เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 799 โชคดีแต่อายุสั้น
ฉู่ลั่วเงยหน้าขึ้น มองใบหน้าของเขาอย่างละเอียด ก่อนขมวดคิ้ว
เล็กน้อย
“พ่อแม่สั่งสมบุญบารมีไว้มากย่อมเป็นผลดีกับลูกหลาน” เธอ
ไม่ได้ตอบคำถามของคนเรามีขึ้นมีลงลงลง แต่พูดเรื่องอื่นขึ้นมา
“ดวงชะตาอยู่ในตำแหน่งเหมาะสม คุณเป็นคนจิตใจดีมาก”
“ใบหูหนาและใหญ่ แสดงว่าคุณเป็นคนฉลาด และจะมีโชคใหญ่
ในวัยชรา”
“สันจมูกตรง ปลายจมูกมีเนื้อเยอะ แสดงว่าชีวิตหลังแต่งงานจะมี
ความสุข มีทั้งลูกสาวและลูกชาย”
ได้ยินคำพูดของฉู่ลั่ว สีหน้าเศร้าหมองของคนเรามีขึ้นมีลงลงลง
พลันหายไป เขาลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ “จริงเหรอครับ? ผมดูดวง
มาตั้งเด็กจนโต ก็มีแต่คนบอกว่าผมโชคดีมาก!”
“พ่อแม่ของผมทำความดีไว้มากมาย ต้องเป็นกุศลกับผม
แน่นอน”
ผู้โชคดีร่าเริงอยู่พักหนึ่ง แต่เมื่อรับรู้ได้ถึงสีหน้าจริงจังของฉู่ลั่ว
เขาก็ชะงักไป “คุณเจ้าของช่อง มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าครับ หรือว่า
ไม่ใช่เรื่องดี?”
“เป็นเรื่องดีค่ะ โหงวเฮ้งของคุณถูกต้อง ตัวคุณยังมีบุญบารมี พูด
กันตามเหตุผล คุณควรมีหน้าที่การงานราบรื่น มีชีวิตแต่งงานที่มี
ความสุข มีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง”
“แต่ว่า…”
ไม่ว่าเรื่องอะไร คำว่า ‘แต่’ ก็ฟังดูน่ากลัว
ในใจของคนเรามีขึ้นมีลงลงลงบีบรัดขึ้นมา จากนั้นจึงได้ยินฉู่ลั่ว
พูดว่า “แต่ว่า ประตูชีวิตของคุณมืดมนอับแสง …เป็นสัญญาณว่า
คุณจะมีอายุสั้น”
คนเรามีขึ้นมีลงลงลง “…”
ผู้ชมในช่องไลฟ์สตรีม “…”
[ไม่หรอกมั้ง! ก่อนหน้านี้บอกว่าดีขนาดนั้น ทำไมจู่ ๆ ถึง
กลายเป็นอายุสั้นไปได้ล่ะ!]
[ทำไมถึงได้อายุสั้นล่ะ!]
[ประตูชีวิต ประตูชีวิตอยู่ตรงไหนเหรอ?]
ฉู่ลั่วเอ่ย “ประตูชีวิตอยู่ในตำแหน่งที่ห่างจากหูและดวงตาไปสอง
ถึงสามเซนติเมตรค่ะ”
ประตูชีวิตของคนเรามีขึ้นมีลงลงลงไม่เพียงแต่มืดมน แต่ยังมี
กลิ่นอายสีดำพัวพันอยู่ด้วย
“คุณเจ้าของช่อง นี่มันเรื่องอะไรกันครับ? ผม… ทำไมถึงได้อายุ
สั้นล่ะ! ก่อนหน้านี้ผมเพิ่งไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล ร่างกายผม
แข็งแรงมาก…”
ใครที่ได้ยินว่าตัวเองอายุสั้นตั้งแต่เป็นวัยรุ่นก็ต้องตื่นตระหนก
ทั้งนั้น
สีหน้าของคนเรามีขึ้นมีลงลงลงเปลี่ยนไปอย่างมาก เขามอง
กล้องหน้าโทรศัพท์ แต่มองไม่ออกเลยว่าตรงไหนบนใบหน้าของ
ตัวเองมืดมน “คุณเจ้าของช่อง คุณมองผิดหรือเปล่าครับ? เป็นเพราะ
ผมไม่ได้เช็ดกล้องโทรศัพท์หรือเปล่า คุณถึงได้มองผิดไป”
“คุณรอก่อนนะครับ ผมหากระดาษมาเช็ดกล้องก่อน”
เขาใช้กระดาษเช็ดกล้องด้วยท่าทางตื่นตระหนก “คุณเจ้าของ
ช่อง ตอนนี้ลองดูใหม่สิครับ”
ฉู่ลั่วไม่พูดอะไร
คนเรามีขึ้นมีลงลงลงเข้าใจความหมายของฉู่ลั่ว เขาหย่อนก้นนั่ง
ลงบนเก้าอี้หิน “เป็นไปได้ยังไง? ทำไมจู่ ๆ ผมถึงได้อายุสั้นล่ะครับ?”
ตึก ตึก ตึก
ถงเนี่ยนวิ่งเข้ามาอย่างหอบหายใจ ก่อนจะพุ่งมาตรงหน้าคนเรา
มีขึ้นมีลงลงลง ใช้มือประคองใบหน้าเขา มองอย่างละเอียด
โดยเฉพาะตรงตำแหน่งประตูชีวิต หลังจากดูแล้ว หล่อนยิ่งขมวดคิ้ว
หนักกว่าเดิม
“เนี่ยนเนี่ยน…”
“เงียบ!”
ถงเนี่ยนไม่ให้คนเรามีขึ้นมีลงลงลงพูดอะไร หล่อนแย่งโทรศัพท์
มาแล้วถามว่า “คุณเทพธิดาคะ มีคนทำร้ายเขาหรือเปล่าคะ หรือว่า
เขาถูกของสกปรกอะไรพัวพันหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่ทั้งคู่ค่ะ”
“แล้วเพราะอะไรล่ะคะ!?”
“หนี้กรรม”
เมื่อพูดสองคำนี้ออกมา ถงเนี่ยนกับผู้โชคดีต่างชะงักไป
หล่อนหันไปจ้องแฟนหนุ่มโดยไม่รู้ตัว
คนเรามีขึ้นมีลงลงลงส่ายหน้าทันที “ฉันไม่เคยทำอะไรเลยนะ! จะ
มีหนี้กรรมได้ยังไง สมัยเด็ก ๆ เด็กผู้ชายในหมู่บ้านไปเก็บรังนกกัน
ฉันก็ไม่เคยไปด้วยเลย”
เขาพูดจบก็หันไปมองฉู่ลั่ว “คุณเจ้าของช่อง ทำไมจู่ ๆ ผมถึงได้
อายุสั้นล่ะครับ?”
ถงเนี่ยนเลิกโกรธเขาแล้วละล่าละลักคำพูดด้วยความร้อนใจ “ใช่
ค่ะ! คุณเจ้าของช่อง เมื่อกี้คุณบอกว่าเขาหน้าที่การงานราบรื่น ชีวิต
แต่งงานมีความสุขไม่ใช่เหรอคะ”
“ตามดวงชะตาดั้งเดิมของเขา เขาควรจะมีชีวิตแบบนี้ค่ะ แต่
ว่า…” ฉู่ลั่วมองคนเรามีขึ้นมีลงลงลง พลางเอ่ยถามว่า “คุณยังมี
พี่ชายอีกคนใช่ไหมคะ?”
พูดถึงพี่ชาย สีหน้าของคนเรามีขึ้นมีลงลงลงก็เปลี่ยนไป เขา
พยักหน้าอย่างโศกเศร้า “ผมมีพี่ชายที่อายุมากกว่าผมสี่ปีครับ แต่
ตอนผมอยู่ ม.ปลาย ปีสอง เขาก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต”
ฉู่ลั่วถามต่อไปอีก “ตั้งแต่พี่ชายของคุณเสียชีวิตไป พ่อของคุณ
ก็ได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจใช่ไหมคะ?”
“ใช่ครับ” คนเรามีขึ้นมีลงลงลงถามด้วยความสงสัย “หรือที่พ่อ
ผมเสียใจมากขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะพี่ชายเสียชีวิตเหรอครับ”
ฉู่ลั่วถอนหายใจเบา ๆ “ไปเรียกพ่อของคุณมาหน่อยค่ะ! เรื่อง
อายุขัยของคุณ มีกุญแจสำคัญอยู่ที่พ่อของคุณ”
YOU MAY ALSO LIKE
