เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 692 หลี่ต๋า หรือ หลี่ฉง

บทที่ 692 หลี่ต๋า หรือ หลี่ฉง

“จมูกเป็นราชาของใบหน้า มองคนให้มองจมูกก่อน จมูกของเขากลมและอ้วน ปลายจมูกคือวังแห่งความมั่งคั่ง สันจมูกโด่งตั้งตรง แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นมีโชคลาภดี”

“แต่ว่า… จมูกของเขาโด่งแต่งอ พิสูจน์ได้ว่าคนคนนี้จิตใจไม่ซื่อตรง ในสมองคิดแต่เรื่องยุ่งไปทั้งวัน เขาเป็นคนขี้ระแวง ไม่เชื่อมั่นในตัวคนรอบข้าง ขาดความซื่อสัตย์ภักดี”

“โชคลาภของเขาล้วนมาจากจิตใจที่ไม่ซื่อตรงของเขาเอง”

ได้ยินมาถึงตรงนี้ สนมรักเรียกพบเจ้าก็เข้าใจแล้ว

แต่แค่ไม่อยากเชื่อ

ชายวัยกลางคนหยิบกล่องมากล่องหนึ่ง หยิบใบรับรองผลการเรียนข้างในออกมา “นี่คือใบรับรองผลการเรียนที่เขาส่งให้ผมมาตลอดหลายปี ทั้งหมดเป็นของปลอมเหรอครับ?”

เขาหยิบใบแสดงผลการเรียนมาแสดงต่อหน้ากล้อง

“90% เป็นของปลอมค่ะ”

ใบหน้าของสนมรักเรียกพบเจ้ามืดมน

เมื่อไหร่ก็ตามที่เรียนได้คะแนนดี เขาจะซื้อเสื้อผ้าและรองเท้าแบรนด์เนมส่งไปให้เด็กคนนี้เสมอ บางครั้งยังให้เงินด้วย คิดไม่ถึงว่า…

ใบรับรองผลการเรียนจะเป็นของปลอม

ความคิดเห็นหนึ่งในช่องแสดงความคิดเห็นดึงดูดความสนใจของฉู่ลั่ว

[เมื่อกี้ฉันรู้สึกว่าคนในรูปดูคุ้น ๆ ที่แท้ก็เป็นหลี่ต๋าจากหมู่บ้านข้าง ๆ จริงด้วย หลังจากเขาขึ้นชั้นมัธยมต้น ฐานะทางบ้านของเขาก็ดีขึ้นมากะทันหัน บอกว่าพ่อได้เงินมากมายจากการทำธุรกิจข้างนอก เขาสวมแต่เสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งวัน ใช้โทรศัพท์ยี่ห้อผลไม้ด้วยล่ะ]

[เพื่อนที่โรงเรียนทั้งสมัย ม.ต้น ม.ปลายรู้กันหมดว่าเขามีเงิน ทุกครั้งเวลาเลี้ยงข้าวก็จะจัดใหญ่มาก]

[สักพัก… ได้ยินว่าที่บ้านออกเงินให้เขาไปทำศัลยกรรม เข้าร่วมรายการประกวด จนได้กลายเป็นดาราชาย]

[ใช่แล้ว ก็พระเอกละครแนวสืบสวนเรื่องนั้นที่พวกเธอพูดถึงกันเมื่อกี้ไง!]

ทันทีที่ความคิดเห็นนี้ปรากฏออกมา ก็มีความคิดเห็นตามมาอีกไม่น้อย

[ใช่ไหม! เมื่อกี้ฉันนึกว่าตัวเองจำคนผิดซะอีก]

[ที่แท้เขาไม่ได้มีเงิน แต่เขาหลอกเอาเงินคนอื่นไป]

[ฉันอยากรู้มากจริง ๆ ว่าคุณช่วยเหลือเขาไปเท่าไหร่ ถึงทำให้ครอบครัวของพวกเขากลายเป็นคนรวยได้]

สีหน้าของสนมรักเรียกพบเจ้าเปลี่ยนไป เขาพูดอะไรไม่ออกเลย

ภรรยาออกความเห็นด้วยสีหน้าย่ำแย่ว่า “ตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมปลาย บวกกับเงินค่าเทอมช่วงมหาวิทยาลัยกับค่าใช้จ่ายเลี้ยงชีพ ทั้งหมดก็เกือบหนึ่งล้านค่ะ”

หนึ่งล้าน!

สำหรับเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง หนึ่งล้านเป็นเงินที่เยอะมากแล้ว

[เถ้าแก่ ขอถามหน่อยว่ายังอยากช่วยคนอื่นอีกไหม? ผมเชื่อฟังและรู้เรื่องรู้ราวมาก ผลการเรียนก็ใช้ได้ ไม่โลภมาก ขอไม่เยอะ สักห้าแสนก็พอแล้ว!]

[ห้าแสนอะไรกัน! ฉันขอสามแสนก็พอแล้ว!]

[สถานที่เล็ก ๆ ไม่ได้ใช้อะไรเยอะขนาดนั้น ฉันขอหนึ่งแสนก็พอแล้ว]

[ราคาตกเพราะคนอย่างพวกเธอนี่แหละ]

สนมรักเรียกพบเจ้าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดวิดีโอที่กำลังเล่นอยู่ “คนที่พวกคุณพูดถึงคือเขาใช่ไหม?”

พระเอกในวิดีโอสวมชุดจีนโบราณ หน้าตาหล่อเหลา ไม่เหลือเค้าโครงใบหน้าในตอนเด็กเลย

[ใช่ ใช่ ใช่ เขานั่นแหละ! ตอนนั้นเขาไม่ได้สอบเข้ามหาวิทยาลัย บอกว่าครอบครัวให้เงินเขาสามแสนไปศัลยกรรม]

[จะเป็นไปได้ยังไง! หลี่ฉงศัลยกรรมเหรอ!]

[อะไรนะ! หลี่ฉงไม่ใช่ลูกหลานไฮโซเหรอ? ทำไมถึงได้กลายเป็นเด็กจากครอบครัวยากจนที่ได้รับการช่วยเหลือล่ะ!]

[มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่าชื่อเดิมของหลี่ฉงคือหลี่ต๋ามันตลก?]

[บอกว่าชื่อหลี่ต๋าก็เพราะตัวใหญ่ ที่บ้านเลยเอามาตั้งเป็นชื่อ]

[เป็นไปไม่ได้! พวกเธอต้องจำคนผิดแน่นอน ที่รักของพวกเราไม่ใช่เด็กบ้านจนที่พวกเธอพูดถึง บ้านของเขามีเงินเยอะมาก พ่อแม่ของเขาต่างก็ทำธุรกิจ]

[ใช่ ใช่ ใช่ หลี่ฉงไม่ใช่แค่หน้าตาดี แต่ยังอ่อนน้อมถ่อมตัว จะไปหลอกคนอื่นว่าเป็นเด็กบ้านจนได้ยังไง!]

[เจ้าของช่อง ถึงฉันจะชอบคุณ แต่คุณจะด่าเมนของฉันไม่ได้นะ!]

[เมนของฉันหล่อที่สุด พวกเธอเลิกดึงดูดยอดผู้เข้าชมได้แล้ว]

[ฉู่ลั่วไม่หาสร้างกระแสสักวันแล้วจะตายเหรอ? หรือเธอคิดจะอาศัยความนิยมของเมนฉันขึ้นอันดับการค้นหายอดนิยม?]

ในช่องความคิดเห็นทะเลาะกันไปมา

สนมรักเรียกพบเจ้าทำหน้าเหมือนถูกโจมตีอย่างหนัก เขาทำได้เพียงแค่ฝืนยิ้มออกมา พลางโบกมือให้กล้อง “คุณเจ้าของช่อง ผมไม่มีคำถามอะไรแล้วครับ ลาก่อน”

“ลาก่อนค่ะ”

การเชื่อมต่อถูกตัดไปแล้ว

บนหน้าจอเหลือเพียงฉู่ลั่วคนเดียว

อัปทุกวัน เวลา 18.30 น