เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 691 หว่านพืชเช่นไรย่อมได้ผลเช่นนั้น

บทที่ 691 หว่านพืชเช่นไรย่อมได้ผลเช่นนั้น

สนมรักเรียกพบเจ้าถามด้วยความสิ้นหวัง “ท่านปรมาจารย์ ผมขอถามได้ไหมครับว่าเพราะอะไร? ทำไมผมทำเรื่องดีมากมายขนาดนี้ แต่กลับไม่ได้รับโชคดีตอบแทน?”

เขาไม่ได้อยากร้องขออะไร แต่แค่ไม่เข้าใจ

ฉู่ลั่ว “หว่านพืชเช่นไร ย่อมได้ผลเช่นนั้น คุณหว่านพืชที่ดี แต่กลับไม่ได้รับผลดี เป็นเหตุผลให้เกิดสิ่งไม่ดี”

สนมรักเรียกพบเจ้าขมวดคิ้วอย่างไม่เห็นด้วย “หรือการช่วยคนคนหนึ่ง หากภายหลังเขาทำเรื่องไม่ดี ก็จะมาโทษผมเหรอ? ถ้าอย่างนั้นเท่ากับผมทำความดี หรือทำความชั่วกันล่ะ?”

[ใช่แล้ว! เจ้าของช่องพูดแบบนี้ แปลกมากนะ!]

[ฉันก็คิดเหมือนกัน หรือการทำเรื่องดี ยังต้องพิจารณาด้วยว่าในอนาคตอีกฝ่ายจะทำความชั่วไหม?]

[ทำความดีนี่มันยากจัง!]

[เป็นทฤษฎีที่แปลกมาก]

[เจ้าของช่องกำลังรณรงค์ไม่ให้ทุกคนทำความดีเหรอ?]

[เหอะ ๆ ๆ นี่คือศีลธรรมของสตรีมเมอร์ชื่อดังเหรอ? ห้ามไม่ให้คนทำความดี แถมยังจะให้คนที่ทำความดีพิจารณาอะไรเยอะแยะขนาดนั้น?]

[ถ้าอย่างนั้นขอถามหน่อย หากฉันช่วยคน ต่อมาเขาไปฆ่าคนเท่ากับฉันมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเหรอ? ความดีที่ฉันทำก็ไม่นับใช่ไหม?]

ช่องแชตไหลอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง

สนมรักเรียกพบเจ้าขมวดคิ้ว มีสีหน้าไม่เห็นด้วย

ฉู่ลั่วยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย “เจตนาเป็นเหตุ จะได้รับกรรมดีหรือไม่ย่อมเป็นผลมาจากที่กระทำมาต่างกัน”

“ขอเพียงทำความดี ก็จะได้รับผลดี”

“คุณช่วยคนคนหนึ่งไว้ ต่อมาไม่ว่าเขาจะทำดีหรือทำชั่ว ย่อมไม่กระทบต่อผลบุญที่คุณบ่มเพาะเอาไว้”

“ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านปรมาจารย์ถึงบอกว่าผม…”

สนมรักเรียกพบเจ้าถามอย่างไม่เข้าใจ

ฉู่ลั่ว “คนคนหนึ่ง เมื่อเขาหิว คุณให้ข้าวเขาหนึ่งถ้วย นี่คือการบ่มเพาะบุญ”

“คนคนหนึ่ง เขาไม่ได้หิว แต่แกล้งทำเป็นหิว คุณให้ข้าวเขาหนึ่งถ้วย นี่เป็นการถูกหลอก”

สนมรักเรียกพบเจ้า “…”

ทั้งที่น้ำเสียงของเจ้าของช่องราบเรียบไม่มีขึ้นลง แต่ทำไมเขากลับรู้สึกเหมือนมีลูกธนูที่มองไม่เห็นหลายอันทิ่มแทงเข้ามาในอก

เจ็บมาก！

[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ถูกหลอก!]

[แย่แล้ว! เย็นนี้ถูกเจ้าของช่องแทงใจติดกันสองรอบเลย เจ็บมาก!]

[ฉันก็ถูกแทงเหมือนกัน!]

[เทพธิดาพูดแบบนี้ก็ปกติมากนะ! ก็เหมือนเวลาที่เราบริจาคของ ขอแค่บริจาคแล้วไปถึงมือคนที่ต้องการจริง ๆ ถึงจะมีประโยชน์ ถ้าบริจาคแล้วตกไปอยู่ในมือพวกต้มตุ๋น นอกจากถูกหลอกแล้ว ยังมีอะไรเหลืออีกด้วย]

[เหตุผลง่ายมาก! มันขึ้นอยู่กับว่า สิ่งที่คุณทำนี้สามารถช่วยเหลืออีกฝ่ายได้จริงหรือไม่]

[ดังนั้นขอร้องทุกคนเลยนะ พวกเธออย่าให้เงินกับคนที่แกล้งเป็นขอทานข้างถนนพวกนั้นเลย เพราะพวกเธอให้เงิน ถึงกำจัดคนพวกนี้ไม่ได้ไง นี่ไม่ใช่การทำความดี แต่แค่ถูกหลอก]

[ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ฉันเข้าใจแล้ว เมื่อก่อนฉันคิดว่าตัวเองทำความดี ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ฉันก็แค่ถูกหลอกเท่านั้นเอง]

[ร้องแล้ว! ฉันถูกหลอกตั้งหลายครั้ง!]

[ตอนเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย ฉันถูกหลอกบ่อยมาก]

[ในแววตาของนักศึกษามหาวิทยาลัย มักจะเผยความโง่เขลาออกมาให้เห็นเสมอ]

ภรรยาของสนมรักเรียกพบเจ้าเห็นเขาถูกโจมตีขนาดนั้น ก็อดจะพูดปลอบใจออกมาไม่ได้ “เอาล่ะ เวลาทำความดี คุณไม่ได้ดูให้ดีก่อน”

“ต่อไปพวกเราจะทำความดี ก็ไปทำกับหน่วยงานหรือองค์กรที่เป็นทางการแล้วกันค่ะ”

สนมรักเรียกพบเจ้าพยักหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง “ถ้าอย่างนั้นท่านปรมาจารย์ เด็กนักเรียนที่ผมช่วยเหลือคนนี้ ผมก็ถูกหลอกเหรอครับ?”

“เปล่าค่ะ ฐานะทางบ้านของเขายากจนจริง ๆ”

“หน้าผากของเขาแคบและบุ๋ม หน้าผากเป็นตัวแทนของโชคลาภในวัยเยาว์ หากคนคนนั้นมีหน้าผากบุ๋มลงไป แสดงว่าเป็นเกิดมาฐานะไม่ค่อยดี ครอบครัวยากจนมาตั้งแต่เด็ก และไม่ได้มีสติปัญญาที่ดี ความสามารถในการเรียนรู้และความสามารถในการเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ค่อนข้างแย่ ยากที่จะโดดเด่นขึ้นมาได้”

“หากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากคนรวย ก่อนอายุสามสิบปี โชคลาภจะอยู่ในเกณฑ์ทั่วไป ยากจะประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่”

สนมรักเรียกพบเจ้าพยักหน้ารัว “ใช่ ใช่ ใช่ ผมรู้จักครอบครัวเขาดี! ครอบครัวเขายากจนมาก แม่ป่วยหนัก พ่อก็ขาพิการ…”

พูดมาได้ครึ่งเดียว เขาก็หยุดลงทันที “ไม่ถูกสิ! อะไรคือไม่มีสติปัญญาที่ดี ความสามารถในการเรียนรู้และเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ค่อนข้างแย่? ทุกเทอมเขาจะส่งใบรับรองผลการเรียนมาให้ผมตลอด ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกว่า ขอเพียงเขาสอบได้ที่หนึ่ง ผมจะซื้อของขวัญให้เขา”

“ทุกครั้ง เขาก็สอบได้ที่หนึ่งเสมอ”

ฉู่ลั่วเอ่ย “ดูจากโหงวเฮ้งของเขา ความสามารถในการเรียนของเขาไม่ดีแน่นอนค่ะ”

สนมรักไม่เรียกเจ้า “…”

อัปทุกวัน เวลา 18.30 น