เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 604 พิธีอธิษฐาน
บทที่ 604 พิธีอธิษฐาน
คนของทีมรายการมุ่งหน้าไปที่หมู่บ้านเหลี่ยงโถว
ขณะที่นั่งอยู่บนรถ ฉู่หร่านก็ได้ยินคนทั้งรถต่างกำลังชื่นชมฉู่ลั่วอยู่
โดยเฉพาะเย่อวิ๋นชูที่คลั่งไคล้ฉู่ลั่วอยู่แล้ว เอาแต่คุยว่าฉู่ลั่วประเสริฐเลิศล้ำไปหมด
“พี่ลั่ว ฉันดูคลิปแล้วนะ สวยมาก ๆ เลย แม้จะไม่ได้ใส่ชุดละครเทพเซียน ฉันก็รู้สึกได้เลยว่าพี่ลั่วเป็นเทพธิดาที่ตกลงมาบนโลกมนุษย์!”
“พี่ลั่ว เธอไม่รู้หรอกว่าในวงการบันเทิงนี่มีคนที่อิจฉาเธอมากแค่ไหน แค่เงาหันข้างก็ขึ้นการค้นหายอดนิยมได้แล้ว!”
“ถ้าพี่ลั่วเข้าวงการบันเทิงนะ พวกเราก็ไม่มีความหมายแล้วล่ะ”
“อวิ๋นชู เธอก็อิจฉาลั่วลั่วด้วยเหรอ?”
ฉู่หร่านที่นั่งอยู่อีกด้านเอ่ยถามยิ้ม ๆ
เย่อวิ๋นชูถาม “แน่นอนสิ!”
เธอยอมรับอย่างไม่ใส่ใจอะไร “พี่หร่านหร่านไม่อิจฉาเหรอ?”
ฉู่หร่านเชิดคางเล็กน้อยแล้วยิ้มเบา ๆ “ฉันไม่อิจฉาหรอก ฉันแค่เป็นตัวเองให้ดีก็พอแล้วล่ะ ทำไมต้องอิจฉาคนอื่นด้วย”
“อวิ๋นชู เธอก็ไม่ต้องอิจฉาลั่วลั่วหรอกนะ”
“ลั่วลั่ว เธอไม่ได้เป็นคนในวงการ การขึ้นค้นหายอดนิยมไม่ได้มีประโยชน์อะไรนี่”
เย่อวิ๋นชู “…”
คำพูดนี้มันเป็นการแอบบอกเป็นนัย ๆ ว่าพี่ลั่วไม่ควรได้ขึ้นคำค้นหายอดนิยมหรือเปล่า?
เธอไม่ได้คิดผิดไปหรอกใช่ไหม!
ฉู่หร่านคนนี้นี่จริง ๆ เลย…
เย่อวิ๋นชูอยากจะโต้แย้งมาก ๆ แต่เมื่อนึกถึงคำสั่งของผู้จัดการแล้วก็ได้แต่กัดฟันทนอย่างไม่พอใจนัก จากนั้นก็ส่งเสียง หึ เบา ๆ แล้วหันไปคุยกับฉู่ลั่วต่อ
ฉู่หร่านไม่ได้สนใจการตอบสนองนั้น ได้แต่ยิ้มให้กล้องอย่างจนใจ
ต่อจากนั้นเธอก็เข้าไปพูดคุยด้วยอยู่หลายครั้ง แต่หลังจากคุยไปไม่กี่ประโยค เย่อวิ๋นชูก็ไม่สนใจเธอแล้ว
[เย่อวิ๋นชูทำตัวชัดเจนเกินไปหรือเปล่า!]
[ฉู่หร่านน่าสงสารจังเลย!]
[หร่านหร่านของพวกเราใจดีน่าสงสารขนาดนี้ ส่วนเย่อวิ๋นชูนั่นเป็นอะไรกัน? ขนาดอยู่หน้ากล้องแท้ ๆ ยังกล้ารังแกฉู่หร่านเลย แล้วใครจะรู้ว่าตอนอยู่ในที่ที่กล้องจับภาพไม่ได้มันจะเกิดอะไรขึ้น]
[ไม่ใช่ว่าฉู่ลั่วยิ่งทำให้คนรังเกียจหรอกเหรอ? ขึ้นการค้นหายอดนิยมไปตอนเช้าก็มาทำเรื่องอะไรแบบนี้แล้ว เธอคู่ควรกับที่ได้ขึ้นการค้นหายอดนิยมเหรอ]
[ใช่ ๆ เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ได้ขึ้นการค้นหายอดนิยมทุกครั้ง พวกนักวิทยาศาสตร์นักการศึกษาที่ทำคุณูปการให้ประเทศชาติตั้งมากมายยังไม่ได้ขึ้นค้นหายอดนิยมเลย แต่คนที่ทำงานเรื่องความเชื่องมงายกลับขึ้นค้นหายอดนิยม]
[เหอะ ๆ ทำแบบนี้ก็จบแล้ว ยุคสมัยนี้มันพังแล้ว]
[หร่านหร่านของพวกเราน่าสงสารจริง ๆ]
[ฉู่หร่านกับฉู่ลั่วเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมฉู่ลั่วถึงไม่ช่วยฉู่หร่านเลยล่ะ! ใจร้ายเกินไปหรือเปล่า!]
กระทั่งพวกฉู่ลั่วลงไปจากรถ การค้นหายอดนิยมอันดับหนึ่งก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งแล้ว
#รายการหนึ่งรังแกดาราหญิง ในขณะที่น้องแท้ ๆ มองเฉยอยู่ข้าง ๆ
ฉู่หร่านมองการเปลี่ยนแปลงของการค้นหายอดนิยมนั้น จากนั้นก็ดูความคิดเห็นที่เปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับตัวเอง แล้วแอบยินดีอยู่ในใจ
แม้จะไม่ได้พึ่งการสร้างกระแสคู่จิ้น เธอก็สามารถกู้ชื่อเสียงของตัวเองกลับมาได้เช่นกัน
พวกฉู่จิงต่างก็กำลังยืนรอการรวมตัวกันอยู่ข้างนอก
ผู้ใหญ่บ้านก็มาถึงแล้วเช่นกัน ใบหน้าของเขากำลังฝืนยิ้มแต่ก็มองออกว่าไม่ได้มีความเป็นมิตรเหมือนเมื่อวาน
เขาเดินไปข้าง ๆ เฉียวโจวแล้วกระซิบคุยกับเขาอยู่สองสามประโยค
พอเฉียวโจวได้ฟังก็รีบขอโทษทันที “ขอโทษครับ ๆ พวกเราไม่รู้เรื่องกฎเกณฑ์ของทางนี้ ถ้าทำอะไรผิดพลาดไปต้องขอโทษด้วยครับ ต่อไปพวกเราจะกำชับทุกคนครับ”
เฉียวโจวมาพูดกับแขกรับเชิญทุกท่าน “ในทุก ๆ สถานที่ล้วนมีกฎเกณฑ์ของที่นั้น ๆ ต่อไปถ้าทุกคนจะไปทำกิจกรรมอะไรคนเดียวก็ขอให้แจ้งทีมงานก่อนนะครับ”
หลังจากบอกเสร็จแล้วเขาก็พูดกับทุกคน “ทำตามแบบที่คุยกันไว้ก่อนหน้านี้เลยครับ แบ่งทีมออกเป็นสองทีมแล้วไปตรวจสอบตำนานทั้งสองเรื่องของหมู่บ้านเหลี่ยงโถวด้วยกัน”
“ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าวันนี้จะมีคนมาขอคำแนะนำ ขั้นตอนทั้งหมดนั้นอนุญาตให้พวกเราเข้าร่วมได้ แต่ว่ามีกฎบางอย่างที่จะต้องเคารพนะครับ”
ผู้ใหญ่บ้านก้าวมาข้างหน้าแล้วบอกกับพวกเขา “คนที่มาขอคำแนะนำครั้งนี้คือคุณหวง เขาบอกว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย หมอบอกว่าเขาจะเหลือเวลาอยู่ได้อีกแค่หนึ่งเดือนเท่านั้น”
“ต่อไปจะเป็นพิธีอธิษฐานของพวกเรา หากทุกท่านต้องการจะเข้าร่วมจะมีเรื่องที่เคร่งครัดอยู่ไม่กี่ข้อครับ”
“ข้อที่หนึ่ง อย่าถามมาก”
“ข้อที่สอง ต้องเงียบในทุกขั้นตอน”
“ข้อที่สาม ห้ามแตะต้องเครื่องมือของพวกเราตามอำเภอใจ”
ทีมรายการรับรองว่าจะทำตามกฎ จากนั้นผู้ใหญ่บ้านก็ไปทำงานอย่างอื่นต่อ