เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 699 ดวงชะตารับทรัพย์เข้าหลุม
บทที่ 699 ดวงชะตารับทรัพย์เข้าหลุม
ฉวี่หรงถามอย่างร้อนใจ “ท่านเทพธิดา… คุณต้องช่วยพวกเรานะคะ พวกเรานำเงินมาแล้ว!”
“พ่อของคุณมีดวงชะตา ‘รับทรัพย์เข้าหลุม’ ไร้อุปสรรคเบียดเบียนตามแปดอักษรชะตา คำว่า ‘หลุม’ ในที่นี้ หากดาวทรัพย์รุ่งเรืองจะเห็นเป็นคลัง เมื่อดาวทรัพย์อ่อนแรงจึงจะเห็นเป็นหลุม ดาวทรัพย์รุ่งเรือง เจ้าของดวงชะตาได้เงินไปก็เก็บเข้าหลุมอย่างเดียว ไม่ยอมนำออกมาใช้”
“พ่อของคุณดาวชะตาทรัพย์อ่อนแรง มีเงินไม่มากจึงยิ่งเห็นความสำคัญของเงิน ผู้ที่มีแปดอักษรชะตาอย่างนี้เป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวมากขอเพียงทรัพย์เข้าหลุม ไม่ว่าดาวทรัพย์รุ่งเรืองหรืออ่อนแรง เจ้าชะตาก็ขี้งกในเรื่องใช้เงิน ไม่ยอมหยิบออกมาจับจ่าย”
ท่ามกลางสายตาฉวี่หรง ฉู่ลั่วเอ่ยเสียงอึมครึม “น่าเสียดาย แปดอักษรชะตาของพ่อคุณไร้อุปสรรคเบียดเบียน เงินเข้ากระเป๋าแล้วไม่ออก ถึงได้มีเคราะห์กรรมนี้”
ฉวี่หรงมองเจ้าของช่อง แล้วหันมองคุณพ่อตัวเอง พร้อมกับเสียงแน่วแน่ “ท่านเทพธิดา ถ้าฉันขอให้คุณพ่อบริจาคเงินให้เขตทุรกันดาร ให้สถานเด็กกำพร้า ให้บ้านคนชรา พอมีประโยชน์ไหมคะ”
“มีประโยชน์ค่ะ” แต่ต้องดูว่าฉวี่ฟางเต็มใจทำไหม
อยากให้คนแบบนี้เสียทรัพย์แทบเป็นไปไม่ได้
แต่ดวงชะตาส่วนดวงชะตา ใช่ว่าไม่มีคนก้าวออกมาจากโชคชะตาที่สวรรค์มอบไว้ให้
…
ฉู่ลั่วตัดการเชื่อมจอกับแผ่นมันฝรั่งไม่คิดถึงคุณ แล้วติดต่อกับผู้ได้รางวัลคนที่สาม
เมื่อเชื่อมจำสำเร็จ กล้องสั่นไปหนึ่งที ก่อนจะจ่อเข้ากับใบหน้าเยาว์วัย ดูแล้วไม่เกินสิบขวบ
เจ้าของแอ็กเคาต์ ‘ฤดูใบไม้ร่วง’ จับมือถือ พร้อมกับโบกมือให้กล้อง “ปรมาจารย์ฉู่ลั่ว ช่วยด้วยครับ!”
เขาเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ร้องโวยวายให้ช่วยชีวิตอย่างแตกตื่น น่าตลกไม่น้อย
จนผู้ชมในช่องสตรีมต่างพิมพ์ว่า [ฮ่า ๆ ๆ] ในช่องคอมเมนต์
ส่วนฤดูใบไม้ร่วงคล้ายกลัวฉู่ลั่วไม่เชื่อ “ปรมาจารย์ เป็นเรื่องจริงนะครับ เพื่อนของผมกำลังจะตายแล้ว ความผิดผมเอง!”
[เด็กดูสตรีมไม่ได้ไม่ใช่เหรอ]
[ใช่แล้ว ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ยืนยันตัวตนไม่ได้ ดูสตรีมได้ยังไง]
[เด็กน้อย บอกความจริงมา ไม่อย่างนั้นพี่ชายพี่สาว คุณอาคุณน้าจะติดต่อคุณครูกับพ่อแม่ของพวกเธอนะ!]
[ช่องสตรีมท่านเทพธิดาได้รับความนิยมขนาดนี้ ไม่แน่ว่าคุณครูกับพ่อแม่ของเขาเห็นเขาหมด]
สีหน้าฤดูใบไม้ร่วงเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ยังกัดฟันเอ่ย “ผมใช้มือถือของแม่ครับ ผมไม่กลัว ขอแค่ช่วยซ่างซ่างได้ ต่อให้โดนตีผมก็ยินดีครับ”
เทียบกับเสียงหัวเราะคึกคักของช่องคอมเมนต์ ฉู่ลั่วกลับพูดด้วยทีท่าจริงจัง “นายบอกมาก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น”
ฤดูใบไม้ร่วงหาที่เงียบ ๆ นั่งลง ทั้งดวงตาแดงก่ำ สะอึกสะอื้นไปเล่าไป
“ช่วงก่อนปิดเทอมฤดูร้อน พวกเรานัดกันไปว่ายน้ำในแม่น้ำ”
เขาพูดจบ ช่องคอมเมนต์ระเบิด
[ปิดเทอมร้อนทุกปี ต้องมีข่าวเด็กเกิดอุบัติเหตุจากการว่ายน้ำตามแหล่งธรรมชาติให้ได้!]
[เกิดเรื่องทุกปี คุณครู สังคม ผู้ปกครองเตือนทุกปี แต่ยังมีเด็กจมน้ำตายทุกปิดเทอมฤดูร้อน!]
[เป็นลูกเป็นเต้านะ จะตีให้]
ฤดูใบไม้ร่วงเห็นคอมเมนต์เหล่านั้น “ตอนนี้ผมรู้ตัวแล้วครับว่าผิด จากนี้ไปผมจะไม่แอบไปว่ายน้ำตามแหล่งธรรมชาติแล้วครับ”
ถึงยังไงก็ยังเด็กมาก เมื่อต้องเผชิญกับคำตำหนิมากมายจึงร้องไห้ออกมา ใช้หลังมือปาดน้ำตาไม่หยุด
เสียงปลอบโยนดังระงมในช่องคอมเมนต์
เขาสงบจิตใจแล้วเริ่มเล่าเรื่องไปว่ายน้ำมา
ฤดูใบร่วงพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว
ตอนนั้นพวกเขาไปว่ายน้ำที่แม่น้ำนอกหมู่บ้าน แม่น้ำนั้นไม่ลึกมาก ยืนแล้วก็ถึงแค่หน้าอกของเขา
ตอนนั้นพวกเขาว่ายกันไปพักหนึ่ง มีเด็กคนหนึ่งเสนอให้ทุกคนลอยตัว
ทั้งหมดแหงนหน้าลอยตัวขึ้นมาเหนือน้ำ แล้วไหลลงไปตามแม่น้ำ
ทุกคนรู้สึกสนุก จึงลอยเล่นตัวด้วยกัน
พวกเขาลอยผ่านสะพานโบราณหนึ่งในหมู่บ้าน หลังผ่านสะพานโบราณไป จู่ ๆ ซ่างซ่างก็ร้องขึ้นมา บอกว่ามีบางอย่างในน้ำสัมผัสตัวเขา
พูดมาถึงนี่ หน้าตาฤดูใบไม้ร่วงมีแววหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด
แต่เขายังอดทนเล่าต่อ
“พวกเราพลิกตัวดำลงไปในน้ำ แต่ก็ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น เห็นเพียงกระโปรงตัวหนึ่ง… เป็นกระโปรงลายดอกไม้ครับ”
“กระโปรงลายดอกไม้ตัวนั้นประหลาดมาก ไม่ได้จมลงไปใต้น้ำ แต่ก็ไม่ได้ลอยเหนือผิวน้ำ”
“แต่ไหลลงไปพร้อมเราจากกลางแม่น้ำ”
ฟังมาถึงตรงนี้ ฉู่ลั่วเริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย “หลังจากนั้นล่ะ”
“หลังจากนั้นพวกเราก็ลากกระโปรงตัวนั้นขึ้นมาวางบนบกครับ”
“แต่กระโปรงตัวนั้นลื่นเกินไป ลื่นอย่างกับน้ำ ทันทีที่เราหยิบขึ้นมา มันก็ไหลกลับไปในน้ำอีกครั้ง”
เป็นอย่างนี้ซ้ำ ๆ หลายรอบ เด็ก ๆ จึงเริ่มเอะใจ
กระโปรงลื่นสักแค่ไหน ก็ไม่มีทางที่ใช้มือออกแรงจับไว้แล้วยังไหลผ่านมือไปได้
ตอนนั้นเด็ก ๆ รู้สึกกลัวมาก ทุกคนเริ่มวิ่งกลับบ้าน
YOU MAY ALSO LIKE
