เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 556 เข้าใจทุกอย่าง
บทที่ 556 เข้าใจทุกอย่าง
“อาเหิง ทำไมถึงพูดเรื่องหุ้นส่วนขึ้นมาอย่างกะทันหันแบบนี้?” ฉู่เหว่ยฮ่าวขมวดคิ้วแน่นมากยิ่งขึ้น “ฉู่ลั่วพูดถึงเรื่องนี้ใช่ไหม?”
วันเกิดครบรอบอายุสิบแปดปีของฉู่หร่าน ฉู่เหว่ยฮ่าวโอนหุ้นของบริษัทสามเปอร์เซ็นต์ให้เป็นชื่อของหล่อน
นอกจากเขาแล้ว อาจิงและเสี่ยวจ้านเองก็ได้รับหุ้นส่วนสามเปอร์เซ็นต์เมื่อบรรลุนิติภาวะเช่นเดียวกัน
“หนูได้รับเพียงสามเปอร์เซ็นต์ ทำไมฉู่ลั่วถึงได้ห้าเปอร์เซ็นต์ล่ะคะ?”
ฉู่หร่านถามเสียงสูงด้วยความประหม่า
ฉู่เหิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า “เธอได้รับการเลี้ยงดูจากตระกูลฉู่มาตั้งแต่เด็ก เป็นลูกสาวผู้สูงศักดิ์ของตระกูลฉู่ ไม่ว่าจะเป็นเงินทองหรืออะไรเธอก็ไม่ได้สนใจ เนอะ?”
“แต่ลั่วลั่วไม่เหมือนกัน ลั่วลั่วถูกเลี้ยงดูจากด้านนอกตั้งแต่เด็กจนกระทั่งเติบใหญ่และไม่เคยเห็นเงินก้อนโต”
“เงินสองร้อยล้านภายในสายตาของลั่วลั่วคงเป็นจำนวนเงินสูงเสียดฟ้า รู้สึกขาดเงินก้อนนี้ แต่เงินแค่นี้หร่านหร่านที่ไม่ละโมบ สามารถให้คนอื่นได้ใช่ไหม”
ฉู่หร่านต้องการอ้าปากกล่าวว่าเงินสองร้อยล้านภายในสายตาของหล่อนนั้นไม่ใช่จำนวนเงินเล็กน้อย
แต่เมื่อนึกถึงโพสต์เวยปั๋ว หล่อนก็พลันปิดปากเงียบ
“แล้วทำไมต้องให้.. .ลั่วลั่วห้าเปอร์เซ็นต์ล่ะ?” ดวงตาคู่สวยพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที “เป็นเพราะว่าหนูไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลฉู่ดังนั้นหนูเลยได้รับแค่สามเปอร์เซ็นต์ใช่ไหม?”
ซ่งเชียนหย่าถามอย่างไม่พอใจ “อาเหิง แกลำเอียงอย่างเห็นได้ชัดเกินไปหน่อยหรือเปล่า?”
ฉู่เหิงหัวเราะเยาะ “หุ้นส่วนสามเปอร์เซ็นต์เป็นเพราะเธอไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของตระกูลฉู่งั้นเหรอ? ถ้างั้นอาจิงกับเสี่ยวจ้านเองก็ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของตระกูลฉู่ใช่ไหม?”
ฉู่หร่านพลันพูดไม่ออก
หล่อนขยับริมฝีปาก “พี่ใหญ่ ชอบลั่วลั่วมากเลยจริง ๆ แม้แต่พี่รองและพี่สามก็ไม่สามารถเทียบกับลั่วลั่วได้”
แววตาเย้ยหยันของฉู่หร่านชัดเจนมากยิ่งขึ้น สีหน้ากลับเผยแววดูถูกตนเอง
“ตั้งแต่เล็กจนโต คนที่ครอบครัวพวกเรารักมากที่สุดนั้นไม่ใช่เธอหรอกเหรอ?”
ฉู่หร่านก้มหน้า “แต่หลังจากลั่วลั่วกลับมา พี่ใหญ่ก็เปลี่ยนไป”
“ไม่ใช่ว่าหร่านหร่านพูดหรอกเหรอ? เธอรู้สึกผิดต่อลั่วลั่ว รู้สึกว่าตัวเองเป็นต้นเหตุทำให้ลั่วลั่วต้องตกระกำลำบากอยู่ด้านนอก เธออยากจะชดใช้ให้ลั่วลั่ว”
“เธอต้องการชดใช้ให้กับลั่วลั่ว แต่กลับยังต้องการเป็นลูกสาวที่ตระกูลฉู่รักและทะนุถนอมมากที่สุดงั้นเหรอ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่นะคะ!” ฉู่หร่านท้วงติงกลับทันใด “หนูเองก็เห็นลั่วลั่วเป็นน้องสาวที่รักมากที่สุด แน่นอนว่าหนูก็ชอบที่พ่อกับแม่และพี่ชายทุกคนรักลั่วลั่ว!”
ฉู่เหิงยิ้มอย่างพอใจ “งั้นก็ดี ลั่วลั่วรู้สึกไม่ปลอดภัยและขัดสนเงิน ในฐานะพี่สาวที่รักลั่วลั่วมาก เธอก็คงไม่ถือสาที่ลั่วลั่วจะได้รับเปอร์เซ็นต์หุ้นส่วนมากกว่าใช่ไหม?”
ฉู่หร่าน “…”
“พ่อกับแม่ก็คงไม่ต้องการให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกภายในอนาคตหรอกใช่ไหมครับ! เพื่อให้ลั่วลั่วคุ้นเคยกับตัวตนของตนเองโดยเร็วที่สุดและรู้ว่าตนเองนั้นเป็นลูกสาวของตระกูลฉู่ ไม่จำเป็นต้องถูกคนอื่นเยาะเย้ยด้วยเงินเพียงสองร้อยล้าน”
“สิ่งของที่มอบให้กับหร่านหร่าน ลั่วลั่วก็ต้องมีด้วยทุกอย่างและต้องได้รับมากกว่าหร่านหร่าน ด้วยวิธีการนี้ถึงจะสามารถปรับเปลี่ยนความคิดและทัศนคติของลั่วลั่วได้อย่างรวดเร็ว”
ฉู่เหิงเจรจาพร้อมรอยยิ้มธุรกิจ “พ่อครับ แม่ครับ คิดว่ายังไง?”
…
ฉู่เหิงออกจากคฤหาสน์ตระกูลฉู่
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้งและดูภาพที่น้องสาวแท้ ๆ ส่งมาให้
เมื่อเกิดเรื่องขึ้นกับฉู่ลั่ว คนภายในครอบครัวตนเองยังคงก่นด่าและตำหนิ ส่วนตระกูลฮั่วลงมือจัดการแล้ว!
เขาหันหน้ามองย้อนกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลฉู่พลางถอนหายใจ
อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยก็มีการเซ็นสัญญาโอนหุ้นส่วนแล้ว
ถือว่าเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่พี่ใหญ่อย่างเขาจะทำได้!
ภายในคฤหาสน์
ซ่งเชียนหย่ามาส่งฉู่หร่านยังประตูห้องนอนพร้อมกับเอ่ยปลอบโยน “หร่านหร่าน พี่ใหญ่ของหนูพูดถูก เพื่อให้ลั่วลั่วเข้าใจสถานะลูกสาวของตระกูลฉู่โดยเร็ว เราต้องให้การสนับสนุนเรื่องเงินทองกับเธอมากขึ้นอีกสักหน่อย”
ใช้สถานะและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนนิสัยผู้คน ถ้าอยากได้บุกลิกของลูกสาวตระกูลเศรษฐีนั้นต้องใช้เงินเป็นตัวกระตุ้น
“แม่คะ หนูเข้าใจค่ะ”
ซ่งเชียนหย่าพลันโล่งใจ “หนูไม่คิดมากก็ดีแล้ว หนูกับลั่วลั่วต่างก็เป็นลูกสาวที่รักของพวกเรา”
ด้านความรู้สึก ความรู้สึกของฉู่หร่านนั้นลึกซึ้งอย่างแน่นอน
ด้านสายเลือด ฉู่ลั่วและพวกเขาไม่สามารถตัดขาดกันได้
ด้วยสถานะพ่อกับแม่ แน่นอนว่าคาดหวังให้ลูก ๆ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน อยู่ร่วมกันเป็นครอบครัวอย่างกลมเกลียว
“แม่คะ หนูเข้าใจทุกอย่างค่ะ”
…
เมื่อกลับมายังห้องนอน
ฉู่หร่านนั่งลงบนเตียงด้วยสีหน้าโกรธเคือง ขว้างหมอนอย่างแรงด้วยอารมณ์ร้าย “พูดได้ดีมาก ฉันกับฉู่ลั่วต่างก็เป็นลูกสาวตระกูลฉู่ ไม่ได้เป็นการลำเอียง”
ห้าเปอร์เซ็นต์ของฉู่กรุ๊ป!
ถ้าหากไม่ลำเอียง ทำไมถึงไม่แบ่งหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ให้กับฉันด้วยล่ะ!?
YOU MAY ALSO LIKE
