เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 775 นิกายไท่ผิงของจางเจี่ยว
บทที่ 775 นิกายไท่ผิงของจางเจี่ยว
ฮั่วเซียวหมิงปล่อยให้มือเล็ก ๆ ของซ่งเมี่ยวเมี่ยวดึงกางเกงสูทเบา ๆ พร้อมยิ้มหวาน
เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่มองมา ชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้น ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ทำให้ไฝเม็ดแดงที่มุมปากดูมีเสน่ห์เพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า
ฉู่ลั่วหยุดชะงักฝีเท้าที่กำลังเดินลงมา มือที่จับราวบันไดไว้ออกแรงเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
ฮั่วเซียวหมิงลูบศีรษะซ่งเมี่ยวเมี่ยวแล้วพูดเสียงเบา “ไปเล่นเถอะ”
ชายหนุ่มกลับมายืนตัวตรง มองคนในใจด้วยรอยยิ้มบาง
ฉู่ลั่วเดินลงบันไดมา ก่อนจะละสายตาจากเขาไปหาเอกสารบนโต๊ะแทน “พวกนี้คืออะไร”
พอฮั่วเซียวหมิงเดินเข้ามา กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ พลันลอยมาแตะจมูก “ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับหุบเหวเทพมรณะ”
“หรือจะพูดว่า ข้อมูลที่เกี่ยวกับลวดลายบนแขนของคุณก็ได้”
เขาเปิดเอกสารในนั้นออกมา “ตามข้อมูลที่ผมสืบค้นมาทั้งหมด ลวดลายนี้ปรากฏครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก”
ฮั่วเซียวหมิงเปิดเอกสารหนึ่งในนั้นออกมา “ในภาพวาดนี้ก็เคยมี… ลวดลายแบบเดียวกับบนแขนของคุณปรากฏออกมา”
“นี่คือภาพหลังจากนำมาขยายให้ใหญ่ขึ้น”
ฉู่ลั่วมองภาพวาดในม้วนตำราโบราณ
บนภาพเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่สวมผ้าโพกหัวและชุดนักพรตเต๋าสีเหลือง ในมือถือกระบี่
และแขนข้างที่กระบี่ของเขา หลังจากขยายภาพขึ้นมา ก็เห็นลวดลายบนแขนของเขาได้อย่างชัดเจน
มันคือบุปผาแห่งความตายไม่ผิดแน่
“นับแต่นั้นมา ในประวัติศาสตร์ก็ปรากฏลวดลายแบบนี้ขึ้นมาหลายครั้ง แต่ครั้งแรกสุดก็คงเป็นบนตัวของจางเจี่ยว*[1]”
ฉู่ลั่วรับเอกสารมาอ่านอย่างละเอียด
“จางเจี่ยวผู้เขียนคัมภีร์มหาสันติไว้มากมายตอนยังมีชีวิตอยู่ เดิมทีเขาควรมีบุญบารมีสูงส่ง แต่สุดท้ายกลับถูกฟ้าผ่าตาย”
เธอก้มหน้ามองบุปผาแห่งความตายบนแขนของจางเจี่ยว
“ในบันทึกทางประวัติศาสตร์บอกว่าเขาป่วยตาย” ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย
ฉู่ลั่วกลับขมวดคิ้วแน่นเป็นปม “ไม่หรอก เขาถูกฟ้าผ่านี่แหละ จางเจี่ยวได้พบกับหนึ่งในสามเซียน เซียนปฐพีหนานหัวเป็นคนสอนหลักปฏิบัติแห่งสันติให้กับเขาด้วยตนเอง”
“ตอนที่สอนให้นั้น เซียนหนานหัวเคยเตือนเขาว่า เมื่อท่านได้รับไป จงเป็นตัวแทนสวรรค์เผยแพร่คำสอน ช่วยเหลือปุถุชนในโลก หากมีเจตนาบิดเบือน จำต้องได้รับผลกรรมชั่วร้ายคืนสนอง”
“ในตอนแรกจางเจี่ยวใช้หลักปฏิบัติแห่งสันติเพื่อช่วยเหลือผู้คน แต่ต่อมาเขาได้ระดมกำลังพลนับแสนเป็นกองกำลังกบฏโพกผ้าเหลือง ก่อจราจลคร่าชีวิตผู้คนมากมาย”
“จากนั้น เขาก็ถูกฟ้าผ่าตาย”
ฉู่ลั่วมองดูลวดลายบนแขนของจางเจี่ยวอย่างละเอียด ในหัวก็นึกไปถึงยมทูตขาวดำตัวปลอมที่มาจับตัวยายเฒ่าเถา
ฮ่าวเซียวหมิงเห็นเธอขมวดคิ้วก็อดถามไม่ได้ “สิ่งนี้มีบันทึกไว้ในบันทึกของลัทธิเต๋าหรือเปล่า?”
“มี จางเจี่ยวเองก็เป็นผู้ก่อตั้งนิกายในลัทธิเต๋า เขาสร้างนิกายไท่ผิง*[2] ที่แม้สุดท้ายจะถูกทำลาย แต่หลักการยังคงสืบต่อมา ทุกวันนี้มีเครื่องลางจำนวนไม่น้อยในลัทธิเต๋าล้วนได้รับการสืบทอดมาจากนิกายไท่ผิง”
ฉู่ลั่วลูบนิ้วมือของบนลวดลายบุปผาแห่งความตายด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “แค่รู้สึกว่า… ในประวัติศาสตร์ เขาเป็นคนที่ทำให้เกิดสรรพชีวิตมากมาย แต่ทำไมจางเจี่ยวถึงถูกฟ้าผ่าตายล่ะ”
ฮ่าวเซียวหมิงเองก็ขมวดคิ้ว วิเคราะห์ว่า “เพราะเขาได้รับหลักปฏิบัติแห่งสันติมาแล้ว แต่เซียนหนานหัวเคยเตือนว่า ‘หากมีเจตนาบิดเบือน จำต้องได้รับผลกรรมชั่วร้ายคืนสนอง’ ใช่หรือเปล่า?”
“ในลัทธิเต๋าก็มีบันทึกไว้แบบนี้”
แต่ว่า…
หากไม่มีบุปผาแห่งความตาย ทุกอย่างคงสมเหตุสมผล
แต่ตอนนี้บนแขนของจางเจี่ยวมีบุปผาแห่งความตายอยู่
เจ้านิกายส่ายหน้า ตอนนี้ทั้งหมดล้วนเป็นการคาดเดา ไม่มีหลักฐานยืนยันที่สามารถยืนยันความคิดของเธอได้อย่างชัดเจน
เธอดูเอกสารที่เหลือต่อไป อ่านเอกสารเล่มแล้วเล่มเล่า ฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ช่วยเก็บหนังสือให้ทุกเล่ม
เฉิงยวนที่นอนอยู่บนราวบันไดใช้มือสองข้างเท้าคาง มองทั้งสองคนที่อยู่ข้างล่างเงียบ ๆ ด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“คิก คิก คิก”
หร่วนย่วนย่วนถาม “หัวเราะอะไรเหรอ?”
หัวหว่านก็เหมือนเฉิงยวน เธอพิงราวบันไดโดยไม่รบกวนคนสองคนข้างล่าง แล้วตอบให้ “จะหัวเราะอะไรได้อีก ก็ชิปคู่จิ้นไงล่ะ!”
ด้านนอก เด็กน้อยหลายคนกำลังพิงขอบหน้าต่าง เผยให้เห็นแค่ดวงตาไร้เดียงสาที่กำลังแอบมองเข้ามาข้างใน
เถาซูเยียนมองซ้ายมองขวา สุดท้ายสายตาจึงตกไปอยู่ที่หัวอสรพิษ “ทำไมพวกเราต้องแอบดูอยู่ตรงนี้ด้วยล่ะ?”
[1] จางเจี่ยว 张角 หรือที่รู้จักกันในชื่อเตียวก๊ก หนึ่งในตัวละครสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นผู้นำกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาแต่งตั้งตัวเองเป็นขุนพลสวรรค์ อ้างตนเป็นผู้นับถือลัทธิเต๋าและก่อกบฏต่อต้านราชวงศ์ฮั่น เพื่อต่อต้านการเก็บภาษีเกินความจำเป็น การฉ้อราษฎร์บังหลวง ภาวะข้าวยากหมากแพงและอุทกภัย*
[2] ลัทธิเต๋านิกายไท่ผิง 太平道 ลัทธิเต๋าของจีนที่ก่อตั้งโดยจางเจี่ยว ผู้นำกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก