เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 602 มีแต่หยาง ไม่มีหยิน
บทที่ 602 มีแต่หยาง ไม่มีหยิน
ปากเขาเอ่ยถาม แต่ท่าทีกลับดูภาคภูมิ เห็นได้ชัดว่ามีความมั่นใจกับฮวงจุ้ยของหมู่บ้านเหลี่ยงโถวมาก
ชาวบ้านที่อยู่รอบ ๆ รวมถึงคนในทีมรายการต่างก็มองฉู่ลั่วกับจี้ไจ่
จี้ไจ่กระแอมเล็กน้อย “ที่นี่ฮวงจุ้ยดีมากครับ”
ผู้ใหญ่บ้านรีบถามต่อ “ดีตรงไหนบ้างเหรอครับ?”
จี้ไจ่พูดชมไปสองสามจุด แม้ว่าผู้ใหญ่บ้านจะพยักหน้า แต่ก็เห็นได้ว่าไม่พอใจนัก จึงหันไปหาฉู่ลั่วอย่างคาดหวัง
“ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ฉู่คิดเห็นยังไงบ้างครับ?”
ฉู่ลั่วตอบ “…ฮวงจุ้ยดีค่ะ”
“ดีที่ตรงไหนครับ?”
เขารีบร้อนอยากจะฟังคำชมยิ่งกว่าถูกต้องจากปากของฉู่ลั่ว
เธอเห็นว่าสายตาของผู้ใหญ่บ้านเป็นประกาย จึงหันไปมองภูเขาและแม่น้ำที่อยู่ไกลออกไป
ตำแหน่งที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้สูงกว่าที่ตั้งของหมู่บ้านเหลี่ยงโถว จึงแทบจะเห็นภาพรวมทั้งหมดของทั้งหมู่บ้านได้เลย
“ด้านหน้ามีหงส์แดงเป็นสัตว์ประจำทิศ ผู้คนจะพบความเจริญรุ่งเรือง ด้านหลังมีเต่าดำเป็นสัตว์ประจำทิศจะมีความมั่นคง ด้านซ้ายมีมังกรเขียวที่นำความมั่งคั่งมาให้ ส่วนด้านขวามีเสือขาวที่จะคอยปกปักษ์รักษาหมู่บ้าน*[1] ความมั่งคั่งมาเยือน คนรุ่นก่อนจะร่ำรวย และความยิ่งใหญ่มาเยือน คนรุ่นหลังก็จะมีความเจริญรุ่งเรือง”
“นับว่าเป็นตำแหน่งฮวงจุ้ยที่ล้ำค่าในทุกจุด”
ทันทีที่ผู้ใหญ่บ้านได้ฟัง รอยยิ้มก็แทบจะเปี่ยมล้นออกมาจากใบหน้าแล้ว “ปรมาจารย์ฉู่เก่งกาจจริง ๆ แค่มองปราดเดียวก็เห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของหมู่บ้านเราได้ชัดเจน”
ไม่เพียงแค่ผู้ใหญ่บ้านเท่านั้น แม้แต่ชาวบ้านของหมู่บ้านเหลี่ยงโถวพอได้ฟังคำพูดของฉู่ลั่วก็มีความสุขเช่นกัน พลางกระซิบพูดคุยกัน
“ก็บอกผู้ใหญ่บ้านไปตั้งนานแล้วว่าฮวงจุ้ยดี คนหนุ่มสาวนี่ไม่รู้เรื่องเอาเสียเลย”
“พอออกไปเรียนหนังสือเข้าหน่อยก็ไม่สนใจหมู่บ้านแล้ว ลืมรากเหง้าตัวเอง!”
“ดังนั้นนะ อย่าให้เด็กสาวออกไปเรียนเลย ถ้าพวกเธอเรียนหนังสือแล้วก็จะอยากหนีไปข้างนอก”
ชาวบ้านล้วนใช้ภาษาท้องถิ่นในการสื่อสารกัน แต่พวกเธอไม่รู้ว่าทีมรายการกลัวว่าจะมีความผิดพลาดในการสื่อสารกับชาวบ้าน ก็เลยเชิญล่ามมาด้วยหนึ่งคน
ล่ามกระซิบบอกคำพูดของชาวบ้านให้ทีมรายการฟังแล้วก็ทอดถอนใจ “หมู่บ้านห่างไกลก็แบบนี้ พอเด็กผู้หญิงได้ออกไปเห็นโลกกว้างแล้วจะอยากกลับมาอีกได้ยังไงล่ะ”
“ดังนั้นในหมู่บ้านถึงมีคนโสดอยู่เยอะมากไง”
“เห้อ…”
ฉู่หร่านเอ่ยถามอย่างสงสัย “เมื่อกี้ลั่วลั่วบอกว่าฮวงจุ้ยของหมู่บ้านนี้ดีมาก ๆ ไม่ใช่เหรอ ยังบอกอีกว่าลูกหลานจะเจริญรุ่งเรือง ในเมื่อลูกหลานจะเจริญรุ่งเรือง ก็ไม่น่าจะมีคนโสดอยู่เยอะนะ?”
คนอื่น ๆ ก็สงสัยเช่นกัน
ฉู่ลั่วยิ้มบาง พลางมองผู้ใหญ่บ้านที่ตื่นเต้นอยู่ตรงหน้าอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “ใช่ ฮวงจุ้ยดีขนาดนี้ ลูกหลานก็น่าจะเจริญรุ่งเรือง เงินทองไหลมาเทมา”
ฉู่หร่านออกความเห็น “…ลั่วลั่วเก่งกาจถึงขนาดนี้ก็ยังไม่รู้เหรอ?”
ฉู่ลั่วบอก “ถ้าฉันรู้ไปเสียหมดทุกอย่าง ฉันก็เป็นเทพเจ้าแล้วไม่ใช่คน”
ฉู่หร่าน “…”
ผู้ใหญ่บ้านพาคนของทีมรายการไปรอบ ๆ หมู่บ้าน แล้วเฉียวโจวก็ให้ทีมที่ชนะกลับไปที่บ้านพัก
ฉู่ลั่วขยิบตาให้จี้ไจ่ จี้ไจ่ก็พยักหน้าเล็กน้อย
พวกเขาเดินกลับไปถึงที่บ้านพัก
ทันทีที่ฉู่ลั่วเดินเข้าประตูไป วิญญาณฮั่วเซียวหมิงที่ยืนอยู่ข้างกายตลอดก็พูดกับเธอ “หมู่บ้านนั้นทำให้คนรู้สึกไม่สบายเอามาก ๆ”
“เปล่า ทำให้คุณไม่สบายมากต่างหาก”
ฉู่ลั่วเอ่ยพลางเดินไปข้างหน้าต่าง พลางมองตำแหน่งของหมู่บ้านเหลี่ยงโถวด้วยสายตาเรียบเฉย
“ธาตุไม้ ธาตุไฟ ธาตุทอง ธาตุน้ำ ธาตุดิน”
“มันดีเกินไป”
“ตำแหน่งฮวงจุ้ยดีมาก ๆ เป็นตำแหน่งที่รวบรวมหยางและปิดกั้นหยิน ร่างวิญญาณอย่างคุณจะสบายอยู่ในสถานที่ที่พลังหยางแข็งแกร่งมาก ๆ ได้ยังไงล่ะ?”
ฮั่วเซียวหมิงลอยไปอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว “พลังหยางถูกต้องแล้วไม่ดีเหรอ?”
“สถานที่ที่คนอาศัยจะต้องมีแบ่งหยินหยาง ถ้าหยินหยางอยู่รวมกันจะมีชีวิตชีวา หยินหยางแยกจากกันจะพังพินาศ หยินหยางผิดพลาดจะเกิดการเปลี่ยนแปลง หยินหยางเหมาะสมถึงจะดี การที่หยินหยางสมดุลกันถึงจะเป็นตัวเลือกของฮวงจุ้ยที่ดีที่สุด”
“ดังนั้นหมู่บ้านนี้มีปัญหาเหรอ?” ฮั่วเซียวหมิงเอ่ยถาม
“ธาตุทั้งห้าและหยินหยางเป็นวิถีทางของสวรรค์ เป็นกฎเกณฑ์ของทุกสิ่งทุกอย่าง”
“การเปลี่ยนแปลงของภูเขาและสายน้ำล้วนเป็นไปตามหลักหยินหยาง”
ฮั่วเซียวหมิงสรุป “แต่หมู่บ้านนี้มีแค่หยางไม่มีหยิน ก็น่าจะเป็นปัญหาใหญ่เลยสิ”
“ระหว่างสวรรค์กับโลกไม่มีทางสรรค์สร้างฮวงจุ้ยแบบนี้ขึ้นเองตามธรรมชาติแน่นอน”
“คนที่อยู่เบื้องหลัง… ทรงพลังมากเหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ไม่ว่าซินแสฮวงจุ้ยคนไหนก็ไม่มีทางที่จะทำฮวงจุ้ยที่ขัดต่อระเบียบของสวรรค์และโลกแบบนี้หรอก หมู่บ้านเหลี่ยงโถวนี้ ถ้าเป็นคนสร้างฮวงจุ้ยแบบนี้ขึ้นจริง ๆ อย่างนั้นคนที่อยู่เบื้องหลังก็ต้องฝีมือไม่ธรรมดาแน่นอน”
“ถ้าเทียบกับคุณล่ะ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่รู้เลยค่ะ”
[1] ในสมัยจีนโบราณจะมีสัตว์เทพสี่ชนิดเป็นตัวแทนของทิศทั้งสี่ทิศ คือหงส์แดงทิศเหนือ เต่าดำทิศใต้ มังกรเขียวทิศตะวันออก และเสือขาวทิศตะวันตก