เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 503 วัยกลางคนจะรุ่งโรจน์

บทที่ 503 วัยกลางคนจะรุ่งโรจน์

[ชะตากวงตั่วก็น่าเวทนามากเลย!]

[ใช่ ๆ คนใกล้ตัวฉันก็มีพวกอุ้มชูน้องชายอยู่เหมือนกัน คนอื่นก็ไม่เข้าใจเลย]

[ฉันคิดมาตลอดว่าพวกที่เอาแต่คอยอุ้มชูน้องชายนี่เป็นประเด็นจากการสั่งสอนกันในครอบครัว ไม่คิดเลยว่ามันจะเกี่ยวข้องกับชะตาเกิดด้วย]

[งั้นต่อไปตอนที่ฉันแต่งงานกับภรรยาก็ต้องพาเธอไปดูชะตาก่อนน่ะสิ ถ้าเกิดเป็นชะตากวงตั่วก็จะยืนกรานว่าไม่แต่ง]

[ไม่แต่งงานกับพวกอุ้มชูน้องชายเด็ดขาด]

[ไม่แต่งงานกับพวกดวงชะตากวงตั่วหรอก]

[ดูเหมือนว่าฉันเองก็ชะตากวงตั่วเหมือนกันนะ แต่ฉันไม่มีน้องชาย! ฮ่า ๆๆ… แต่ฉันชอบดูแลครอบครัวมากจริง ๆ ฉันมักจะซื้อของให้พวกเขาบ่อย ๆ แม้ว่าตัวเองจะประหยัดกินประหยัดใช้ก็ต้องซื้อให้ ที่แท้ก็เป็นช่วงชะตานี่เอง]

ฉู่ลั่วอธิบายต่ออย่างใจเย็น ในขณะที่เสียงพังประตูยังดังต่อไปไม่หยุด

“แต่คนที่ตกในช่วงชะตากวงตั่วจะมีจุดเด่นอยู่หนึ่งอย่าง นั่นก็คือเป็นคนฉลาด ทำอะไรราบรื่น”

“12 ช่วงชะตาตกได้สี่เสา ถ้าชะตากวงตั่วตกในเสาปีเกิด ก็แสดงว่าเจ้าของชะตาตอนเด็กค่อนข้างฉลาด มีจิตใจที่ปรารถนาชัยชนะและเป็นผู้นำ ในตอนที่พบเจอกับกลุ่มคนที่อายุเท่ากัน ก็มักจะแอบมีความคิดที่จะแข่งขันแย่งชิงก่อน แต่ก็ค่อนข้างมีทัศนคติในเชิงบวก”

“ถ้าชะตากวงตั่วตกในเสาเดือนเกิด ก็แสดงว่าเจ้าของชะตาในช่วงวัยรุ่น ในด้านการเรียน การงาน ความรู้สึก หรือตัวบุคคลจะมีตัวแปรค่อนข้างมาก ในด้านการทำงานรวมถึงที่อยู่อาศัยยากที่จะมีสถานการณ์ที่มั่นคง แต่ก็กำลังแสวงหาโอกาสให้ตัวเองอย่างกระตือรือร้น จะสามารถสั่งสมประสบการณ์ได้มากในช่วงระยะเวลานี้”

“ถ้ากวงตั่วตกอยู่ในเสาวันเกิดก็แสดงว่าเจ้าของชะตาในช่วงวัยกลางคนนั้น ด้านการงานจะมีโอกาสพัฒนาอย่างมาก ระดับของการเลื่อนขั้นอาจจะทำให้คนรอบข้างตกตะลึงได้เลย”

“กวงตั่วตกอยู่ในเสาเวลาเกิด แสดงว่าเจ้าของชะตาในวัยชรานั้นลูก ๆ จะโชคค่อนข้างดี ในขณะเดียวกันก็จะรักษาทัศนคติในช่วงวัยรุ่นเอาไว้ค่อนข้างดี”

รำคาญใจที่เดิมทั้งหวาดกลัวสถานการณ์ตรงหน้าทั้งยังเสียอกเสียใจที่ตนเองดวงชะตากวงตั่ว พอฟังถึงตรงนี้แล้วน้ำตาก็หายไปเลย

เธอยกมือเช็ดที่หัวตา “คุณเจ้าของช่องคะ กวงตั่วของฉันตกที่เสาไหนคะ?”

เธอไม่สนใจกระทั่งประตูห้องที่กำลังจะพังแล้ว

ฉู่ลั่ว “ชะตากวงตั่วของคุณอยู่ที่เสาวันเกิดค่ะ หลังช่วงวัยกลางคนไปการงานจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงทีเดียว”

เจ้าของแอ็กเคานต์รำคาญใจ “!?”

ดาวรุ่งพุ่งแรง!

ดาวรุ่งพุ่งแรง!

เธออายุสี่สิบกว่าแล้ว นับเป็นวัยกลางคนแล้ว

แบบนี้ก็แสดงว่า…

[ดาวรุ่งพุ่งแรง! เจ้าของช่องบอกว่าดาวรุ่งพุ่งแรง งั้นจะต้องไม่ได้พุ่งแรงแบบธรรมดาแน่ ๆ]

[พี่สาวเห็นฉันไหม!]

[พี่สาวต้องการสุนัขรับใช้ไหม? ชะตาของฉันประจบเก่งนะ!]

[ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดไปแล้วจริง ๆ ฉันรู้แค่ว่าดวงชะตากวงตั่วจะเป็นพวกอุ้มชูน้องชาย แต่ไม่รู้ว่าดวงชะตากวงตั่วจะเป็นคนประสบความสำเร็จขนาดนั้น]

[เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงแล้ว ใครจะสนใจล่ะว่าจะเป็นพวกอุ้มชูน้องชายหรือเปล่า!]

[ฉันอยากดวงชะตากวงตั่ว!]

[กวงตั่ว! กวงตั่ว! กวงตั่ว!]

[เจ้าของช่อง ฉันเองก็รู้สึกว่าฉันรักน้องชายจังเลย ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นพวกอุ้มชูน้องชายด้วย ฉันดวงชะตากวงตั่วด้วยเหมือนกันไหมนะ]

[ฉันจะต้องดวงชะตากวงตั่วแน่นอน ฉันดีกับน้องชายฉันมากเลย!]

[พี่สาว รอก่อนนะฉันไปช่วยแล้ว!]

[ฉันดูที่อยู่แล้วอยู่ใกล้พี่สาวเลย ฉันจะเป็นฮีโร่ไปช่วยพี่สาวเอง!]

ข้างนอกเองก็มีเสียงพูดคุยกันดังขึ้นมา

“ฉวนจวิน ปรมาจารย์คนนี้บอกว่าพี่สาวแกดวงชะตากวงตั่ว อีกไม่นานจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงนะ ยังจะฆ่าเธออีกเหรอ?”

ฉวนจวินมองประตูที่ถูกพังจนเป็นรู แล้วก็พูดกับรำคาญใจที่อยู่ในห้องหนังสือ “พี่โทรไปบอกตำรวจเลยว่าตัวเองไม่เป็นไร เราจะทำเหมือนว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”

ถ้าผู้หญิงคนนี้รวยแล้วแต่ไม่ให้เงินเขาใช้ ก็ไม่มีประโยชน์

“อีกอย่างนะ พี่ต้องเอาเงินที่อยู่ในมือพี่ให้ฉันครึ่งหนึ่ง ในทุกปีจะต้องเอาเงินที่พี่ได้รับแบ่งให้ฉันครึ่งหนึ่ง!”

ฉวนจวินร้องขอไปอย่างหนักแน่น

รำคาญใจลุกขึ้นยืนแล้วหัวเราะเยาะ “อย่าได้คิดเลย”

เมื่อกี้เธอเสียใจมาก ดังนั้นจึงไม่ได้สังเกตท่าทีของเจ้าของช่อง

เจ้าของช่องสงบขนาดนี้ ก็แสดงว่าเธอจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน!

แถมเจ้าของช่องยังอธิบายเรื่องอนาคตของเธอด้วย ก็แสดงว่าเธอยังมีอนาคตอยู่!

ยังจะกลัวอะไรอีก!

ทันทีที่ฉวนจวินได้ยินก็โกรธมาก ยิ่งออกแรงเตะและฟันประตูมากขึ้นอีก!

เพียงแต่ในครั้งนี้ทำไปได้ไม่กี่นาที ตำรวจก็บุกเข้ามาแล้ว

“ทิ้งมีดซะ!”

“ทิ้งเดี๋ยวนี้!”

“ตอนนี้ไม่ได้มีเรื่องในแบบที่คดีครอบครัวตัดสินได้ยากแล้วนะ ตอนนี้เป็นเวลาที่ประชาชนเป็นนาย ไม่ใช่สมัยราชวงศ์ชิงราชวงศ์หมิงแล้ว”

ตำรวจเข้ารวบตัวเพื่อนของฉวนจวินได้อย่างรวดเร็ว

รำคาญใจเองก็เปิดประตูห้องหนังสือ

ตำรวจพูดกับเธอพร้อมรอยยิ้ม “ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วครับ แต่ต้องรบกวนคุณไปให้ปากคำกับพวกเราด้วยนะครับ”

รำคาญใจพยักหน้า

ตำรวจมาถึงแล้ว ความกังวลใจของเธอในที่สุดก็สงบลง

เธอยกมือถือขึ้นมาพูดกับฉู่ลั่ว “ขอบคุณค่ะคุณเจ้าของช่อง ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ แล้วก็ขอบคุณที่มอบความกล้าให้ฉันพยายามจะมีชีวิตต่อไป”

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าของช่องบอก ว่าในอนาคตเธอจะเป็นดาวรุ่งพุ่งแรง จิตใจเธอก็อาจจะพังทลายไปกับเรื่องในวันนี้แล้ว

น้องชายที่ดูแลอย่างดีมาหลายสิบปี ทั้งโกรธทั้งรังเกียจกันถึงขนาดนี้ ถึงขนาดที่จะฆ่าเธอเลย!

ก่อนที่รำคาญใจจะออกไป เธอกดส่งของขวัญให้หลายชิ้น แล้วถึงได้ตัดการเชื่อมต่อ ไปสถานีพร้อมกับตำรวจ