เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 507 เลือกกินก้อนขี้

บทที่ 507 เลือกกินก้อนขี้

[ขี้ประจบอะไรขนาดนี้!]

[พี่สาวสวยขนาดนี้ทำไมถึงหาผู้ชายไม่ได้ แถมยังต้องประจบขนาดนี้]

[ตอนเขามีแฟนอยู่แล้ว คุณยังนึกถึงแต่เขา! น่ารังเกียจมาก!]

[เป็นมือที่สามทำเขาเลิกกันแล้ว นี่ไม่แคร์ว่าจะทำลายความรู้สึกคนอื่นเลยใช่ไหม!]

[ฉันมีหนึ่งคำถาม คุณเป็นแม่ที่คลอดลูกสาวออกมาจริงหรอ?]

ดวงตาของเสี่ยวเอ๋อร์เต็มไปด้วยน้ำตา เธอเองก็อ่านความคิดเห็นในช่องแสดงความคิดเห็น จากนั้นรีบเอ่ย “ฉันไม่ได้ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา รักแรกของเขายุ่งอยู่กับการสอบปริญญาโทปริญญาเอก เขาป่วยและหล่อนก็ไม่มาดูแล เป็นฉันที่เข้าไปดูแลเขา”

“หล่อนรู้อยู่แก่ใจว่าเจิ้งเซียนไม่ชอบกินผักชี แต่ทุกครั้งที่สั่งอาหารก็จะสั่งผักชีเสมอและไม่นึกถึงความรู้สึกของเขาเลยแม้แต่น้อย”

“วันเกิดของเจิ้งเซียน หล่อนยอมไปเข้าร่วมการแข่งขันออกแบบแต่ไม่ยอมอยู่กับเขาในวันเกิด ตอนที่หล่อนไม่ได้อยู่กับเจิ้งเซียน ฉันเพียงแค่อยู่เป็นเพื่อนเขาด้วยสถานะเพื่อนก็เท่านั้น”

“แน่นอนว่าเจียวเจียวเป็นลูกสาวของพวกเรา!”

“เธอเป็นพยานความรักของพวกเรา!”

“เป็นสัญลักษณ์ของความรักที่ฉันมีต่อเจิ้งเซียน แพทย์บอกว่าช่วงที่ตั้งครรภ์นั้นร่างกายของฉันทรมานมาก แต่เพื่อที่จะให้กำเนิดลูกของพวกเรา ฉันยอมทนทรมาน แต่ว่า…”

สีหน้าแห่งความสุขบนใบหน้าของเธอกลับขื่นขม “แต่ว่า… เขาตั้งชื่อลูกของพวกเราว่าเจียวเจียว”

“เมื่อสามปีก่อนฉันรู้มาว่าเจียวเจียวนั้นคือชื่อของรักแรกของเขา!”

“หลังจากนั้นเมื่อฉันเห็นลูกสาวของฉัน ฉันก็อดไม่ได้ที่จะเกลียดเธอ”

“ฉันรู้ว่าการที่ฉันทำแบบนี้นั้นมันผิด แต่ฉันไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้”

เสี่ยวเอ๋อร์มองกล้องด้วยความคับข้องใจ ใบหน้างดงามนั้นเต็มไปด้วยความขื่นขม

“เจ้าของช่อง ฉันรู้ว่าคุณเก่งมาก คุณมีทางทำให้สามีของฉันไม่เปลี่ยนใจไหม? ฉันไม่มีเขาไม่ได้ ฉันไม่อยากสูญเสียเขาไป!”

ฉู่ลั่วเอ่ย “เขาไม่เปลี่ยนใจหรอกค่ะ”

“งั้นทำให้เขารักฉันได้ไหม?”

ฉู่ลั่วเงียบงัน

ดวงตาของเสี่ยวเอ๋อร์แดงก่ำมากยิ่งขึ้น แต่ก็ยังคงเอ่ยอย่างสะอึกสะอื้น “ไม่รักฉันก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่เขาไม่ไปจากฉัน ตราบใดที่พวกเรายังสามารถอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวได้อย่างมีความสุข”

ฉู่ลั่วจ้องมองเสี่ยวเอ๋อร์อยู่ชั่วขณะ จากนั้นกล่าว “เขาไม่มีทางหย่ากับคุณ ตราบใดที่คุณไม่พูดถึงเรื่องการหย่าร้าง เขาก็ไม่มีทางหย่า”

ได้ยินเช่นนี้ เสี่ยวเอ๋อร์พลันถอนหายใจอย่างโล่งอกและหัวเราะทั้งน้ำตา

“แต่หากคุณต้องการใช้ชีวิตแต่งงานของสามีภรรยาอย่างมีความสุขนั้น… ไม่สามารถเป็นไปได้”

เสี่ยวเอ๋อร์ “…”

“อย่างน้อยจนกว่าเขาจะอายุห้าสิบ พวกคุณจะทะเลาะกันด้วยเรื่องของผู้หญิงคนอื่น ความรู้สึกเขาจะสั่นคลอนระหว่างคุณกับผู้หญิงเหล่านั้นเสมอ แต่เขาก็ไม่นอกใจ และขณะเดียวกันก็ไม่ปฏิเสธผู้หญิงคนอื่นที่เข้าหา”

[สวรรค์ นี่มันผู้ชายสารเลวยังไงที่เปรียบเทียบ!]

[ห้าสิบปี! ห้าสิบปีถึงจะหยุดเจ้าชู้เหรอ! เพิ่งจะหยุดเจ้าชู้เรอะ!]

[พวกเธอไม่รู้สึกว่าพวกเขาเป็นคู่สร้างคู่สมเหรอ? ตอนที่ผู้ชายมีแฟน ผู้หญิงเองก็ ‘ทอดสะพานด้วยความหวังดีอย่างไม่ลดละ’ ส่วนผู้ชายเองก็ไม่ได้ปฏิเสธผู้หญิงคนอื่น]

[เวรกรรมตามทัน! ก่อนหน้านี้ตอนที่เขามีเจ้าของแล้ว คุณก็ดูแลเขา ตอนนี้คุณเป็นเจ้าของเขาแล้ว คนอื่นก็ดูแลเขาไง!]

[ผู้ชายทำจนเคยตัวแล้ว!]

[หญิงก็ร้ายชายก็เลว ถ้าหากหยิ่งในศักดิ์ศรีก็หย่ากับเขา แต่ถ้าไม่ คุณก็ทนเอาเถอะ!]

[ปรมาจารย์ไม่ใช่เทพเจ้า จะทำให้คนที่ไม่ชอบคุณมาชอบคุณได้ยังไง?]

[ทุกครั้งที่เห็นผู้หญิงแบบนี้ ฉันอยากเปิดกะโหลกของหล่อนออกมาดูว่าข้างในนั้นใส่อะไรไว้? ผู้ชายเลวขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมเลิกอีก]

ความเห็นในช่องแชตนั้นหยาบคายมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

เสี่ยวเอ๋อร์ยิ่งอ่าน นัยน์ตาก็ยิ่งแดงก่ำและเอ่ยอย่างสะอึกสะอื้น “ฉันรู้ ฉันรู้ว่าวิธีการที่ดีที่สุดนั้นคือการเลิกกับเขา”

“แต่ฉันทำไม่ได้… ฉันรักเขา”

“ฉันไม่อยากเลิกกับเขา!”

ฉู่ลั่ว “…”

ชาวเน็ต “…”

[อาหารหมาอร่อยจัง]

[ป้ะ นั่งรถทัวร์กลับ! เลิกเผือกความรักของคนอื่นกันเถอะ!]

[ขอให้พวกคุณอยู่ด้วยกันไปตลอดทั้งชีวิต]

[เชิญคุณกำขี้ก้อนนี้ต่อไปเถอะ และอย่าปล่อยมันออกมานะ เดี๋ยวคนอื่นเขาเดือดร้อน]

[ก็ใช่… คุณกินขี้ก้อนนี้ คนอื่นต่างก็บอกคุณว่ามันเป็นก้อนขี้ คุณเองก็รู้สึกว่าเขาคือขี้ แต่คุณยังต้องการกิน สมองของคุณกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่?]

[อาจจะเป็นเพราะหล่อนไม่ได้รู้สึกว่านี่คือก้อนขี้!]

[ขอให้พวกคุณมีความสุขมากกก นอกจากประโยคนี้ ฉันก็ไม่อยากพูดอะไรแล้ว]

[ทุกครั้งที่เผชิญกับสถานการณ์นี้ ฉันทำได้เพียงแค่เอ่ยประโยคหนึ่ง ทุกอย่างนั้นเป็นการเลือกของพวกคุณเอง]

[เลือกกินก้อนขี้ คุณก็ต้องทนรับความเหม็น โอเคไหม? คุณไม่สามารถคาดหวังให้ก้อนขี้กลายเป็นช็อกโกแลตและมีกลิ่นช็อกโกแลตได้หรอก! สิ่งนี้ไม่สามารถเป็นไปได้]

[เลิกยุ่งเรื่องชาวบ้านเถอะ เจ้าของช่อง ข้ามคนนี้ไปเถอะ! เมื่อเห็นผู้หญิงหาเหาใส่หัวแบบนี้ ฉันโกรธจนเลือดจะไม่ไปเลี้ยงสมองแล้ว]