เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 640 เธอเป็นลูกสาวของผม
บทที่ 640 เธอเป็นลูกสาวของผม
“คงไม่ใช่ลูกนอกสมรสของพ่อใช่ไหม!” ฉู่จ้านหัวเราะ
ฉู่ลั่วตอบ “ไม่ใช่ลูกนอกสมรส…”
ฉู่หร่านพูดแทรกเสียงแหลมขึ้นมา “ลั่วลั่ว หรือเธอจะบอกว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของฉัน? นี่คิดว่าฉันเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่ลูกเธออยู่แล้ว เธอไม่ได้มีเลือดตระกูลฉู่นี่”
ฉู่หร่าน “…”
มุมปากของหล่อนกระตุกเล็กน้อย
ซ่งเชียนหย่าโกรธจนหน้าซีด “จนป่านนี้แล้ว ลูกยังจะพูดเรื่องที่หร่านหร่านไม่ใช่ลูกตระกูลฉู่อยู่อีกเหรอ?”
“ลูกจะโยนความผิดพลาดทั้งหมดไปให้หร่านหร่านให้ได้เลยใช่ไหม!?”
“ลูกอย่าลืมนะ ว่านอกจากสายเลือดตระกูลฉู่ที่อยู่ในตัวของลูกแล้ว ลูกก็ไม่ได้มีสายสัมพันธ์อะไรกับตระกูลฉู่ของเราเลย!”
คำพูดนี้แรงเกินไปแล้ว
ซ่งเชียนหย่ารู้สึกเสียใจทันทีที่หลุดปากออกไป จึงจะรีบแก้ตัว
แต่ทันใดนั้นประตูห้องผู้ป่วยก็เปิดออกเสียก่อน พร้อมกับฉู่จิงที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม
พอฉู่หร่านเห็นเขาก็รีบพูดอย่างไม่พอใจทันที “พี่รองคะ พี่จัดการลั่วลั่วหน่อยสิ! เธอทำให้แม่โกรธจนจะร้องไห้อยู่แล้วค่ะ!”
ซ่งเชียนหย่าตาแดงขึ้นมาจริง ๆ ไม่ใช่เพราะโกรธฉู่ลั่ว แต่ร้อนใจที่พูดแบบนั้นออกไปต่างหาก
คำพูดเมื่อครู่มันทำร้ายคนฟังมากเกินไป แม่กลัวว่าฉู่ลั่วจะคิดมาก
แต่ตอนนี้พอซ่งเชียนหย่าได้ยินฉู่หร่านพูดปกป้องเธอ ความร้อนใจก็อันตรธานหายไปทันควัน จึงจ้องมองด้วยความโกรธ “ลูกดูฉู่ลั่วสิ นี่เพิ่งจะอายุเท่าไหร่เองก็มีลูกสาวโตขนาดนี้แล้ว ถ้าพูดออกไปคนอื่นเขาจะมองตระกูลฉู่ของเรายังไง?”
“แม่คะ แม่ก็อย่าโกรธเลยนะคะ ลั่วลั่วเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าตั้งแต่เด็ก ไม่ได้มีใครอบรมสั่งสอนดี ๆ การเรียนรู้อะไรแย่ ๆ มามันก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ค่ะ”
“ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว เราก็สอนเธอให้ดี ๆ กันค่ะ ยังทันนะคะ แม่ไม่ต้องร้อนใจไป”
มีลูกสาวใส่ใจถึงขนาดนี้ ซ่งเชียนหย่าก็รู้สึกสงบลงเยอะ เธอจึงหันไปมองฉู่ลั่วอีกครั้ง “ลูกดูหร่านหร่านแล้วดูตัวเองสิ”
เป็นดังที่คาดจริง ๆ ลูกสาวที่ตัวเองเลี้ยงมาเองอย่างใกล้ชิดเข้าใจอะไรได้ดีจริง ๆ
เห้อ!
ส่วนลูกสาวแท้ ๆ คนนี้…
“เด็กคนนั้นเป็นลูกสาวผมครับ”
“!?”
ขณะที่ซ่งเชียนหย่ากับฉู่หร่านกำลังทอดถอนใจว่าฉู่ลั่วไม่มีพ่อแม่แท้ ๆ คอยสั่งสอน ก็เลยเรียนรู้อะไรแย่ ๆ มา จู่ ๆ ก็ต้องตกตะลึง
ฉู่หร่านเบิกตาโตขึ้นกว่าเดิม “พี่รอง นี่พี่ถึงขนาดทำแบบนี้เพื่อปกป้องเธอเหรอคะ?”
ฉู่จิงพูดอย่างจริงจัง “เธอเป็นลูกสาวของพี่จริง ๆ”
“มันจะเป็นไปได้ยังไงคะ! พี่จะมี…”
ฉู่หร่านยังพูดไม่ทันจบ ฉู่จิงก็หยิบเอากระดาษออกมา “นี่คือรายงานผลตรวจดีเอ็นเอ ในนี้ระบุไว้ชัดเจนว่าเราสองคนเป็นพ่อลูกกันแท้ ๆ ครับ”
แม้ว่าจะเชื่อความสามารถของฉู่ลั่ว และรู้ว่าน้องสาวคนนี้ไม่มีทางพูดส่งเดช แต่ตอนได้รับรายงานนี้มาจริง ๆ เขาก็ยังประหลาดใจอยู่ดี
เขามีลูกสาวจริง ๆ!
แต่เขามีลูกสาวคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตัวเขาเองก็ไม่รู้เลย
ซ่งเชียนหย่ารับรายงานนั้นมาด้วยมือสั่นเทา เมื่อเห็นส่วนที่ระบุความสัมพันธ์พ่อลูกเอาไว้อย่างชัดเจน เธอก็รู้สึกหน้ามืดไปทันที
ฉู่หร่านเองก็คว้ารายงานนั้นไปดูอย่างละเอียดเช่นกัน แต่ก็ยังคงพูดอย่างสงสัย “พี่รอง พี่… นี่พี่ถึงขนาดสร้างรายงานปลอมขึ้นมา… เพื่อปกป้องลั่วลั่วเลยเหรอ!”
“พี่คิดว่าพวกเราไม่รู้จักพี่เหรอ? ถ้าพี่มีลูกจริง ๆ พี่จะยอมปล่อยให้ลูกไปร่อนเร่อยู่ข้างนอกได้เหรอ? หลายปีมานี้ไม่เคยได้ยินพี่พูดถึงเลยด้วยซ้ำ”
คราวนี้ซ่งเชียนหย่าถึงเรียกสติกลับมาได้ “ใช่! ไม่ได้พูดถึงเรื่องลูกมาก่อนเลย”
เธอรู้จักลูกชายตัวเองดี ว่าเขาไม่ใช่คนที่จะทิ้งลูกได้หรอก
“อาจิง นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะ ไม่ใช่เรื่องที่จะมายอมรับไปอย่างนั้นได้ ถ้าใช่ลูกของลูก ยังไงก็ใช่ แต่ถ้าไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่นะ”
“ผมไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องนี้ขึ้นมา ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมผมถึงมีลูกได้นั้น ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” ฉู่จิงหันไปมองเสี่ยวยาที่ยืนหดตัวอยู่ข้างฉู่ลั่ว
เมื่อมองดูใบหน้าของเด็กคนนี้ให้ดี ก็ดูคล้ายเขาจริง ๆ คิ้วกับตาก็คล้ายฉู่ลั่ว หรือถ้าจะพูดให้ถูก… ก็คือคล้ายซ่งเชียนหย่า
ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้สนใจนัก แต่ตอนนี้ยิ่งมองก็ยิ่งมีเค้า
ซ่งเชียนหย่า “…”
เรื่องมีลูกมันไม่เป็นไรหรอก แต่ถึงขนาดการมีอยู่ของลูกก็ไม่รู้เรื่องนี่มัน…
ก่อนหน้านี้เธอยังคิดว่าฉู่ลั่วไม่รู้ความ เพราะไม่ได้รับการเลี้ยงดูจากตัวเอง
แต่ตอนนี้ ฉู่จิงที่ตัวเองเลี้ยงมากับมือกลับมีลูกแล้ว ทั้งยังไม่รู้กระทั่งการมีอยู่ของลูกตัวเองอีก
นี่มันไม่เป็นการตบหน้าผู้เป็นแม่หรอกเหรอ?
ทันใดนั้น แก้มเธอก็แดงขึ้นมา พลันสายตาเลื่อนไปที่เสี่ยวยา หลังดูอย่างละเอียดแล้ว ใจก็ยิ่งยอมรับขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเด็กคนนี้เป็นสายเลือดของตระกูลฉู่
แล้วก็เป็นลูกของฉู่จิงจริง ๆ ด้วย
คิ้วและดวงตานี้คล้ายกับฉู่จิงตอนเด็กมาก
เมื่อครู่รู้สึกเพียงว่าเด็กคนนี้คล้ายฉู่ลั่ว ก็หลานสาวกับอาจะไม่คล้ายกันได้ยังไงล่ะ?
YOU MAY ALSO LIKE
