เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 788 มันช่วยเธอสั่งสมบุญบารมีได้นะ
จิ่งเจียเหยียนมองปลาคาร์ปที่กระโดดขึ้นมาจากน้าอีกครั้งหนึ่ง
ก่อนจะเผยสีหน้าหมดคำพูดออกมา เธอมองซุนหย่าจิ้ง “ดูสิ มัน
พยายามมากขนาดนี้ เธอสงสารมันเถอะ!”
ซุนหย่าจิ้งกวาดตามองปลาคาร์ปด้วยแววตาเรียบเฉย “ไม่ได้”
ปลาคาร์ป “…”
จ๋อม!
มีเสียงตกลงไปในน้าเสียงดัง พร้อมน้าสาดกระเซ็นออกมา
สักพัก มันก็โผล่หน้าออกมาจากน้า
ซุนหย่าจิ้งถาม “…มันพูดอะไร?”
“มันบอกว่าต่อไปตัวมันจะบรรลุเป็นเซียน มนุษย์โง่เง่าแบบเธอ
จะต้องเสียใจทีหลังแน่” จิ่งเจียเหยียนแปลให้ฟัง “อย่ามาดูถูกความ
พยายามนะ!”
ซุนหย่าจิ้งคุกเข่าลง แล้วใช้นิ้วจิ้มปลาคาร์ปเบา ๆ “นี่ คำพูดของ
พวกขี้แพ้เหรอ?”
“บำเพ็ญมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว ยังบำเพ็ญไปไม่ถึงไหนสักที?”
“ถุย ถุย ถุย อารมณ์เสียง่ายขนาดนี้ ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าที่แก
บำเพ็ญมาเป็นร้อยปีไม่ได้อะไรเลย”
เพิ่งพูดจบ ปลาคาร์ปก็สะบัดหาง ฟาดเข้าที่หน้าของหญิงสาว
อย่างจัง!
ซุนหย่าจิ้งกุมใบหน้าที่เครื่องสำอางลบหมดแล้วของตัวเอง ก่อน
ชี้ไปที่ปลาคาร์ปในบ่ออย่างมีน้าโห “ยังกล้าลงมือทำร้ายคนอีก แก
คิดดูเอง ว่าแบบนี้จะบำเพ็ญสำเร็จได้เหรอ?”
“แกดูท่านปรมาจารย์สิ!” หล่อนชี้ไปยังฉู่ลั่วที่อยู่ไกลออกไป
“ท่านปรมาจารย์มีท่าทีสงบไม่ตื่นตระหนก นั่นต่างหาก นั่นแหละ
ลักษณะคนที่จะเป็นเซียนได้ แล้วแกดูตัวเองซิ ดูยังไงก็แค่ปีศาจกลาย
พันธุ์”
ซุนหย่าจิ้งพูดจบก็ไม่สนใจปลาคาร์ปกับจิ่งเจียเหยียนอีก เธอ
โปรยยิ้มตาหยีไปหาฉู่ลั่ว
“ท่านปรมาจารย์ คุณไม่ได้ไลฟ์สตรีมมานานแล้ว ไม่รู้หรอกค่ะ
ว่าแฟนคลับตั้งตารอคุณกันขนาดไหน!”
ในฐานะแฟนคลับของฉู่ลั่ว ทั้งยังเป็นแฟนคลับที่สามารถมาเจอ
ตัวจริงได้ สิ่งจำเป็นคือต้องเอ่ยเตือนฉู่ลั่วทุกครั้ง
ฉู่ลั่วกอดอก “ช่วงสองวันนี้จะมีไลฟ์นะ”
“จริงเหรอคะ! ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอนะ”
ฉู่ลั่วมองไปด้านนอกก็เห็นจิ่งเจียเหยียนกำลังปลอบใจปลาคาร์ป
“เธอไม่คิดจะเลี้ยงปลาคาร์ปตัวนั้นเหรอ?”
“ไม่เลี้ยงค่ะ!” ซุนหย่าจิ้งยืนกราน “ตัวฉันเองยังเลี้ยงแทบไม่รอด
เลยค่ะ จะเลี้ยงสัตว์อีกได้ยังไง!”
เธอส่ายหน้าปฏิเสธลูกเดียว
ฉู่ลั่วตะล่อม “มันช่วยเธอสั่งสมบุญบารมีได้นะ”
ซุนหย่าจิ้งตาโตขึ้นมาทันที “อะไรนะคะ?”
“มันเป็นปลาคาร์ปบุพเพ ช่วยเรื่องการแต่งงานได้ แต่มันไม่รู้ว่า
จะแยกแยะระหว่างการแต่งงานที่ดี กับการแต่งงานไม่ดียังไง”
ซุนหย่าจิงเงียบไปสองวินาที ถึงเริ่มพูดว่า “ฉันสามารถแยกแยะ
ชายโฉดหญิงชั่วได้ ส่วนการแต่งงานจะดีไหมนั้น …มันสามารถช่วย
เสริมในเรื่องของการแต่งงานได้ใช่ไหมคะ?”
“ใช่”
เงียบไปหลายวินาที ซุนหย่าจิ้งก็หันกลับไปมองปลาคาร์ปโง่ใน
บ่อน้าที่กล้าตีผู้หญิงตัวนั้น พลางขมวดคิ้ว
ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้ามันบำเพ็ญจนกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ เธอจะได้รับ
บุญกุศลด้วยส่วนหนึ่ง”
“จริงเหรอคะ?”
“บุญบารมียิ่งใหญ่เลยล่ะ! วันหน้าหากมันบรรลุกลายเป็นเซียน
บุญของเธอก็จะใหญ่หลวงมาก”
“ฉันเลี้ยงค่ะ!” ซุนหย่าจิ้งลุกขึ้นทันที “จะได้บุญหรือไม่ได้บุญไม่
เป็นไร ฉันแค่รู้สึกว่าตัวเองเหงาเกินไป ต้องการสัตว์เลี้ยงสักตัวมา
ช่วยคลายความเหงา”
ฉู่ลั่ว “…”
ซุนหย่าจิ้งพูดจบ ก็ยิ้มตาหยีวิ่งกลับไปริมบ่อน้า “แกรู้ไหมว่า
ทำไมเมื่อกี้ฉันไม่ยอมรับเลี้ยงแก?”
ปลาคาร์ปไม่เข้าใจเธอเลยสักนิด แต่ก็สะบัดหางว่ายไปมาในบ่อ
น้า
ซุนหย่าจิ้งทำหน้าเจ็บปวด “เพราะฉันคิดว่าบ้านตัวเองเล็กเกินไป
ไม่เหมาะกับปลาคาร์ปบุพเพที่มีพลังวิญญาณอย่างแก”
ปลาคาร์ปยังคงสะบัดหางว่ายน้าต่อไป
“แต่เมื่อกี้ฉันคุยกับท่านปรมาจารย์แล้ว ท่านปรมาจารย์บอกว่า
แกเป็นปลาที่มีจิตวิญญาณ ไม่มีทางรังเกียจฉัน หรือบ่อน้าเล็ก ๆ ที่
บ้านฉันแน่นอน”
ปลาคาร์ปว่ายน้าเข้ามาหา โผล่หัวออกจากน้า
ซุนหย่าจิ้งลูกหัวมันอย่างรักใคร่ “แกยินดีจะรอฉันไหม? รอให้
ฉันปรับปรุงบ่อน้าให้ดีก่อน แล้วฉันจะมารับแกไปอยู่ด้วย ดีไหม?”
พูดจบ หล่อนก็หันไปหาล่ามแปลภาษา
จิ่งเจียเหยียนเม้มปาก “มันบอกว่าได้”
ซุนหย่าจิ้งยิ้มออกมาทันที “สมกับที่มีบุญบารมี ถึงได้มีเหตุมีผล
ขนาดนี้! ถ้าอย่างนั้นแกรอฉันก่อนนะฉันรีบปรับปรุงบ่าอน้าให้เร็ว ๆ
เลย”
“ฉันจะซื้ออาหารปลาที่แกชอบให้ด้วย”
“ตกแต่งบ่อปลาให้สวยสุด ๆ เลย”
“หลังจากนี้ไป พวกเราเป็นเพื่อน เป็นคู่หูกัน ต่อให้ท้ายที่สุดฉัน
จะไม่ได้เห็นแกกลายเป็นเซียน แต่การได้ช่วยแกก็เป็นเกียรติของฉัน
แล้ว”
พูดจบ ซุนหย่าจิ้งก็จากไป
เหลือเพียงจิ่งเจียเหยียนที่มีสีหน้าตกใจมาก
หล่อนมองปลาคาร์ปที่กำลังร้องไห้โฮพร้อมในบ่อน้า สลับกับ
แผ่นหลังที่จากไปพร้อมความสุขของเพื่อนสาวเผ่าพันธุ์มนุษย์
YOU MAY ALSO LIKE
