เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 564 เพื่อนร่วมงานเป็นผี
บทที่ 564 เพื่อนร่วมงานเป็นผี
หัวหว่านพยายามกลั้นหัวเราะ “เธอบอกให้คุณหนูวาดไม่ใช่เหรอ?”
“ข้าแค่พูดเป็นมารยาท อาศัยแค่ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับนาง นางยังไม่วางใจในตัวข้าอีกหรือ?”
หัวหว่านครุ่นคิดก่อนเผยสีหน้าลึกล้ำ “อาจจะเป็นเพราะความสัมพันธ์ของเธอกับคุณหนูนี่แหละ คุณหนูเลยรู้จักเธอดีเกินไป เลยไม่วางใจยังไงล่ะ”
“หัวหว่าน!”
เฉิงยวนรีบพุ่งเข้าไปหาแม่บ้านสาวราวกับสายลม
คุณซูกับคนอื่น ๆ “…”
ภายนอกดูเหมือนคนมีชีวิต แต่การเคลื่อนไหวนี้…
“คุณเฉิง มีเรื่องบางอย่างที่จำเป็นต้องพูดคุยกับคุณเล็กน้อย”
อย่าลอยไปลอยมาแบบนี้จะดีกว่า
คุณอวี๋กับคุณซูให้จู้หยวนเจ๋อไปพูดคุยกับเฉิงยวน หัวหว่านจึงหนีรอดจากเงื้อมือของเฉิงยวนได้สำเร็จ
เธอวิ่งเยาะ ๆ ไปอยู่ข้างฉู่ลั่ว พลางหรี่ตามองเฉิงยวนที่ถูกล้อมอยู่อีกทาง
“เธอก็อยากออกไปเหรอ?”
หัวหว่านทำตาโตทันที พลางมองตาปริบ ๆ “คุณหนูหมายความว่ายังไงคะ?”
“เธออยู่ในบ้านคนเดียวจะเหงารึเปล่า? ถ้าเหงาละก็ ฉันจะจัดการให้เธอ…”
ไม่รอฉู่ลั่วพูดจบ หัวหว่านรีบก็พูดแทรก “ขอบคุณในความหวังดีของคุณหนู แต่ฉันไม่เป็นไรเลยค่ะ!”
ฉู่ลั่วมองหัวหว่านอย่างงุนงง ก็เห็นท่าทางหนักแน่นของอีกฝ่าย จึงไม่พูดอะไรอีก
หัวหว่านพอใจแล้ว
ออกนอกบ้าน?
เธอไม่มีทางออกไปจากบ้านนี้หรอก!
งานไม่เหนื่อย เงินเดือนก็สูง พักอยู่ในคฤหาสน์หรู ไม่ต้องลำบากเรื่องเข้าบริษัทหรือเพื่อนร่วมงาน…
ได้งานแบบนี้ ใครจะอยากออกจากบ้าน!
ต่อให้ตาย เธอก็จะตายอยู่ที่นี่… ไม่ถูกสิ ต้องบอกว่าจะตายในหน้าที่!
หัวหว่านรักงานนี้มากขนาดนี้แน่ะ!
เธอเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา พลางมองไปที่เฉิงยวนที่อยากออกไปนอกบ้านด้วยสีหน้าเหมือนคนเฒ่าชรา
คนหนุ่มสาว ก็คือคนหนุ่มสาว…
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เฉิงยวนก็ถือกระเป๋าสัมภาระไว้ในมือซ้าย มือขวาจูงซ่งเมี่ยวเมี่ยวเดินไปอย่างรวดเร็ว
แต่หัวหว่านก็คว้ามือซ่งเมี่ยวเมี่ยวไว้ “เธอไปทำงาน เธอจะพาเมี่ยวเมี่ยวไปทำไม?”
“เจ้าไม่เคยดูรายการเด็กหรือ? ในนั้นก็บอกแล้ว เด็กเล็กต้องออกไปเปิดหูเปิดตาให้มาก ต้องพาออกไปเดินเล่นเยอะ ๆ ไม่ใช่หรือ?”
ไม่รอให้หัวหว่านตอบโต้อะไร
เฉิงยวนก็อุ้มซ่งเมี่ยวเมี่ยวหนีบไว้ใต้รักแร้แล้วลอยออกไปเลย พลางตะโกนว่า “พวกเจ้าเร็วหน่อย ข้ารอพวกเจ้าอยู่ข้างนอกนะ”
คุณซูกับคนอื่น ๆ “…”
คุณอวี๋หัวเราะ “เสี่ยวเฉิงคงยังไม่ชินกับการทำตัวแบบมนุษย์ ต่อไปช่วยกันเตือนเธอก็โอเคแล้ว”
“หยวนเจ๋อ เธอยกกระเป๋าสัมภาระของเสี่ยวเฉิงไปสิ”
จู้หยวนเจ๋อมองผู้เชี่ยวชาญทั้งสองท่านพูดเออออห่อหมกกับผีร้ายที่เคยเฝ้าสุสาน พลางตะลึงค้างตั้งแต่ต้นจนจบ
นี่มัน…
ตอนนี้เพื่อนร่วมงานของเขา เป็นผีตนหนึ่งเหรอ?
เมื่อเห็นคุณอวี๋กับคุณซูที่มีรอยยิ้มบนใบหน้า เขาก็ได้แต่ถอนหายใจ ผู้อาวุโสก็คือผู้อาวุโส ไม่ใช่คนที่เขาจะคัดค้านได้
นักศึกษาหนุ่มผลักกระเป๋าสัมภาระ พลางบอกลาฉู่ลั่ว ก่อนจะตามคุณซูกับคนอื่น ๆ ออกไป
หัวหว่านสงสัยมาก “ไม่เป็นอะไรจริงเหรอคะ?”
หนอยแน่ะ ยัยนั่น!
เธอพาเมี่ยวเมี่ยวที่น่ารักและเชื่อฟังที่สุดออกไปเที่ยวเล่น… เหอะ ความสนุกในการทำงานของฉันลดไปครึ่งหนึ่งแล้ว
กริ๊ง ๆ
โทรศัพท์เธอดังขึ้น
หัวหว่านมองเบอร์โทร ก็เห็นว่าเป็นฉู่จิงโทรมา จึงกดรับ
ฉู่จิงพูดไม่กี่ประโยค หัวหว่านก็ถามทันที “ราชาภาพยนตร์ฉู่ คุณเป็นไอดอลของฉันรู้ไหมคะ?”
ฉู่จิง “…”
“เอาละคุณไอดอล ฉันอยากถามคุณสักหนึ่งเรื่อง ตอนที่คุณหนูของฉันถูกโจมตี ทำไมคุณถึงไม่ออกหน้าช่วยล่ะคะ?”
“ทำไมถึงตอนที่ฉู่หร่านเจอบ้าง คุณไอดอลถึงได้รีบออกหน้าช่วยขนาดนี้?”
“คุณใช้ฐานะอะไรมาขอให้คุณหนูของฉันออกหน้าช่วยเหลือ ในฐานะพี่ชายของฉู่หร่าน? หรือในฐานะพี่ชายของคุณหนูของฉันคะ?”
ฉู่จิงสำลักจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว เขารู้ความผิดตัวเองแล้ว “หร่านหร่านถูกเลี้ยงแบบตามใจมาตั้งแต่เด็กจนเสียคน ฉันรู้ว่าครั้งนี้ที่เธอทำมันไม่ถูกต้อง แต่ว่า…”
“ไม่มีแต่ค่ะ” หัวหว่านพูดแทรกฉู่จิง “คนที่ตามใจฉู่หร่านจนเสียคนคือพวกคุณ ไม่ใช่คุณหนูของฉัน คนที่ต้องรับผิดชอบคือพวกคุณ ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณหนูของฉัน!”
“คุณหนูของพวกเราไม่ได้รับความเป็นธรรม เธอจะสู้กลับไม่ได้เหรอคะ?”
“พวกคุณไม่ยินดีปกป้องคุณหนูของฉัน ก็มีคนที่ยอมปกป้องค่ะ”
“ขอโทษนะคะ คุณหนูของฉันจะไลฟ์สตรีมแล้ว ฉันต้องไปอำนวยความสะดวกให้เธอ”
“บายค่ะ!”
หัวหว่านกดตัดสาย พลางถอนหายใจออกมาอย่างแรง
เธอรีบปรับสีหน้าของตนเองอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งไปตรงหน้าฉู่ลั่วพร้อมรอยยิ้ม “คุณหนู ฉันเองค่ะ ฉันเอง!”
รับเงินเดือนเยอะขนาดนี้ ได้เจอคุณหนูที่ดีขนาดนี้ ถ้าเธอยังไม่ตั้งใจทำงานก็รู้สึกว่าตัวเองไร้ศีลธรรม
หัวหว่านจัดแจงอุปกรณ์อย่างคล่องแคล่ว
ฉู่ลั่วกดปุ่มเปิดไลฟ์
ไลฟ์สตรีมเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
YOU MAY ALSO LIKE
