เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 746 ประตูกับฮวงจุ้ย
บทที่ 746 ประตูกับฮวงจุ้ย
เย่อวิ๋นชูขี้เกียจสนใจสองคนนี้แล้ว เธอคลายสีหน้ามึนตึงแล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหาฉู่ลั่วด้วยท่าทางน่าสงสาร “แอแง พี่ลั่ว… เมื่อคืนนี้ ฉันกลัวแทบตายเลยค่ะ มีผีเยอะแยะไปหมด”
“ปรมาจารย์จี้ไจ่ก็ช่วยไม่ได้!”
“ฉันยังต้องมาดูแลพวกเขาสองคนอีก!”
“มีสัมภเวสีอยู่หน้าประตูเต็มไปหมด!”
“น่ากลัวมากเลยค่ะ!”
หางเจียซิ่นที่กำลังจะชมความดุดันของเย่อวิ๋นชูปิดปากลง เขาสบตากับฝานจื้อ ก่อนจะรีบดึงสายตากลับมา
พวกเขาไม่มีทางลืมเลย
ภาพเย่อวิ๋นชูกระชากหัวผี อย่างกับดึงหัวแคร์รอตอย่างดิบเถื่อนนั้น
ฉู่ลั่วยิ้มบาง “คุณทำได้ดีมาก ทำได้ดีกว่าที่ฉันคิดเอาไว้เสียอีก”
เย่อวิ๋นชูได้ยินคำชมของฉู่ลั่ว สีหน้าเสียใจก็หายเข้ากลีบเมฆไปทันที เธอยิ้มออกมาด้วยความดีใจ “ใช่เหรอคะ จริงเหรอ?”
“อืม!”
“แหะ ๆ”
ใบหน้าของเย่อวิ๋นชูมีแววเขินอายออกมา
ฉู่ลั่วหันมาบอกอีกสามคนที่เหลือ “พวกเราเข้าไปกันเถอะ”
มาถึงห้องรับแขก ก็เห็นยายเฒ่าเถากำลังรออยู่ที่นั่นแล้ว
หญิงชราไม่ได้สนใจคนอื่น แต่จับจ้องมาที่ฉู่ลั่วกับจี้ไจ่
ทันทีที่ฉู่หร่านเห็นยายเฒ่าก็รีบพุ่งตัวเข้าไปคุกเข่าลงตรงหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เธอถามอย่างอ่อนโยนว่า “คุณยายเถา คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม? เมื่อคืนนี้มีผีเยอะมาก คุณรู้หรือเปล่าคะ?”
“พวกเขาทำให้คุณตกใจหรือเปล่า!”
“พวกเราไม่ได้ตั้งใจจะหมางเมินคุณนะคะ เป็นเพราะ… เป็นเพราะ…” เธอมองไปที่ฉู่ลั่ว เหมือนแสดงความหมายบางอย่าง “เป็นเพราะพวกเรายุ่งกับการจัดการเรื่องอื่น ก็เลยไม่ได้มาช่วยคุณค่ะ!”
“ตอนนี้พอเห็นว่าคุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”
“ฉันสบายใจขึ้นเยอะเลยค่ะ”
ในที่สุดยายเฒ่าเถาก็ละสายตาจากพวกฉู่ลั่วมาหาฉู่หร่านแทน
ฉู่หร่านรู้ว่ากล้องกำลังจับอยู่ จึงพยายามแสดงด้านที่อ่อนโยนออกมาอย่างเต็มที่
คุณยายคนนี้จะชื่นชมฉันยังไงบ้างนะ?
ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีมต้องคิดว่าฉันเป็นคนจิตใจดี และคิดถึงคนอื่นมากแน่นอน
ฉันเป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาแสดงความห่วงใยเลยนะ
แค่ก้าวขา ก็นึกถึงหัวค้นหายอดนิยมออกแล้ว
“เธอโง่หรือเปล่า?”
ฉู่หร่าน “…”
เธอกำลังจะพยักหน้า แต่กดคางลงไปได้ครึ่งเดียวก็ชะงักค้างราวกับสงสัยว่าตัวเองฟังผิด เธอมองยายเฒ่าอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“คุณ… คุณพูดอะไรนะคะ?”
ฉู่ลั่วเอ่ย “บ้านหลังนี้มีผีอยู่เต็มบ้าน เป็นผีที่ยายเฒ่าเรียกมาทั้งนั้น แล้วจะเกิดเรื่องกับยายเฒ่าได้ยังไง”
ดวงตาของฉู่หร่านเบิกกว้าง เธอกลัวจนถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว
เมื่อคืนวานนี้มีทั้งผี ทั้งสัมภเวสีมากมายขนาดนั้น…
เป็นคุณยายคนนี้เรียกมาหมดเลยเหรอ?
ทั้งหมดเลย… เหรอ?
ฉู่หร่านมองใบหน้าของยายเฒ่า ความหวาดกลัวพลันพุ่งขึ้นมาในใจ แต่ผ่านไปไม่กี่วินาที เหมือนเธอจะคิดอะไรขึ้นมาได้ ก่อนรีบพูดแย้งทันที “เป็นไปไม่ได้! ลั่วลั่ว เธอจะใส่ร้ายคนอื่นตามใจชอบแบบนี้ได้ยังไง?”
“คุณยายเถาจะเรียกผีเข้ามาในบ้านตัวเองทำไมล่ะ?”
มุมปากของยายเถาเผยรอยยิ้มออกมาจาง ๆ “ใช่แล้ว คุณจะใส่ร้ายฉันตามใจได้ยังไง มีใครที่ไหนจงใจเรียกผีเข้ามาในบ้านของตัวเอง?”
เมื่อได้รับความเห็นชอบจากยายเฒ่าเถา ฉู่หร่านก็เชิดคางขึ้น “ใช่แล้ว ๆ ลั่วลั่วเธอจะใส่ร้ายคนแก่แบบนี้ไม่ได้นะ”
ฝางไคจี้ก็เดินออกไปยืนอยู่ข้างฉู่หร่าน พลางขมวดคิ้วแน่น “ปรมาจารย์ฉู่ คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ตัวเองมีกระแสมากขนาดไหน คุณพูดแบบไม่คิด จะทำให้ชาวเน็ตเกลียดชังคุณยายท่านนี้ได้นะ”
“คุณจะคิดว่าตัวเองเป็นเน็ตไอดอลอย่างเดียวไม่ได้ ตอนนี้คุณเป็นบุคคลสาธารณะ ต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง!”
ฉู่ลั่วไม่ได้ตอบโต้คำพูดของฉู่หร่านกับฝางไคจี้ เธอเพียงแค่เดินถอยออกไปอย่างเชื่องช้า แล้วชี้ไปที่ประตูตรงลานบ้าน “พวกคุณสังเกตเห็นหรือเปล่าว่ามีตรงไหนผิดปกติ?”
“อะไรนะ?”
“ประตูมันไม่ตรง แต่คดงอ”
ฝานจื้อที่อยู่ข้าง ๆ ออกความเห็น “เมื่อวานตอนมาถึง ผมสังเกตเห็นแล้วครับ แต่ไม่กล้าถามออกไป นี่มันมีอะไรพิเศษเหรอครับ?”
แม้ว่าบ้านรอบข้างจะไม่มีคนอาศัยอยู่แล้ว แต่กำแพงที่ลานบ้านยังไม่ถูกขุดออกไป ทำให้มองเห็นได้อย่างชัดเจน ว่าประตูที่ลานบ้านของยายเฒ่าเถาเป็นแนวเอียง ไม่เหมือนกำแพงของลานบ้านอื่นที่หันหน้าตรงเข้าหาถนน
“ในศาสตร์ฮวงจุ้ย ประตูใหญ่กับประตูตรงลานบ้านสำคัญมาก” ฉู่ลั่วเดินผ่านลานบ้านไปที่ประตู แล้วเปิดออก “บ้านเกือบทุกหลังที่นี่ ประตูลานบ้านจะเปิดออกทางทิศตะวันตกเฉียงใต้”
“นั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือ หันไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เป็นฮวงจุ้ยดีที่นำโชคลาภมาให้”
“หากเสริมด้วยผังบ้านและพื้นที่ภายในตัวบ้าน ไม่เพียงแต่สามารถเปลี่ยนไอหยางภายในบ้านให้ดีขึ้นได้ แต่ยังเสริมบารมีและโชคลาภให้แข็งแกร่งขึ้นได้อีกด้วย ทั้งยังช่วยเปลี่ยนบรรยากาศในครอบครัวได้อย่างมาก”
ได้ยินฉู่ลั่วพูดข้อดีมากมายขนาดนี้ ดาราศิลปินทุกคนต่างก็รีบเดินไปที่ประตู พากันมองซ้ายทีขวาที
และสังเกตเห็นว่าบ้านในละแวกนี้ ประตูลานบ้านล้วนหันหน้าเข้าหาถนนทั้งหมด