เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 639 วันที่กลับไปบ้านตระกูลฉู่

บทที่ 639 วันที่กลับไปบ้านตระกูลฉู่

ฉู่ลั่วเดินไปที่ห้องผู้ป่วยของฉู่หร่านพร้อมกับข้อมูล

เธอมีสีหน้าเย็นชา แววตาเองก็ลึกล้ำมาก

ระบบสังเกตเห็นก็พูดเสียงสั่นเทา

[นายหญิง ท่านคิดจะทำอะไรเหรอ?]

ฉู่ลั่วตอบ “ฉันกำลังคิดว่าฉันยังต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะหลุดพ้นจากตระกูลฉู่ได้?”

ระบบรีบห้ามไว้ทันที

[นายหญิงอย่างบุ่มบ่ามนะ! ฉู่หร่านเป็นลูกรักสวรรค์ เธอ…]

ฉู่ลั่วหัวเราะเยาะ “ลูกรักสวรรค์ต้องให้ฉันมาดูแลด้วยงั้นเหรอ?”

[…]

ฉู่ลั่วเดินมาถึงหน้าห้องผู้ป่วยของฉู่หร่าน “แล้วทำไมถึงเป็นฉัน? ทำไมไม่ใช่คนอื่น? ตอนที่ฉันยังไม่กลับไปที่บ้านตระกูลฉู่ ลูกรักสวรรค์ฉู่หร่านต้องการคนดูแลด้วยเหรอ?”

ระบบปิดปากเงียบพูดไม่ออก

ฉู่ลั่วเปิดประตูห้องผู้ป่วย คนที่อยู่ในห้องต่างหันมามองเธอเป็นตาเดียว

ฉู่หร่านนั่งอยู่ข้างเตียง ใบหน้าอ่อนหวานซีดเซียวของเธอดูไร้พิษภัย

ฉู่ลั่วพูดในใจกับระบบต่อ ‘จุดเริ่มต้นทั้งหมดมาจากวันที่ฉันกลับไปที่บ้านตระกูลฉู่’

วันที่เธอกลับไปบ้านตระกูลฉู่

ระบบก็ปรากฏตัวขึ้น

วันที่กลับไปบ้านตระกูลฉู่

ลูกรักสวรรค์อย่างฉู่หร่านก็เริ่มต้องการพรรคพวกแล้ว

“เสี่ยวยามานี่!”

ฉู่ลั่วยื่นมือไปปิดประตูห้องพลางกวักมือเรียกเสี่ยวยาไปด้วย

เด็กหญิงตัวน้อยปล่อยมือจากซ่งเชียนหย่าแล้ววิ่งไปหาฉู่ลั่วทันที ทั้งยังเม้มปากมองคนตระกูลฉู่อย่างหวาดกลัวระคนขุ่นเคือง

ฉู่หร่านปิดปากหัวเราะ “ลั่วลั่ว เด็กคนนี้ติดเธอจริง ๆ เลยนะ หนูไม่ได้พูดอะไรผิดไปใช่ไหมคะ? ลั่วลั่วได้รับความรักจากเด็กคนนี้มากเลย”

“ฉู่ลั่ว เด็กคนนี้เป็นใคร?” ซ่งเชียนหย่าขมวดคิ้วพร้อมกับสีหน้าไม่สู้ดีพลางชี้ไปที่เสี่ยวยา “ทำไมเธอถึงหน้าคล้ายลูกขนาดนี้?”

ถ้าไม่ใช่เพราะหร่านหร่านเตือนขึ้นมา ผู้เป็นแม่ก็คงไม่สังเกตว่าเด็กคนนี้ดูคล้ายกับฉู่ลั่วมาก ๆ

ฉู่ลั่วก้มหน้ามองเสี่ยวยา เด็กหญิงตัวน้อยที่อาบน้ำเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสะอาดและถักเปียสองข้างนั้น ตรงหว่างคิ้วดูคล้ายเธอมากจริง ๆ

แต่ว่า คนที่เด็กคนนี้ดูคล้ายยิ่งกว่าไม่ใช่… ฉู่จิงหรอกเหรอ?

“ฉู่ลั่ว ตอบมาสิ!”

ซ่งเชียนหย่าโมโห

ฉู่หร่านรีบเข้ามาดึงคุณแม่เอาไว้ “แม่คะ อย่าเพิ่งโกรธเลยนะคะ เรื่องมันยังไม่กระจ่างเลย เรารอฟังกันก่อนดีกว่าว่าลั่วลั่วจะตอบว่ายังไง”

“ไม่สิ ต่อให้เด็กคนนี้เป็นลูกของลั่วลั่วจริง ๆ ก็ไปตำหนิอะไรลั่วลั่วไม่ได้หรอกนะคะ”

“ลั่วลั่วคงจะเสียรู้ผู้ชายเพราะว่าอายุยังน้อยก็เลยรู้ไม่เท่าทัน”

“และเพราะว่าเป็นแม่ลูกกัน แล้วก็เป็นสายเลือดตระกูลฉู่ด้วย จะไม่สนใจคงไม่ได้หรอกค่ะ!”

หล่อนยิ่งพูด ซ่งเชียนหย่าก็ยิ่งโมโห

ฉู่จ้านเองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “ฉู่ลั่ว ต่อให้เธอไม่รู้เรื่องรู้ราวแค่ไหน ก็คงไม่โง่ถึงขั้นนี้หรอกใช่ไหม! เธอมีลูกออกมาจนเด็กสี่ห้าขวบแล้วนี่! ตอนนั้นเธอเพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง! เธอนี่มัน…”

ฉู่ลั่วมองเสี่ยวยาที่ไม่รู้เรื่องสลับกับคนตระกูลฉู่ที่กำลังโมโห “ในตัวของเสี่ยวยามีสายเลือดตระกูลฉู่อยู่จริง ๆ ค่ะ”

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอย่างน่าตกใจ

แม้แต่ฉู่หร่านเองก็คิดไม่ถึงว่าฉู่ลั่วจะยอมรับจริง ๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉู่หร่านถึงได้ปิดปากอย่างประหลาดใจ “ลั่วลั่ว… นี่เด็กคนนี้… เด็กคนนี้เป็นลูกของเธอจริง ๆ เหรอ!”

ซ่งเชียนหย่าขมวดคิ้ว “ลูกยังอายุน้อยอยู่เลย มันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไงกัน นี่ลูก… ลูกคลอดเด็กตอนอายุเท่าไหร่กัน?”

แม้จะรู้ว่าฉู่ลั่วเติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า แม้จะรู้ว่าเธอไม่เคยได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย แต่ซ่งเชียนหย่าไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าฉู่ลั่วจะมีลูกแล้วแบบนี้!

นี่…

นี่มัน…

ฉู่จ้านลุกขึ้นมาชี้หน้าฉู่ลั่ว “พูดออกมาเสียทีว่าไปทำเรื่องอะไรไว้? พ่อของเด็กคนนี้คือใครกัน? ตอนนี้พวกเธอยังติดต่อกันอยู่หรือเปล่า? แล้วเขาไม่ต้องการพวกเธอสองแม่ลูกแล้วใช่ไหม? หรือว่าเธอ…”

คลอดลูกสาวโดยที่ไม่รู้กระทั่งพ่อของเด็กคือใคร

ยังไม่ทันที่ฉู่จ้านจะพล่ามจบ ฉู่ลั่วก็พูดขึ้นมาก่อน “เธอไม่ใช่ลูกของฉัน”

“ลั่วลั่ว” ฉู่หร่านสีหน้าร้อนอกร้อนใจขึ้นมาทันที “จนป่านนี้แล้ว ไม่ต้องแก้ตัวแล้วล่ะ เมื่อกี้เธอก็ยอมรับแล้วนี่”

“ฉันบอกแค่ว่าเด็กคนนี้มีสายเลือดตระกูลฉู่ ไม่ได้ยอมรับเสียหน่อยว่าเด็กคนนี้เป็นลูกฉัน”

ฉู่หร่านถอนหายใจอย่างเสียไม่ได้ “ในตัวเด็กมีเลือดของตระกูลฉู่ แต่ไม่ใช่ลูกของเธอ ถ้างั้นเป็นลูกใครล่ะ?”

“ลูกพี่ใหญ่ พี่รอง หรือว่าพี่สาม”

ฉู่จ้านโบกมือทันที “ไม่มีทาง! เป็นไปไม่ได้ พี่น้องพวกเราไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้แน่ ๆ”

พี่ใหญ่นี่ไม่ต้องพูดถึงเลย ก่อนที่จะมีเวินอวิ๋นเสา พวกเขาคิดว่าพี่ใหญ่ไม่สนใจผู้หญิงเสียด้วยซ้ำ

ส่วนพี่รองอยู่ในวงการบันเทิง แม้ว่าจะมีข่าวลือเรื่องความรักเยอะ แต่ก็เป็นคู่จิ้นที่สร้างกระแสทั้งนั้น

ตัวเขานี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขาเคยมีแฟนมาหลายคนก็จริง แต่ไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรแบบนี้แน่นอน!