เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 600 ลูกรักสวรรค์ไม่ได้รับความรักแล้ว

ฉู่ลั่วยังไม่ได้ตอบอะไร ระบบที่แกล้งตายอยู่กระโดดออกมาแล้ว

เธอถาม ‘ฉันมีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ?’

ระบบตื่นเต้นกว่าเดิม

[มีแน่นอนสิครับ]

[ก่อนหน้านี้คุณก็เป็นคนยุให้ซ่งเฉินจุ่นสู้กับฉู่หร่าน วันนี้ก็เป็นหัวหอกในการต่อต้านฉู่หร่าน นายหญิง คุณไม่กลัวฉู่หร่านแล้วเหรอ?]

ฉู่ลั่วหัวเราะเย็นชา แต่ไม่ตอบอะไร

ระบบมีน้ำเสียงร้อนรน

[นายหญิง คุณอย่าลืมนะ ฉู่หร่านเป็นลูกรักสวรรค์]

ฉู่ลั่วเอ่ย ‘ลูกรักสวรรค์ถูกคนตบหน้า ถูกต่อว่าให้อับอาย แล้วทำไมสวรรค์ถึงไม่ลงโทษซ่งเฉินจุ่นล่ะ?’

[…]

เธอถามต่อ ‘ก่อนหน้านี้ฉู่เหิงตั้งคำถามและตำหนิฉู่หร่าน ทำให้ดวงสามีภรรยากับดวงชะตาบุตรธิดาของเขามืดมนไม่ชัดเจน’

‘เพราะอะไร? เพราะสวรรค์ไม่รักลูกสาวคนนี้แล้ว? หรือเพราะว่า…’

[…]

ฉู่ลั่วหยิบจี้พระเครื่องออกมาจากในกระเป๋าเสื้อ ‘มันเป็นเพราะว่า พระปิดตาที่แตกหักองค์นี้ เพราะความไม่เคารพของฉู่หร่าน ทำให้บาปกรรมคืนสนองไปที่ตัวเธอแล้ว’

จี้ไจ่เห็นพระเครื่องพระปิดตาในมือของฉู่ลั่ว “นี่มันรางวัลของเมื่อครั้งที่แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ค่ะ”

“ทำไมมันแตกไปแล้วล่ะ?”

พระปิดตาเป็นวัตถุมงคล ไม่มีทางจะแตกได้ง่าย ๆ

ถ้าเกิดแตกก็มีเพียงแค่การป้องกันภัยให้เจ้าของ หรือไม่ก็มีคนจงใจทำให้แตก

“นี่ไม่ใช่… รางวัลของฉู่หร่านเหรอครับ?”

“ใช่ เธอทิ้งแล้วค่ะ”

จี้ไจ่ดวงตาเบิกโต “ทิ้งเหรอ! นี่เธอเป็นคนทำเหรอครับ?”

เขาชี้รอยแตกบนพระเครื่อง

ฉู่ลั่วตอบ “ค่ะ”

คราวนี้จี้ไจ่อ้าปากค้างไปด้วยเลย “มิน่าล่ะช่วงนี้ถึงมีข่าวแย่ ๆ เกี่ยวกับเธอเยอะเลย พระเครื่องนี้คงไม่ใช่วัตถุมงคลทั่วไป”

โดยเฉพาะพระเครื่องนี้ พระอาจารย์ที่มรณภาพไปแล้วคงจะปลุกเสกต่อหน้าพระพุทธไว้ในตอนมีชีวิตอยู่ คงจะมีบุญกุศลของพระอาจารย์สั่งสมอยู่ด้วย

การที่ทิ้งหรือทำแตกไปตามอำเภอใจนั้นเป็นการไม่ให้ความเคารพอย่างยิ่ง

นี่…

ฉู่ลั่วเก็บพระเครื่องขึ้นมา

ระบบสั่นระรัว

ฉู่ลั่วเอ่ย ‘ที่แท้ลูกรักสวรรค์ก็แพ้ผลสะท้อนกลับเหมือนกันสินะ? เธอไม่กลัวบาปบุญ ไม่กลัวผู้บำเพ็ญ แต่กลับถูกวัตถุมงคลทำให้บาดเจ็บได้’

เธอถาม ‘เป็นเพราะมีต้นกำเนิดเหมือนกันรึเปล่า?’

ระบบตอบ

[นายหญิง ท่านพูดเหลวไหลอะไรกัน? ลูกรักสวรรค์จะมีต้นกำเนิดเดียวกันกับวัตถุมงคลได้ยังไง! ฮ่า ๆๆ…]

ฉู่ลั่ว “…”

ระบบเอ่ยถามขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

[นายหญิง หลังจากนี้ท่านเตรียมจะทำอะไรต่อไปเหรอ? แต่ท่านอย่าลืมเด็ดขาดนะว่าฉู่หร่านเป็นลูกรักสวรรค์!]

[ท่านอย่าได้หุนหันพลันแล่นเชียวนะ!]

ฉู่ลั่ว “…”

[นายหญิง?]

[นายหญิง?]

ระบบตะโกนเรียกอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองจากฉู่ลั่ว จึงหุบปากลงไปไม่ส่งเสียงอีก

อีกด้านหนึ่ง ผลการแข่งขันก็ออกมาหมดแล้ว

มีผู้ชนะสามคน ซึ่งก็คือ

เหยียนอันอี้ ฉู่หร่าน และหางเจียซิ่น

และมีผู้แพ้สามคน ซึ่งก็คือฉู่จิง ฝางไคจี้ และเย่อวิ๋นชู

เหยียนอันอี้พูดยิ้ม ๆ “ในที่สุดก็ถึงตาฉันได้รับการคุ้มครองจากปรมาจารย์ฉู่แล้ว!”

เขาเลือกฉู่ลั่วโดยที่ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ฉู่หร่านเองก็มีสีหน้ายิ้มแย้มเช่นกัน “ลั่วลั่ว หลายวันหลังจากนี้ก็ขอรบกวนเธอด้วยนะ”

หางเจียซิ่น “…”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน หากชนะแล้วได้อยู่กลุ่มเดียวกับพี่ลั่ว เขาจะต้องดีใจกระโดดโลดเต้นแน่นอน

แต่ตอนนี้… ในกลุ่มนี้มีฉู่หร่านอยู่ด้วย

พี่ลั่วกับฉู่หร่าน…

มันช่าง…

หางเจียซิ่นลังเล ไม่รู้เลยว่าควรจะเลือกฉู่ลั่วหรือไม่

แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่หันไปพูดกับฉู่ลั่วอย่างทำตัวไม่ถูก “ขอโทษนะพี่ลั่ว!”

เขากัดฟันเลือกจี้ไจ่!

จี้ไจ่พูดไม่ออก

ฉันเองก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดนั้นนะ!

เย่อวิ๋นชูยกมือขึ้น “ฉัน ๆๆ ฉันเลือกพี่ลั่วค่า!”

เธอเดินเข้าไปหาฉู่ลั่วอย่างดีใจ แต่เดินไปได้แค่ครึ่งทางก็กระซิบพูดกับหางเจียซิ่น “อย่าลืมนะว่าทีมนี้ยังมีฝางไคจี้อยู่”

หางเจียซิ่นเบิกตาโพล่ง

ไม่นะ มันจบแล้ว!

ฉันประมาทเกินไป!

เมื่อเทียบกับฉู่หร่านแล้ว ฝางไคจี้เองก็ไม่ใช่คนง่าย ๆ เช่นกัน

อย่างน้อยที่สุดถ้าอยู่ฝั่งพี่ลั่ว พี่ลั่วก็ปกป้องเขาได้

โอ๊ย คำนวณผิดไปมหันต์!

เย่อวิ๋นชูเดินไปถึงข้างกายของฉู่ลั่วอย่างมีความสุข เธอคล้องแขนไอดอลของตัวเองอย่างสนิทสนม “พี่ลั่ว ดีจังเลย พวกเราได้อยู่ทีมเดียวกันอีกแล้ว”

ฉู่ลั่วคลี่รอยยิ้ม

ฉู่หร่านเองก็เดินเข้ามาคล้องแขนเธออย่างสนิทสนมเช่นกัน “ลั่วลั่ว ต่อไปต้องปกป้องฉันให้ดี ๆ นะ…”

ไม่ทันรอให้เธอพูดจบ ฉู่ลั่วก็ปลีกตัวหลบจากพี่สาวปลอม ๆ

ฉู่หร่านเปลี่ยนท่าทีไปเล็กน้อย สีหน้าน้อยใจขึ้นมาทันที “ลั่วลั่ว เธอไม่อยากทำเหรอ? ไม่อยากปกป้องฉันเหรอ? แต่เธอยอมปกป้องอวิ๋นชูนะ แล้วทำไมปกป้องฉันบ้างไม่ได้ล่ะ?”

เย่อวิ๋นชูคิดไว้อยู่แล้ว ถ้าอยู่กลุ่มเดียวกับฉู่หร่านก็จะเป็นแบบนี้!

ฉู่ลั่วกวาดสายตามองด้วยสีหน้าเย็นชา “เธอเป็นพี่สาวของฉันไม่ใช่หรือไง?”