เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 657 ผมทำด้วยความเต็มใจ
บทที่ 657 ผมทำด้วยความเต็มใจ
“ฉันไม่คิดงั้นค่ะ” ฉู่ลั่วสรุปออกมาทันที “เหมิ่งหยวนลี่ถูกฟ้าผ่าตายไปแล้วแน่นอน และกู่ต้นกำเนิดตัวนี้ แตกต่างจากกู่ต้นกำเนิดที่เหมิ่งหยวนลี่สร้างขึ้น”
“ของปลอม?”
“ค่ะ”
“เฮ้ออ”
ผู้บัญชาการซู่เพิ่งจะถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ได้ยินฉู่ลั่วพูดว่า “แต่อานุภาพและพลังหยินชั่วร้ายรุนแรงยิ่งกว่า”
“!?!” ซู่เซี่ยงหยางร้อนรนขึ้นมาทันที “ผมจะแจ้งไปที่องค์กรให้พวกเขารีบตรวจสอบเรื่องนี้ทันที…”
ฉู่ลั่วทิ้งท้าย “ถ้าฉันคิดผิด และเหมิ่งหยวนลี่ยังมีชีวิตอยู่…”
แม้ว่าซู่เซี่ยงหยางจะไม่รู้จักเหมิ่งหยวนลี่ผู้คิดค้นพิษกู่อะไรนี่ แต่เขาก็ตื่นตระหนกมาก จนทำได้แค่มองเจ้านิกายเลิ่กลั่ก
เธอพูดต่อ “กระบี่ชิงเจวี๋ยของฉันอาจจะกำจัดได้”
อาจจะ?
นี่เป็นครั้งแรกที่ซู่เซี่ยงหยางได้ยินคำตอบไม่มั่นใจจากปากฉู่ลั่ว
เขาเม้มริมฝีปาก สีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม
“ผมจะสั่งการลงไป เรื่องที่เหมิ่งหยวนลี่อาจยังมีชีวิตอยู่ให้เก็บเป็นความลับก่อน ส่วนปรมาจารย์กู่ของเมืองอวิ๋น…” ซู่เซี่ยงหยางถอนหายใจออกมา เตรียมพร้อมกับภารกิจที่หนักอึ้งต่อไป “ผมจะให้คนไปตรวจสอบให้ชัดเจนโดยเร็วที่สุด!”
มาถึงหน้าประตูห้อง ซู่เซี่ยงหยางมองฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิง พลางเอ่ยว่า “ผมจะไปเตรียมการก่อน ถ้ามีความคืบหน้าอะไรจะติดต่อมาหาคุณ”
“ค่ะ”
…
ฉู่ลั่วใช้การ์ดเปิดประตู
ทันทีที่เดินเข้าไป เธอก็เจอกับชายแขนเสื้อของฮั่วเซียวหมิง
ชายหนุ่มปิดประตูห้องทันที
“…” ฉู่ลั่วมองเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ท่ามกลางสายตาของเธอ น้ำเสียงของฮั่วเซียวหมิงอ่อนลงอย่างยากจะอธิบาย
“ผมไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ นะ”
“ที่เธอชอบผมก็เป็นเพราะขวดผนึกรักเหมือนกัน”
“เรื่องที่เธอทำ ผมก็ไม่ได้สนใจเลย”
“ครั้งนี้ไม่รู้ว่าเธอรู้มาจากไหนว่าผมอยู่ที่เมืองอวิ๋น เลยตามมา” ทั้งยังทำน้ำซุปมาให้เขาอีก
แค่คิดถึงความรักที่ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าเป็นของจริง คิดว่าเป็นการเสียสละ คิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง เขาก็…
ไม่ว่าเขาจะพูดสักกี่ครั้งว่าไม่ชอบผู้หญิงคนนั้น
แต่เธอยังคิดว่าหากตัวเองพยายาม หากทำดีกับเขามากพอ เขาก็จะชอบเธอ
“เธอมีความรู้สึกกับผม ขอเพียงวิญญาณของผมกลับเข้าร่าง เธอก็จะรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน และจะหาโอกาสมาเจอผมจนได้ พอเจอกัน…”
“ฮั่วเซียวหมิง!”
ฉู่ลั่วพูดขัดเขาด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก
ชายหนุ่มหุบปากทันที ก่อนจะมองเธอด้วยท่าทางจริงจัง
เธอเอ่ย “ฉันหวังว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก”
“ได้ ผมสัญญา! ผมสัญญาว่าต่อไปจะไม่เจอเธออีก ผมจะหาบอดีการ์ดมาไว้ข้างตัว…”
“ฉันกำลังพูดถึงการเสียสละตัวเองของคุณ”
ฮั่วเซียวหมิง “…”
อกของฉู่ลั่วกระเพื่อมขึ้นลงเพราะความโกรธ ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ เธอหันหน้าหนีไม่สบตากับฮั่วเซียวหมิง “ขวดผนึกรักมีผลกระทบกับคุณอย่างหนัก ทั้งวิญญาณ ทั้งชีวิต ถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจอักขระบนขวดนั่น”
“ฉันจะไม่ให้คุณช่วยอีก กู่ต้นกำเนิดของเหมิ่งหยวนลี่เป็นกู่ที่ทรงพลังมาก ถึงฉันจะมีความสามารถในการกำจัดพิษกู่ออกจากตัวคุณ แต่ความเจ็บปวดทรมานในระหว่างนั้น… คุณเข้าใจหรือเปล่า?”
สีหน้าเคร่งขรึมของฮั่วเซียวหมิงค่อย ๆ อ่อนลงเมื่อได้ยินฉู่ลั่วกดเสียงเคร่งขรึม แม้แต่ในดวงตาก็ยังมีรอยยิ้มบางขึ้นมาเล็กน้อย
ฉู่ลั่วหันหน้ามาก็เห็นสีหน้าของเขา “ยังจะมายิ้มอีก! ฉันพูดจริงจังนะ”
ฮั่วเซียวหมิงตอบ “ผมรู้”
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ และย้ำเตือนถึงความร้ายกาจของพิษกู่อีกครั้ง
แต่ฮั่วเซียวหมิงยังคงเผยสีหน้าอ่อนโยน
“…”
ฉู่ลั่วหันหลังเดินไปที่โซฟา ทันใดนั้นก็มีมือคู่หนึ่งยื่นมากอดเธอไว้จากข้างหลัง
ฮั่วเซียวหมิงซุกศีรษะลงที่หลังคอระหง พลางเอ่ยถาม “คุณแค่โกรธที่ผมเสียสละตัวเองเหรอ?”
“อืม”
“ไม่โกรธเรื่องผู้หญิงคนนั้นเหรอ?”
“อืม”
ฮั่วเซียวหมิง “…”
ไม่รู้เพราะอะไร ตอนที่เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ถึงได้รู้สึกเคืองนิด ๆ ด้วย
“ฉู่ลั่ว… ลั่วลั่ว” ตอนที่เรียกว่าลั่วลั่วสองคำนี้ออกมา น้ำเสียงของฮั่วเซียวหมิงสั่นเครืออย่างไม่อาจควบคุม ราวกับว่าสองคำนี้มีน้ำหนักมากเหลือเกิน
ฉู่ลั่วไม่ตอบอะไร เธอแค่เม้มปาก
ฮั่วเซียวหมิงเรียกออกมาอีก กระซิบเสียงเบาว่า “ผมทำด้วยความเต็มใจนะ”
ฉู่ลั่ว “…”
“เรื่องขวดผนึกรัก ผมก็ทำด้วยความเต็มใจ”
“พิษกู่ ผมก็ทำด้วยความเต็มใจ”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ หลับตาลง “ฉันไม่ต้องการแบบนี้”
ริมฝีปากของฮั่วเซียวหมิงยกขึ้น “ผมรู้ แต่ผมควบคุมตัวเองไม่ได้”
ฉู่ลั่วแกะมือเขาออก ก่อนจะหันไปมองเขาอย่างเคร่งขรึมและจริงจัง “ฮั่วเซียวหมิง เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นอีกไม่ได้ ถ้าเกิดขึ้นอีก…”
ฮั่วเซียวหมิงมองเห็นความกล้าได้กล้าเสียในดวงตาของฉู่ลั่ว
“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณอีก ฉันคงต้องตัดความรู้สึกที่คุณมีต่อฉันเองแล้ว”
“…”
“!?”
ฮั่วเซียวหมิงหน้าถอดสี นี่มันคำพูดโหดร้ายอะไรกัน
YOU MAY ALSO LIKE
