เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 511 การร้องทุกข์ของเซียนพู่กัน
บทที่ 511 การร้องทุกข์ของเซียนพู่กัน
ระบบกำลังกรีดร้องอยู่ในหัวของฉู่ลั่ว [นายหญิง คุณดูถูกความสามารถของผมได้นะ แต่คุณอย่ามาดูถูกระบบชั้นเยี่ยมอย่างผม! ผมมีจรรยาบรรณ และมีบรรทัดฐาน]
[คุณดูถูกผมไม่ได้ ผมไม่ใช่ระบบเกรดต่ำ ผมเป็นระบบของลัทธิเต๋า นายหญิงที่ผมร่วมงานด้วยล้วนเป็นคนมีความสามารถ!]
ฉู่ลั่วไม่สะทกสะท้าน เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว ‘ฉู่หร่านไม่เก่งเหรอ? แต่เธอเป็นลูกรักสวรรค์นะ? ไม่เหมาะจะเป็นนายหญิงของนายเหรอ?’
[อ้ากกก! หล่อนนับเป็นลูกรักสวรรค์ที่ไหน หล่อนเป็นแค่…]
เสียงพูดที่เหลือหายไปกะทันหัน
ราวกับว่าระบบได้สติกลับมาอีกครั้งในทันที น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง [นายหญิง มีเรื่องที่ผมอยากจะเตือนคุณเอาไว้ คุณไม่ได้กลับบ้านตระกูลฉู่นานแล้ว ถ้ายังไม่กลับไปอีก คุณอาจจะได้รับผลสะท้อนกลับนะ]
ฉู่ลั่วรู้ว่าตนเองไม่สามารถถามต่อได้แล้ว จึงตอบอืมออกมาหนึ่งคำ
ระบบถอนหายใจ [นายหญิง คุณเอาแต่ใจไม่ได้นะ ผมรู้ว่าคุณไม่ชอบตระกูลฉู่ แต่คุณไม่กลับไปไม่ได้ ในฐานะที่คุณเป็นกลุ่มต่อต้านลูกรักสวรรค์อย่างฉู่หร่าน กฎก็เป็นแบบนี้]
ฉู่ลั่วรับปาก ‘ฉันรู้แล้ว’
ระบบยังคงบ่นพึมพำต่อไป
และฉู่ลั่วเดินลงมาถึงข้างล่างแล้ว
ทันใดนั้นฉู่ลั่วก็โพล่งออกมา “นี่มัน… พลังหยินรุนแรงมาก!”
เธอขมวดคิ้วมองไปที่ประตูด้วยความสงสัย
เฉิงยวนกับซ่งเมี่ยวเมี่ยวที่กำลังเล่นของเล่นอยู่บนพรม เมื่อได้ยินฉู่ลั่วก็มองไปที่ประตู ถึงรับรู้ได้ “พลังหยินรุนแรงจริง ๆ และเต็มไปด้วยความโกรธแค้นด้วย”
ในตอนนี้เอง เสียงกริ่งที่ประตูก็ดังขึ้น
หัวหว่านเอ่ย “ฉันจะไปเปิดประตูค่ะ”
เฉิงยวน “ข้าไปกับเจ้าด้วย”
หากเป็นวิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังจริง เธอก็สามารถรับมือได้
ทั้งสองตนมาถึงหน้าประตู เปิดมันออก มองแล้วมองอีก แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย
เฉิงยวนถาม “น่าแปลก เมื่อกี้ยังมีพลังหยินอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงหายไปแล้วล่ะ”
เธอออกไปดูข้างนอก แต่กลับไม่พบอะไรเลย
หัวหว่านปิดประตู
ทั้งสองคนเดินกลับไป เดินไปก็คุยกันไปว่า “น่าจะมีวิญญาณชั่วร้ายผ่านทางมา”
“ก็เป็นไปได้”
ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง
กริ่งหน้าประตูดังขึ้น
หัวหว่านกับเฉิงยวนมองหน้ากัน ในสายตาของหนึ่งคนหนึ่งผีแสดงความโกรธออกมาหลายส่วน
นี่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่ผ่านทางมาอย่างไม่ระวัง แต่ชัดเจนว่าจงใจ!
เฉิงยวนส่งสัญญาณให้ หัวหว่านก็พยักหน้า ก่อนที่วิญญาณสาวจะลอยออกไป
ครู่หนึ่งจึงกลับเข้ามาส่ายหน้าให้หัวหว่าน
หัวหว่าน “…”
ทั้งสองคนเดินไปข้างนอกอีกครั้ง
ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง
เสียงกริ่งที่ประตูดังขึ้นมาอีกครั้ง
หัวหว่านขยิบตาให้หนึ่งครั้ง
เฉิงยวนถอนหายใจ หล่อนถอยไปข้างหลัง… ถอยไปจนถึงระยะห่างที่รู้สึกว่าปลอดภัยแล้ว
ระยะห่างนี้ ทำให้วิญญาณชั่วร้ายด้านนอกสัมผัสถึงพลังหยินที่แข็งแกร่งของหล่อนไม่ได้ และทำให้สามารถปกป้องหัวหว่านได้ หากมีเรื่องผิดปกติอะไรเกิดขึ้น
หล่อนส่งสัญญาณให้หัวหว่านเปิดประตู
หัวหว่านเปิดประตูออกไป
ด้านนอกกลับว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
หัวหว่านมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่เห็นอะไร
เธอหันกลับมาส่ายหน้าให้เฉิงยวน
ตอนที่กำลังจะเอ่ยปากพูด ทันใดนั้นท่าทางของเฉิงยวนก็เปลี่ยนไป วิญญาณสาวรีบเหาะกลับเข้ามาอย่างรวดเร็ว!
หัวหว่านหันไปมองด้านข้าง มีเงาที่เร็วราวกับสายฟ้า พุ่งเข้าไปภายในบ้านแล้ว!?
“คุณหนู!”
“ฉู่ลั่ว!”
เฉิงยวนกับหัวหว่านรีบวิ่งเข้าไปข้างใน
หล่อนเป็นวิญญาณ ย่อมเร็วกว่า ทันทีที่เข้ามาในห้องรับแขก พลังหยินในร่างกายก็เพิ่มขึ้นมากส่งผลให้หัวหว่านที่ตามมาด้านหลังกดดัน จนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวก็ได้รับผลกระทบจากพลังหยิน ดวงตาพลันเปลี่ยนเป็นสีแดง
จิ่งเจียเหยียนก็กลับคืนร่างเดิม เธอเลื้อยลงมาจากข้างบน เกล็ดสีขาวเงินแวววาวเป็นประกาย ดวงตาอสรพิษมองลงมาข้างล่างอย่างเย็นชา
“จงสงบ”
หลังจากเสียงของฉู่ลั่ว ก็มียันต์แผ่นหนึ่งลอยเข้ามาแปะที่หน้าผากของทั้งสามอย่างรวดเร็ว!
คลื่นพลังหยินบนตัวเฉิงยวนสลายไป มนุษย์ ภูตผี และปีศาจรอบตัวที่ได้รับผลกระทบจากหล่อนก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็วเช่นกัน
“นี่มันอะไรกัน? พู่กันด้ามหนึ่ง แถมขนยังโล้นเกลี้ยงอีก!”
เฉิงยวนได้สติกลับมา ก็เห็นว่าในมือของตัวเองถือพู่กันด้ามหนึ่งเอาไว้
“ดูคุ้น ๆ อยู่นะ”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยววิ่งเข้ามา “เหมือนพู่กันหยกด้ามนั้นที่พี่ลั่วลั่วเจอตอนไปร่วมรายการเลยค่ะ แต่น่าเกลียดกว่า อาจจะเป็นของทำเลียนแบบ”
พู่กันหยกที่ถูกจับไว้ ปล่อยหมึกดำไหลออกมา หมึกดำนั้นรวมกันเป็นตัวอักษรกลางอากาศ
‘แกสิของเลียนแบบ’
‘แกสิอัปลักษณ์’
เปรี้ยง!
เฉิงยวนตบมันหนึ่งที “พูดให้มันดี ๆ นะ”
เพราะฝ่ามือนี้ ที่ปลายพู่กันหยกพลันมีขนร่วงลงมาอีกหลายเส้น
‘กรี๊ดดด! ข้าจะหัวล้านแล้ว!’
‘ฮือ ฮือ ฮือ’
‘ฮือ ฮือ ฮือ!’
หมึกดำไหลออกมาจากพู่กันหยก หมึกดำกลายเป็นตัวอักษร ปรากฏขึ้นอย่างคับข้องใจกลางอากาศ
เฉิงยวนอยู่ ๆ ก็รู้สึกผิด “…”
พู่กันหยกร้องไห้น่าสงสารเกินไปแล้ว