เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 504 แม่รักหนูมากขึ้นอีกสักหน่อย
บทที่ 504 แม่รักหนูมากขึ้นอีกสักหน่อย
ผู้ชมภายในห้องไลฟ์พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
พี่สาวที่สูญเสียโอกาสและช่วงชะตากวงตั่วของเธอถูกเอ่ยถึงอย่างไม่หยุดหย่อน
ฉู่ลั่วไม่ได้สนใจความคิดเห็นเหล่านี้และเชื่อมต่อไลฟ์กับผู้โชคดีคนที่สาม ‘มีดอกไม้ทุกเทศกาล’
การเชื่อมต่อไลฟ์สำเร็จ
ฝั่งตรงข้ามพลันปรากฏใบหน้าเล็กน่ารักและผ่องใส
สาวน้อยสวมชุดเจ้าหญิงสีขาว บนศีรษะสวมมงกุฎ เธอยิ้มให้กับกล้องจนดวงตากลมโตกลายเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
“นางฟ้าเจ้าของช่องสวัสดีค่ะ”
เมื่อเอ่ยปาก น้ำเสียงอ่อนหวานก็ทำให้ใจคนละลาย
[สาวน้อยน่ารักจัง!]
[เป็นเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก]
[สาวน้อยสวมชุดเจ้าหญิง เป็นเหมือนนางฟ้าบนโลกมนุษย์จริง ๆ!]
[หนูลูกกก น่ารักเกินไปแล้ว]
[สาวน้อยทำการบ้านเสร็จแล้วหรือยัง? เล่นโทรศัพท์แล้วยังตั้งชื่อบนโลกอินเทอร์เน็ตได้ทันสมัยมาก!]
[สมัยนี้แม้แต่นักเรียนชั้นประถมก็ดูไลฟ์สดกันแล้วเหรอ ไม่อ่านหนังสือกันเหรอ ไม่ทำการบ้านกันหรือไง?]
[เด็กยังโชคดีมากกว่าฉันอีก อิจฉาจัง!]
สาวน้อยอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ก็ยิ้มหวาน “หนูไม่มีโทรศัพท์มือถือหรอกค่ะ หนูใช้โทรศัพท์ของคุณยาย”
“พวกเขาต่างก็บอกว่าพี่นางฟ้าเจ้าของช่องเก่งมาก ดังนั้นวันนี้หนูก็เลยมาหาคุณยายเพื่อยืมโทรศัพท์มือถือ และอยากจะขอให้พี่นางฟ้าเจ้าของช่องช่วยหนูหน่อย”
เด็กน้อยหน้าตาน่ารักและรู้ประสีประสาย่อมเป็นที่รักของผู้คน
เสียงของฉู่ลั่วอ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว “พูดมาเถอะ อยากให้ฉันช่วยอะไรเหรอ?”
“หนูชื่อเจียวเจียว วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบหกขวบของหนูค่ะ!”
เมื่อเอ่ยจบ หน้าจอพลันเต็มไปด้วยคำอวยพร ‘สุขสันต์วันเกิดหนูน้อย’ ‘สุขสันต์วันเกิดเจ้าหญิงน้อย’
แม้แต่ฉู่ลั่วเองก็พูดกับเจียวเจียว “สุขสันต์วันเกิดนะ”
“ขอบคุณนะคะพี่นางฟ้าเจ้าของช่อง ขอบคุณพี่ ๆ ทุกคนภายในห้องไลฟ์ด้วยนะคะ”
[ว้าว! น่ารักมากเลย รู้จักกาลเทศะมารยาทดีอีกด้วย]
[เด็กอะไรน่ารักขนาดนี้ น่ารักมากจริง ๆ!]
[ลูกของพี่ชายกับพี่สะใภ้ของฉันนั้นเป็นปีศาจ! เด็กน้อยน่ารักมีอยู่แค่ในโลกออนไลน์เท่านั้นแหละ]
[โอ๊ย ๆ! น้อนน่ารักจังเลย!]
[น่ารักน่าเอ็นดู!]
[เด็กอายุเท่านี้ เป็นวัยที่กำลังรู้ประสาแถมยังน่ารักอีกด้วย]
[เจ้าของช่อง เติมเต็มคำขอวันเกิดให้กับเธอเถอะ]
[เจ้าของช่อง ทำให้เธอสมหวังทีนะ]
[อนาคตของประเทศชาติเหมือนดอกไม้ ต้องการการปกป้องและดูแลจากพวกเรา]
เจียวเจียวเห็นความคิดเห็นเหล่านี้พลันส่งเสียงหัวเราะออกมา เธอหน้าตาน่ารัก โดยเฉพาะเวลายิ้มยิ่งมีเสน่ห์เป็นอย่างมาก
ในแววตาของฉู่ลั่วเองก็ปรากฏรอยยิ้มตาม “พูดมาเถอะ เธออยากให้พี่ช่วยเหลืออะไรเธอ?”
เจียวเจียวก้มหน้าลงเล็กน้อยและเอ่ยเสียงเบาด้วยความเขินอาย “วันนี้เป็นวันเกิดของหนู ช่วยทำให้แม่รักหนูมากขึ้นอีกสักหน่อยได้ไหมคะ เหมือนกับตอนที่หนูยังเป็นเด็ก และบอกว่าคนที่แม่รักมากที่สุดก็คือหนู”
เมื่อกล่าวจบ เธอยังคงแสดงท่าทีเขินอายมาก “แม่ไม่ได้กอดหนูและบอกรักหนูนานแล้ว”
ฉู่ลั่วยื่นมือออกมาคำนวณ
แต่เมื่อคำนวณแล้ว รอยยิ้มในดวงตาของเธอก็เลือนหายไปทีละน้อย
ประสาทสัมผัสการรับรู้ของเด็กนั้นดีมาก มองการแสดงออกของฉู่ลั่ว เจียวเจียวก็รู้ว่าความปรารถนาของตนเองนั้นไม่อาจสำเร็จได้
เธอหยิบเอกสารหลายฉบับขึ้นมาทันที “พี่นางฟ้าเจ้าของช่อง หนูสอบวิชาภาษาจีน คณิตศาสตร์ และภาษาอังกฤษได้คะแนนเต็มหมดเลยนะคะ”
“เมื่อแม่เห็นเอกสารเหล่านี้ แม่จะชมหนูใช่ไหม?”
เธอคิดว่าตัวเองนั้นดีไม่พอ ดังนั้นแม่ก็เลยไม่รักเธอ
“หนูยังทำงานประดิษฐ์ได้อันดับหนึ่งอีกด้วย!” เธอหยิบตุ๊กตาตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง “หนูทำเองเลยนะคะ เพื่อนร่วมชั้นต่างก็ชมว่าหนูเก่งมาก!”
“แล้วก็ แล้วก็… ภาพวาดของหนู อาจารย์เองก็ชมว่าหนูเก่งมาก ตากับยายก็บอกว่าหนูมีพรสวรรค์”
เธอหยิบภาพวาดและโชว์ต่อหน้ากล้อง “คนหล่อคนนี้คือคุณพ่อ คนสวยคนนี้คือคุณแม่ คนนี้คือหนู! นี่คือครอบครัวที่มีความสุขของพวกเรา”
ระหว่างหยิบของเหล่านี้ขึ้นมาวางบนโต๊ะ ดวงตางดงามดวงน้อย ๆ ก็กะพริบ “มีของพวกนี้แล้วแม่จะรักหนูมากขึ้นอีกสักหน่อยไหมคะ?”
[ว้าวว้าวว้าว ช่างเป็นเด็กที่น่ารักและรู้ประสาอะไรขนาดนี้! แม่ที่ไหนจะไม่รักเธอกันล่ะ!]
[น่าจะเป็นเพราะว่าพ่อกับแม่งานยุ่ง เด็กน้อยก็เลยรู้สึกว่าแม่ไม่รักเธอ หนูลูก พี่สาวจะบอกหนูไว้นะ! บนโลกใบนี้ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักลูกหรอกนะ]
[หัวใจของเด็กอ่อนไหวมาก บางครั้งก็มีความคิดที่จริงจังมากกว่าผู้ใหญ่อย่างพวกเรา พ่อแม่จะต้องใส่ใจความรู้สึกของเด็กเล็ก ๆ ให้มากขึ้น]
[แม่ไม่รักเธอ แต่พี่สาวรักเธอนะ! พี่สาวรักเธอมากด้วย!]
[ถ้าหากลูกของฉันเป็นเหมือนกับหนู ฉันจะบอกรักเขาวันละหมื่นครั้ง ไอ้เจ้าเด็กแสบคนนั้น!]
[เป็นลูกสาวที่น่ารัก! ลูกสาวน่ารักขนาดนี้! อยากมีบ้างจัง!]
[สีหน้าของเจ้าของช่องผิดปกติ! ไม่ใช่ว่าแม่ของเด็กไม่รักเธอจริง ๆ หรอกใช่ไหม!]
[เจ้าของช่องไม่พูดอะไรมาสักพักใหญ่แล้ว ไม่ใช่ว่ามีปัญหาอะไรหรอกใช่ไหม!]
[เด็กน่ารักและรู้ประสาขนาดนี้จะไม่มีใครรักได้อย่างไร?]
[คนอื่นไม่รัก แต่ฉันรัก!]
เจียวเจียวเอ่ยจบ นัยน์ตากลมโตมองฉู่ลั่วด้วยความคาดหวัง “พี่นางฟ้าเจ้าของช่อง วันนี้หนูทำให้แม่รักหนูมากขึ้นอีกสักหน่อยได้ไหมคะ?”