เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 800 คนยืมเงิน ผีทวงหนี้
คนเรามีขึ้นมีลงลงลงไม่เข้าใจ แต่เขาส่งโทรศัพท์มือถือให้ถง
เนี่ยนผู้เป็นแฟนสาว ส่วนตนเองก็วิ่งไปตามพ่อ
ถงเนี่ยนเดินกลับไปด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง ใบหน้าไร้สีเลือด “คุณ
เจ้าของช่องคะ จะช่วยแฟนของฉันได้ไหม?”
“ช่วยได้หรือเปล่าต้องดูที่พ่อของเขาค่ะ”
ถงเนี่ยนกลับไปที่บ้านของแฟนหนุ่ม หล่อนนั่งอยู่ในห้องรับแขก
ไม่พูดไม่จา ได้แต่สีหน้าสับสน
[ตอนแรกนึกว่าเป็นละครรัก สักพักคิดว่าเป็นละครสยองขวัญ
ตอนนี้กลายเป็นละครศีลธรรมในครอบครัวไปแล้ว!]
[น่าแปลกเกินไปแล้ว! ทั้งที่ดวงดีขนาดนี้ ทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็น
อายุสั้นไปได้!]
[ทำไมเจ้าของช่องต้องอุบเอาไว้ด้วยล่ะ บอกมาตรง ๆ ไม่ได้
เหรอ]
[ไม่รู้จักประโยคที่ว่า ‘ความลับสวรรค์ไม่อาจเปิดเผย’ เหรอ?]
ในขณะที่ช่องช่องไลฟ์สตรีมกำลังทะเลาะกันอยู่นั้น คนเรามีขึ้น
มีลงลงลงก็พาพ่อแม่มาแล้ว
ถงเนี่ยนยืนขึ้นทันที
พ่อชวีมองเห็นแฟนลูกชายก็ขมวดคิ้ว “ทำไมเธอยังอยู่ในบ้าน
ของฉัน ไม่ใช่ว่าซื้อตั๋วเตรียมจะกลับแล้วเหรอ?”
ถงเนี่ยน “…”
“พ่อครับ! ผมเป็นคนรั้งเนี่ยนเนี่ยนไว้เอง” คนเรามีขึ้นมีลงลงลง
ขวางหน้าแฟนสาวไว้
พ่อชวีทำหน้ารำคาญจนทนไม่ไหวแล้ว “บอกมา แกรีบร้อนเรียก
ฉันกับแม่แกกลับมาที่บ้าน บอกว่ามีเรื่องสำคัญ มันคือเรื่องอะไร?”
“ฉันจะบอกอะไรให้นะ พวกเราไม่ชอบผู้หญิงคนนี้ และไม่
อนุญาติให้พวกแกสองคนคบหากันเด็ดขาด!”
“รีบเลิกกันซะ ฉันกับแม่ของแก…”
“พ่อครับ แม่ครับ มีปรมาจารย์ท่านหนึ่งบอกว่า ผมอายุสั้น และ
พ่อกับแม่ก็รู้สาเหตุ”
สีหน้าของพ่อชวีนิ่งอึ้งไป เขาเงยหน้ามองลูกชายตัวเองอย่างตก
ตะลึง ปากอ้าค้าง
สีหน้าของแม่ชวีก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน
เห็นพ่อแม่ตัวเอง คนเรามีขึ้นมีลงลงลงก็ยังไม่เข้าใจอะไรอยู่ดี
เขามองดูพ่อแม่ของตนอย่างไม่อยากจะเชื่อ “พ่อกับแม่ทำเรื่อง
ผิดบาปร้ายแรงอะไรไว้กันแน่ครับ ทำไม… ทำไมถึงทำให้ผมอายุสั้น”
ใบหน้าของพ่อชวีที่เดิมทีไร้สีเลือด ขาวเหมือนเทียนไขอยู่แล้ว
ในตอนนี้สีหน้ายิ่งย่าแย่กว่าเดิม
แม่ชวีเดินเข้าไปหาด้วยความปวดใจ “ใจเย็น ๆ ใจเย็น ๆ ก่อน!”
ว่าแล้วก็หันกลับมามองคนเรามีขึ้นมีลงลงลง “แม่กับพ่อของลูก
ทำเรื่องผิดบาปร้ายแรงเหรอ?”
คนเรามีขึ้นมีลงลงลง “…”
พ่อชวีโบกมือ เขาเอ่ยถามว่า “แกบอกว่าปรมาจารย์เป็นใครมา
จากไหน แล้วไปเเอามาจากไหน?”
“อยู่นี่ค่ะ!”
ถงเนี่ยนชูมือถือขึ้นมา
พ่อชวี “…”
แม่ชวี “…”
คนเรามีขึ้นมีลงลงลง “ผมไปเจอปรมาจารย์ที่เก่งมากคนหนึ่ง
ทางอินเทอร์เน็ตครับ ท่านปรมาจารย์มองครั้งเดียวก็รู้ว่าผมมีโชคดี
แต่กลับอายุสั้น”
“และยังดูออกด้วยว่า พ่อกับแม่รู้สาเหตุของเรื่องนี้”
พ่อชวีเดินเข้ามาก็เห็นฉู่ลั่วที่กำลังไลฟ์สตรีมอยู่บนหน้าจอมือ
ถือ
เขามองพิจารณาสตรีมเมอร์สาว พลางขมวดคิ้ว
ปรมาจารย์ที่ยังสาวยังสวยขนาดนี้ ดูออกจริงเหรอ?
จริงหรือเปล่า?
ตอนที่เห็นใบหน้าของพ่อชวี ฉู่ลั่วก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“โหงวเฮ้งของความตาย”
พ่อชวี “…”
ฉู่ลั่วทัก “คุณทำแบบนี้ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ ต่อให้คุณตาย ก็
ช่วยชีวิตลูกชายคุณไม่ได้”
ได้ยินแบบนี้ พ่อชวีก็มีสีหน้าตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง เขาคว้า
โทรศัพท์จากมือของเนี่ยนเนี่ยนมาด้วยความตื่นเต้น และพูดอย่างตื่น
ตระหนก “ท่านปรมาจารย์ คุณมองออกใช่ไหมครับ?”
“ผมสั่งสมบุญกุศลมาทั้งชีวิต ไม่เคยทำเรื่องไม่ดีเลยแม้แต่นิด
เดียว”
“บุญบารมีที่พวกเราสามีภรรยาสั่งสมมา ไม่พอจะช่วยลูกชาย
ของผมเหรอครับ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่พอค่ะ!”
“นับแต่โบราณมาการเป็นหนี้ผี ส่วนใหญ่มักมีจุดจบไม่ดี” เธอ
ถอนหายใจเงียบ ๆ “กลางเดือนเจ็ด ประตูผีเปิด คนยืมเงินผีตามทวง
หนี้”
“เป็นหนี้ผี?” คนเรามีขึ้นมีลงลงลงถามอย่างไม่เข้าใจ
“ก็ยืมเงินผีนั่นแหละค่ะ” ฉู่ลั่วอธิบาย
คนเรามีขึ้นมีลงลงลงมองพ่อแม่ของตัวเองอย่างตกตะลึง “ยืมเงิน
ผี? พ่อครับ แม่ครับ บ้านของเราไม่ได้ขาดแคลนเงินทองนะครับ!”
พ่อชวีทรุดนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมรอยยิ้มขมขื่น “ไม่ใช่ฉัน แต่เป็น
ปู่ทวดแก่ต่างหาก!”
“ปู่ทวดเหรอครับ?”
ดวงชะตาของลูกหลาน… มาจากการกระทำของคนที่ตายไป
นานแล้วเนี่ยนะ?
YOU MAY ALSO LIKE
