กำลังจะแอบถ่ายพวกเขาจากที่ไกล ๆ

“เอ๊ะ! คนล่ะ?”

เมื่อกี้ยังอยู่ตรงหน้าอยู่เลย ทำไมพริบตาเดียวก็หายไปแล้ว

เงาสายหนึ่งบดบังสายตา

เฉิงยวนสีหน้าชะงักค้าง ก่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น สบตากับฉู่ลั่วที่ก้มหน้าลงมาเล็กน้อย

เฉิงยวนหัวเราะแห้ง หล่อนยังคงนั่งท่าคุกเข่าอยู่บนพื้น พลางโบกมือให้ฉู่ลั่ว “เฮ้อ! กลับมาแล้วหรือ? เหนื่อยหรือไม่? หิวหรือเปล่า? ข้าจะไปเรียกหัวหว่าน ให้หัวหว่านทำอะไรให้เจ้ากิน”

พูดจบก็วิ่งหนี แต่หล่อนถูกฉู่ลั่วคว้าแขนเอาไว้

เฉิงยวนหันกลับมาด้วยสีหน้าเจ็บปวด

ไม่หรอกมั้ง!

หล่อนแค่อยากแอบถ่าย แต่ยังไม่ทันได้ลงมือเลย

ฉู่ลั่วเอ่ย “วิญญาณของฮั่วเซียวหมิงไม่มั่นคง”