เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 761 สิ่งที่ได้กลับมา
บทที่ 761 สิ่งที่ได้กลับมา
“ลั่วลั่ว เธอไม่เคยเข้าวงการบันเทิง ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร การที่เธอทำให้ฉันดูไม่ดีต่อหน้ากล้อง รู้ไหมว่ามีคนเขาหัวเราะพวกเราตั้งเท่าไหร่?”
ท่าทีของฉู่หร่านดูจริงใจ “ฉันทำดีกับเธอต่อหน้ากล้องตั้งหลายครั้ง แต่เธอก็ปฏิเสธฉันอย่างจริงจังตลอด รู้ไหมว่าทำแบบนั้นมันไม่ดีมาก ๆ เลยนะ?”
หล่อนถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ พร้อมกับท่าทีที่ดูจนใจและเจ็บปวด “เธอไม่รู้หรอกว่าพวกชาวเน็ตพูดกันแย่แค่ไหน พวกเขาซุบซิบกันว่าบ้านตระกูลฉู่ของเรามีลับลมคมในอะไรกันหรือเปล่า”
“เราเป็นพี่น้องกัน ก็ต้องแสดงความสนิทชิดเชื้อกันต่อหน้ากล้องหน่อยสิ”
“ถ้าทำแบบนี้คนนอกจะได้ไม่หัวเราะพวกเราไง”
พูดแล้วหล่อนก็ห่อไหล่พลางพูดอย่างรู้สึกน้อยใจ “แต่ไม่ว่าฉันจะทำดีแค่ไหน เธอก็ไม่ยอมดีกับฉันต่อหน้ากล้องเลย”
“ลั่วลั่ว เธออยากทำให้ตระกูลฉู่ของเรามีภาพลักษณ์ที่ไม่ดีเหรอ?”
เมื่อเห็นท่าทีรู้สึกน้อยใจของฉู่หร่าน แล้วนึกย้อนถึงตอนไลฟ์ที่ฉู่หร่านเป็นฝ่ายเข้าไปพูดจากับฉู่ลั่วก่อนทุกครั้ง
สีหน้าของซ่งเชียนหย่าก็ดูแย่ลงทันที คุณแม่ค่อย ๆ วางตะเกียบลงแล้วหันไปพูดกับฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว แม่รู้ว่าในใจลูกโกรธหร่านหร่าน แต่หร่านหร่านก็ลดทิฐิลงแล้วทำทุกอย่างให้ดีต่อหน้ากล้องแล้ว ทำไมลูกถึงยังไม่ยอมให้อภัยเธออีกล่ะ”
ฉู่เหว่ยฮ่าวเองก็ขมวดคิ้วเช่นกัน “มิน่าช่วงนี้คนในห้างสรรพสินค้าต่างมาถามพ่อเรื่องลูกสาวแท้ไม่แท้ ลั่วลั่ว ลูกเป็นลูกสาวของตระกูลฉู่ น่าจะรู้นะว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูดต่อหน้ากล้อง”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “ถ้าลูกไม่รู้ ครั้งหน้าก็ไม่ต้องออกกล้องแล้ว!”
ซ่งเชียนหย่าพยักหน้าอยู่ข้าง ๆ เพราะไม่อยากให้ฉู่ลั่วไปเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้มานานแล้ว “หร่านหร่านเป็นศิลปินในวงการบันเทิง มีเหตุผลที่จะเข้าร่วมรายการเรียลลิตี ลั่วลั่ว ลูกไม่ใช่ดารา ทำไมถึงอยากจะเข้าร่วมรายการให้ได้ล่ะ”
“หรือเพื่อทำให้หร่านหร่านอับอายต่อหน้ากล้อง?”
“ลั่วลั่ว…” ซ่งเชียนหย่าถอนหายใจแรง “ลูกต้องให้แม่พูดอีกกี่ครั้งกันนะ เรื่องในตอนนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับหร่านหร่านเลย เธอก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน ลูกจะเกลียดเธอไม่ได้”
ฉู่ลั่วผลุบสายตาลงเล็กน้อย ก่อนจับจ้องไปที่ซ่งเชียนหย่า และกำลังจะปริปากพูด ก็ได้ยินฉู่เหิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เหมือนพยายามข่มความโกรธ
“แม่ครับ ถ้าอย่างนั้นแม่จะให้ลั่วลั่วเกลียดใคร?”
ซ่งเชียนหย่าขมวดคิ้ว มองฉู่เหิงอย่างไม่เข้าใจ “ลูกพูดอะไร”
ฉู่เหิงวางตะเกียบลง หยิบผ้ามาเช็ดมุมปาก สายตามองไปที่ซ่งเชียนหย่ากับฉู่เหว่ยฮ่าว “ไม่ให้ลั่วลั่วเกลียดหร่านหร่าน แล้วแม่อยากให้ลั่วลั่วเกลียดใครครับ”
ซ่งเชียนหย่า “…”
ฉู่เหว่ยฮ่าว “…”
“ให้เธอเกลียดพวกคุณไหมครับ เกลียดพวกคุณในฐานะที่เป็นพ่อแม่ แต่ไร้ความสามารถจนไม่รู้ว่าลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองถูกสลับตัว”
สีหน้าของซ่งเชียนหย่ากับฉู่เหว่ยฮ่าวเปลี่ยนไป
“เกลียดที่พวกคุณปล่อยให้เธออยู่ข้างนอกมาสิบกว่าปี ร่อนเร่อยู่ข้างนอก ถูกมองด้วยสายตาเย็นชา อยู่แบบอดอยากใช่ไหม”
“เกลียดที่พวกคุณทำเหมือน ‘ลูกคนอื่น’ เป็นเจ้าหญิง เลี้ยงให้โตมาอย่างทะนุถนอม สุดท้ายก็มารังเกียจว่าลูกตัวเองไม่รู้เรื่องเหมือนลูกคนอื่น?”
ซ่งเชียนหย่าอ้าปาก คิดจะโต้แย้ง แต่กลับไม่รู้จะพูดอะไร
ฉู่เหว่ยฮ่าวบีบสันจมูกอย่างปวดหัว “อาเหิง หร่านหร่านเป็นผู้บริสุทธิ์”
“ใช่ครับ ผมได้ยินมาหลายครั้งแล้วว่าฉู่หร่านเป็นผู้บริสุทธิ์ แล้วลั่วลั่วไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์หรือไงครับ ลูกสาวแท้ ๆ ของพวกคุณไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์เหรอ?”
ฉู่หร่านที่เงียบมาตลอดลุกขึ้นยืนทันที ขอบตาของเธอแดงก่ำ น้ำตาไหลออกมาจากหางตาแล้ว “พี่ใหญ่ หนูรู้นะคะ พี่รังเกียจที่หนูไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของตระกูลฉู่ใช่ไหม?”
“หนู… หนูควรจะออกไปจากที่นี่ ตั้งแต่ตอนที่หนูรู้ว่าตัวเองไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลฉู่ ไม่ควรสร้างความลำบากใจให้กับคุณพ่อคุณแม่และพวกพี่ชาย…”
“หนูไปเอง หนูจะไปเอง!”
พูดจบ หล่อนจะผลักเก้าอี้ออก ยืนขึ้นและทำท่าจะวิ่งหนีไป
แต่ไม่รอให้หญิงสาวขยับไปไหน พี่ชายใหญ่ก็จ้องหล่อนเขม็ง พร้อมออกคำสั่งเสียงดังว่า “นั่งลง!”
ฉู่หร่านหยุดเคลื่อนไหว สีหน้าแข็งทื่อไปเช่นกัน น้ำตายังคลออยู่ที่หางตา
ฉู่เหิงยังจ้องหล่อนตาไม่กะพริบ
ฉู่หร่านไม่เคยเห็นพี่ชายใหญ่แสดงท่าทางเข้มงวดขนาดนี้มาก่อน จึงนั่งลงด้วยความตกใจ
“ลูกตะคอกหร่านหร่านแบบนี้ได้ยังไง?!”
“อาเหิง ต่อให้หร่านหร่านไม่ใช่น้องสาวแท้ ๆ ของลูก แต่เธอก็เป็นน้องสาวของลูก! เธอเป็นน้องสาวของลูกมาตั้งหลายปี ลูกทำกับเธอแบบนี้เหรอ?”
ซ่งเชียนหย่ากอดฉู่หร่านอย่างปวดใจ พร้อมทั้งระบายความโกรธออกมา
ฉู่เหิงมองฉู่หร่านที่อยู่ในอ้อมกอดคุณแม่ก่อนหัวเราะเยาะ “ใช่ เธอเป็นน้องสาวผมมาตั้งหลายปี…”
หลายปีมานี้ เขาเอ็นดูหล่อน ปกป้องหล่อน รักหล่อน เขายังบอกเรื่องรักครั้งแรกซึ่งเป็นความลับเดียวในชีวิตของเขาให้น้องสาวสุดที่รักคนนี้ฟังด้วย
แต่สิ่งที่ได้กลับมาคืออะไร…
เขาเข้าใจผิดกับเวินอวิ๋นเสามาสิบกว่าปี!
เกือบไม่ได้ใช้ชีวิตคู่ร่วมกับเธอ
YOU MAY ALSO LIKE
