เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 697 หกชีวิตดับสูญ
บทที่ 697 หกชีวิตดับสูญ
ช่องคอมเมนต์ระเบิด
[เดี๋ยวสิ เมื่อกี้กล้องถ่ายติดด้านนอกแวบหนึ่ง ฉันเห็นที่หนึ่ง เป็นจุดสังเกตของเมืองเซิน]
[โอ้โห คงไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่ไหม! ถ้าเป็นฉัน อย่าว่าแต่หนึ่งแสนเลย ต่อให้หนึ่งล้านฉันก็ให้]
[ผู้ขายมีดเสี่ยงทายเขาให้ข้อมูลสุดยอดขนาดนี้ หนึ่งแสนยังไม่อยากจ่าย งกเกินไปแล้ว!]
[บอกตามตรง หนึ่งแสนซื้อมีดเล่มหนึ่งเยอะเกินไปจริง ๆ แต่คำทำนายที่แถมมากับมันไม่ถือว่าเยอะเลย]
[งกเกินไปแล้ว!]
[ถ้าอยู่ที่โรงพยาบาล ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรไหม]
ไม่นานนักรถก็ขับมาถึงโรงพยาบาล
ฉวี่หรงเข็นพ่อตัวเองมุ่งตรงไปตามทางเดิน
เมื่อเธอเข็นพ่อจนถึงหน้าประตูห้องผู้ป่วยห้องหนึ่งก็เคาะประตู ก่อนมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาเปิดให้ “พ่อครับ พวกเขามาแล้ว”
บนเตียงผู้ป่วย ผู้ชายในสภาพแห้งเหี่ยวพิงอยู่กับหัวเตียง กวักมือใส่หน้าประตูด้วยสายตาพร่าเลือน “เข้ามาสิ”
ฉวี่หรงเข็นฉวี่ฟางเข้าไป เมื่อเห็นคนชราผู้ผ่ายผอมก็ลอบถอนหายใจ
“มาแล้วเหรอ…” ผู้ขายมีดเสี่ยงทายมีสีหน้าสงบ “จ่ายเงินมาสิ”
ฉวี่ฟางเห็นผู้ขายมีดเสี่ยงทายยังมีชีวิตอยู่จึงโล่งอก “เงินเดี๋ยวผมจ่ายให้ แต่ตอนนี้ไม่ได้พกมาด้วย ผมจะส่งคนไปเอาตอนนี้ได้ไหม”
สายตาผู้ขายมีดเสี่ยงทายทอดลงบนนาฬิกาข้อมือฉวี่ฟาง “นาฬิกาของคุณราคาไม่ธรรมดา ยกให้ผมก็ได้”
ฉวี่ฟางฟังแล้วส่ายหน้า “ไม่ได้! นาฬิกาเรือนนี้ผมซื้อมาแสนสี่แสนห้า ไม่ใช่แค่แสนเดียว! ผมจะให้ลูกสาวไปเอาเงินตอนนี้ อีกเดี๋ยวก็กลับมา”
ผู้เป็นพ่อให้ลูกสาวไปหยิบเงิน ฉวี่หรงยื่นมือถือให้เขา
คนขายมีดเสี่ยงทายถามอีกครั้ง “ไม่ยอมยกนาฬิกาให้ฉันจริง ๆ เหรอ”
ฉวี่ฟางส่ายหน้าอย่างแน่วแน่ “เงินหนึ่งแสน อีกเดี๋ยวก็เอามาให้คุณแล้ว”
โลภจริง ๆ ด้วย!
หนี่งแสนไม่พอ นี่ยังคิดจะเอานาฬิกามูลค่าแสนกว่าของเขาไปด้วย ช่าง…
ผู้ขายมีดเสี่ยงทายถอนหายใจเศร้าสร้อย พิงอยู่กับหัวเตียง หลับตาไม่ยอมพูดจา
เด็กหนุ่มเดินเข้าไปดึงผ้าห่มให้เขา ก่อนจะทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้อีกข้าง
ฉวี่ฟางรอด้วยอย่างเบื่อหน่าย ถามขึ้น “นายเป็นลูกชายเขาเหรอ”
“ครับ”
“ว่ากันว่าผู้เปิดเผยความลับสวรรค์มีความบกพร่องทั้งห้า ความขาดแคลนทั้งสาม เขามีลูกได้ยังไง”
เด็กหนุ่มชำเลืองฉวี่ฟางแวบหนึ่ง แล้วหันมองผู้ขายมีดเสี่ยงทาย “ผมเป็นลูกที่เขาเก็บมาเลี้ยง”
ฉวี่ฟางเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ค่อยอยากพูดด้วย จึงยกมือถือขึ้นคุยกับฉู่ลั่ว
“เจ้าของช่องครับ นี่คือผู้ขายมีดเสี่ยงทาย”
ฉู่ลั่วไม่พูดจา เธอหลับตาอยู่
คนอื่นมองไม่เห็น แต่หัวหว่านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นอย่างชัดเจนว่าวิญญาณของฉู่ลั่วลอยออกจากร่างแล้ว!?
…
ภายในห้องผู้ป่วย ผู้ขายมีดเสี่ยงทายที่หลับตามาตลอดลืมตากะทันหัน จ้องมองฉู่ลั่วที่เดินเข้ามาทางประตู
เมื่อเธอเดินไปอยู่ข้างเตียง เด็กหนุ่มก็ยืนขึ้นยกที่นั่งให้
เขาเข็นฉวี่ฟางออกไป “พ่อผมต้องพักผ่อน ไม่ชอบให้ใครมารบกวน”
ฉวี่ฟาง “…”
เขาขมวดคิ้วมุ่น ไม่พอใจนิดหน่อย มีอย่างที่ไหนไล่แขกออกไปข้างนอก!
ประตูห้องผู้ป่วยปิดลง
สีหน้าผู้ขายมีดเสี่ยงทายนุ่มนวลยิ่งขึ้น “ไม่คิดเลยว่าคุณจะมาด้วยตัวเอง”
ฉู่ลั่วนั่งบนเก้าอี้ “ชะตาคุณไม่ควรขาดตอนนี้”
ผู้ขายมีดเสี่ยงทายหัวเราะ “เปิดเผยความลับสวรรค์ แล้วยังเพิ่มกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิต แน่นอนว่าต้องตาย”
หน้าตาเขาดูไม่ใส่ใจ “แต่ผมก่อกรรมฆ่าสัตว์ตัดชีวิตโดยไม่ตั้งใจ ไม่อยากให้ลูกหลานพลอยติดร่างแห ขอให้ท่านเจ้านิกายช่วยผมด้วย”
ฉู่ลั่วไม่ตอบตกลง แต่ก็ไม่ปฏิเสธ
ผู้ขายมีดเสี่ยงทายรำพึงรำพันไป “ผมฝากตัวเป็นศิษย์อาจารย์แซ่หลี่คนหนึ่ง เขาสอนวิชาขายมีดเสี่ยงทายให้ผม ผมมีพรสวรรค์ทีเดียวแหละ หลังจากสำเร็จวิชากลับมา หลายปีมานี้ก็หาเงินได้จำนวนหนึ่งด้วยการขายมีดเสี่ยงทาย”
“แต่…”
“เมื่อสามเดือนก่อน ผมเมา ไปเจอผู้ชายคนหนึ่งข้างทาง จึงคุยโวถึงวิชาขายมีดเสี่ยงทายของตัวเอง”
“เขาหยิบรูปถ่ายออกมา บอกว่าลูกชายหน้าไม่เหมือนเขา รู้สึกเหมือนไม่ใช่ลูกแท้ ๆ”
“ผมตอบส่ง ๆ ไปว่าไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ดูจากโหงวเฮ้งแล้วเป็นลูกชู้”
ฟังมาถึงนี่ ฉู่ลั่วก็เริ่มขมวดคิ้ว “แล้วเขาไม่ได้ซื้อมีดเสี่ยงทายเหรอ?”
ผู้ขายมีดเสี่ยงทายยิ้มฝืดเฝื่อน “ตอนนั้นผมเมาหัวราน้ำ จำเรื่องขายมีดได้ที่ไหน! เขาไม่ได้ซื้อ”
“คุณไม่ขาย แต่เปิดเผยความลับสวรรค์”
“ใช่แล้ว หลายวันผ่านไปก็มีข่าวออก ผู้ชายคนนั้นใช้มีดฟันภรรยาและลูกชายตัวเองตาย แล้วฟันคนข้างบ้านตัวเองและลูกชายหนึ่งลูกสาวหนึ่งของคนข้างบ้านตาย”
“ตัวเขาเองก็ฆ่าตัวตาย”
“หกชีวิตดับสูญ”
“เป็นเพราะประโยคเดียวของผม ทุกอย่างพังหมด”
YOU MAY ALSO LIKE
