เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 579 จุดธูปสามดอก
บทที่ 579 จุดธูปสามดอก
ซ่งเฉินเย่าพูดขึ้นมาพร้อมใบหน้าที่บวมช้ำ “ฉันตีนายเหรอ ดูให้ดีก่อนไหมว่าใครตีใครกันแน่?”
“แล้วนายจะตีฉันใช่ไหมล่ะ?”
“นายต่อยฉันแล้วยังไม่ยอมให้ฉันต่อยนายคืนงั้นเหรอ?”
ไม่เคยพบเคยเจอคนหน้าไม่อายขนาดนี้เลย
ซ่งจือหนานส่งเสียงหึอย่างเย็นชา “แล้วนายกล้าบอกพี่ลั่วไหมล่ะว่าทำไมฉันถึงต่อยนาย? ฉันต่อยอย่างโจ่งแจ้ง ตีแบบที่มีเหตุผลมากเพียงพอ แล้วนายล่ะ? มีสิทธิ์อะไรมาตีฉัน?”
ซ่งเฉินเย่า “…”
ซ่งเฉินอี้บังคับให้ซ่งเฉินเย่าขอโทษ แล้วมองฉู่ลั่วอย่างเอาใจ “ปรมาจารย์ฉู่ ก่อนหน้านี้พวกเราไม่รู้เรื่องรู้ราว เรื่องบนอินเทอร์เน็ตนั่นก็เป็นเพราะผมเอาใจคนต่ำต้อยเอง ผมขอโทษแล้วนะครับ”
“หากปรมาจารย์ฉู่ยังมีอะไรตรงไหนที่ไม่พอใจก็บอกมาได้เลย ขอเพียงเป็นสิ่งที่พวกเราทำได้ พวกเราจะทำให้คุณพอใจครับ”
“หวังเพียงว่าปรมาจารย์ฉู่จะเห็นพ่อของผมที่อายุมากแล้ว ขอเชิญปรมาจารย์ฉู่ไปช่วยพ่อของผมด้วยเถอะนะครับ”
“จำนวนเงินที่พูดคุยกันไว้ในครั้งที่แล้ว พวกเราจะไม่ให้ขาดแม้สักแดงเดียวเลย”
พวกเด็กในตระกูลซ่งคนอื่น ๆ ก็เอ่ยปากพูดซ้ำ ขอเพียงฉู่ลั่วตอบตกลง จะให้พวกเขาทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
ฉู่ลั่วมองไปทางคนคุ้นเคย
ซ่งจือหนานยืนตรงแล้วเชิดคางขึ้นทันที “ฉันบอกไปแล้วไงว่าเรื่องนี้ฉันเป็นตัวแทนในการพูดคุยของพี่ลั่ว พวกนายมีอะไรก็มาคุยกับฉันนี่”
ซ่งเฉินอี้ “…”
คุยกับซ่งจือหนานเหรอ?
เขารู้สึกเจ็บใจ
“จือหนาน คุยกับนายก็ได้ มีข้อเรียกร้องอะไรก็ว่ามาเถอะ!” สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือร่างกายของคุณพ่อ
คุณปู่มีคำสั่งสุดท้ายไว้แล้วว่าถ้าพวกเขาไม่เชิญฉู่ลั่วไป เขาจะไม่แบ่งเงินในบ้านให้พวกเขาเลยแม้แต่แดงเดียว และจะบริจาคไปทั้งหมด
จากนิสัยของคุณพ่อแล้ว คำพูดที่บอกมานี้ไม่คล้ายจะเป็นเรื่องโกหกเลย
ซ่งจือหนานหยิบมือถือออกมาอีกครั้งแล้วกด ๆ ลงไป “ตอนนี้เป็นจำนวนนี้!”
เขายื่นไปตรงหน้าซ่งเฉินอี้
เขาเห็นตัวเลขก็ตาพร่า ตัวสั่นแล้วพูดลอดไรฟันออกมา “จือหนาน นี่มันเพิ่มขึ้นเท่าตัวเลยนะ!”
ห้าร้อยกว่าล้าน!
“ก่อนหน้านี้ยังเป็นจำนวนสองร้อยกว่าล้านอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
“ก่อนหน้านี้ก็เป็นเรื่องของก่อนหน้านี้ ส่วนตอนนี้ก็คือตอนนี้ ก่อนหน้านี้พวกนายเองก็ไม่ได้ให้ความเคารพปรมาจารย์ฉู่นี่ แถมก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้มาทำตัวกร่างในถิ่นของปรมาจารย์ฉู่ด้วย!” ซ่งจือหนานพูดอย่างแยกงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกัน “แน่นอนว่ามีสิ่งที่ต้องพูดล่วงหน้าอยู่ นั่นคือห้ามแตะต้องหลุมฝังศพของย่าฉัน!”
ซ่งเฉินอี้ “…”
หัวหว่านเดินไปข้าง ๆ ฉู่ลั่วพลางกระซิบ “ซ่งจือหนานนี่เก่งกาจจริง ๆ เรื่องฝีปากนี่…”
ถ้าให้เธอพูดก็คงพูดออกมาไม่ได้ขนาดนี้หรอก
ซ่งเฉินอี้กระซิบคุยกับซ่งจือหนาน แต่อีกฝ่ายไม่ยอมอ่อนข้อ… ไม่ลดให้แม้แต่น้อย ทั้งยังเรียกให้จ่ายเงินก่อนด้วย
ซ่งเฉินอี้ต่อสายโทรศัพท์ในทันที จากนั้นไม่นานเงินจำนวนห้าร้อยกว่าล้านก็เข้ามาในบัญชีของฉู่ลั่ว
ซ่งจือหนานยิ้มพอใจ “พี่ลั่ว สวนของพี่ใหญ่ การจะดูแลต้องใช้เงินเยอะ เงินจำนวนนี้เอาไว้ให้พี่ใช้ดูแลสวนนี้พอดีเลย”
จิ่งเจียเหยียนที่ขึ้นไปกลายร่างเป็นมนุษย์ที่ชั้นบน ก่อนเดินลงมาอีกครั้ง “ที่แท้นอกจากหน้าตานี่แล้ว นายก็ยังมีข้อดีอื่น ๆ อีกนะเนี่ย”
เขาส่งเสียงหึเบา ๆ “ข้อดีของฉันเยอะมาก แค่เธอไม่มีตาก็เท่านั้นเอง”
เมื่อเทียบกับความเย็นชาและรักษาระยะห่างของฉู่ลั่วแล้ว จิ่งเจียเหยียนดูสวยสดใสตั้งแต่ใบหน้าไปจนถึงการแต่งตัวเลย
สายตาของพวกผู้ชายตระกูลซ่งจับจ้องไปที่ส่วนเว้าส่วนโค้งบนร่างกายของเธอ โดยเฉพาะซ่งเฉินเย่าที่มีความลามกอยู่ในสายตาจนแทบจะเอาจริงแล้ว
จิ่งเจียเหยียนโปรยรอยยิ้มมีเสน่ห์ให้กับซ่งเฉินเย่าจนเขาเกือบจะแข้งขาอ่อนแรง ก่อนเดินไปที่ข้าง ๆ หัวหว่าน
เธอพิงไปที่ร่างของหัวหว่านตัวอ่อนระทวยพลางยิ้มออดอ้อน พร้อมกับพูดน้ำเสียงอ่อนโยน “ฉันจะต้องสั่งสอนมนุษย์คนนี้สักหน่อย”
หัวหว่านเอ่ย “อย่าทำอะไรที่มากเกินไป”
“ฉันรู้น่า” ในตอนที่ซ่งเฉินเย่ามองมา เธอก็ยิ้มอ่อนหวานขึ้นอีก “ฉันโทรบอกเฉิงยวนแล้ว เฉิงยวนโกรธมาก บอกจะใช้พลังของผีร้าย”
หัวหว่านเอ่ย “…เธอน่าจะมีการยับยั้งอยู่แหละมั้ง!”
จิ่งเจียเหยียน “ถ้าเธอเปิดใช้พลังของผีร้าย อย่างนั้นฉันก็จะเปิดใช้งานพลังของปีศาจ คิดว่าปีศาจอย่างพวกเราไร้น้ำยางั้นเหรอ?”
หัวหว่านหันไปมองฮั่วเซียวหมิงที่ใบหน้าเย็นชา และปล่อยพลังความหนาวเย็นไม่หยุดตั้งแต่ต้นจนจบ
แล้วก็มองไปอีกด้านหนึ่ง ซ่งเฉินเย่าก็ยังคงส่งสายตาก้อร่อก้อติกใส่จิ่งเจียเหยียนไม่หยุด
เธอจุดธูปสามดอกในใจให้เลย ขอให้เขา… รอดชีวิตด้วยเถิด
หัวหว่านเตือนจิ่งเจียเหยียน “จะทำอะไรก็ทำ แต่อย่าให้มันเกินไปจนสร้างความเดือดร้อนให้คุณหนูนะ”
“รู้แล้วจ้า-า-า”
หัวหว่านแนะนำ “ทางที่ดีก็เอาร่างวิญญาณของเขาออกมาจากร่าง แล้วลงโทษในหลาย ๆ รูปแบบไปเลย”
“…” จิ่งเจียเหยียนถามย้ำ เผื่อได้ยินผิดไป “ลงโทษอะไรนะ?”
อีกฝ่ายกระซิบ “ไม่เคยได้ยินเหรอ? การทรมานสิบประเภทไง จัดให้เขาสักชุดหนึ่ง”
จิ่งเจียเหยียน “…”
ปีศาจมองแม่บ้านสาวอย่างตกตะลึง
หัวหว่าน… หัวหว่านที่เป็นแบบนี้!
จิ่งเจียเหยียนกอดเธอแล้วถูตัวไปมา “หัวหว่าน ฉันรักเธอจังเลย!”
หัวหว่านทำหน้าจนใจ แต่น้ำเสียงเด็ดขาดมาก “คนที่ไม่มีมารยาทกับคุณหนู ถ้าไม่สั่งสอนสักหน่อยก็จะคิดว่ารังแกคุณหนูของเราได้ง่าย ๆ”
“ใช่ ๆ!”
ซ่งจือหนานที่อยู่ข้าง ๆ ผู้ได้ยินทั้งหมด “…”
เขามองไปทางซ่งเฉินเย่าแล้วจุดธูปสามดอกให้เขาอยู่ในใจ
นายขอพรให้ตัวเองแล้วกันนะ！
YOU MAY ALSO LIKE
