เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 814 มีลูกไม่ได้
ฉู่ลั่วยื่นมีดสั้นไปตรงหน้าคุณพ่อชวี “กรีดเลือดมาห้าแก้วค่ะ”
ตรงหน้ารูปปั้นเทพอู่ทงมีแก้ววางอยู่ห้าแก้ว “เอาให้เต็มห้าแก้ว
เลยนะคะ”
“เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ!”
แต่คุณพ่อชวีกลับรับมีดสั้นมาแล้วเดินตรงไปที่หน้าแก้ว “ขอ
เพียงสามารถยกเลิกสัญญาได้ อย่าว่าแต่เลือดห้าแก้วเลย ต่อให้
ต้องการชีวิตของผม ผมก็ให้ได้”
ชายชรารับมีดสั้นมากรีดมือให้เลือดไหลออกมา
คนตระกูลชวีมองภาพนั้นแล้วรู้สึกปวดใจมาก คุณแม่ชวีเองก็ยิ่ง
ตาแดงแล้วเช็ดน้าตาที่ไหลอาบแก้มเป็นระยะ ๆ
และตรงมุมของศาลเจ้าก็มีปีศาจห้าตัวที่หดตัวอยู่ด้านข้าง ต่าง
กำลังซุบซิบกัน
“ที่แท้แก้วห้าใบนี้ก็มีประโยชน์แบบนี้นี่เอง ฉันคิดว่าตลอดเลยว่า
มันเอาไว้ตกแต่ง!”
“มิน่าพี่ใหญ่ถึงได้เตือนพวกเราว่าอย่าแตะต้องสิ่งของใด ๆ ใน
ศาล”
“ฉู่ลั่วนี่เก่งจริง ๆ นะ รู้เรื่องพวกนี้ด้วย”
“นี่แกพูดจาไร้สาระไหมเนี่ย เธอมีวิธีการฆ่าปีศาจอย่างโหดเหี้ยม
มากมายขนาดนั้นก็ต้องรู้อะไรเยอะแน่นอนสิ”
ปีศาจทั้งห้าตัวสั่นไปหมด
จากนั้นก็ยิ่งหดตัวให้เล็กลงอีก เพื่อที่พวกฉู่ลั่วจะได้ไม่ต้องมาให้
ความสนใจพวกเขา
ทางด้านคุณพ่อชวีก็กรีดเลือดเต็มทั้งห้าแก้วแล้ว
ฉู่ลั่วฉีกหน้าแรกของบัญชีหนี้สินออกมา แล้วเอาเลือดในแก้วทั้ง
ห้าหยดลงไปเล็กน้อย
จากนั้นเธอก็เอาบัญชีหนี้สินหน้าแรกที่มีเลือดติดอยู่ส่งให้คุณ
พ่อชวี แล้วบอกกับเขา “เผาด้วยตัวเองค่ะ”
คุณพ่อชวีทำตามที่ฉู่ลั่วบอก เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเบาะ แล้วจุด
ไฟในเตาไฟเพื่อเผากระดาษนั้น
เดิมทีเมื่อกระดาษเจอกับไฟก็ควรที่จะไหม้ไปอย่างรวดเร็ว แต่
กระดาษแผ่นนี้กลับดูเหมือนว่ายังไงก็จุดไฟไม่ติด
คุณพ่อชวีเสียเลือดไปมากแล้ว ตอนนี้พอเห็นว่ากระดาษ
ตรงหน้าทำยังไงก็จุดไฟไม่ติด เขาก็ยิ่งร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก
“ท่านปรมาจารย์คะ…”
คุณแม่ชวีร้อนใจอย่างให้ฉู่ลั่วยื่นมือไปช่วย
ฉู่ลั่วบอก “หนี้สินยืมมาง่ายแต่คืนยาก นี่เป็นขั้นตอนที่จำเป็นค่ะ”
ชวีพานพยุงคุณแม่ชวีไว้ แล้วมองคุณพ่อผู้คุกเข่าอยู่ที่พื้นด้วยสี
หน้าหนักใจ
คุณพ่อชวีพยายาจุดไฟที่กระดาษครั้งแล้วครั้งเล่าจนไม่รู้ว่าลอง
ไปกี่ครั้งแล้ว จนในที่สุดสมุดบัญชีหนี้สินก็ติดไฟขึ้นมา
กระดาษที่มีเลือดติดอยู่ค่อย ๆ ติดไฟอยู่ในเตานั้นอย่างช้า ๆ จน
ในที่สุดก็เหลือเพียงเถ้า
“เอาเลือดไปเทที่หน้าเทวรูป แล้วคว่าแก้วลงค่ะ”
คุณพ่อชวีทำตามที่ฉู่ลั่วบอกอีกครั้ง เพื่อให้เสร็จสิ้นในทุก
ขั้นตอน
คนตระกูลชวีต่างจ้องมองฉู่ลั่วอย่างคาดหวังและกังวล
ฉู่ลั่วเปิดบัญชีหนี้สินไปที่หน้าสุดท้าย
แล้วก็เห็นบนกระดาษที่อยู่หน้าสุดท้ายนั้นปรากฏตัวอักษรที่มี
รอยเลือดขึ้นมา
‘เสร็จสิ้น!’
ฉู่ลั่วจึงปิดบัญชีหนี้สินแล้วบอกกับคนตระกูลชวี “สัญญาหนี้สิน
ของพวกคุณถูกยกเลิกแล้วค่ะ ตอนนี้ขอแค่ชดใช้หนี้ก็ติดค้างไว้ก่อน
หน้านี้ก็พอแล้ว”
“ทำดีให้มาก ๆ และละเว้นการทำชั่วนะคะ”
เธอกำชับชวีพานอีกครั้ง “ถ้าคุณยืนกรานที่จะมีลูกก็คิดให้ดีนะ
คะ ถ้าเกิดอีกฝ่ายเริ่มติดตามทวงหนี้สินทั้งหมดขึ้นมา ลูกของคุณ
จะต้องรับภาระหนักเลย”
“คุณแน่ใจไหมว่าลูกของคุณจะแบกรับหนี้สินมากมายขนาดนั้น
ได้?”
ชวีพานส่ายหน้าทันที “ท่านปรมาจารย์วางใจได้ครับ ผมไม่มีลูก
หรอก”
เขาไม่ใช่คนโง่ที่รู้ทั้งรู้ว่าลูกเกิดมาแล้วจะต้องลำบาก ก็ยังดื้อจะ
ให้เกิดมาหรอกนะ!
พ่อชวีเสียเลือดไปมาก คนตระกูลชวีจึงต้องประคองเขาออกไป
ถงเนี่ยนรั้งรออยู่เป็นคนสุดท้าย เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
แล้วโบกมือให้เฉิงยวน “พี่เฉิง เดี๋ยวเราคุยกันทางวีแชทนะคะ!”
“ได้!”
“บ๊ายบายค่ะพี่เฉิง! ลาก่อนค่ะท่านปรมาจารย์”
“ลาก่อน”
จากนั้นถงเนี่ยนถึงได้วิ่งตามคนตระกูลชวีไป
ชวีพานหันกลับไปมองศาลเจ้าเซี่ยอู่ทง “ไม่รู้ว่าท่านปรมาจารย์
จะจัดการ… นักพรตพวกนั้นยังไง?”
พ่อชวีตำหนิด้วยน้าเสียงอ่อนแรง “เรื่องของท่านปรมาจารย์ แก
อย่าถามมากนัก”
ชวีพาน “…”
แม่ชวีเหลือบมองถงเนี่ยน ครั้งนี้หล่อนไม่ได้นั่งบนรถของชวีพาน
แต่มานั่งบนรถของถงเนี่ยนแทน
ถงเนี่ยนขับรถออกไป พลางเอ่ยถามด้วยน้าเสียงผ่อนคลาย
“คุณป้ามีอะไรอยากพูดกับหนูหรือเปล่าคะ?”
แม่ชวีถอนหายใจ “เสี่ยวถงจ๊ะ หนูยังอายุน้อย ยังมีตัวเลือกใน
อนาคตอีกมากมาย ไม่จำเป็นต้องเลือกชวีพานของพวกเราเลย”
“ตระกูลชวีของพวกเรามีปัญหาไม่พอ ชวีพานยังมีลูกไม่ได้อีก”
ถงเนี่ยนหัวเราะเบา ๆ “คุณป้าคะ ก่อนหน้านี้ที่พวกคุณไม่เห็น
ด้วยกับหนูและชวีพานจะคบกัน เพราะกลัวจะทำให้หนูลำบากไปด้วย
ใช่ไหมคะ?”
YOU MAY ALSO LIKE
